Varia

204.
[ALBUM na fotografie]. Ozdobny album na fotografie z przełomu XIX/XX w.
Album form. 29x23,5 cm, k. 17, opr. skóra bogato zdob., metalowa zapinka, obcięcie złoc. Album może pomieścić 68 zdjęć różnych formatów i kształtów. Brak informacji o wytwórcy albumu (Niemcy?). Niewielkie zaplamienia grzbietu, stan bardzo dobry.
205.
[EMIGRACJA zarobkowa]. Rękopis pierwszej części wspomnień Władysława Zgody, międzywojennego emigranta polskiego we Francji, wydanych później drukiem w 1966 przez Książkę i Wiedzę.
Zeszyt szkolny ponad 100-kartkowy w kratkę. Na przedniej okł. imię i nazwisko autora oraz jego adres w Warszawie. Na pierwszej karcie tytuł "Przygody włóczęgi w walce o byt" z dopiskiem „Tytuł inny”. Tekst wspomnień zajmuje 202 s. ręcznie paginowane. Rękopis staranny, atramentem, z nielicznymi autorskimi skreśleniami i poprawkami. Liczne poprawki redakcyjne naniesione ołówkiem: zmiany stylistyczne, wykreślenia fragmentów tekstu, poprawione błędy pisowni.
Według informacji zawartych w tekście, autor urodził się w 1902, mieszkał w Częstochowie wraz z rodzicami i dziewięciorgiem rodzeństwa. Wspomnienia rozpoczynają się wiosna 1921, gdy zmuszony niezwykle trudnymi warunkami życiowymi dziewiętnastoletni Zgoda podjął trudną decyzję o emigracji do Francji. Jeszcze przed wyjazdem uczestniczył w wiecach i pochodach organizowanych przez PPS. Swoje prokomunistyczne poglądy prezentował pisząc np. o „nieudanym napadzie Piłsuckiego [!] na młodą Republikę Rad”, mimo wsparcia zachodnich kapitalistów, rodzimych przemysłowców, kleru”. "Wiem, pisał autor wspomnień, że Polski Naród nie chciał wojny z Krajem Rad. Słyszałem na własne uszy i widziałem na własne oczy będąc w Radomsku, jak ludność miejscowa kładła się na szynach kolejowych, by przeszkodzić odjazdowi pociągu, który uwoził na front jej ojców, synów, narzeczonych i mężów”. Legitymując się kupionym paszportem, przez Pragę i Bawarię, dotarł do „punktu rozdzielczego – nowoczesnego targowiska dla niewolników” we francuskim Toulon. Pracę otrzymał we wsi Douvy w departamencie Oisy, jako niewykwalifikowany robotnik rolny. Słabo wynagradzany, nie przykładał się do pracy, symulował chorobę. Dużą część wspomnień zajmuje opis dochodzenia i rozprawy sądowej – autorowi postawiono (słuszny) zarzut pobicia swego pracodawcy. „W ostatecznym razie, pisał, wolałbym odsiedzieć karę we francuskim więzieniu, niż powracać do beznadziejnego życia w Polsce”. Dzięki sprytowi Zgoda uniknął kary, porzucił pracę w Douvy i wyjechał do Paryża. Kolejne zajęcie znalazł w podparyskim St. Denis, lecz szybko zrezygnował z, jego zdaniem, zbyt ciężkiej roboty. Dłużej zabawił w Verdun, gdzie pracował przy rozbrajaniu niewypałów. Z czasem pomyślał o powrocie do kraju, ale dotarły do niego informacje, że „w Polsce panowały niesamowite nieporządki, okropne warunki bytowe, bezrobocie i szalona drożyzna. To mi odebrało ochotę do powrotu do Ojczyzny”. Kolejnym przystankiem życiowym autora wspomnień była miejscowość Armanthier przy granicy belgijskiej. Pracował tam przy demontażu zasieków, dorabiając przemytem tytoniu i papierosów z Belgii. Zatrzymany przez żandarmów zdołał zbiec. W Lille zatrudnił się w hucie. Tu z kolei „bogacili się fabrykanci kosztem zdrowia robotnika, stawiając do pracy jednego robotnika tam, gdzie winno pracować czterech lub pięciu. Co znaczyło dla nich zdrowie i bezpieczeństwo robotników, byłe ich kasy pancerne zapełniały się złotem, wyciągniętym z krwawego potu robotników”. Wspomnienia kończą się zapewne jesienią 1922, gdy ich autor porzucił pracę w hucie i wyjechał do Pais de Calais.
Wspomnienia Władysława Zgody doskonale współgrały z głosami propagandystów PRL-u: koszmarne warunki życia w Polsce międzywojennej, bezlitosny wyzysk robotnika w kapitalizmie. Zapewne dlatego, po poprawkach redakcyjnych, ukazały się w formie książkowej.
206.
[FILM]. Program kinowy do filmu "Pan Tadeusz" z 1928.
Program form. 27,6x29,7 cm, s. [12], brosz. wt. Zaw. obsadę filmu, liczne fotosy i krótki tekst objaśniający. Pierwsza ekranizacja epopei narodowej. Reżyserował R. Ordyński, scenariusz napisali A. Strug i F. Goetel, w głównych rolach wystąpili L. Łuszczewski i Z. Zajączkowska. Brak oryg. okł., załamania kart, drobne zaplamienia.
207.
[GAZETKA ścienna]. ODBUDUJEMY Polskę. Gazetka ścienna 12-ej baterii. R. 1, nr 4. arkusz form. 44x56,5 cm.
Ślady złożenia, naddarcia krawędzi, niewielkie otwory w narożnikach. Całość wykonana odręcznie. Autorami i adresatami gazetki byli uczestnicy wojskowego kursu lub szkolenia; w tekście występują jako "kursanci". W górnej części arkusza tytuł i kompozycja przedstawiająca ruiny, a w tle nowoczesne, wysokie budynki. Gazetka zawiera dwa artykuły: "Odbudujemy Polskę" i "Od redaktora", bajkę "Hocki-klocki", wiersz "O takich, co nie chcieli śpiewać" oraz nazwiska najlepszych i najgorszych kursantów. W prawym dolnym narożniku nazwisko redaktora nacz. (M. Śmieciński) i autora opracowania graf. (R. Lekstan). Unikat.
208.
[HOROSKOP 1]. Odręcznie sporządzony horoskop dla nieznanej osoby, dat. 20 VI 1928.
Rękopis dwustronny na 4 stronach form. 22,2x17,7 cm. Przed tekstem piecz. reklamowe redakcji warszawskiego pisma "Świt". Horoskop sporządzono "zbadawszy charakter pisma na zasadzie grafologii i astrologii". Wynika z niego, że jego odbiorca jest człowiekiem "łatwo unoszącym się, lecz o sercu czułym i wrażliwym" i "w życiu dotychczasowym nie znalazł szczęścia". Ale "horoskop obiecuje [...] szczęśliwą przyszłość i powodzenie w miłości", zwłaszcza w styczniu, w sobotę. Tekst podpisany przez asystenta Chaima Szyllera-Szkolnika. Na końcu dopisano kilka zdań zachęcających do zakupu podręcznika hipnotyzmu za 8 zł. Ślady złożenia.
209.
[HOROSKOP 2]. Odręcznie sporządzony przez Chaima Szyllera-Szkolnika horoskop dla niewymienionej z nazwiska Aliny, dat. 12 V 1935.
Rękopis dwustronny na arkuszu form. 35x22 cm. Papier firmowy z nagłówkiem "Psycho-grafolog Szyller-Szkolnik (autor prac naukowych) [...]". Horoskop sporządzono, jak poprzednio, "zbadawszy charakter pisma na zasadzie grafologii i astrologii". Wynika z niego, że jego odbiorczyni jest obdarzona "ambicją, wrażliwością i szlachetnością" i że "dotychczas nie była [...] zbyt szczęśliwa". Jednak przyszłość maluje się w jasnych barwach: "złączy Pani swe życie z człowiekiem dobrym i uczciwym, który zrozumie i należycie oceni Panią [...]. Żyć będzie Pani długo w dobrobycie i radościach rodzinnych". Dniem szczęśliwym będzie niedziela, kamieniem - szmaragd, kolorem - zielony. Tekst podpisany przez Chaima Szyllera-Szkolnika. Na końcu dopisano kilka zdań zachęcających do zakupu nowego wydania podręcznika "Poznaj siebie i bliźnich za 5 zł. Ślady złożenia.
210.
[ILUSTROWANY Kurier Codzienny]. Zbiór dokumentów policyjnych dotyczących dziennika „Ilustrowany Kurier Codzienny” i jego redaktora naczelnego Mariana Dąbrowskiego z l. 1910-1913.
Dokumenty razem opr. ppł., form. 35,5x21,5 cm, k. 28. Zbiór zawiera 17 dokumentów rękopiśmiennych i maszynopisowych z okresu 28 I 1910-28 I 1913. Niemal wszystkie materiały opatrzono pieczęcią Prezydium c. k. Dyrekcji Policji w Krakowie. Zbiór zaw. m.in. „informację poufną” o stanie finansowym wydawnictwa i zamiarze jego zakupu przez redaktora nacz. Mariana Dąbrowskiego i jego brata, notatkę o nabyciu połowy udziałów przez posła Jana Stankiewicza, instrukcję dotyczącą przeprowadzenia rewizji w lokalu „IKC” i w mieszkaniu Mariana Dąbrowskiego, protokół sporządzony po wręczeniu nakazu Marianowi Dąbrowskiemu (z jego pisemnym oświadczeniem i własnoręcznym podpisem), pismo Izby Adwokackiej w Krakowie do Dyrekcji Policji z prośbą o ustalenie źródła informacji wykorzystanego w niezachowanym tu artykule, prośbę Prezydium Namiestnictwa o przesłanie dalszych informacji „co do dalszego rozwoju i stosunków tego pisma”, „odpis poufnej informacji” dotyczącej planów założycielskich nowego pisma i przewidywanej jego linii programowej (na końcu ciekawy akapit: „Inicyatorowie tego dziennika zwrócili się do kierujących sfer żydowskich, czyby te sfery z odpowiednimi udziałami nie przystąpiły do tego przedsiębiorstwa, w zamian za co dziennik miał robić politykę liberalno-żydowską, lecz na razie spotkali się z odmową”). Na tylnej okł. brak załącznika pod przepaską (zapewne wspomnianego powyżej artykułu). Stan dobry.
Ilustrowany Kurier Codzienny – wydawany w l. 1910-1939 popularny wysokonakładowy dziennik o charakterze informacyjnym, z licznymi dodatkami tematycznymi, posiadający profesjonalny zespół dziennikarzy, korespondentów i publicystów. Redaktorem naczelnym pisma był dotychczasowy redaktor „Głosu Narodu”, Marian Dąbrowski. Z czasem stworzył koncern prasowy wydający gazetę codzienną i 5 ilustrowanych tygodników. Był posłem na Sejm, radnym Krakowa, prezesem TPSP, inicjatorem i fundatorem wielu przedsięwzięć o charakterze kulturalnym, społecznym, sportowym.
211.
[KLEINER Juliusz]. Odręczny krótki list do nieznanego adresata, dat. 12 IX 1914 w Krakowie.
Rękopis jednostronny na ark. 12,5x21 cm. List kierowany do niewymienionego z nazwiska "Pana Dyrektora". Kleiner dziękuje za wypożyczenie dwóch powieści, które niniejszym zwraca. Jedna z nich (tytuł nieczytelny, po francusku) była "doskonale napisana i prawdziwie zajmująca". Niewielkie zaplamienie, pionowy ślad złożenia.
J. Kleiner (1866-1957) - historyk literatury polskiej, teoretyk literatury, prof. uniw. w Warszawie, Lwowie, po wojnie - KUL i Uniw. Jagiellońskiego, autor fundamentalnych prac monograficznych o naszych największych romantykach.
212.
[KOŁYMA]. Odręcznie spisane wspomnienia z aresztowania we Lwowie, pobycie w obozie w Magadanie i powrotu do Polski (1945-1955), oraz dokumenty osobiste ich autorki.
Zeszyt szkolny w kratkę, na s. 1-70 odręcznie spisane wspomnienia poprzedzone kartą tytułową: "Mamy wspomnienia: uwięzienie Lwów - 1945, obóz Kołyma Magadan - 1945, powrót do Polski, Bytom, 1955 grudzień". Na końcu przymocowano 8 fotografii, m.in. zdjęcie autorki z synem (1955, Magadan), fotografia pocztówkowa Pałacu Sportu w Magadanie, 4 zdjęcia grupowe dzieci przedszkolnych (1955, Magadan), fotografia z przedszkola w Tarnowie (1956). Autorką wspomnień jest Henryka Głód (ur. 1921), po mężu Folwarczny. Wspomnienia zostały spisane (przepisane?) przez jej córkę zapewne na początku lat 90. XX w. (ich autorka przywołuje w końcowej części datę 1988), prawdopodobnie na podstawie wcześniejszych notatek (przytacza liczne nazwiska, daty, nazwy miejscowości), choć skarży się: "Mam dużo luk w pamięci, mylą mi się daty". Na ostatnich stronach zeszytu umieszczono notatki bez związku z treścią wspomnień.
Do zeszytu dołączono inne obiekty, m.in.:
* zaświadczenie o zatrudnieniu w poliklinice we Lwowie z 1945
* fragment listu H. Głód do ojca, pisany w więzieniu we Lwowie (11 III 1946)
* pisma do Polskiej Komisji Repatriacyjnej w ZSRR i Min. Spraw Zagranicznych w sprawie umożliwienia powrotu Henryki Głód do kraju (1946-1947) oraz odpowiedzi tychże urzędów (1947-1948)
* 14 listów z Magadanu do rodziny w Bytomiu (1949-1955), w większości z oryg. kopertami
* 13 listów i kart pocztowych od bliskich do Magadanu (1947-1956), bez kopert
* pismo z Biura Informacji i Poszukiwań PCK o braku danych o zaginionej Henryce Głód z 1952 
* odpis aktu małżeństwa z 1964
* podziękowanie Związku Sybiraków za "poświęcenie w służbie ratowania dzieci polskich zesłanych na 'nieludzką ziemię'" z 1994
* zdjęcie autorki
* kilka krótkich telegramów bez daty
Ze wspomnień i z dołączonych dokumentów można odtworzyć losy Henryki Głód począwszy od 1945. Została aresztowana przez lwowskie NKWD 13 XII 1945. W zachowanym częściowo liście z więzienia pisze, że wzięła na siebie winę (przynależności do AK), by chronić rodziców. "Wolałam siebie 'sypnąć', aniżeli miałby ktoś za mnie cierpieć, może i nie byliby Was ruszali, ale to było zbyt wielkie ryzyko i nie mogłam się na to zdobyć wiedząc, że 'doprosów' można nie przeżyć (ja dwa razy zemdlałam)". Doświadczyła wielogodzinnych nocnych przesłuchań, bicia, głodu, braku kontaktu z rodziną. W II 1946 stanęła przed trybunałem wojennym, dostała obrońcę z urzędu. "Coś tam czytali po rosyjsku, na pewno moje 'przewinienia', lecz wtedy nie znałam języka [...]. Dostałam, jak prawie wszyscy, 10 lat obozu pracy i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich, na szczęście bez konfiskaty mienia, bo to byłaby dla Rodziny zupełna klęska". "Paragraf ukraiński 54-1a, rosyjski 58-1a - co oznaczało 'zdrajca ojczyzny' - ale jakiej?". Trafiła na dwa miesiące do obozu przejściowego przy ul. Pełtewnej. Zgłosiła się jako manicurzystka, obsługiwała naczelniczki "a nawet jakiegoś oficera" - dzięki temu trafiła na Kołymę a nie do któregoś z obozów syberyjskich. W IV 1946, w pierwszy dzień Wielkanocy ruszyła transportem na Kołymę, w bydlęcym wagonie. W tym samym czasie jej mieszkająca we Lwowie rodzina otrzymała zgodę na wyjazd do Polski. Autorka wspomnień trafiła do obozu przejściowego: Buchta Nachodka. Skradziono jej cały bagaż, została "jak stała". Dalej ruszyła statkiem do Buchty Nagajewa i pieszo do Magadanu. Obóz kobiecy mieścił się w centrum miasta. Siedziała razem ze skazanymi w czasie czystek partyjnych w 1937 (m.in. z żoną ambasadora w Anakrze Gwoździńską, córką naczelnego leśniczego z Białowieży Eleną Rubinstein). "Mające wyroki po 5 lat - wyszły na wolność dopiero po śmierci Stalina - a więc przesiedziały 17 lat!". Zgłosiła się jako "artist" do pracy w obozowym klubie kultury i przydzielono ją do "kultbrygady". Spotkała tam aresztowanych artystów Teatru Bolszoj z Moskwy, leningradzkiego Teatru Maryjskiego, aktorów z Kijowa i Odessy. Reżyserem był Rosjanin Leonid Warpachowski, ostatni uczeń Meyerholda. Zespół wystawiał 2-3 premiery w sezonie, jeździł z koncertami "po trasie". Była wielokrotnie okradana ze skromnego dobytku. Z czasem przeniesiono ją do Tienkinu (?), skąd jeździła z tamtejszą "kultbrygadą" do Wakchanki, Budugiczagu. Latem 1950 trafiła do obozu w Wieternym. Uczyła gry na fortepianie dzieci naczelnika Dalstroju (organizacji nadzorującej budowę dróg i wydobycie złota w regionie). Zaszła w ciążę z więźniem obozu, urodziła syna 22 VIII 1951 mając 30 lat. Będąc w ciąży została przewieziona do innego obozu, nigdy więcej nie widziała ojca dziecka; jak się później dowiedziała, zginął 2 miesiące przed jego urodzeniem. Po trzech miesiącach zostali przewiezieni do obozu dziecięcego; pracowała, dziecko widywała kilka razy dziennie. Skierowano ją do K. W. Cz. (domu kultury). Chroniła przez długi czas dziecko przed wywózką do domu dziecka w głębi Rosji. Gdy syn musiał wyjechać ze względu na zły stan zdrowia, wystarała się o funkcję konwojentki grupy dzieci. Unikała ciężkiej pracy fizycznej szyjąc i haftując dla osób decydujących o jej losach. Po odbyciu kary została zwolniona z obozu, podjęła pracę jako akompaniatorka w Pałacu Sportu w Magadanie i w tamtejszym Domu Kultury, udzielała prywatnych lekcji gry na fortepianie. Dziecko miała przy sobie. Gdy pojawiła się taka możliwość, nie bez trudności załatwiła formalności, i z synem 29 X 1955 wsiedli na statek "Feliks Dzierżyński" ("dawna nazwa podobno 'Adolf Hitler'" - pisała). Dopłynęli do Buchty Nachodki, potem pojechali do Chabarowska. Przebyli pociągiem Trasę Transsyberyjską. Szczęśliwie dotarli do Polski.
Zeszyt wyraźnie otarty, okładki luzem, dokumenty wielokrotnie składane, zaplamione.
213.
[KOPIEC Piłsudskiego w Krakowie]. Drzeworytowa "Pamiątka budowy Kopca Józefa Piłsudskiego na Sowińcu w Krakowie" i koperta z godłem Wydziału Wykonawczego Budowy Kopca J. Piłsudskiego w Krakowie, 1935. Drzeworyt dwubarwny na ark. 25x20 cm, autorstwa Stanisława Ostoi-Chrostowskiego. Zdobiona bordiura roślinna zwieńczona profilem Marszałka z szablą i buławą, poniżej tekst wewnątrz bordiury. Pod kompozycją z lewej sygn. na klocku "Chrostowski". Koperta form. 26,4x37,1 cm. Na przedniej stronie odbite czerwono godło komitetu budowy kopca z orłem legionowym i inicjałami J. P. Koperta w stanie bardzo dobrym, podklejone naddarcie marginesu "Pamiątki".
214.
[KRASZEWSKI Józef Ignacy]. Plakieta z wizerunkiem Józefa Ignacego Kraszewskiego wykonana w 1880 przez Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych Królestwa Polskiego.
Plakieta okrągła, średn. 25,9 cm, wykonana z blachy mosiężnej oksydowanej. Profil pisarza zwrócony w lewo. Na obwodzie tłocz. napisy: "Józef Ignacy Kraszewski" i "Tow. Z. S. P. Król. Polsk. członkom swoim za 1880 r.". W dolnej części wizerunku pisarza napis: "Z mod. A. Pruszyńskiego wyk. Fr. Witkowski". Plakietę wykonano w Fabryce Braci Hennebergów w Warszawie (sygn. na dolnej części zewnętrznej krawędzi). Stan bardzo dobry.
215.
[ŁABĘCKI Hieronim]. Zbiór 19 listów rodzinnych Hieronima Łabęckiego, pochodzących głównie z 1859.
Zbiór zaw.:
* list Hieronima Łabęckiego do żony Felicji Karoliny, dat. 8 VIII 1859 (?) w Warszawie. Nadawca okazuje dużo czułości, donosi o wysłuchanym koncercie, na którym była także Deotyma (grali Józef Wieniawski i Ferdinand Dulcken), pisze o przygotowaniach do wyjazdu do Krakowa
* dwanaście listów żony Felicji i córek Marii i Felicji pisanych do Hieronima ze Szczawnicy od 1 VII do 4 VIII 1859. Listy dotyczą głównie spraw rodzinnych, stanu zdrowia i przebiegu kuracji
* list kuzyna Onufrego do Hieronima, dat. 24 VII 1859 w Szczawnicy. Autor pisze głównie o terapii aplikowanej córkom. Dodaje: „Gości mamy w Szczawnicy teraz bardzo wiele, o pomieszkanie bardzo trudno, prawie gorzej jak roku zeszłego; żydów więcej jak na Kazimierzu w Krakowie”
* dwa listy niewymienionego z nazwiska Walerego z Tarnowa kierowane do Felicji (26 VII 1859) i Hieronima (3 IX 1859)
* list nieznanego autorstwa do Felicji z Warszawy z 27 VII 1859
* list nieznanego autorstwa do Felicji z Warszawy z 1 VIII 1859
* list niewymienionej z nazwiska Sabiny z 2 VII 1840
List Hieronima Łabęckiego form. 14x10,3 cm, pozostałe listy form. ca 20x14 cm. List od Sabiny pisany po francusku, pozostałe po polsku. Dołączono broszurę „Pogadanki o krajowem żelazie i stali” Hieroinima Łabęckiego (Warszawa 1856) w niezbyt dobrym stanie.
H. Łabęcki (1809-1862) – historyk polskiego górnictwa, geolog, leksykograf. Ukończył studia prawnicze, brał udział w powstaniu listopadowym, po upadku którego przebywał na emigracji. Po powrocie do kraju pracował jako urzędnik administracji rządowych zakładów górniczych i hutniczych, publikował wiele prac z dziedziny geologii i historii górnictwa w Polsce, w tym słynne „Górnictwo w Polsce. Opis kopalnictwa i hutnictwa polskiego” oraz „Początki nauki kopalnictwa”, opracowywał hasła do wielkiej encyklopedii Orgelbranda, ułożył wielojęzyczny „Słownik górniczy”.
216.
[MEDYCYNA - rękopis]. "Nauka chowu, utrzymania i przewożenia Piiawek Lekarskich", Lwów 1836.
Poszyt form. 22x19 cm, s. [29], brosz. Anonimowy rękopis w jęz. polskim, bez poprawek i skreśleń, miejscami trudno czytelny. Zaw. rozdziały: Znamiona piiawki lekarskiey, mieysce pobytu i sposób życia, Urządzenie sadzawek do chowu piiawek, Przysposobienie sadzawek i kuczał do chowu piiawek, Wpuszczanie piiawek i utrzymywanie sadzawek, O łowieniu i przewożeniu piiawek, O stosowaniu (?) piiawek. Zaplamienia skrajnych stron, wewnątrz stan dobry.
217.
[MROŻEK Sławomir]. Odręczny list Sławomira Mrożka do nieznanego adresata, dat. 28 VII 1970 na rancho Epifania w Meksyku.
Rękopis jednostronnych na 2 kartach form. 29,5x20,8 cm. List niemal w całości dotyczy uroczystości, jakie zorganizowano na cześć Mrożka w Krakowie. Nadawca dziękuje za spotkanie i za wystawę - a wszystko "w imieniu tego typa, któremu urządzono jubileusz". Żałuje, że podczas fety nie miał możliwości na bardziej prywatne spotkania. Kończy słowami: "Dziwne to było dla mnie zdarzenie, ten festiwal. Miał rację harmonista, który śpiewał w latach pięćdziesiątych w miodosytni przy Małym Rynku: '... Jest coś, co ludzkim losem zowie się...'. O nim myślę, chodząc pod kaktusem". Nazwisko i adres nadawcy podano w nagłówku listu, pod tekstem podpis "Sł.". Niewielkie rozmycie atramentu w dolnej części pierwszej karty, poza tym stan bardzo dobry.
218.
[MUZEUM Etnograficzne w Krakowie]. Księga pamiątkowa Muzeum Etnograficznego w Krakowie od początków jego działalności w 1911 do wybuchu II wojny światowej.
Księga form. 21x17 cm, zaw. 31 kart zapisanych i 32 karty czyste. Oprawa oryginalna płócienna, ozdobiona kolorową krajką. Księgę otwiera odręczny wpis treści: "Towarzystwo Muzeum etnograficznego otwarło dla publiczności dnia 19 lutego 1911 roku w Krakowie w kamienicy przy ulicy Studenckiej pod liczbą 9 na parterze w dziedzińcu w trzech pokojach najętych osobne Muzeum etnograficzne, obejmujące na początek zbiory prywatne pana Seweryna Udzieli". Wśród osób, które złożyły swoje podpisy podczas otwarcia muzeum znajdują się: Fryderyk Zoll sen. (wiceprezes AU), August Witkowski (rektor UJ), Józef Tretiak (członek AU), Stanisław Estreicher (bibliograf), Wincenty Wodzinowski (malarz), Bronisław Piłsudski (etnograf, brat Józefa). Na kolejnych stronach wpisali się m.in.: Julian Talko-Hryncewicz (etnograf), Aleksander Janowski (krajoznawca), Teodor Axentowicz (malarz), Helena Wyspiańska (córka Stanisława?), Władysław Bartynowski (archeolog), Stanisław Kuśmider (legionista), Tadeusz Rozwadowski (generał), Walery Koryciński (malarz), Benedykt Dybowski (podróżnik), Janina Porazińska (pisarka), Edmund Bartłomiejczyk (grafik), Bronisław Gembarzewski (historyk wojskowości), Mieczysław Orłowicz (krajoznawca), Władysław Semkowicz (historyk), Ferdynand Machay (ksiądz, działacz niepodległościowy), Paweł Popiel (hipolog), Antoni Madeyski (rzeźbiarz), Franciszek Kotula (etnograf). na osobnej karcie umieszczono wpis: "Dnia 26 września 1937 zmarł twórca i dyrektor Muzeum Etnograficznego Seweryn Udziela. Cześć Jego pamięci". Na ostatniej zapisanej stronie widnieje notatka z datą 1 IX 1939 treści: "Muzeum zostało zamknięte". Wpisu w 1942 dokonał Roman Reinfus.
Okł. nieco zaplamione, wewnątrz stan dobry. Pozycja wycofana z aukcji.
219.
[POCZTÓWKI, projekty]. Zbiór 14 odręcznych projektów pocztówek okolicznościowych nieznanego autorstwa, zapewne z późnych lat 40. XX w.
Projekty wykonane gwaszem, niektóre elementy kompozycji naklejono na arkusze. Zbiór zaw. 9 projektów form. ca 14x9 cm i 5 projektów form. ca 13x21 cm. Większość pocztówek przygotowano na Wielkanoc; dominują elementy świąteczne: jajka, kurczęta, bazie. Brak sygnatur autorskich. Stan dobry.
220.
[SPORT, medal]. Medal "I m, Miejski Komitet W. F. i P. W., Kraków 1929". 1929.
Medal sześciokątny wym. 3,7x3,7 cm. Tekst grawerowany wewnątrz florystycznej bordiury, na odwrocie trzech strzelających zawodników w pozycji stojącej, klęczącej i leżącej. Obok sygn. monogramowa B. M. Zachowana biało-czerwona wstążka. Otarcia powierzchni.
221.
[SPORT, odznaka 1]. Odznaka "Polski Związek Piłki Nożnej zasłużonemu. I". [193-].
Odznaka metalowa, emaliowana, okrągła, średn. 2,7 cm. W centrum Orzeł w koronie, napis wokół krawędzi zewnętrznej oraz na biało-czerwonym emaliowanym polu. Na odwrocie śruba z okrągłą nakrętką "W. Wabia Wabiński, Warszawa". Stan dobry.
222.
[SPORT, odznaka 2]. Odznaka "Mistrzostwo Polski, K. S. Cracovia 1921, P. Z. P. N.". 1921.
Odznaka metalowa, emaliowana, okrągła, średn. 2,7 cm. Część napisów przy zewnętrznej krawędzi, część w biało-czerwonym środkowym polu. Na odwrocie śruba i sześciokątna nakrętka "J. Trębacz, Kraków". W latach powojennych wybito replikę, tu prezentujemy oryginał. Stan dobry.
223.
[SZYMBORSKA Wisława, FILIPOWICZ Kornel]. Pocztówka z odręcznym tekstem Wisławy Szymborskiej i dopiskiem Kornela Filipowicza, dat. 6 X 1987 w Zakopanem.
Pocztówka trójdzielna "Tatry". Poetka przesyła: "Pozdrowienia. Ukłony. Uściski. Ucałowania", dodając "i do miłego zobaczenia". Filipowicz uzupełnił tekst dopisując "i podsumowania". Oboje nadawcy podpisali się swoimi imionami. Na odwrocie trzy zdjęcia tatrzańskich szczytów. Siedzącemu na skałach turyście dorysowano wędkę i "dymek" ze słowami: "Wisława! Podbierak!!" - nawiązując do wędkarskich pasji Filipowicza. Stan bardzo dobry.
224.
[WOJTYŁA Karol]. Odręczny podpis Karola Wojtyły jako arcybiskupa metropolity krakowskiego pod maszynopisowym listem urzędowym, dat. 25 VIII 1965 w Krakowie.
Maszynopis jednostronny na papierze firmowym form. 14,8x20,8 cm z nadrukiem na górnym marginesie: "Kuria Metropolitalna w Krakowie, ul. Franciszkańska 3". Pismo kierowane do ks. W. Gałowicza w Jordanowie. Arcybiskup poleca księdzu natychmiastowe opuszczenie Jordanowa i zamieszkanie na plebanii w Modlnicy w charakterze rezydenta. Pod tekstem pieczęć Kurii Metropolitalnej i odręczny podpis "+ Karol, arcybp". Pionowe załamanie arkusza, stan bardzo dobry.
Jan Paweł II (Karol Wojtyła) (1920-2005) - arcybiskup metropolita krakowski (od 1964), kardynał, od 16 X 1978 papież, święty Kościoła katolickiego.
225.
[WOJTYŁA Karol]. Odręczny podpis Karola Wojtyły, wówczas arcybiskupa metropolity krakowskiego, pod maszynopisowym listem, dat. 25 VI 1966 w Krakowie.
Karta okolicznościowa form. 10,5x14,6 cm, na pierwszej stronie kompozycja zaw. sentencję "Totus Tuus", daty 966-1966 i krzyż z literą M. Na odwrocie tekst maszynopisowy kierowany do niewymienionego z nazwiska księdza kanonika, zawierający życzenia imieninowe zakończone frazą "In Xristo" i odręcznym podpisem "+ Karol Wojtyła". Niewielkie zażółcenie prawego marginesu, mimo to stan bardzo dobry.
226.
[WYSZYŃSKI Stefan, Prymas Polski]. Odręczny podpis pod drukowanym listem, dat. w dzień Bożego Narodzenia 1970.
List jednostronny na ark. 29,7x21 cm. W lewym górnym narożniku drukowany na czerwono herb Prymasa Polski. List zaw. cytat z czwartej Modlitwy Eucharystycznej ("Ojcze Święty, tak umiłowałeś świat [...]") oraz wydrukowane poniżej błogosławieństwo: "Wszystkim, którzy radują się Dobrą Nowiną, w duchu społecznej Miłości, z serca błogosławię". Pod tekstem odręczny podpis Prymasa: "+ Stefan Kd. Wyszynski". Ślad złożenia, stan dobry.
Stefan Wyszyński (1901-1981) - duchowny rzymsko-katolicki, prymas Polski w l. 1948-1981, od 1953 kardynał. Jeden z największych Polaków XX w., określany mianem Prymasa Tysiąclecia, mąż stanu, obrońca Kościoła w czasach stalinowskich, internowany przez władze PRL. Jego beatyfikacja została zapowiedziana na 7 VI 2020.
227.
[ZABAWKI 1]. Zestaw 9 drewnianych modeli pojazdów wojskowych wykonanych amatorsko przed 1939.
Poszczególne modele form. ca 8x4,5 cm. Pojazdy wykonano z drewna, zaopatrując je w metalowe koła. Wszystkie pojazdy odręcznie pomalowano. Zestaw zawiera pojazdy konne: wóz taborowy, wóz drabiniasty, wóz pocztowy, piekarnia polowa, kuchnia polowa. Pojazdy mechaniczne: samochód osobowy, działo samobieżne, ambulans sanitarny, samochód pancerny. Stan dobry.
228.
[ZABAWKI 2]. Zestaw 5 metalowych modeli pojazdów wojskowych wykonanych fabrycznie przed 1939.
Poszczególne modele form. ca 9x4,5 cm. Wszystkie pojazdy odręcznie pomalowano. Zestaw zawiera pojazdy konne: dwa różne wozy taborowe, wóz pocztowy, ambulans sanitarny, wóz amunicyjny. Otarcia niektórych elementów, konie zachowane tylko w trzech przypadkach, ubytki farby.
229.
[ZNACZKI kwestarskie]. Komplet ośmiu znaczków kwestarskich "Na biednych" w oryginalnych okładkach. 1917.
Papierowe okł. form. 15,4x11,8 cm. Na przedniej okł. nadruki: "Na biedne dzieci", "Wydawnictwo: Obywatelskiej Komisji Ofiarności Publicznej", "Skład główny: Towarzystwo Przyjaciół Politechniki Warszawskiej". Wewnątrz umieszczono 8 znaczków o nominałach (w markach polskich): 5 (Józef Poniatowski), 10 (Bolesław Chrobry), 15 (Tadeusz Kościuszko), 20 (Zygmunt I), 30 (Stefan Batory), 50 (Kazimierz Wielki), 60 (Władysław Jagiełło), 100 (Jan III Sobieski). Otarcia i załamania okł., znaczki w stanie dobrym i bardzo dobrym.
230.
[ŻEGLUGA transatlantycka - podróż do Stanów Zjednoczonych statkiem "Imperator"]. [1913?]. Zestaw 12 okolicznościowych kart pocztowych.
Na dolnych marginesach 4 pocztówek nadruki identyfikacyjne, na pozostałych tytuły na odwrocie. Na odwrocie nadruki: "Hamburg-Amerika-Linie. An Bord des Vierschrauben-Schnelldampfers 'Imperator' den ...". Na zdjęciach wnętrza statku pasażerskiego. Stan dobry.
SS "Imperator" - niemiecki transatlantyk linii Hamburg America Line, zwodowany w 1912 w Hamburgu, w stoczni Vulcan. W chwili wodowania był to największy statek pasażerski na świecie (52 117 BRT). Dziewiczy rejs statku odbył się 11 czerwca 1913 roku na trasie Hamburg - Nowy Jork. W 1920 przekazany Wielkiej Brytanii dla linii Cunard Line, gdzie służył pod nazwą RMS „Berengaria” do 1938. Jego siostrzanymi statkami były SS „Vaterland” (później SS „Leviathan”), zbudowany w stoczni Blohm und Voss w Hamburgu, i SS „Bismarck” (później RMS „Majestic”). Złomowany w 1946. (Wikipedia).

Zaproszenia "Zielonego Balonika"

231.
Program. Część I: 1. Prolog: (autor wraz z nazwiskiem zaginął bez wieści) [...], 4. Uwertury, Walc (własnego poczęcia) wykona p. M. Suzin. część II: [...] 6. Przysłowia H. Zbierzchowskiego ku ogólnej poprawie obyczajów przytoczy p. Schmidt [...].
Autolitografia sygn. "Kleszczyński" na 3 s. form. 20x32 cm. Na pierwszej stronie pięć głów uwieszonych na gałęzi, wewnątrz tekst programu i kilka niewielkich rysunków. Pierwsza strona nieco zakurzona.
232.
Staraniem Towarzystwa "Miłośników Terpsychory i Bachusa" na szlachetny cel zapomnienia golizny współczesnej [...] pod protektoratem Jasno Oświeconego Pana Jana Apolinarego Michalika rozpocznie się 24 lutego 1914, a ukończy, aż ostatni uczestnik runie bezwładny [...] Tradycyjna Reduta [...]. Wstęp tylko osobom dziwnie ubranym [...]. Niespodzianki sami Goście dostarczą swojem zachowaniem.
Llitografia sygn. nieczytelnym monogramem na ark. 30x22,5 cm. W górnej części decydujący moment turnieju rycerskiego rozgrywanego przed budynkiem teatru (zwyciężył J. Czajkowski?), ponad walczącymi wśród obłoków widoczny wychodek z napisem "Schülerstube". Stan bardzo dobry.
233.
W obskurnej Jamie JWP. Michalika w dniu 19 stycz. zbiera się [...] wszelaka brać artystyczna nie wyłączając ekspresyonistów, na zwykłe karnawałowe orgie - możesz i Ty przyjść [...] uprzednio zmieniwszy codzienny strój plugawy na barwny kostyum [...]. (We fraku mógłbyś wzięty być za paskarza i obity - strzeż się!!!).
Anonimowa litografia na ark. 37,3x30 cm. W górnej części rysunek wystrzępionego pawia, tekst poniżej. Poprzeczny ślad złożenia, stan dobry.
234.
Zaproszenie. Pani! Nie mogąc hurmem i z czeredą malarskiej braci [...] w prośby do Ciebie się udać, z takową się do Ciebie zwracamy supliką. - Uczyń nam honor niemały i przybądź Piękna późnym wieczorem pod dach Michalikowej Kawerny [...]. Oddani do ostatniej chwili trwającego złudzenia Resztki Młodych Malarzy.
Litografia dwubarwna na ark. 23,5x18,5 cm. W górnej części dama w czerwonej sukni w towarzystwie dwóch mężczyzn umizgujących się. Stan bardzo dobry.
* * *

Papiery wartościowe

235.
[AKCJA]. Akcja Spółki Akcyjnej "Trzebinia", Fabryka Maszyn i Narzędzi Rolniczych, Odlewnia Żelaza i Metali w Krakowie. 50 złotych.
Arkusz form. 28,3x20 cm, dołączony drugi arkusz z godłem firmy. Akcja wydana 10 XII 1924. W górnej części schematyczny widok zakładu i przykładowe maszyny przez niego wytwarzane. Dołączono talon z kompletem 10 kuponów. Stan dobry.
236.
[AKCJA]. Galicyjskie Akcyjne Zakłady Górnicze. Akcya na Dwieście Koron.
Arkusz form. 26,4x37,7 cm, dołączony drugi arkusz czysty. Akcja wydana dn. 1 VIII 1907. Tekst po polsku i po niemiecku. Z lewej strony sylwetka górnika przy wózku z urobkiem. Urzędowa piecz., podpisy. Dołączony talon z 4 kuponami. Pionowe załamanie arkusza, poza tym stan dobry.
237.
[AKCJA]. Sierszańskie Zakłady Górnicze S. A. Akcya na 140 marek.
Arkusz form. 28,9x39 cm, dołączony drugi arkusz czysty. Akcja wydana dn. 9 IV 1921. Tekst po polsku. Z lewej strony sylwetka górnika przy wózku z urobkiem. Urzędowa piecz. (m.in. zmiana nominału ze 140 na 1.000 marek), podpisy. Dołączony talon z 5 kuponami. Pionowe załamanie arkusza, załamanie górnej krawędzi, poza tym stan dobry.
238.
[OBLIGACJA]. Obligacya 7-ej pożyczki miasta Warszawy na rubli 100.
Arkusz form. 28,5x35,3 cm. Obligacja wydana dn. 1/14 X 1903. Tekst po rosyjsku, polsku i francusku. W dolnej części arkusza trzy niewielkie widoki Warszawy: stacja filtrów, panorama miasta od strony Pragi, ratusz. Urzędowe piecz. (zasłaniające częściowo pierwszy z widoków). Bez kuponów. Drobne naddarcia krawędzi.
* * *

Lotnictwo

239.
BRILLANTES victoires des avions de tourisme RWD. [Warszawa, nie przed 1932]. Tłocznia W. Łazarskiego. 24x15,7 cm, s. 16. brosz.
Broszura reklamowa samolotów turystycznych RWD-5 i RWD-6 wydana po spektakularnym zwycięstwie polskich lotników Żwiki i Wigury na RWD-6 w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych (Challenge) w Berlinie w 1932. Broszura zaw. kilkanaście zdjęć, rysunki, omówienie konstrukcji obu maszyn. Tekst francuski. Stan bardzo dobry. Nieczęste.
240.
RWD-13. Doświadczalne Warsztaty Lotnicze. Varsovie - Okęcie (Pologne).
Folder reklamowy form. 22,8x18,2 cm (po rozłożeniu 22,8x54,4 cm). Tekst francuski. Zaw. charakterystykę samolotu, dane techniczne, osiągi, opis wyposażenia, cztery fotografie. Samolot zaprojektowano pod koniec 1937 jako samolot sportowo-turystyczny. Do 1939 wyprodukowano ok. 85 egzemplarzy. Stan bardzo dobry.
241.
RWD-15. Doświadczalne Warsztaty Lotnicze [...], Wytwórnia Samolotów R. W. D. Warszawa.
Papierowa teczka form. 30,2x22,7 cm, k. 4, tabl. 1, tabl. rozkł. 1. Maszynopis powiel. Informacja o samolocie RWD-15: charakterystyka, zastosowanie, dane techniczne, osiągi, trzy rysunki techniczne, dwie fotografie. Samolot turystyczny, skonstruowany w l. 1935-1936, wyprodukowano co najmniej 7 egz. Stan bardzo dobry.
242.
RWD-17. Doświadczalne Warsztaty Lotnicze. Warszawa - Okęcie (Poland).
Folder reklamowy form. 22,5x18,2 cm (po rozłożeniu 22,5x54,4 cm). Tekst angielski. Zaw. charakterystykę samolotu, dane techniczne, osiągi, opis wyposażenia, cztery fotografie. Samolot zaprojektowano w 1937 jako samolot dwuosobowy akrobacyjno-szkoleniowy. Produkcję rozpoczęto w 1938, wyprodukowano zaledwie ok. 25 egzemplarzy. Stan dobry.
243.
RWD-8. Doświadczalne Warsztaty Lotnicze. Warszawa - Okęcie (Lotnisko).
Folder reklamowy form. 22,8x18,2 cm (po rozłożeniu 22,8x54,6 cm). Tekst polski. Zaw. charakterystykę samolotu, dane techniczne, osiągi, opis wyposażenia, cztery fotografie. Samolot zaprojektowano w początkach lat 30. jako podstawowy samolot szkoleniowy. Był w użyciu w Wojsku Polskim w l. 1934-1939. Wyprodukowano 600 egz. Stan bardzo dobry.
* * *