Stare druki

553.
BEYNONS Eliasz z Menckenheimu – [Świeżo przyczyniony miłosierny Samarytan, albo przyiazno-braterska rada na wszelakie choroby, łamania w ludzkim ćiele tak wnętrzne, iako y powierzchowne, podłemi y małemi sposobami do vleczenia bez wielkiego kosztu świeżo wynaleziona, y z miłości chrześćiańskiey na poratowanie vbogich y podłey kondycyey ludźi z Niemieckiego ięzyka na polski przetłumaczona, teraz świeżo errory y błędy, ktore dla nieumieiętnego tłumacza znaydowały się, poprawione, z przydatkami opuszczonych lekarstw, przez Mikołaia Jgnacego Ackerbavma Medyka J. K. M. y powtore do druku podana. W Warszawie 1695. W Drukarni I. K. M. u OO. Scholarum Piarum]. 4, s. 206, [7]. opr. późn. kart.
E. 12, 531. Brak karty tyt. (zastąpiona wsp. kopią na starym papierze) i s. 97-104 (arkusz N, w jego miejsce wstawiono czyste karty), uszkodzenia marginesów 5 kart (w jednym przypadku ze szkodą dla tekstu). Fragmenty tekstu zakreślone ołówkiem. Zaw. m.in.: O mleku i serze, O iaiach, Wodka barzo dobra y approbowana na oczy, Dym barzo zdrowy na oczy, Lekarstwo na żołądek, Na robaka serdecznego lekarstwo, Na chudnienie ciała y suchoty, Recepta na kamień w nerkach będący, Sposob barzo dobry na piekielny ogień, Na zgagę, Remedium na pchły i myszy, Na postrzał w głowie, Kiedy kto nazbyt rzuca womitem. Na końcu alfabetyczny "regestr lekarstw". Rzadkie.
2.800.–
Sprzedano za: 3.300.–
554.
BLANKAART Steven – Stephani Blancardi, Med. Doct. Lexicon Medicum Graeco-Latino-Germanicum, In quo termini totius artis Medicae secundum Neotericorum placida definiuntur [...] antehac ab Auctore Concinnatum & editum, Nunc vero tertia fere parte auctum & pluribus in locis emendatum. Cum Praefatione Johannis Philippi Eyselii [...]. Lipsiae & Erffurti 1696. Sumptibus Joh. Georg. Starckii. Typis Joh. Heinr. Groshii. 8, s. [6], 456, frontispis w miedziorycie. opr. psk. z epoki, obcięcie barwione.
Brak grzbietu, drobne zaplamienia wewnątrz. Zapiska własn. Jedna z najważniejszych prac S. Blankaarta (1650-1704) - holenderskiego lekarza, przyrodnika, autora ważnych odkryć w dziedzinie pediatrii i entomologii; jego "Lexicon Medicum" ukazał się po raz pierwszy w 1679 i był wielokrotnie wznawiany i tłumaczony.
1.200.–
555.
CRANTZ Heinrich Johann Nepomuk – Materiae Medicae et Chirurgicae iuxta Systema Naturae Digestae. Editio secunda correcta et aucta. [Wien] 1779. Impensis Ioannis Pauli Krauss, Bibliopolae Viennensis. T. 1-3. 8, s. [14], 208; 236; 196, [36]. razem opr. psk. z epoki, obcięcie barwione.
Wyraźne otarcia grzbietu, ubytki górnej i dolnej jego części, niewielki ślad zawilgocenia kart w grzbiecie, ślady kornika na końcu. Drugie wydanie dzieła H. Crantza (1722-1799) - wiedeńskiego lekarza położnika i botanika ("jednego z pionierów położnictwa wiedeńskiego" - Wikipedia).
1.200.–
556.
GWAGNIN Alexander – [Zbiór dziejopisów Polskich we czterech tomach zawarty. Tom czwarty. Kronika Sarmacyi Europejskiey Aleksandra Hrabi Gwagnina Rycerza passowanego rotmistrza J. K. Mci niegdyś w Krakowie drukowana. W Warszawie 1768. W drukarni J. K. Mci y Rzeczypospolitey u XX. Societatis Jesu]. folio, s. [6], 714, [8]. opr. wsp. psk.
E. 17, 483. Brak karty tyt. i dwóch kolejnych kart z dedykacją i przedmową F. Bohomolca, podklejony niewielki ubytek pierwszej zachowanej karty i karty ostatniej (tu ubytek ze szkodą dla tekstu), drobne zaplamienia i ślady zawilgocenia. Piecz. i podpis własn. Na początku wklejone dwie karty z dawnymi notatkami. W tym egz., jako pierwsza, karta z dawnym tytułem dzieła: "Kronika Sarmacyey Europskiey, w ktorey się zamyka Krolestwo Polskie ze wszystkiemi Państwy, Xięstwy, y Prowincyami swemi; Tudzież też Wielkie Xięstwo Litewskie, Ruskie, Pruskie, Zmudzkie, Inflantskie, Moskiewskie y część Tatarow" i z datą pierwszego wydania z 1611. W brakującej tu przedmowie "porusza Bohomolec kwestyą autorstwa dzieła, skłaniając się ku temu, że istotnym autorem był Stryjkowski, który zarzucił Gwagninowi iż mu jego rękopis łaciński w Witebsku zabrał, i za swój ogłosił." (Estreicher). Na grzbiecie oprawy szyldzik z tytułem i datą 1611. Prezentowane tu wydanie "Kroniki" Gwagnina ukazało się jako t. 4 "Zbioru dziejopisów polskich", w którym opublikowano także kroniki Marcina Bielskiego, Macieja Stryjkowskiego i Marcina Kromera.
3.600.–
557.
HOZJUSZ Stanisław – Stanislai Hosii S. R. E. Cardinalis, Episcopi Varmiensis, in Consilio Tridentino Legati opera omnia hactenus edita, In vnum corpus collecta, ac nuperrime ab ipso Auctore recognita, et supra omnes alias editiones aucta, Cura & opera Alemanii Fini Cremensis excusa. Adiunctae sunt praeterea Recantationes Fabiani Quadrantini, Brunsbergae in Collegio societatis Jesu recitatae. Saluo in Omnibus sanctae sedis Apostolicae iudicio. Venetiis 1573. Apud Dominicum Nicolinum. folio, k. [12], 365, [13]. opr. wsp. skóra.
E. 18, 289. Podklejony niewielki ubytek dolnego marginesu karty tyt., stan dobry. Piecz., podpis własn. Na przedniej okł. superekslibris herald. ze starej oprawy tego egz., szyldzik na grzbiecie, ekslibris i fragment pergaminowego grzbietu z innych egzemplarzy dzieł Hozjusza. Tom, wydany w Wenecji w 1573, zawiera dzieła zebrane Stanisława Hozjusza. Estreicher informuje, że jest to edycja identyczna z poprzednią (z 1572) ze zmienionym wydawcą. "Dedykacya Grzegorzowi XIII. zajmuje 2 k. nlb., po tym następuje na 4 kartach drugi przypis Henrykowi Walezemu. Na przedostatniej karcie spis nazwisk pisarzy wspomnianych w tem dziele. Na ostatniej wstęp do wyznania wiary" (Estreicher).
S. Hozjusz (1504-1579) - kardynał, sekretarz królewski, poeta, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli kontrreformacji europejskiej.
4.200.–
558.
LUBIENIECKI P[aweł] – Wygadywania i zarzuty filozofow teraznieyszego wieku przeciw wierze w posiedzeniach czynione i odpowiedzi na nie. Cz. 1-3. W Krakowie 1795. W Drukarni Jana Maya. 8, s. [2], 220, [4], [221]-522. opr. psk. z epoki, obcięcie barwione.
E. 21, 431. Grzbiet oklejony płótnem, otarcia okł., drobne zaplamienia kart, ślady kornika. Brak przedmowy w cz. 1. "Wygadywań zebrał CXIV" (Estreicher), m.in.: Jak można wierzyć to, czego rozum nie poymuie?, Trudno wierzyć?, Możesz to bydź aby Bog niemaiący Ciała, był od człowieka Widziany?, Wąż rozmawiał z Ewą?, Chciałbym wierzyć, ale nie mogę, Za coż: Oycze nasz, nie Oycze móy?
P. Lubieniecki (1733-1800) - kanonik łucki, kanonik katedry tarnowskiej, apologeta i tłumacz.
980.–
Sprzedano za: 1.200.–
559.
[SIGAUD Lafond de la – Szkoła uszczęsliwienia czyli wizerunek cnot towarzyskich w ktorych powinność położona z przykładem, wystawia drogę naypewnieyszą do doyścia szczęśliwości. Dzieło, użyteczne ku wychowaniu Młodzieży płci oboiey, i ku pożytkowi wszelkiego gatunku Czytelnikow z francuskiego przełożone. W Warszawie 1792. W Drukarni Nadwor: J. K. Mci i P. Kom: Eduk: Nar: 8, s. [2], 358, [9]. opr. wsp. pł.
E. 20, 430. Miejscami zaplamienia, karta tyt. wzmocniona w grzbiecie, podklejone ubytki narożnika 4 kart (s. 17-24, ze szkodą dla tekstu), ślad zawilgocenia, naddarcia krawędzi marginesów ostatnich kart. Wstęp przeniesiony na koniec książki. Wyd. II. Przekładu dokonał niewymieniony w druku Kajetan Kwiatkowski. Osiemnastowieczny poradnik życia towarzyskiego zawierający m.in.: O Dobroczynności, O Wdzięczności, O Nieupatrywaniu własnego pożytku, O Obowiązkach Przyiaźni, O Miłości dzieci ku Rodzicom, O Miłości między Małżeństwem, O Czystości. Nieczęste.
1.500.–
560.
TRAKTAT meždu Eja Veličestvom Imperatriceju Vserossijskoju s odnoj storony i Ego Veličestvom  Korolem i Jasnejšeju Rečju Pospolitoju Polskimi s drugoj, zaključennyj i podpisanyj v Grodne Ijulja 11/22 dnja 1793 goda [...]. V Sanktpeterburge 1793. V Imperatorskoj Tipografii. 4, s. 21. brosz.
E. 31, 278. Zaplamienia strony tyt., skrajne karty podklejone w grzbiecie, uzupełnione niewielkie ubytki, rozprasowane ślady załamania. Tekst równoległy rosyjski i francuski. Pod tekstem imię carycy Katarzyny i nazwisko Jeana Ostermanna (kontrsygnatariusza). Świadek jednego z najtragiczniejszych momentów w dziejach I Rzeczypospolitej. Tekst traktatu podpisanego przez deputację sejmu grodzieńskiego - ostatniego i najbardziej burzliwego w tamtych czasach, obradującego pod lufami wojsk rosyjskich. Traktat sankcjonował II rozbiór Polski i pełne uzależnienie państwa polskiego od Moskwy.
1.800.–
Sprzedano za: 1.800.–
561.
‎[TRESSAN Louis-Elisabeth de La Vergne (comte de)] – Traduction libre d'Amadis de Gaule. Par M. le Comte de Tress. Novelle édition. T. 2. A Amsterdam  1780. Chez Pissot, Libraire. 8, s. [2], 624. opr. skóra złoc. z epoki, obcięcie barwione.
Otarcia okł., górny margines kilku ostatnich kart i tylnej okł. nieco uszkodzony, stan ogólny dobry. Superekslibris: na przedniej okładce złoc. herb Szreniawa, pod nim złoc. inicjał "W"; na tylnej okładce złoc. inskrypcja w owalu: "De la bibliotheque de Mr. le Pr. Alexandre Lubomirski" (Aleksander książę Lubomirski (1751-1804), kasztelan kijowski, pułkownik regimentu Schönberga; księgozbiór Lubomirskiego, liczący ok. 2.000 tomów, był przechowywany w Niezdowie k. Puław, później został przeniesiony do Opola Lubelskiego). Radziszewski w "Wiadomości historyczno-statystycznej o znakomitszych bibliotekach i archiwach" (Kr. 1876) pisze o bibliotece opolskiej: "około r. 1818 poszła w rozsypkę" (s. 57).
600.–
Sprzedano za: 600.–
562.
URZĄDZENIE Wewnętrzne Miast Wolnych Rzeczypospolitey w Koronie i w Wielkim Xięstwie Litewskim. Prawo Uchwalone Dnia 24. Czerwca Roku 1791. [Warszawa?, nie przed 24 VI 1791]. 8, s. 42, [1]. brosz.
E. 32, 76. Grzbiet oklejony papierem, okł. otarte, wewnątrz stan dobry. Egz. nieobcięty.
360.–
Sprzedano za: 650.–
563.
VITALIS Tomasz – Panegyrici Regales, Potentissimi Regis, Celeberrimi Dvcis, Inclyti Regni, & Nobilium Polonorum laudibus contexti, P. F. Thomae Vitalis Pedemontani à Monte Regali, S. T. M. Ord. Praedicatorum Olim Prouincialis Armeniae maioris, & Missionarij Apostolici. Romae 1645. Typis Manelphi Manelphij. 8, s. 155, [14]. opr. perg. z epoki, obcięcie barwione.
E. 33, 108. Stan dobry. Na przedniej okł. złocony superekslibris heraldyczny Emeryka Hutten-Czapskiego jun. (herb Leliwa w ośmiokątnej ramce). Książka zaw. trzy panegiryki. "Panegiryk pierwszy omawia niebezpieczeństwo tureckie dla Europy i wychwala Władysława IV. Panegiryk drugi poświęcony jest Aleksandrowi Koniecpolskiemu, a datowany Cracoviae 14 Augusti 1642. Wspomina tu nieustannie Stanisława Koniecpolskiego, Jakuba Sobieskiego, Mikołaja Ostroroga (hic Russiae triumviratus). Panegiryk trzeci dedykowany Konstantemu Lubomirskiemu, synowi woj. Stanisława, napisany jest cały po włosku [...]. Na str. 109 i nast. pochwały Polski i Polaków, których wzywa do bellum offensivum contra Turcas" (Estreicher).
E. Hutten-Czapski jun. (1897-1965) - wnuk Emeryka Hutten Czapskiego, założyciela Muzeum Czapskich w Krakowie, urzędnik administracji samorządowej, członek licznych organizacji i stowarzyszeń pozarządowych, poseł na sejm. Po zakończeniu II wojny zamieszkał we Włoszech, gdzie zgromadził bardzo bogatą kolekcję polskich map, rycin i zabytkowych książek.
1.200.–
Sprzedano za: 1.200.–