Varia

187.
[PIŁSUDSKI Józef, portret]. Litografia barwna "Józef Piłsudski, Wódz polski".
Litografia form. 31,7x28,1 cm. Praca Wojciecha Jastrzębowskiego. Piłsudski w mundurze legionowym, z szablą w dłoni, na spiętym koniu. W tle wierzba z kapliczką oraz maszerujące wojsko. Na górnym marginesie sygnatury na kamieniu: "rys. W. Jastrzębowski" i "wyd. Warsztaty Krakowskie". Pod kompozycją z lewej: "6 Sierpnia 1914 r.", na środku: "Józef Piłsudski. Wódz polski", z prawej: "Kraków". "Prezentowana litografia to dowód na to, że artyści Warsztatów poprzez swoją twórczość zaangażowali się w działalność wspierającą Legiony Polskie" ("Warsztaty Krakowskie 1913-1926", Kr. 2009, s. 354). Litografia w passe-partout i drewnianej ramie. Niewielki ubytek złocenia ramy, litografia w stanie bardzo dobrym.
700.–
Sprzedano za: 800.–
188.
[PIŁSUDSKI Józef, fotografia]. Wielkoformatowa fotografia przedstawiająca Józefa Piłsudskiego w oknie wagonu, w mundurze marszałkowskim, z papierosem w prawej dłoni. 1929 (?).
Zdjęcie form. 93x71 cm, we wsp. drewnianej ramie. Niewielkie załamanie górnego narożnika, poza tym stan bardzo dobry. Zdjęcie reprodukowane w: J. Piłsudski "W walce o niepodległość. Wybór z pism", Warszawa 1938. Gebethner i Wolff, przed kartą tyt., "Pieśń o Józefie Piłsudskim", wyd. IV uzup. i wstępem poprz. Z. Branicki, Zamość 1929. Z. Pomarański i Spółka, przed kartą tyt. oraz w J. L. Englert, G. Nowik "Józef Piłsudski. Komendant - Naczelnik państwa - pierwszy Marszałek Polski", Londyn 1991. Pol. Fund. Kult., s. 215.
6.400.–
Sprzedano za: 6.400.–
189.
[GOŁOGÓRSKI Emil, PIŁSUDSKI Józef]. List gen. Emila Gołogórskiego do Józefa Piłsudskiego, dat. 18 III 1919 w Krakowie.
Rękopis dwustronny na 7 stronach form. 19,8x14,8 cm, po polsku. Papier z nadrukiem "Dowództwo Generalnego Okręgu w Krakowie". Autor listu zwraca się do adresata niezmiennie "Panie Komendancie", nie wymieniając nigdzie jego nazwiska. List dotyczy planowanego objęcia nowego stanowiska przez Gołogórskiego (w związku z wyznaczeniem powiatów poddanych wyłącznie zarządowi wojskowemu). Prosi Piłsudskiego o umożliwienie zapoznania się z zebranym materiałem naukowym, który pomoże mu przygotować się do przyszłej pracy. Pisze: "Chciałbym [...] wykorzystać jak najbardziej czas, który mnie dzieli od objęcia służby. Po tem teoretycznem przygotowaniu się, byłoby wskazanem objechać przestrzeń objętą zamysłem Pana Komendanta ażeby poznać powiaty przez naoczny wgląd, zwiedzić wszystkie ważniejsze punkty węzłowe, składy, stwierdzić stan koleji etc.". Kolejną poruszaną w liście kwestią jest nazwa przygotowanego dla autora urzędu. Gołogórski sugeruje: "naczelna komenda" lub "naczelne dowództwo" pasa wojennego lub pasa etapowego. Końcowe fragmenty generał poświęcił na przedstawienie swojej sytuacji materialnej. Przy dotychczasowych poborach, wyjazd z Krakowa (gdzie mieszkał z żoną i dziećmi) uniemożliwi mu utrzymanie rodziny. Sprawę tę pozostawia Piłsudskiemu "do łaskawego ocenienia". List kończy wyznaniem: "Czując się już samą propozycyą Pana Komendanta nad wartość moją wyszczególnionym składam Mu za zaszczytne zaufanie do mnie stokrotne dzięki z zapewnieniem mej bezgranicznej wdzięczności i zupełnemu oddaniu się pod Jego rozkazy". Ślady złożenia, stan bardzo dobry.
E. Gołogórski (1862-1921) - generał Wojska Polskiego, inżynier, specjalista w zakresie wojny fortecznej; do IV 1919 był dowódcą Okręgu Generalnego  Kraków, do VI 1919 pełnił funkcję zastępcy dowódcy grupy operacyjnej gen. Iwaszkiewicza w Małopolsce Wsch., później został dowódcą Okręgu Generalnego Lwów; przeniesiony do Warszawy został szefem Departamentu Technicznego Min. Spraw Wojskowych.
800.–
Sprzedano za: 900.–
190.
[PIŁSUDSKI Józef]. Autorska kopia hektograficzna prywatnego listu Józefa Piłsudskiego do Mariana Kukiela, dat. 1 IX 1925 w Druskienikach.
Odbitka na ark. 35x16,3 cm.
Józef Piłsudski pracując nad książką "Rok 1920", jak twierdził, nie znalazł w archiwach wojskowych wielu ważnych dokumentów, napotkał natomiast fałszywe. Zarzut ten kierował publicznie pod adresem Sztabu Generalnego, na czele którego stał gen. Stanisław Haller. Wywiązała się w związku z tym polemika, podczas której obie strony sporu oskarżały adwersarzy o mijanie się z prawdą. Piłsudski otrzymał list w tej sprawie od gen. S. Hallera, pisany w imieniu ministra spraw wojskowych, podpisany przez gen. Mariana Kukiela jako szefa Biura Historycznego. Treść listu została upubliczniona, za sprawą Kukiela, przez PAT. W "Kalendarium życia Józefa Piłsudskiego" (oprac. W. Jędrzejewicz i J. Cisek, War. 1998, t. 2, s. 518) czytamy: "Reakcja Piłsudskiego w stosunku do gen. Kukiela była piorunująca. Widocznie w ogromnej złości i pasji Piłsudski napisał do niego [...] 1 września [1925] list w najwyższym stopniu obraźliwy, używając słów najbardziej brutalnych". Autorzy "Kalendarium" przez delikatność listu nie cytowali, podali jedynie informację, że W. Jędrzejewicz posiada jego kserokopię.
List w istocie jest obraźliwy, a inwektywa "ośle" kierowana do Kukiela należy do łagodniejszych (w porównaniu z innymi zawartymi w dokumencie). Wspomniana w "Kalendarium" "złość i pasja" przejawia się w licznych poprawkach, przekreśleniach, niestarannym dukcie pisma. Piłsudski zarzuca adresatowi kradzież dokumentów archiwalnych lub przyzwolenie na takąż, porównuje Sztab generalny do austriackiego domu publicznego, odradza wysyłanie sekundantów "bo wyrzucę ich za drzwi". Przypomina także łacińskie przysłowie "o, si tacuisses philosphus mansisses" (gdybyś milczał, pozostałbyś filozofem). W przypisie pod listem Piłsudski pisze: "Kopię listu zostawiam u siebie abyś ośle go nie fałszował".
Oferowany tu dokument jest właśnie tą kopią, którą sporządzono na użytek nadawcy. Wykonano ją zapewne na hektografie, a Piłsudski dopisał na górnym marginesie odręcznie: "Kopia - brulion". List pozostawał własnością Wandy Piłsudskiej, córki Marszałka. Papier pożółkły, ślady złożenia, otarcia na zgięciach.
8.000.–
191.
[SKŁADKOWSKI Felicjan Sławoj]. Odręczny list gen. Felicjana Sławoja Składkowskiego do Wandy Piłsudskiej dotyczący stanu zdrowia Józefa Piłsudskiego przed śmiercią, dat. 2 IX 1949 w Stowell Park.
Rękopis dwustronny na ark. 23,2x17,2 cm, po polsku. Autor listu przyznaje, że nie był obecny "przy badaniu Pana Marszałka", które przeprowadził K. Weckenbach, S. Rouppert i S. Mozołowski. Stwierdzili oni zmiany nowotworowe w obrębie jamy brzusznej. "Wobec rzadkości raka pierwotnego wątroby, prof. Weckenbach rozpoznał: raka żołądka lub dwunastnicy z przerzutami do wątroby, co oficjalnie zakomunikował mi jako przedstawicielowi władz. Krwotok ustami obfity, który miał Pan Marszałek w sobotę 11 maja 1935 roku, potwierdził rozpoznanie raka żołądka, obok raka przerzutowego wątroby". List kończy zapewnieniem o przekazaniu dalszych potrzebnych informacji w razie takiej potrzeby. Ślady złożenia, stan dobry.
F. S. Składkowski (1885-1962) - generał dywizji Wojska Polskiego, premier rządu II RP, minister, doktor medycyny, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego; po zakończeniu wojny pozostał na emigracji.
1.200.–
Sprzedano za: 2.000.–
192.
[PIŁSUDSKI Józef, uroczystości wileńskie]. Dwie karty wstępu na uroczystości związane z pochowaniem serca Józefa Piłsudskiego w Wilnie.
Zbiór zawiera:
- kartę wstępu do orszaku żałobnego na uroczystość (tymczasowego) złożenia serca Józefa Piłsudskiego w Ostrej Bramie 31 V 1935 (rok później, 12 V 1936, serce wraz ze szczątkami matki Marszałka pochowano na Rossie) (pieczęć Komendy Miasta Wilna, stan dobry)
- zaproszenie na nadzwyczajne posiedzenie Rady Miasta Wilna zwołane 19 III 1938 celem podjęcia uchwały w sprawie przejęcia przez Gminę m. Wilna wieczystej opieki nad Mauzoleum Serca i cmentarza wojskowego na Rossie (załamanie arkusza, brak nazwiska osoby zaproszonej).
Dołączono kartę wstępu do Bazyliki Wileńskiej na nabożeństwo żałobne za spokój duszy biskupa Władysława Bandurskiego 10 III 1932.
180.–
Sprzedano za: 950.–
193.
[PIŁSUDSKI Józef, muzeum]. Rękopiśmienna relacja Jerzego Sienkiewicza dotycząca likwidacji muzeum Józefa Piłsudskiego w Belwederze.
Rękopis dwustronny na 4 stronach form. 20x15 cm. Tekst anonimowy, niepodpisany, zatytułowany „Likwidacja Muzeum J. P. w Belwederze”. Relacja spisana zapewne na przełomie lat 60./70. przez świadka i uczestnika wydarzeń. „Po zajęciu W-wy we wrześniu 1939 r. Niemcy początkowo uszanowali Muzeum Belwederskie. Przed pałacem zaciągnięta była warta wojskowa. Pokoje Marszałka i sale muzealne utrzymane w porządku […]. Dowiedziałem się, że p. H. Sujkowska wraz z innymi zakonspirowanymi – miała zabezpieczyć najcenniejsze precjoza […] i ukryć je, a w gablotach na ich miejsce wprowadzono obiekty zastępcze. W październiku przyjechał do W-wy Frank […] zażądał Księgi Audjencjonalnej i wydarł z niej kartę ze swym podpisem złożonym tu podczas swej bytności przed wojną. Równocześnie nakazał natychmiastową likwidację Muzeum [..]”. Eksponaty i wyposażenie w ciągu kilku dni miało przejąć Muzeum Narodowe. Dyr. Lorenz delegował do tej pracy kustoszy Michała Walickiego i Jerzego Sienkiewicza (przy ich nazwiskach pojawił się ołówkowy dopisek: „Może lepiej nie podawać nazwisk”). „W Muzeum Narodowym rzeczy te ulokowano w kilku salach w amfiladzie I piętra […]. Przy czym starano się sale te niejako zagracić i tak układać przywiezioną zawartość Belwederu aby utrudnić do niej dostęp niemieckim szperaczom […]. Skrzynie, szafy, meble […] ustawiano jedne na drugie, ukrywając w nich rzeczy cenniejsze, a na wierzch wprowadzając mało wartościowe […]. Dopiero podczas powstania, gdy Muzeum zostało przez Niemców zajęte – zbiory belwederskie bardziej ucierpiały. Niektórymi sprzętami barykadowano okna, powyciągano poszczególne obiekty, mundury itp. […] dużo zniszczono. Po zajęciu W-wy przez Bolszewików zbiory belwederskie narażone były na penetrację niepożądanych gości i znowu ucierpiały”. W końcu ocalałe eksponaty i meble trafiły do nowego Muzeum Wojska „’na skład’ – jako trefne, w chaosie pomieszanych obiektów, bez najmniejszego pietyzmu dla nich. Niektóre sprzęty [..] wykorzystano do urządzenia gabinetów administracyjnych (a może nawet i prywatnych) […]. Wiele rzeczy […] uległo zniszczeniu”. Pod tekstem znajduje się odręczna notatka czerwonym atramentem podpisana „Jerzy Tarczyński” (?) i datowana 20 II 1974. Ujawnia ona, że autorem cytowanej tu relacji był prof. Jerzy Sienkiewicz oraz, że przekazał on dodatkowe informacje dotyczące zalakowanych akt przechowywanych „w kasie, do których klucze miał Prystor […]. Papiery zawierały sprawy Sławka, żandarma Koliźmy [właśc. Koryzmy] i Zagórskiego. Los ich nieznany. Mogli coś o tym wiedzieć Sujkowscy”. Stan dobry.
Wspomniane na końcu sprawy to: kwestionowane samobójstwo b. premiera W. Sławka, niewyjaśnione morderstwo żandarma Franciszka Koryzmy przed gmachem Belwederu, zaginięcie gen. Włodzimierza Zagórskiego.
1.200.–
Sprzedano za: 1.500.–
194.
[WANDA Piłsudska]. Odręczny list Wandy Piłsudskiej do matki Aleksandry w Londynie, dat. 4 VII 1949 w Newport w hrabstwie Isle of Wight (dane ze stempla poczt.).
Rękopis dwustronny na ark. 22,5x17,7 cm, po polsku. Autorka pisze o pięknej, słonecznej pogodzie i wysokiej temperaturze; spowodowały, że "przysłowiowe zielone angielskie trawniki [są] zupełnie żółte i szare, kwiatki wyschłe [...], bo nie znają tu zwyczaju polewania i cierpliwie czekają na deszcz". W drugiej części listu Wanda Piłsudska współczuje matce, która cierpi na ból zęba. Zaprasza ją do siebie na wypoczynek. "A w międzyczasie napisz kartkę jak się czujesz. Szkoda, że w domu nie ma telefonu i nie mogę zadzwonić i spytać się". Zachowana oryginalna koperta, stan bardzo dobry.
400.–
195.
[WIENIAWA-DŁUGOSZOWSKI Bolesław]. Relacja dotycząca przyczyn i okoliczności śmierci Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego 1 VII 1942 sporządzona przez jego siostrzeńca Adama Michalewskiego w 1978.
Kserokopia maszynopisu zatytułowanego "Okoliczności śmierci generała dywizji dr. Bolesława Wieniawa-Długoszowskiego, byłego ambasadora Polski przy rządzie włoskim w Rzymie". Z dołączonego listu oraz z tekstu wynika, że: Wanda Piłsudska, córka Marszałka, jesienią 1977 zwróciła się z prośbą do A. Michalewskiego o opisanie okoliczności, które spowodowały samobójczą śmierć Wieniawy. Prośbę swą uzasadniała koniecznością ukrócenia krążących na ten temat plotek. Jako właściwe miejsce złożenia mającej powstać relacji wskazała Instytut Józefa Piłsudskiego w Londynie i Nowym Jorku. Tekst A. Michalewskiego zajmuje 6 kart formatu A4. Autor naświetla w nim sytuację Wieniawy od IX 1939, kiedy to zrzekł się objęcia urzędu Prezydenta RP. Szeroko omawia stosunki z W. Sikorskim i jego zwolennikami, skomplikowaną sytuację wśród emigrantów, starania Wieniawy o przydział do polskich formacji wojskowych na Zachodzie, boleśnie przyjmowane ataki części polityków na siebie i Piłsudskiego, w końcu okoliczności mianowania Wieniawy posłem RP w Hawanie. Krótko pisze o samobójczym skoku z tarasu nowojorskiego budynku, w którym mieszkał Wieniawa z rodziną. Cytuje fragment listu znalezionego przy zwłokach: "pozostawiam żonę i córkę na pastwę losu i obojętnych ludzi lecz proszę Boga o opiekę nad nimi. Boże zbaw Polskę", a także depeszę gen. MacArthura: "Bezgraniczne wysiłki położone przez zmarłego dla spraw Ojczyzny nie będą daremne [...]. Polska powstanie". Dołączono załącznik: jednostronicową maszynopisową kopię listu Bronisławy Berenson, wdowy po Wieniawie do A. Michalewskiego z 3 X 1943, a także krótki list przewodni do Wandy Piłsudskiej, dat. 11 V 1978 w Londynie: "[...] Relację [...] złożyłem w Instytucie do rąk WPani. Niezależnie od tego załączam dla WPani kopię mej relacji wraz z załącznikami". Zgodnie z ich wykazem brak fotokopii listu wdowy oraz fotokopii artykułu z "Przeglądu Kawalerii". Stan dobry.
600.–
196.
[KRAKÓW, finanse miasta]. Dokument rękopiśmienny: "Pokorny Rekurs do Przeswiętnego Woiewodztwa Krakowskiego naygłębszym uszanowaniem od Miasta Krakowa przy Elekcyi JJ. WW. Posłow na Seym Walny Ordynaryiny Stanow Nayiasnieyszey Rzeczypospolitey podany", dat. 13 VII 1776 w Krakowie.
Rękopis w języku polskim na 2 stronach form. 33x21,2 cm, kolejne dwie strony czyste. Prezydent Krakowa i Rada Miejska zwracają się z prośbą o uwolnienie miasta od obowiązku żywienia stacjonującego tu wojska. Radni tak opisują stan miasta: "To Miasto Krakow [...] tymi krytycznemi Czasami w niektorych Prawem nadanych ubliżone dochodach od Roku 1768 ustawicznym Woysk rożnych lokowaniem przez Sytuacyą y żywnosc prezydyonalnego Zołnierza, tudziesz opalanie iego, wyniszczone z pożywienia Handlow, ogołocone w dobytkach y Ludziach podupadłe, do ostatniej dążące roiny". Autorzy pisma, szukając pomocy, proszą, aby miasto Kraków "w tych ciężkosciach ulgę odebrało, y wcale od żywnosci prezydyonalnego Zołnierza uwolnione było". Poniżej następuje przedstawienie stanu finansowego Krakowa na podstawie przytoczonych kwot wydatkowanych w ostatnich latach. Pod tekstem opłatkowa pieczęć miejska. Ślady złożenia, naddarcia, niewielki ubytki krawędzi arkusza.
1.200.–
Sprzedano za: 1.900.–
197.
[KRAKÓW, Gwardia Miejska Piesza]. Nominacja Jana Wentzla na dowódcę 3. Kompanii 1. Oddziału Gwardii Miejskiej w Krakowie, dat. 13 V 1831 tamże.
Odręcznie wypełniony arkusz z nagłówkiem "Senat Rządzący Wolnego, Niepodległego i Ściśle Neutralnego Miasta Kraków i Jego Okręgu". Rękopis jednostronicowy, dwie strony czyste, na stronie czwartej odręczny adres. Pod tekstem pieczęć opłatkowa, podpis Senatora Prezydującego Sobolewskiego i senackiego sekretarza Warowskiego. Niewielkie załamania narożników, stan dobry.
Gwardia Miejska Piesza - niezależna od Milicji Wolnego Miasta Krakowa formacja, powołana do życia przez Senat 4 XII 1830. "Jej głównym zadaniem było utrzymywanie porządku w czasie napiętej sytuacji politycznej spowodowanej wybuchem powstania listopadowego" (Enc. Krak. 619). Gwardia zakończyła działalność 12 IV 1832, a w czasie okupacji rosyjskiej (12 IX-24 XI 1931) zawieszono jej działalność. W czasie, gdy wystawiono prezentowany tu dokument Gwardią dowodził Michał Mądrzykowski.
380.–
Sprzedano za: 380.–
198.
[RĘKOPIS - filozofia, teatr, pszczelnictwo, obyczaje]. Pięć współoprawnych rękopiśmiennych tekstów na różne tematy, z czego 4 pochodzi z I poł. XIX w., jeden z 1865.
Tom form. 23,5x18,5 cm, opr. XIX-w. psk. Na początku każdej części piecz.: "Księgozbiór Krzyżanowskich w Czerpowodach" (jego współwłaścicielem był Stanisław Krzyżanowski (1841–1881) - historyk, wydawca "Roczników dla Archeologów, Numizmatyków i Biografów Polskich"). Tom zawiera teksty:
1. Uwagi nad trzecim tomem dzieła "Obraz myśli mojey [o celach istnienia człowieka]" (Floriana Bochwica), k. 87
2. Proces aktorów z kaznodzieją Katedry Kamienieckiey, k. 18
3. Obrona aktorów i teatru przeciw zarzutom w odpowiedzi x. Biskupa, k. 8, 28-31, [2]
4. Praktyczne pszczolnictwo na Podolu i Pobereżu do potrzeby, zwyczaju i miejsca zastosowane, na gospodarskich doświadczeniach oparte, 1839 roku, k. [55], tekst ostatniego rozdziału niedokończony
5. Przestrogi p. Antoniemu Mikoszewskiemu synowi naszemu, podług których w edukacyi w Lwowie zamierzonej, postępować pod najmocniejszym od Rodziców nań włożonym obowiązkiem żyć i sprawować się powinien, k. [14].
Autorem pierwszych dwóch tekstów (a zapewne i trzeciego) jest niewymieniony tu z imienia Seweryn Malinowski (1777-1850) - reżyser i aktor teatralny, związany z Kamieńcem Podolskim ("Był indywidualnością nieprzeciętną i w szczytowych latach swej kariery należał do rzędu najwybitniejszych aktorów polskich scen prowincjonalnych działających na wschodnich rubieżach dawnej Rzeczypospolitej" (PSB)). Praca 2 i 3 dotyczy konfliktu pomiędzy prowadzonym przez Malinowskiego teatrem i władzami kościelnymi. "Kłopoty [finansowe] powiększał [...] niechętny do Malinowskiego stosunek miejscowego duchowieństwa katolickiego, które potępiało jego teatr za wywieranie rzekomo gorszącego wpływu na społeczeństwo" (PSB). W Bibliotece Kórnickiej znajduje się podobny rękopis autorstwa S. Malinowskiego dotyczący tych samych wydarzeń. Obszerne omówienie tego manuskryptu znajduje się w artykule A. Mężyńskiego "Seweryna Malinowskiego odpowiedź biskupowi" ("Pamiętnik Bibliot. Kórnickiej", r. 1973) zakończonym stwierdzeniem: "jeden z ciekawszych dokumentów kształtowania się świadomości aktorów polskich w XIX wieku". Dotyczy to także rękopisu tu prezentowanego.
Autorem traktatu pszczelniczego jest, według notatki po przedmowie, ks. J. Komarnicki, kanonik Katedry Kamienieckiej. Jego praca zaw. m.in.: Pasieczysko czyli toczki na pszczoły, Pasiecznicy, Karmienie pasieki na wiosnę i sposób robienia syty miodowej, Niezawodne sposoby łączenia starych pni i rojów już osadzonych, Ule i nakrywy, Wybijanie pszczół na początku września, Stebnik do przezimowania pasieki, Kradzież pasieki i sposoby uniknienia onych, Uwagi dążące do powiększenia, polepszenia i utrzymania pszczolnictwa podolskiego jako pożytecznej gałęzi w gospodarstwie.
Osiemnastowieczne rady rodziców dla udającego się do szkół syna przepisał w Czerpowodach niewymieniony z imienia Orłowski 9 IV 1865. "Uszanowanie dla starszych, dla księży, a jaknajdoskonalsze posłuszeństwo dla przełożonych osób, oddawać równym sobie cześć należytą a nawet i niższym poważenie przyzwoite, bez upodlenia się jednak, okazywać". "Obmowy osób z ujmą cudzej sławy jak najmocniej wystrzegać się bo jedno jest zabić człowieka na życiu co zabić na sławie".
Stan całości dobry.
3.200.–
199.
[AGITACJA bolszewicka]. Odręczny meldunek dowódcy 32 Pułku Piechoty ppłk. Władysława Tarwida do Dowództwa 18 Brygady, dat. 16 III 1920.
Rękopis na ark. 11,8x20,5 cm. "Melduję, że na powierzonym mi odcinku istnieje pokątna agitacja bolszewicka o czym świadczą rozrzucane od czasu do czasu proklamacje. Na źródło ich pochodzenia dotąd jeszcze nie natrafiono". Autor meldunku informuje o załączonej ulotce, której tu brak. Oddział w tym czasie brał czynny udział w wojnie polsko-bolszewickiej. "Na początku marca [1920 pułk] został przerzucony na Polesie, nad dolny bieg Ptyczy i wszedł w skład 9 DP. W jej składzie brał udział w zwycięskim natarciu na Kalinkowicze a potem brał udział w wypadach na pozycje sowieckie aż po Owrucz" (Wikipedia). W prawym górnym narożniku piecz. dowództwa 32 p. p. i odręczna adnotacja "tajne". Na odwrocie pieczęcie urzędowe i odręczne przekierowanie meldunku do oddziału operacyjnego dowództwa 9 Dywizji Piechoty z podpisem dowódcy 18 brygady Stanisława Springwalda. Pionowy ślad złożenia, stan dobry.
240.–
Sprzedano za: 700.–
200.
[BOY-ŻELEŃSKI Tadeusz]. Maszynopisowy list Tadeusza Boya-Żeleńskiego do Krakowskiej Spółki Wydawniczej, z podpisem autora, dat. 31 III 1926 w Warszawie.
List jednostronny na ark. 20,8x12,4 cm. Papier korespondencyjny z nadrukiem w lewym górnym narożniku: "Dr. Tadeusz Żeleński (Boy)". Pisarz upomina się o zaległe honorarium "za Balzaca", za którego otrzymał jedynie część w wysokości 500 zł. Prosi, aby z należnych mu pieniędzy pokryć koszt wydania jego kolejnej książki i stosowną kwotę przekazać Drukarni Ludowej. "Ja także prosiłbym o przekazanie mi jakiejś kwoty", kończy. Po tekście własnoręczny podpis autora i maszynowy dopisek: "Oczekuję uprzejmiej [!] odpowiedzi, jak rzecz ta została załatwiona". Zapiski odbiorcy. Trzy otwory dziurkaczem na lewym marginesie. List zamontowany na papierowym podkładzie. Ślady złożenia, stan dobry.
200.–
Sprzedano za: 380.–
201.
[ORŁOWICZ Mieczysław 1]. Maszynopisowe sprawozdania Mieczysława Orłowicza z odbytych przez niego wycieczek krajoznawczych w l. 1938-1958.
Maszynopisy (nieliczne maszynopisy powielane, najczęściej kopia na papierze przebitkowym), niektóre podpisane własnoręcznie przez M. Orłowicza, nieliczne rękopiśmienne dopiski. Zbiór zaw. łącznie 343 karty. Niemal wszystkie karty formatu A4, zapisane w znacznej większości jednostronnie. Materiały opracowane przez Orłowicza adresowane są zapewne do członków grupy wycieczkowej działającej pod szyldem nieformalnego Hnitessa Klubu, a później Oddz. Warszawskiego Polskiego Tow. Tatrzańskiego.
Z okresu przedwojennego pochodzą dwa dokumenty: "Sprawozdanie z części wycieczki w Karpaty Wschodnie (od dnia 21-28 sierpnia 1938)" (4 k.) i "Zestawienie uczestników wycieczek zbiorowych prowadzonych przez mnie  w latach 1927-1939 [...] według stanu z dnia 1 września 1939 r." (3 k.). Część powojenną otwiera "Sprawozdanie z wycieczki wakacyjnej w Sudety odbytej od 3 do 24 sierpnia 1947 r." (52 k.). Sprawozdaniu towarzyszy dodatek zawierający kilka wierszy Orłowicza dotyczących tejże wycieczki i osób w niej uczestniczących. Zbiór zaw. także m.in.: "Przyrost i ubytek dnia w ciągu roku", "Odwołanie wycieczki wielkanocnej w Sudety" z 1948, "Relacja o pewnych chrzcinach, imieninach i wycieczce do Tyńca odbytych w niedzielę 3 października 1948. (Opisano krótko, co oblano wódką)", "Grunwald turystyczny czyli klapa z wycieczką wielkanocną w Tatry na krokusy w roku 1949", "Notatka o Górskiej Odznace Turystycznej" z 1949, "Spis uczestników wycieczek powojennych 1945-1951", "Wspomnienia o obchodzie siedemdziesięciolecia" (jubileusz Orłowicza), "Moje wycieczki zbiorowe za 48 lat 1904-1952", "Wspomnienie o śp. Zygmuncie Orłowiczu (1897-1954)", "Skrócone sprawozdanie z wycieczki wakacyjnej w Beskidy Środkowe i Zachodnie odbytej od 5-26 sierpnia 1956 pod kierownictwem dr. Mieczysława Orłowicza". Ostatni tekst stanowi "Notatka o wycieczce wakacyjnej od 3-24 sierpnia 1958 r. na Pojezierze Brodnickie i wybrzeże morskie od Brodnicy przez Gdańsk do Szczecina".
Załamania i naddarcia krawędzi wielu kart, drobne zaplamienia.
3.200.–
Sprzedano za: 3.200.–
202.
[ORŁOWICZ Mieczysław 2]. Zbiór 47 listów, kart korespondencyjnych i pocztówek kierowanych przez Mieczysława Orłowicza do prof. Wiktora Jakubowskiego w Krakowie w l. 1945-1956.
Listy w znacznej większości rękopiśmienne, późniejsze także maszynopisowe. W kilku listach ich autor zwraca się do odbiorcy "Panie Czesławie" (np. karta z 21 IX 1945 adresowana jest do W. Jakubowskiego i rozpoczyna się od frazy "Drogi Panie Czesławie"). Niektóre pocztówki pisane w imieniu kilku osób, podpisane także przez nie (m.in. Danuta Kozakówna, Tadeusz Brodaty, A. Konopczyński, P. Blachowski, Wanda Peretiatkowicz, Millerowie, Eliaszowie). Kilka listów pisanych ręką Danuty Kozakówny, podpisanych przez Orłowicza. Listy wysyłane początkowo z Nałęczowa, później z Warszawy, pojedyncze także z Jeleniej Góry, Katowic, Zakopanego, Częstochowy, Szklarskiej Poręby, Kielc. Regularność korespondencji urywa się w 1950, z roku 1951, 1954, 1955 i 1956 zachowały się tylko pojedyncze listy.
Zbiór otwiera rękopiśmienny "Program wycieczek 1945 rok" (z dopiskiem "marzenie ściętej głowy") zawierający harmonogram 20 wycieczek na cały rok 1945. Pisany z Nałęczowa pierwszy, obszerny list nosi datę 12 V 1945 i zawiera opis losów autora od początku 1945. Na dwóch kartach korespondencyjnych wysłanych z Nałęczowa w VII 1945 widnieją stemple cenzury wojskowej. W końcu lipca 1945 Orłowicz pisze o zbliżającej się rocznicy (wierszem): "Pierwszego sierpnia - bolesna to rocznica! / Dla takich jak ja, których powstanie warszawskie nie zachwyca. / Najsmutniejszy to chyba był dzień mego życia / Gdy ten bezsensowny wybuch śledziłem z ukrycia". Kolejne listy zawierają podobne (niezbyt udane) wycieczki Orłowicza w krainę poezji. Wiele miejsca poświęca sprawom turystycznym i krajoznawczym, nawiązując do działalności nieformalnego przedwojennego "Hnitessa Klubu" (przesyła np. program wyprawy po Karpatach Wschodnich odbytej w VIII 1939, przedstawia walory Sudetów Śląskich, planuje wycieczki na 1946, relacjonuje krótko spotkanie członków klubu). W X 1945 Orłowicz wraca do Warszawy i opisuje życie codzienne w mieście (np. "Po ul. Marszałkowskiej ciągle się jeździ chłopskimi furmankami po 20 zł kurs [...]. Chodniki i jezdnie nawet na ul. Marszałkowskiej zalegają wciąż kupy gruzu"). Z czasem tematem korespondencji staje się działalność urzędnicza Orłowicza w Wydz. Turystyki Ministerstwa Komunikacji. Nadawca nie stroni od treści lżejszego kalibru, pisząc: "w restauracji 'Szarotka' użyłem sobie na poziomkach ze śmietaną, knedlach ze śliwkami, pierogach z ożynami i gołąbkach z grzybami", dodając, jakby tego było mało: "i tym podobnych specjałach". 
Zbiór uzupełnia 7 fotografii form. pocztówkowego wykonanych przez Jana Jaroszyńskiego w 1948 podczas wycieczek na południu Polski. Z kopert wydarto znaczki pocztowe, z niektórych pocztówek je odklejono. Poza tym stan dobry.
Zespół stanowi ciekawy przyczynek do dziejów turystyki w pierwszych latach powojennych i do biografii jej czołowego animatora - Mieczysława Orłowicza.
1.800.–
203.
[OŚWIĘCIM, pismo wysiedlonej]. Pismo kierowane do Wydziału Opieki Społecznej w Krakowie przez wysiedloną z Oświęcimia Wiktorię Szpyrową, z prośbą o wypłacenie zasiłku, dat. 16 VI 1941 w Krakowie.
Rękopis jednostronny na ark. 34,2x21 cm. Z treści pisma wynika, że jego autorka została "wysiedlona z Oświęcimia transportem dnia 8 marca 1941". W tym czasie miały miejsce liczne przesiedlenia miejscowej ludności związane z rozbudową obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Autorka prosi o wypłacenie zaległego zasiłku, którego uprzednio nie otrzymała "wskutek braku funduszów". Ślady złożenia, stan dobry.
140.–
Sprzedano za: 160.–
204.
[ANDERS Władysław]. Maszynopisowy list Władysława Andersa do Zarządu Koła b. Żołnierzy I Pułku Ułanów Legionów Polskich, z odręcznym podpisem, dat. 8 VIII 1951 w Londynie.
List jednostronny na ark. 20,3x12,1 cm. Papier listowy z nadrukiem "Gen. Dyw. W. Anders, 7. Waverton Street. London, W.1". Generał dziękuje za zaproszenie na święto pułkowe, tłumacząc jednocześnie, że zaplanowane wcześniej zajęcia uniemożliwią mu przyjazd. Przekazuje stosowne życzenia, zakończone słowami: "aby już niedługo nasze dawne najlepsze tradycje żołnierskie odżyły w dalszych zwycięskich walkach o Niepodległość Polski". Pod tekstem odręczny podpis autora. Poprzeczny ślad złożenia, stan bardzo dobry.
220.–
Sprzedano za: 420.–
205.
[OKUDŻAWA Bułat]. Odręcznie napisany przez Bułata Okudżawę tekst jego piosenki "Wańka Morozow".
Rękopis dwustronny w języku rosyjskim na ark. 29,8x21 cm, niedatowany (wczesne lata 60.?). Sześć czterowersowych zwrotek popularnej piosenki Okudżawy poprzedzonych tytułem i zakończonych podpisem autora. "Wańka Morozow" była jedną z najwcześniejszych jego piosenek (przez długi czas mówił o niej jako o pierwszej), powstała w l. 1956-1957. Tytułowy bohater wdaje się w burzliwy romans z artystką cyrkową porzucając schnącą z tęsknoty Marusię. Wykorzystany przez kochankę, opuszczony przez narzeczoną, idzie dziś po linie sam. Piosenkę przetłumaczył na polski i wykonywał Wojciech Młynarski. Niewielki ubytek górnego narożnika, ślady złożenia, zażółcenia marginesu.
Rękopis był własnością prof. Wiktora Jakubowskiego (1896-1973) - filologa, historyka literatury i kultury rosyjskiej; bez znaków własn. 
B. Okudżawa (1924-1997) - rosyjski bard, autor, kompozytor i wykonawca pieśni lirycznych, satyrycznych, ballad, dramaturg i powieściopisarz.
1.200.–
Sprzedano za: 1.300.–
206.
[KOSSAK-SZCZUCKA Zofia]. Kopia maszynopisowa listu Zofii Kossak-Szczuckiej do "Prezydium Nagród Państwowych" w sprawie przyznania jej Nagrody Państwowej I stopnia, dat. 24 VI 1966 w Górkach Wielkich.
Maszynopis jednostronny na ark. 24,8x17 cm. Przyznanie jej Nagrody Państwowej I stopnia pisarka odbiera jako "dowód życzliwej pamięci [władz państwowych] o starej pisarce schodzącej ze sceny". W dalszej części listu, autorka stwierdza: "Jestem pisarką katolicką związana wiecznie z kościołem, żywiąca szczególną miłość i cześć do Królowej Polski Maryi [...]. W ostatnich dniach przebieg apolityczny religijnych obchodów millenijnych zakłuciły [!] wypadki znieważania kultu Matki Bożej, raniąc boleśnie serca wierzących Polaków [..]. Uświadomiłam sobie wtedy, że rozdzwięk między lekceważeniem przez Władze Państwowe uczuć religijnych ludności, a równocześnie przyznanie przez te same Władze nagrody pisarce katolickiej jest wielki [...]. Nie mogę przyjąć nagrody od Władz Państwowych wprawdzie własnych, lecz odnoszących się wrogo do spraw dla mnie świętych". Pod tekstem maszynopisowy podpis Zofii Kossak-Szczuckiej. List, w nieco odmiennej redakcji, publikowany był w: Z. Kossak "Listy" (Lublin 2017), s. 192-193.
W 1966 świętowano uroczyście tysiąclecie chrztu Polski. Władze państwowe, by zneutralizować wybitnie religijny charakter tej rocznicy, organizowały konkurencyjne obchody tysiąclecia państwowości polskiej o czysto świeckim charakterze, utrudniając jednocześnie stronie kościelnej prowadzenie własnych celebracji. Wydarzeniem, do którego Kosak-Szczucka nawiązuje w liście, było zatrzymanie przez milicję peregrynującej po kraju kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej
Z. Kossak-Szczucka (1890-1968) - powieściopisarka i autorka książek dla dzieci, związana początkowo z grupą "Czartak", w czasie wojny aktywna członkini "Żegoty", uczestniczka powstania warszawskiego, więziona w Oświęcimiu i na Pawiaku.
160.–
Sprzedano za: 300.–
207.
[WOJTYŁA Karol]. Odręczny podpis Karola Wojtyły, wówczas arcybiskupa metropolity krakowskiego, pod maszynopisowym listem, dat. 27 VI 1967 w Krakowie.
Maszynopis na papierze listowym form. 14,4x21 cm. W prawym górnym narożniku czerwony nadruk "Arcybiskup Metropolita Krakowski". Poniżej tekst maszynopisowy zawierający życzenia imieninowe i błogosławieństwo przekazane z tej okazji. Adresatem listu jest niewymieniony z nazwiska ksiądz kanonik. Pod listem formułą "In X-to" i odręczny podpis "+ Karol Wojtyła". List zamontowany w górnych narożnikach na papierowym podkładzie. Stan bardzo dobry.
Jan Paweł II (Karol Wojtyła) (1920-2005) - arcybiskup metropolita krakowski (od 1964), kardynał, od 16 X 1978 papież, święty Kościoła katolickiego.
800.–
Sprzedano za: 1.500.–
208.
[NOWAK-JEZIORAŃSKI Jan]. Pięć okolicznościowych kart z nadrukowanymi życzeniami bożonarodzeniowymi i noworocznymi z odręcznymi dopiskami i podpisem Jana Nowaka-Jeziorańskiego, z lat 1969-1972.
Karty różnych formatów, zbliżonych do pocztówkowego. Na każdej fotograficzna reprodukcja dawnej ryciny (widoki Warszawy, Matka Boska z Dzieciątkiem, polski szlachcic) oraz nadruki: "Merry Christmas and happy New Year" i "Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku". Na każdej karcie podpis "Jan Nowak", na czterech z nich dodatkowo krótkie dopiski grzecznościowe i data roczna. Stan bardzo dobry.
J. Nowak-Jeziorański (1914-2005) - polityk, politolog, działacz społeczny, publicysta, kurier i emisariusz Komendy AK i Rządu RP w Londynie, wieloletni dyrektor Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa.
180.–
Sprzedano za: 180.–
209.
[SŁOMCZYŃSKI Maciej]. Krótki odręczny rękopiśmienny list Macieja Słomczyńskiego do nieznanego adresata, dat. 30 XII 1988 w Krakowie.
List na papierze korespondencyjnym form. A4 z nazwiskiem i adresem nadawcy. List zawiera życzenia noworoczne na rok 1989. Zachowana oryg. koperta z nadrukiem adresowym i nieczytelnym nazwiskiem adresata (płk Jerzy ?). Stan dobry. Patrz też poz. 683.
M. Słomczyński (1920-1998) - pisarz i tłumacz, autor powieści sensacyjnych (pisanych pod pseud. Joe Alex i Kazimierz Kwaśniewski) i scenariuszy filmowych. Przetłumaczył m.in. "Ulissesa", "Alicję w krainie czarów", "Podróże Guliwera", "Raj utracony", "Przygody Piotrusia Pana", wszystkie dzieła Shakespeare'a.
120.–
Sprzedano za: 140.–
210.
[CZĘSTOCHOWA]. Dyplom ukończenia Prywatnych Kursów Handlowych W. Nassalskiego w Częstochowie, dat. 13 VII 1914 tamże.
Druk jednostronny na ark. 47,8x63,7 cm. Tekst równoległy rosyjski i polski. Tekst polski: "Zatwierdzone przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu Prywatne Kursy Handlowe W. Nassalskiego w Częstochowie. Patent. Wydaje się niniejszy patent pani ... na dowód ukończenia całkowitego biegu nauk na Kursach Handlowych z wykazaniem wyników następujących na egzaminach ostatecznych [...]". Dokument wystawiono Jadwidze Hajdukiewicz, która z większości przedmiotów uzyskała stopień dostateczny "przy sprawowaniu celującem". W dolnej części arkusza z lewej robotnik z młotem w dłoni, wsparty na kowadle, w tle zabudowania fabryczne i kolej żelazna; z prawej kobieta wśród ksiąg, obok widok portu morskiego. Teksty patentu rozdzielono wieżą sanktuarium jasnogórskiego. Pod tekstem pieczęć i podpisy kierownictwa kursów i nauczycieli. Planszę odbito w Litografii Kohna i Oderfelda w Częstochowie. Stan bardzo dobry.
200.–
Sprzedano za: 380.–
211.
[KIEPURA Jan]. Program koncertu Jana Kiepury w Teatrze Wielkim we Lwowie, dn. 8 IX 1931.
Czterostronicowy program form. 24,7x16,3 cm. W programie znalazły się utwory Moniuszki, Pucciniego, Bizeta, Nowowiejskiego i in. Akompaniował Ludwik Ursztein. Program zaw. także liczne reklamy firm lwowskich (obuwie, futra, bielizna, wypożyczalnia fortepianów, a także prezerwatywy ("wysyłka pocztą bezwzględnie dyskretna")). Ślady złożenia, otarcia, notatki ołówkiem.
80.–
Sprzedano za: 320.–
212.
[KRASIŃSKI Zygmunt, fotografia pośmiertna]. Reprodukcja fotograficzna (?) w owalu przedstawiająca poetę na łożu śmierci. [27 II 1859/15 IV 1937].
Reprodukcja form. ca 18x12,5 cm, ze zdjęcia wykonanego w atelier Nadar w Paryżu. Pod reprod. odręczny napis atramentem: "Zyg. Krasiński (na łożu śmierci w Paryżu) 27 Lutego 1859 r.". Całość zamknięta w drewnianej ramie form. ca 37,5x29 cm. Na odwrocie odręczna dedykacja: "Czcigodnemu Panu Profesorowi Ignacemu Chrzanowskiemu w upominku od Biblioteki i Muzeum Krasińskich. 15 Kwietnia 1937. Ed[ward] Krasiński". Rama otarta, zakurzenia na odwrocie, poza tym stan dobry.
Z. Krasiński (1812-1859) - jeden z największych poetów polskiego romantyzmu.
Biblioteka Ordynacji Krasińskich w Warszawie – istniała w latach 1844–1944. Jej twórcą był hrabia Wincenty Krasiński, który od początku XIX wieku gromadził zbiory artystyczne, muzealne i biblioteczne. (Wikipedia).
360.–
Sprzedano za: 750.–
213.
[MEDAL 1]. Książę Józef Poniatowski d. 7. V. 1763. Bóg mi powierzył honor Polaków, Bogu go oddam / 19. V. 1813 - 19. X. 1913.
Srebro, średn. 4,9 cm. Rant gładki. Popiersie J. Poniatowskiego z głową zwróconą lekko w prawo. Pod portretem sygnatura: "K. Laszczka 1913". Na rewersie wieniec dębowy, wewnątrz herb Krakowa i dwie daty. Medal wybity z okazji setnej rocznicy śmierci księcia Józefa. Część nakładu wybito w srebrze w nakładzie 50 egz. Prezentowany tu egz. należy do tej nielicznej grupy. Drobne zarysowania. Kwadratowe pudełko.
2.000.–
Sprzedano za: 3.000.–
214.
[MEDAL 2]. Zasłużonemu dla diecezji chełmińskiej. Marian Przykucki, biskup chełmiński. Beati pacifici.
Brąz, średn. 4,5 cm. Bryła bazyliki katedralnej pelplińskiej, na rewersie scena koronacji Matki Boskiej (?). Rant gładki. Oryg. kwadratowe pudełko, wewnątrz pieczęć i własnoręczny podpis biskupa Mariana Przykuckiego, dat. 5 XI 1985 w Pelplinie. Medal ze zbiorów prof. Tadeusza Chrzanowskiego, bez znaków własn. Stan bardzo dobry.
120.–
215.
[MEDAL 3]. Joannes Paulus pp. II in ecclesia collegiata s. Annae. Cracoviae 8 VI 1997 / Ecclesia Collegiata s. Annae Cracoviae renovanda renovata. MCMXC-MCMXCVII.
Brąz posrebrzany, średn. 6 cm. Rant gładki. Twarz Jana Pawła II i św. Jana Kantego. Na rewersie bryła kościoła św. Anny w Krakowie. Medal upamiętniający wizytę Jana Pawła II w kolegiacie (odnowionej w l. 1990-1997) i spotkanie z przedstawicielami świata nauki. Autorem medalu jest Czesław Dźwigaj (sygn. na rewersie). Medal wybito w dwóch wersjach: brąz patynowany i posrebrzany, po 200 egz. każdej wersji. Medal w kwadratowym pudełku. Dołączono wydrukowaną informację o okolicznościach wydania medalu. Medal ze zbiorów prof. Tadeusza Chrzanowskiego, bez znaków własnościowych. Stan dobry.
200.–
Sprzedano za: 220.–
216.
[MEDAL 4]. Pamiątka wizyty Jana Pawła II w bazylice mariackiej, Kraków 16. VI. 1999 / 2000 lat chrześcijaństwa. Zakończenie renowacji bazyliki, 20. XI. 1999.
Biały metal, średn. 5 cm. Rant gładki. Ołtarz Wita Stwosza w Kościele Mariackim, przed nim zarys sylwetki modlącego się papieża. Na rewersie bryła krakowskiego Kościoła Mariackiego. Kwadratowe pudełko plastikowe. Medal ze zbiorów prof. Tadeusza Chrzanowskiego, bez znaków własn. Stan dobry.
100.–
Sprzedano za: 100.–
217.
[MEDAL 5]. Jubileusz 550-lecia obecności bernardynów w Polsce / Św. Janie z Dukli, bł. Władysławie, bł. Szymonie, bł. Anastazy módlcie się za nami.
Biały metal, średn. 5 cm. Rant gładki. Medal wybity w 2003. Sylwetki św. Jana Kapistrana i św. Bernardyna ze Sieny podtrzymujących okrągłą tablicę z napisem IHS. Na rewersie bryła klasztoru bernardynów w Krakowie w otoczeniu świętych i błogosławionych wymienionych na obwodzie. Medal w plastikowym pudełku. Medal ze zbiorów prof. Tadeusza Chrzanowskiego, bez znaków własn. Stan dobry.
100.–
Sprzedano za: 100.–
218.
[NUTY 1]. Fantaisie pour le Piano sur des Motifs favoris de l'Opéra Lucrezia Borgia de C. [!] Donizetti par F. Liszt. Vienne [1841]. Chez Pietro Mechetti Q-m Carlo. 4, s. [1], 27. brosz.
Niewielkie zabrudzenia skrajnych stron, stan dobry. Pierwsze wydanie utworu Franciszka Liszta skomponowanego zimą 1840, inspirowanego fragmentem opery Gaetano Donizettiego "Lukrecja Borgia". Kolejne wydanie utworu - z autorskimi poprawkami - ukazało się na przełomie 1848/1849 jako "Réminiscences de Lucrezia Borgia" z dodaniem kompozycji "Chanson à boire (Orgie)". .
800.–
219.
[NUTY 2]. Jean Sobieski. Souvenir de Léopol. Mazur pour le Violon avec accompagnement d'Orchestre composé et transcrit pour le Piano par Apollinaire de Kontski. Op. 7. Léopol [= Lwów] [ca 1860?]. Edition de Fr. Kistner à Leipsic. 8 podł., s. 9. brosz.
Grzbiet oklejony papierem, załamania ostatniej karty, drobne zaplamienia. Piecz. (faksymile podpisu). Wczesna kompozycja A. Kątskiego (1825-1879) - skrzypka-wirtuoza, kompozytora i pedagoga, założyciela Instytutu Muzycznego w Warszawie.
140.–
Sprzedano za: 220.–
220.
[NUTY 3]. "Marsz Legionów Polskich" na fortepian, Adama Wrońskiego [...]. [nie przed 1915]. 4, s. 3.
Otarcia, naddarcia i załamania krawędzi. Podpis własn., piecz. księgarska. Utwór dedykowany w druku "Jego Ekscelencyi Józefowi Piłsudzkiemu [!], Brygadyerowi I-go pułku legionów Polskich". Publikację drukowano w zakładach Druckerei- und Verlags-Aktiengesellschaft vorm. R. v. Waldheim - Jos. Eberle & Co. Na dole sygn. wydawcy "A.W.5". Rozprasowane naddarcia kart, podklejone naddarcie grzbietu.
64.–
Sprzedano za: 64.–
221.
[NUTY 4]. Pieśni i piosenki Legionów Polskich, dawne i współczesne. Na fortepian ułożył Bolesław Wallek Walewski. Kraków [1916?]. A. Piwarski i S-ka. 4, s. 27, [1]. brosz.
Grzbiet nieco przetarty, otarcia okł. Zaw. tekst i nuty 40 utworów patriotycznych i legionowych. Na przedniej okł. barwna kompozycja Jerzego Kossaka. Na dole kart sygn. wydawcy "A.P. i S-ka 297". .
120.–
222.
[NUTY 5]. Pieśni narodowe. Ułożył łatwo na fortepian L. Chojecki. Warszawa 1917. Wyd. Kasy Przezorności i Pomocy Warsz. Pomocników Księgarskich. 4, s. [8]. brosz.
Stan dobry. Piecz. księgarska. Na przedniej okł. litografowana barwna bordiura zwieńczona Tarczą herbową z Orłem w koronie. Zaw. nuty pieśni: Święty Boże, Boże, coś Polskę..., Z dymem pożarów, Jeszcze Polska nie zginęła, Mazurek Trzeciego Maja, Walecznych tysiąc, Pieśń więzienna, Szumny wiatr wionął, Marsz Strzelców, Warszawianka. Na dole sygn. wydawcy "K 576 P".
80.–
Sprzedano za: 220.–
223.
[NUTY 6]. 10 przebojów Mieczysława Fogga. Warszawa 1942. Wyd. Polskie. 4, s. 23, [1]. brosz.
Okł. nieco otarte. Okupacyjne wydanie popularnych piosenek z repertuaru M. Fogga. Na początku dedykacja artysty (faksymile rękopisu: "Wszystkim tym, którzy pragną abym przepisywał im teksty moich piosenek i proszą mnie o to, wszystkim, którzy pragną, ale nie proszą, wszystkim, którzy nie pragną i nie proszą, oraz pozostałym piosenki te ofiarowuję". Okładka projektu Zygmunta Kosmowskiego.
80.–
224.
[NUTY 7]. Karpacka brygada. Słowa i muzyka: Marian Hemar. London 1943. M. I. Kolin (Publishers). 4, s. 5 + k. 1 luzem.
Poprzeczny ślad złożenia, stan dobry. Tekst i nuty pieśni. Utwór powstał w Palestynie 3 V 1941 i stał się jedną z najbardziej popularnych pieśni wojskowych w Wojsku Polskim na Zachodzie. Na luźnej karcie tekst angielski pieśni: "The Karpathian Brigade" w przekładzie Noela E. P. Clarka.
64.–
Sprzedano za: 100.–
225.
[OPRAWA koralikowa]. Album z lat 80. XIX w. z odręcznie przepisanymi wierszami polskimi i obcymi, w półskórkowej oprawie koralikowej.
Album form. 11,8x17,7 cm, s. [2], 179, 94 (paginacja odręczna). Obcięcie złoc. Na pierwszej stronie tytuł "Poezye" i notka "Warszawa 1883/4". Pismo staranne, bez poprawek. Wśród zamieszczonych utworów przeważają wiersze Marii Konopnickiej, prócz jej wpisano teksty W. Hugo, Michała Anioła, J. W. Goethego, H. Heinego (wszystkie w przekładach polskich), S. Grudzińskiego, A. Mickiewicza, J. B. Zaleskiego, A. Michaux (Mirona), K. Podwysockiego, M. Konopnickiej, M. Romanowskiego, Z. Przesmyckiego (Miriama), L. Sowińskiego, A. E. Odyńca, M. Bartusównej, J. Prusinowskiego. 
Na grzbiecie złoc. napis "Souvenir" i złoc. zdobniki florystyczne. Krawędzie okładek oklejone złoc. skórą, w zwierciadłach obu okładek haft koralikowy na rzadkim płótnie. Na przedniej okładce wielobarwny kwiat otoczony bordiurą florystyczną. Na uwagę zasługuje zdobienie tylnej okładki. Umieszczono na niej, wśród roślinnych zdobników, statek parowy na falach, ze szczytami górskimi w tle. Na tego typu oprawach stosowano z reguły motywy roślinne, heraldyczne, architektoniczne, monogramy, sceny alegoryczne i symbole religijne, natomiast wytwory techniki są tu praktycznie nieobecne. "Katalog opraw haftowanych" J. Tomaszewskiego (War. 2013) nie wymienia ani jednego podobnego przykładu. Potwierdza to wyjątkowość prezentowanej tu oprawy.
Otarcia grzbietu i krawędzi okł., nieznaczny ubytek haftu w narożniku tylnej okł., blok w kilku miejscach nadpęknięty i poluzowany, brak s. 17-18 i końcowej karty. .
320.–
Sprzedano za: 2.200.–
226.
[PIŁKA nożna 1]. Program międzynarodowych zawodów piłkarskich Ferencvaros T. C. (Budapeszt) - K. S. Polonia rozegranych 28 i 29 VI 1930.
Ośmiostronicowy druk form. 23,7x15,6 cm. Zaw. stronę tytułową, składy i ustawienia obu drużyn oraz krótkie informacje "z życia sportowego" (na s. 4-5). Na pozostałych 5 stronach wydrukowano reklamy (m.in. projektory filmowe, motocykle, sklepy sportowe, kursy jazdy samochodem). Pomiędzy reklamami umieszczono zapowiedzi zawodów sportowych oraz podano informację, że "Hasselbusch, doskonały prawoskrzydłowy Warszawianki, po egzaminach, zasili niebawem barwy swego klubu". Ślady złożenia, naddarcia krawędzi, podklejone naddarcie grzbietu.
160.–
Sprzedano za: 280.–
227.
[PIŁKA nożna 2]. Program zawodów piłkarskich K. S. Warszawianka - W. K. S. Legja rozegranych 27 VII 1930.
Ośmiostronicowy druk form. 23,7x15,6 cm. Zaw. stronę tytułową, składy i ustawienia obu drużyn oraz krótkie informacje "z życia sportowego" (na s. 4-5). Na pozostałych 5 stronach wydrukowano reklamy (m.in. projektory filmowe, motocykle, sklepy sportowe, kursy jazdy samochodem). Pomiędzy reklamami umieszczono zapowiedzi zawodów sportowych oraz podano informację, że "Łazarski porzucił definitywnie sport kolarski, przenosząc się w szeregi motocyklistów". Ślady złożenia, naddarcia krawędzi.
160.–
Sprzedano za: 600.–
228.
[PIŁKA nożna 3]. Program zawodów piłkarskich Ł. K. S. (Łódź) - K. S. Polonia (Warszawa) rozegranych 17 VIII 1930.
Ośmiostronicowy druk form. 23,7x15,6 cm. Zaw. stronę tytułową, składy i ustawienia obu drużyn oraz krótkie informacje "z życia sportowego" (na s. 4-5). Na pozostałych 5 stronach wydrukowano reklamy (m.in. projektory filmowe, motocykle, sklepy sportowe). Pomiędzy reklamami umieszczono zapowiedzi zawodów sportowych oraz podano informację, że najlepszy tenisista Czechosłowacki został zdyskwalifikowany przez Związek na 2 miesiące". Wpisano odręcznie rezultat spotkania: 2:4. Ślady złożenia, naddarcia krawędzi.
160.–
Sprzedano za: 340.–
229.
[PIŁKA nożna 4]. Afisz do zawodów o mistrzostwo III ligi KS Tarnovia Tarnów - KS Cracovia rozegranych 11 V 1986.
Afisz form. 49,3x68,5 cm. Druk w kolorze czerwonym. Mecz odbył się na stadionie przy ul. Kałuży 1 w Krakowie. Afisz wydano w nakł. 100 egz. Ślady złożenia, poza tym stan bardzo dobry.
100.–
230.
[PROGRAM koncertu]. Galic. Biuro Koncertowe M. Turka, Lwów. Sala Tow. Muzycznego we Lwowie. W piątek, dnia 21 lutego 1913 r. Yvette Guilbert, wieczór pieśni francuskich (w kostyumach różnych epok) [...]. Lwów 1913. Druk. Powszechna. 8, s. [2], 15, [9]. brosz.
Okł. nieco zakurzone. Program występu we Lwowie znanej francuskiej piosenkarki i artystki kabaretowej. Stworzyła własny styl interpretacji estradowej, a noszone podczas występów długie, czarne rękawiczki stały się jej znakiem rozpoznawczym. Jak pisze Wikipedia: "Łamiąc wszystkie dotychczasowe normy, tworzyła własne teksty liryczne, które stale udoskonalała. Dzięki własnemu stylowi śpiewania zyskała sobie rzesze fanów nie tylko we Francji". Dziś Yvette Guilbert jest pamiętana jako przyjaciółka Henri Toulouse-Lautreca, który stworzył kilka jej powszechnie znanych portretów.
Program zaw. w kolejności: zapowiedź trzech najbliższych koncertów I. J. Paderewskiego, kolejność utworów wykonywanych przez Guilbert przy akompaniamencie harfy, fortepianu lub fletu, teksty 16 pieśni we francuskim oryginale i polskim tłumaczeniu, dział reklamowy.
64.–
Sprzedano za: 74.–
231.
[ROZKŁAD jazdy kolejowy]. "Geograficzny rozkład jazdy na kolejach żel. w Galicyi i Bukowinie układu inżyniera D-ra Urbana Wareg Massalskiego. Ważny od 1 Maja 1894".
Druk jednostronny na arkuszu form. 89,6x63,2 cm. Rozkład jazdy wydany nakładem Z. Mikołajskiego i działu inseratów "Głosu Narodu" S. Cyrankiewicza jako dodatek nadzwyczajny do tegoż czasopisma z okazji otwarcia Wystawy Krajowej we Lwowie. Planszę odbito w Litografii M. Salba w Krakowie. Druk w kolorze czarnym, zielonym i czerwonym. Tytuł pod górną krawędzią, poniżej w centrum portret cesarza Franciszka Józefa. Po obu stronach portretu niewielkie panoramy Krakowa i Lwowa. Środkową część arkusza wypełnia schemat połączeń kolejowych pomiędzy miastami Galicji i Bukowiny, gęsto przetykany krótkimi informacjami o większych miejscowościach, reklamami i portretami wybitnych osobistości życia publicznego. W owalnych medalionach widnieją podobizny m.in. kard. A. Dunajewskiego, E. Sanguszki, L. Bilińskiego, bp. Ł. Soleckiego, E. Mochnackiego, F. Smolki. Na odwrocie piecz. "Głosu Narodu". Ślady złożenia, podklejone naddarcia i niewielkie ubytki na zgięciach. Ze względu na formę, w jakiej wydano rozkład i niską jakość papieru zachowało się niewiele egzemplarzy.
320.–
Sprzedano za: 1.500.–
232.
[SPRZĘT turystyczny, reklama]. Plansza reklamowa Zakładów Przemysłowych K. Wejman i Syn z Poznania ukazująca zastosowanie produkowanych przez nią peleryn; lata 30. XX w.
Jednostronnie zadrukowany arkusz form. 44x45,3 cm. Druk czarno-biały. Z lewej nazwa firmy: Zakłady Przemysłowe K. Wejman i Syn, Poznań, Kościelna 24, Jedyna w Polsce katolicka Fabryka Namiotów, Wiader płóciennych, Płacht i t. p. Pozostałą część arkusza zajmuje 5 rysunków przedstawiających sposób ubierania peleryny oraz budowania namiotów z dwóch lub czterech peleryn. Ślady złożenia.
80.–
Sprzedano za: 130.–
233.
[ŻYCZENIA świąteczne bibliofilskie]. Życzenia bożonarodzeniowe i noworoczne na rok 1955, wydane przez Alfreda Holińskiego w Londynie.
Cztery jednostronnie zadrukowane karty form. 34,8x22,7 cm (na nierozciętym arkuszu form. 69,9x45,5 cm). Całość odbito na ręcznej prasie, na papierze bezdrzewnym wyprodukowanym według dawnych zasad. Na pierwszej karcie fragment ewangelii wg św. Łukasza (po łacinie) z opisem narodzenia Jezusa i kolorowaną sceną ukazującą to wydarzenie (wg dawnego drzeworytu). Na drugiej karcie wydrukowano życzenia: "No better wishes could come from any other heart" i odręczny dopisek: "Pani Wandzie Piłsudskiej składa autor". Na kolejnej karcie w ozdobnej bordiurze frontispisowej (pochodzącej ze "Statutów i metryk przywilejów koronnych" Sarnickiego z 1594) obszerne życzenia po łacinie podpisane "Alfredus Cracoviensis" i zakończone frazą "Domine salve Poloniam semper fidelem". Na ostatniej karcie obszerny kolofon (po angielsku) informujący, że wszystkie zdobniki pochodzą z XVI-w. druków krakowskich będących w posiadaniu autora, nakład życzeń wyniósł 122 egz., że publikacja stanowi 25 druk wydany przez prywatną oficynę Holińskiego parającego się typografią od 30 lat (z wojenną przerwą). Pod kolofonem podpis autora i wydawcy w jednej osobie. Dołączono dwa drobne druki: zapowiedź wystawy XVI i XVII-w. polskich drzeworytów ze zbiorów Holińskiego (I-II 1955 w Londynie) i mowę tegoż "Od oratora słów kilkoro" z 1952. Krawędzie kart życzeniowych nieco załamane, dwa drobne druki w stanie bardzo dobrym.
160.–

Rysunki satyryczne Karola Ferstera (Charliego)

Karol Ferster (1902-1986) - rysownik, karykaturzysta, satyryk, autor plakatów. W latach międzywojennych współpracował głównie z "Ilustrowanym Kurierem Codziennym", gdzie zamieszczał rysunki satyryczne, podpisując je pseudonimem Charlie. Ilustrował książki, tworzył reklamy (m.in. dla krakowskiej firmy Szarski i Syn). Prezentowane tu prace pochodzą z lat 30. i zostały przeznaczone do druku w prasie.
234.
CYKLISTA. Rys. tuszem na ark. 18,3x25,8 cm. Niesygnowany.
Tęgi amator jazdy rowerem wsiadający na welocyped przy pomocy drabiny, liny i wyfraczonego lokaja. Arkusz lekko zakurzony.
120.–
Sprzedano za: 160.–
235.
FUTURYSTA. Rysunek tuszem na ark. 16,7x16 cm. Sygnowany "Charlie".
W górnej części tytuł: "W obozie koncentracyjnym", poniżej grupa więźniów na więziennym spacerniaku pilnowana przez uzbrojonego strażnika ze swastyką na rękawie. Na dole dialog dwóch więźniów: "- Pan także za pohańbienie rasy? - Nie, za namalowanie futurystycznego obrazu...". Nawiązanie do prowadzonej w III Rzeszy wielkiej akcji usuwania (sprzedaży zagranicę lub niszczenia) ze zbiorów publicznych i prywatnych dzieł sztuki nowoczesnej, uznanej za wynaturzoną i zdegenerowaną. Część tych prac prezentowano na wielkiej wystawie w Monachium w 1937. Stan dobry.
180.–
236.
LUBIEŻNIK. Rysunek niebieskim atramentem i ołówkiem, podmalowany gwaszem, na ark. 31x21,6 cm. Niesygnowany.
Scena w parku, jesienią. Starszy mężczyzna patrząc na młodą, atrakcyjną kobietę wśród opadających liści, na jej pytanie "Niechno mi pan powie, o czem pan teraz myśli?", odpowiada szczerze: "O tem, że podobno Ewa oprócz takiego listka nic więcej na sobie nie miała". Na odwrocie szkice ołówkowe. Poprzeczne załamanie arkusza.
200.–
Sprzedano za: 280.–
237.
MARLENA. Rysunek tuszem na ark. 21,5x14,5 cm. Niesygnowany.
Portret Marleny Dietrich. Aktorka w pozycji stojącej, w cylindrze i fraku, z rękami w kieszeniach, z papierosem w ustach. Załamania dolnych narożników arkusza.
140.–
Sprzedano za: 180.–
238.
PADEREWSKI. Rysunek tuszem na ark. 16x16,2 cm. Sygnowany "ch.".
Ignacy Jan Paderewski przy stole do rulety. W tle kilka obserwujących grę postaci, obok elegancka dama przypatrująca się wybitnemu pianiście. Poniżej tekst: "Widziałam go, jak grał...". Rysunek przesłonięty bibułką. Zaplamienia na odwrocie, stan dobry.
200.–
239.
SZCZĘŚCIARZ. Rysunek tuszem na ark. 19,5x13,3 cm. Sygnowany "Charlie".
W górnej części tytuł: "W muzeum osobliwości". Scena w muzeum. W oszklonej gablocie prezentowany jest uśmiechnięty mężczyzna o bujnej fryzurze. Przewodnik zwraca się do grupy zwiedzających: "Oto, proszę państwa, najciekawszy okaz naszej kollekcji: malarz, który sprzedał obraz!". Dołączono drugi rysunek o tej samej tematyce (16,2x14 cm) bez górnej części, bez tekstu. Stan dobry.
160.–
Sprzedano za: 240.–
240.
TONĄCA. Rysunek tuszem, podmalowany białym gwaszem, na ark. 15,1x17,3 cm; arkusz naklejony na papierowy podkład form. 23,2x19 cm. Sygnatura: "Rys. K. Förster".
Scena w wodzie: tonąca kobieta krzyczy: "Ratunku! Tonę!", podpływający do niej młody mężczyzna mówi: "Pozwoli pani, że się przedstawię...". Rysunek zatytułowany odręcznie na górnym marginesie; "Dobrze wychowany". Stan dobry.
140.–
Sprzedano za: 140.–
* * *

Zabawki

241.
[AMBULANS]. Metalowy ambulans oznaczony czerwonym krzyżem.
Samochód form. 11x2,5x4,8 cm. Zabawka wykonana z giętej i malowanej blachy. W otwartej szoferce sylwetka kierowcy. Niewielkie ślady rdzy wewnątrz, poza tym stan dobry.
48.–
Sprzedano za: 190.–
242.
[ARMATA 1]. Metalowa armata na kołach, z mechanizmem spustowym.
Armata form. 17,5x7x7,5 cm. Lufa, łoże, przednia osłona wykonane z blachy, koła odlewane. Armata wyposażona w sprawny mechanizm spustowy pozwalająca strzelać przy pomocy kapiszonów. Całość malowana na zielono. Niektóre elementy mechanizmu spustowego i końcówka lufy zardzewiałe.
140.–
Sprzedano za: 320.–
243.
[ARMATA 2]. Metalowa armata na postumencie, z mechanizmem spustowym.
Armata form. 12,5x8x6,5 cm. Całość wykonana z blachy różnej grubości. Armata spoczywa na postumencie imitującym trawiasty pagórek, po obu stronach którego umieszczono dwa obracające prostokąty pozwalające regulować kąt nachylenia działa. Zabawka wyposażona w sprężynowy mechanizm spustowy pozwalający miotać niewielkie przedmioty na bliską odległość. Mechanizm spustowy sprawny, wymaga odczyszczenia. Zabawka oryginalnie malowana. Niektóre elementy (mechanizm spustowy, lufa) zardzewiałe.
100.–
Sprzedano za: 200.–
244.
[DZIAŁO samobieżne]. Metalowy samochód z zamontowaną obrotową armatą.
Samochód form. 7,5x3x4 cm. Ruchome koła, działo i korba do uruchamiania silnika. Pojazd oryginalnie malowany, stan dobry.
60.–
Sprzedano za: 280.–
245.
[KLOCKI]. Zestaw klocków kamiennych w oryg. drewnianej kasecie "Kotwiczna skrzynka mostowa. Dopełnienie do kotwicznej skrzynki budowlanej N-o 6".
Pudełko form. 22,5x32,5x5 cm. Wewnątrz 154 kamienne klocki i 4 metalowe platformy. Zabawka wyprodukowana przez wiedeńską firmę F. Ad. Richter & Cie. Na wieku barwna naklejka przedstawiająca stalowy most na kamiennych podporach, z nazwą zestawu po niemiecku, węgiersku, francusku, czesku i polsku. Wewnątrz kasety karta informacyjna do innego zestawu klocków. Zestaw niekompletny, elementy metalowe zardzewiałe, karta informacyjna postrzępiona, naklejka na wieku zakurzona.
220.–
Sprzedano za: 320.–
246.
[LOTERYJKA]. Bilder-Lotto.
Zestaw w oryg. pudełku kartonowym. Zaw. dwie loteryjki (zapewne z różnych zestawów):
1. 12 chromolitografowanych plansz form. 13x20,8 cm, numerowanych 1-12. Na każdej planszy 15 okrągłych obrazków (zwierzęta, sprzęty domowe, narzędzia, owoce, symbole itp.). Zestaw zaw. 89 luźnych obrazków odpowiadających obrazkom na planszach. Jedna plansza pęknięta w poprzek, podklejona od spodu
2. 6 barwnych plansz form. 12,7x18 cm. Na każdej planszy 18 niewielkich obrazków numerowanych w kolejności od 1 do 108. Tematyka ilustracji jw. Zestaw zaw. 108 luźnych obrazków odpowiadających obrazkom na planszach. Jeden obrazek uszkodzony, jeden dorobiony odręcznie.
Ponadto 94 okrągłe żetony tekturowe bez napisów.
Na wewnętrznej stronie wieka piecz. Magazynu Uniwersalnego Romana Drobnera w Krakowie. Pudełko nieco zabrudzone, reperowane.
220.–
Sprzedano za: 500.–
247.
[POCIĄG sanitarny]. Pociąg drewniany złożony z lokomotywy, węglarki i trzech wagonów.
Pociąg form. 27x3,7x4 cm (po połączeniu wszystkich jego elementów). Wykonanie amatorskie. Jeden wagon z otwieraną ścianą i umieszczonymi wewnątrz dwoma pacjentami na noszach. Zabawka z oryginalną malaturą. Brak komina na tendrze lokomotywy, koła lekko zardzewiałe.
180.–
Sprzedano za: 300.–
248.
[RYCERZE na koniach]. Zbiór 8 metalowych malowanych figurek rycerzy w zbrojach, na koniach, z tarczami i kopiami.
Figurki form. ca 7,5x6 cm (bez piki). Czterem jeźdźcom brak pióropusza na hełmie, dwóch z uszkodzoną piką. Na tarczach umieszczono herby. Dodano jednego konia luzem. Figurki oryginalnie malowane, nieco zakurzone i obite.
240.–
Sprzedano za: 360.–
249.
[TEATRZYK]. Amatorska składana scena teatrzyku kukiełkowego.
Konstrukcja form. 44,5x35x49,5 cm (rozłożona), 44,5x35x8,8 cm (złożona). Konstrukcję wykonano amatorsko, jako elementy scenograficzne wykorzystano specjalnie w tym celu produkowane litografowane plansze. Na trzech z nich widnieje nadruk wydawcy Gustawa Kühna w Nowym Rypinie w Brandenburgii (tu jako Neu-Ruppin). Podstawę sceny stanowi drewniana skrzynia, służąca jednocześnie za schowek dla złożonej konstrukcji. Frontową, reprezentacyjną część stanowi drewniana rama zwieńczona montowanym nań tympanonem. Wszystkie frontowe elementy ozdobione są wykonaną z papier mâché upiętą czerwoną kotarą i złoconymi zdobnikami. W tylnej części sceny umieszczono drewnianą demontowaną ramę służącą do umieszczenia tła. Obie ramy połączone są dwiema nakładanymi od góry listwami służącymi do zamontowania bocznych paneli scenograficznych (po 3 z każdej strony). Zestaw zawiera także zdobioną amatorsko czerwoną kurtynę nawiniętą na drewniany wałek, brak jednak uchwytów do przytwierdzenia jej nad sceną. Teatrzyk posiada na wyposażeniu 14 różnych kompozycji służących za tło (wszystkie naklejone na tekturowe podkłady, niektóre indywidualnie, niektóre dwustronnie); przedstawiają m.in. las, port, miasteczko, góry, park, pałacowe wnętrza, izbę w chacie, kościelną nawę. Zestaw uzupełniają 3 komplety bocznych paneli scenograficznych (po 6 szt.), a także jeden niekompletny (jedynie 5 szt.). Całość wymaga remontu: niektóre panele należy podkleić, uzupełnić ubytki, kilka tylnych plansz jest załamanych lub naddartych, wszystkie zakurzone. Mimo tych mankamentów teatrzyk, po wyposażeniu go w kukiełki, może przynieść dużo radości małym widzom.
420.–
Sprzedano za: 1.300.–
250.
[URZĄDZENIA stacyjne]. Metalowa peronowa tablica informacyjna i latarnia dworcowa.
Tablica form. 18x5,5x21 cm, latarnia średn. 4,8 cm (podstawa), wys. 19 cm. Na schowanej pod daszkiem konstrukcji umieszczono 6 ruchomych ramion z nazwami miejscowości (Frankfurt, Nürnberg, Innsbruck, Berlin, Hamburg i Stuttgart). Przy pomocy zaczepów można ramiona wysunąć informując o stacji docelowej pociągów odjeżdżających z obu stron peronu. Latarnia zamontowana na okrągłym słupie, przykryta metalową pokrywą. Ubytki farby na daszku i podstawie tablicy, wykonana z przezroczystego tworzywa osłona latarni pęknięta.
220.–
Sprzedano za: 320.–
* * *