Wydawnictwa ilustrowane i artystyczne

Książki XIX-wieczne

64.
[DZIAŁYŃSKI Tytus] – Piastów i Jagiellonów heraldyczne zabytki. Część ostatnia. Druków i rycin t. 1. Paryż 1861. Lith. C. Barousse. folio, tabl. 11. okł. brosz.
Okł. podklejone w grzbiecie, plansze w stanie bardzo dobrym. Fragment zamierzonego dzieła - pomyślanego i finansowanego przez Tytusa Działyńskiego. Śmierć fundatora przerwała ledwie rozpoczęte prace. W zamierzeniu "Heraldyczne zabytki" miały być udokumentowaniem wieloletnich poszukiwań archiwalnych i bibliofilskich. Tablice wynalezioną przez siebie metodą homeograficzną wykonał w Paryżu Adam Piliński dając bardzo precyzyjne faksymile dawnych druków. Prezentowany tu fragment zaw. m.in. kartę tyt. "Postylli" Reja z 1557, "Wizerunku człowieka poczciwego", karty ze "Zwierciadła" i "Zwierzyńca", list J. Czackiego. Na czterech tablicach pod podobiznami umieszczono niewielkie nadruki informujące o autorze, drukarni i roku wydania. Bibliografia Estreichera nie odnotowuje tego tytułu. Nieczęste.
65.
[DZIEKOŃSKI Tomasz] – Życie marszałków francuzkich z czasów Napoleona z rycinami rytemi przez najpierwszych artystów francuzkich podług oryginalnych obrazów z Galeryi Wersalskiej. Warszawa 1842. Nakł. S. H. Merzbacha. 4, s. [4], 193, [2], tabl. 46. opr. pł. XX-w.
Stan dobry. Wydane anonimowo II wyd. tytułowe. Na tablicach całopostaciowe portrety marszałków Napoleona (odbite w stalorycie), którym towarzyszą opisy postaci. Na str. 108-112 zasługująca na szczególną uwagę biografia i portret ks. Józefa Poniatowskiego.
66.
GROTTGER Art[ur] – Szkoła szlachcica polskiego. [Warszawa] 1899. Wyd. Leona Humnickiego. folio, tabl. 4. oryg. teka papierowa.
Teka podklejona w grzbiecie, naddarcia i niewielkie ubytki krawędzi teki, zaplamienie górnego narożnika tablic. Cykl Artura Grottgera składający się z czterech ilustracji: Pierwsza nauka, Admonicja, Wyprawa, Ostatnia nauka. Czarno-białe reprodukcje zdjęto z oryginałów będących w posiadaniu rodziny Humnickich z Baczkuryna.
67.
KRASZEWSKI J[ózef] I[gnacy] – Grzechy hetmańskie. Obrazy z końca XVIII wieku. Z siedmnastu ilustr. J. Kossaka i portretem autora. Warszawa [cenz. 1879]. Nakł. S. Lewentala. 4, s. [4], 216, tabl. 17. opr. pł. z epoki.
Banach 761. Otarcia okł., grzbiet nowy, podklejone naddarcia jednej karty, niektóre karty zaplamione, brak jednej tablicy ("Była to pamiątka rodzinna"). Podpis własn. Wyd. I książkowe (pierwodruk ukazał się w "Kłosach" w tym samym roku). Tablice w drzeworytach; wg. rysunków Juliusza Kossaka klocki rytowali E. Gorazdowski i A. Malinowski.
68.
OLESZCZYŃSKI Antoni – Rozmaitości polskie. Variétés polonaises, contenant une collection des tableaux tirés des sujets les plus mémorables des annales polonaises et des portraits des hommes les plus distingués dans la guerre, dans la vie civique, en littérature, sceinces et beaux-arts. Esquisses et gravures terminées avec des notes biographiques par ... Paris, 3 V 1833. A  Hiard. 4, k. [2], tabl. 63. opr. psk. z epoki.
Okł. nieco otarte, ślady zawilgocenia wewnątrz, miejscami zażółcenia papieru. Część tablic przesłonięta bibułkami ochronnymi. Tablice odbite techniką stalorytową. Większość tabl. z nagłówkiem "Rozmaitości polskie" i kolejnym numerem. Staloryty gł. czarne, kilka plansz brązowych lub w sepii. Na 63 tablicach Oleszczyński odbił 67 rycin, ozdabiając stronę tytułową dodatkową ilustracją z orłem, sztandarami i królewską koroną. Na tablicach portrety, sceny historyczne, inicjały, wzory podpisów postaci historycznych. Przykładowe plansze: Kazimierz Wielki zwany królem chłopków, Widok domu w Frauenburgu zamieszkałego niegdyś przez [...] Kopernika, Władysław Herman pasuje na rycerza młodego Bolesława Krzywoustego, Ksiądz Augustyn Kordecki na murach Częstochowy 1655, Casimir Pulaski, Faust Twardoski, Matrony wspierające nauki i sztuki piękne w starożytney Polsce, Martinus Leopolita, Jean Kilinski, Leszek le Blanc refuse la couronne, Bogdan Chmielnicki, Widok z Pilaszkowic na bazarek i piwnicę Jana III, Fac simile z oryginalnych podpisów, Ioseph Kimbar, Christophe Arciszewski, Kościuszko, La Montagne de Kościuszko. Podpisy objaśniające pod rycinami głównie po francusku. Nieczęste.
69.
REJ Mikołaj – Zwierziniec w ktorym rozmaitich stanow ludzi, źwirzach y ptakow kstałty, przypadki y obyczaie są własnie wypisane A zwłaszcza ku naszym dzisieyszym czasom nieiako przypadaiące. [Kórnik 186-? Tytus Działyński]. 4, s. [16], CIV, tabl. 4 + s. 8, tabl. 2. opr. psk. z epoki.
Wyraźne otarcia okł., podklejone ubytki papieru okleinowego, ślad zawilgocenia w narożniku pierwszych i ostatnich kart. Przygotowane przez Tytusa Działyńskiego wydanie "Zwierzyńca" Mikołaja Reja, który po raz pierwszy ukazał się w 1562 w Krakowie. Z czterech rozdziałów składających się na dzieło ukończono prace nad pierwszymi dwoma. A. Chyczewska w artykule "Polonica Adama Pilińskiego" ("Pam. Bibliot. Kórnickiej", 1968, s. 121) pisząc o młodym snycerzu Andrzeju Dudraku, studiującym w berlińskiej Akademii, stwierdziła: "Działyński zlecił Dudrakowi wykonanie drzeworytów do przygotowywanego wydawnictwa ('Zwierzyniec' Reja)"; projekt nie został ukończony, a "A. Dudrak pod kierunkiem H. Schmidta przygotowywał drzeworyty herbów (płytki zachowały się w Bibliotece Kórnickiej)" (tamże, s. 132). Prezentowany tu egzemplarz zawiera przedruk kart tytułowych "Zwierzyńca" z 1562 i 1574 oraz - na tablicach z papieru czerpanego - ich wierne podobizny, portrety Reja z obu edycji, pierwszy rozdział "A thu napirwey Rzeczpospolita skarży się na swe nieszczęscie", faksymile na czerpanym papierze pierwszej karty drugiego rozdziału "A tu sye iuż poczynaią stany y domy niektore zacnego narodu Polskiego", tekst drugiego rozdziału z licznymi podobiznami herbów rodowych oraz umieszczonym na tablicy "właściwym herbem Litwy". W 1884 w Poznaniu ukazało się nakładem Bibliot. Kórnickiej "Przęsło ze Zwierzyńca Mikołąja Reja" zawierające w całości tekst drugiego rozdziału (w takim samym układzie typograficznym jak tu). Z. Celichowski we wstępie pisał: "Pomiędzy naukowemi pracami ś.p. Hr. Tytusa Działyńskiego pozostał przedruk drugiego rozdziału Zwierzyńca Mikołaja Reja, którego mu nagły zgon ostatecznie wykończyć i w obieg puścić nie dozwolił". Nie wspomina o rozdziale pierwszym, którego "Przęsło" z 1884 jest pozbawione. Na końcu oferowanego tu egzemplarza oprawiono: faksymile rękopisu J. Czackiego z 3 IX 1801 o "Postylli" z 1557, dwubarwną litografowaną kopię karty tytułowej tejże postylli (sygn. "Homeograficzny przedruk Adama Pilinskiego w Paryżu 1861 roku" i "W Lit. C. Barrous rue Larrey no 8"), cztery karty z podobiznami Orłów i wierszowanymi podpisami oraz z przytoczonym brzmieniem kolofonów z wydań postylli z 1557 i 1560. Jako papieru okleinowego użyto reprodukcji ryciny tytułowej postylli z 1557 (kopia A. Pilińskiego z 1861) oraz portret Zygmunta Augusta (sygn. "A. Dudrak krakowianin rytował w Kórniku").
70.
WITKIEWICZ Stanisław – Na przełęczy. Wrażenia i obrazy z Tatr. Ozdobione 135 drzeworytami w tekście. Warszawa 1891. Gebethner i Wolff. 4, s. [4], 254, tabl. rozkł. 1. opr. oryg. pł. złoc. z zach. okł. brosz., obcięcie złoc.
Banach 844. Nieznaczne otarcia krawędzi grzbietu, niewielkie miejscowe zażółcenia papieru, stan dobry. Wyd. I. Jedna z najpiękniejszych książek o tematyce tatrzańskiej ilustrowana znakomitymi rysunkami autora. Na dwustronicowej tablicy widok Morskiego Oka. "'Na przełęczy' stanowi szczytowy w sensie literackim moment rozwoju tej ideologii, którą nazwano w historii turystyki i w historii kultury polskiej lapidarnie 'chałubińszczyzną' [...]. Stanowi [...] 'Na przełęczy' podsumowanie wszystkich najważniejszych zdobyczy polskiej literatury dziewiętnastowiecznej o Tatrach" (J. Kolbuszewski "Tatry w literaturze polskiej 1805-1939". Kr. 1982, s. 276). Oprawa w kolorze ciemnoniebieskim.
* * *

Książki XX-wieczne

71.
BECHCZYC-RUDNICKI Antoni, BECHCZYC-RUDNICKA Maria – Dziw. Opowieść na tle życia Prasłowian. Wstępem poprzedził dr Józef Kostrzewski. Szkic Prasłowiańska osada bagienna sprzed 25 wieków w Biskupinie napisał Antoni Bechczyc-Rudnicki. Linorytami ilustrował Tadeusz Cieślewski syn. Warszawa 1937. Dom Książki Polskiej. 8, s. 52, [3], tabl. 1. brosz.
Grońska 162. Okł. nieco otarte, grzbiet podklejony, niewielkie zaplamienia wewnątrz, poza tym stan dobry. Ilustracje linorytowe w tekście (także całostronicowe). Wydano 1.000 egz., ten nr 818. W 1933 roku został odkryty Biskupin, osada pochodząca z lat 700-400 przed narodzeniem Chrystusa. W roku 1934 rozpoczęły się tam prace archeologiczne pod kierownictwem prof. J. Kostrzewskiego. Badania osady stały się szybko przedmiotem ostrej walki ideologicznej między polskimi i niemieckimi archeologami. Sprawa przynależności etnicznej Biskupina, a co za tym idzie praw Słowian i Germanów do ziem Wielkopolski, wywoływała duże emocje w okresie narastania ideologii III Rzeszy, kilkanaście lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości na tych terenach. Biskupin stał się sławny, odwiedzany i dyskutowany. Małżeństwo Bechczyc-Rudnickich przebywało w Biskupinie w trakcie prac wykopaliskowych. Efektem tego pobytu był cykl artykułów prasowych, w których propagowali oni prasłowiańskość grodu. W 1937 napisali powieść "Dziw" o życiu Prasłowian w Biskupinie, w której podjęli się niezwykłego a praktycznie niewykonalnego zadania odtworzenia języka sprzed 25 wieków. Dzięki ich wyczuciu językowemu na podstawie form starocerkiewnosłowiańskich skonstruowali hipotetyczny język Prasłowian. Ten lingwistyczny eksperyment przyniósł im uznanie. Recenzje ukazały się w ponad dwudziestu pismach. Oprawa graficzna książki została powierzona wybitnemu grafikowi okresu międzywojennego Tadeuszowi Cieślewskiemu synowi.
72.
ERENBURG Ilja – Sześć opowieści o łatwych skonach. Warszawa 1927. Towarzystwo Wydawnicze "Rój". 16d, s. 171, [5]. opr. oryg. skóra złoc., górne obcięcie złoc. Wyd. zbiorowe, t. 7.
Grzbiet i narożniki nieco otarte, stan dobry. W tekście 6 oryginalnych całostronicowych drzeworytów Wacława Wąsowicza umieszczonych na początku każdej opowieści.
73.
GAZETKA Wojenna. Kraków 1920. Nakł. Sekcji II K[omitetu] O[brony] P[aństwa]. Druk. UJ. 8. brosz.
Nr 5. s. 4.
Czas. BJ 3, 186. Stan dobry. Ukazało się jedynie 8 numerów. Historyjka obrazkowa o poczynaniach bolszewików w czterech litografiach Karola Homolacsa, sygn. na kamieniu "K.H." w prawych dolnych narożnikach. Pod każdą z ilustracji stosowny wiersz słownie ilustrujący historyjkę, np. "Zaniechał pługa i zaniechał młota, / A mord i grabież to jego robota. / Rozwalił miasta i zwalił swe wioski, / Aż wreszcie w karczmę zamienił Dom Boski.". W podobnym duchu artysta wykonał plakat - poz. 298.
74.
GILGAMESZ. Epos babiloński i asyryjski ze szczątków odczytany i uzupełniony także pieśniami szumerskimi przez Roberta Stillera. Ilustrował Roman Opałka. Warszawa 1967. PIW. 8, s. 109, [3]. opr. oryg. pł., obw.
Nieznaczne zaplamienie obw., poza tym stan bardzo dobry. Liczne całostronicowe ilustracje w tekście. Na końcu obszerne posłowie R. Stillera.
75.
KOWALSKI Leon – Pendzlem i piórem. Kraków [1934]. Druk. "Czasu". 8, s. 178, [1]. brosz.
Grońska 331; Skrzypek 795. Niewielki ślad zawilgocenia w narożniku pierwszych kart, poza tym stan bardzo dobry. Wstęp Jana Wiktora. Wspomnienia krakowskiego malarza i grafika ozdobione licznymi autorskimi drzeworytami w tekście.
L. Kowalski (1870-1937) - malarz i grafik, uczeń W. Łuszczkiewicza i L. Wyczółkowskiego w krakowskiej ASP, studiował także w Monachium i Paryżu, współzałożyciel Grupy Zero, Sztuki Rodzimej i Krakowskiego Koła Grafików.
76.
LITANIA Narodu Polskiego. [Kraków 1915].
Niewielkie zabrudzenia marginesów, poza tym stan bardzo dobry. Wielobarwna dwustronna litografia na ark. 16,2x49,6 cm (po złożeniu 16,4x12,3 cm), w formie leporello. Interesujący przykład druku patriotycznego z lat I wojny św. zaprojektowanego przez Jana Bukowskiego. Prócz "Litanii" zaw. również "Modlitwę": "Boże wszechmocny, Panie zastępów, ścielemy się do Twych stóp z dziękczynieniem, że moskal opuścił już ziemię naszą".
77.
MATEJKO Jan – Album Królów Polskich według pędzla ... Czterdzieści barwnych portretów z dodaniem krótkiego opisu życia i działalności odnośnych monarchów, opartego na najnowszych źródłach. Mikołów-Częstochowa 1913. Nakł. K. Miarki. 4, s. [88], tabl. 42. opr. oryg. pł. zdob.
Grzbiet nieco uszkodzony, krawędzie wyklejek i trzech pierwszych kart podklejone paskami papieru, podklejone prawe marginesy kilku kart, stan ogólny dobry. Przed portretami osobna tablica z herbem Królestwa i Litwy, na końcu - na jednej planszy herby księstw, województw i ziem polskich. Barwne portrety na kartonowych podkładach z tekstem objaśniającym na osobnych kartach.
78.
MATEJKO Jan – Dzieje cywilizacyi w Polsce. Obrazy i tekst ... Zesz. [1]-2. Przedmowa Władysława Wankiego. Zakończenie Ernesta Łunińskiego. Warszawa 1911-1912. Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych. folio, s. [2], 6, [6], tabl. 6; [32], tabl. 6. brosz., oryg. teka pł.
Otarcia i zaplamienia teki, niewielki ubytek grzbietu teki, bloki obu zeszytów poluźnione, niewielkie zaplamienia wewnątrz. Na ostatnich dwunastu stronach "Spis osób z objaśnień Matejki do 'Dziejów ...'". Tablice w heliograwiurze. Cykl zaw.: Zaprowadzenie chrześcijaństwa, Koronacya pierwszego króla, Przyjęcie Żydów, W Łęczycy pierwszy Sejm, Klęska Lignicka, Powtórne zajęcie Rusi, Założenie szkoły głównej przeniesieniem do Krakowa ugruntowane, Chrzest Litwy, Wpływ uniwersytetu na kraj w wieku XV, Złoty wiek literatury w wieku XVI, Potęga Rzeczypospolitej u zenitu, Konstytucya 3 Maja.
79.
MATEJKO Jan – Kazanie Skargi. Tekst Tadeusza Jaroszyńskiego. Warszawa 1913. Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskiem. folio, s. [2], 17, tabl. 6. brosz.
Stan dobry. Przednią okładkę brosz. zdobią florystyczne elementy w oliwkowym kolorze na szarym tle. Tablice odbito w heliograwiurze. "Kazanie Skargi" to ważny obraz w twórczości mistrza Jana Matejki. Został wystawiony w Salonie Paryskim w roku 1864 i zdobył złoty medal, co zwróciło powszechną uwagę na osobę autora, mającego wówczas zaledwie 26 lat. Obraz został namalowany tuż po załamaniu powstania styczniowego, w którym wzięli udział dwaj bracia Matejki. Matejko często rozdawał swoje obrazy, a jeśli je sprzedawał, to nie żądał za nie zbyt wiele. Hrabia Maurycy Potocki z Zatora zapłacił Matejce zaledwie 10 tys. złr. za "Kazanie Skargi". Do postaci Skargi pozował Matejce Michał Szweycer, były uczestnik powstania listopadowego i towiańczyk. Ze wstępu dowiadujemy się, że to, co artysta przedstawił na obrazie nie jest wizerunkiem żadnego z głośnych ośmiu kazań sejmowych Skargi, które wygłaszał słynny kaznodzieja w czasie sejmu warszawskiego w roku 1577 w kościele św. Jana. Scena namalowana przez Matejkę ma za tło architekturę kaplicy św. Stanisława w katedrze krakowskiej. Przepiękne plansze w heliograwiurze pokazują cały obraz i pięć szczegółów: Skarga, Radziwiłł-Zebrzydowski-Stadnicki, Anna Jagiellonka i Halszka Ostrogska, Zygmunt III, Jan Zamoyski.
80.
MICKIEWICZ Adam – Pan Tadeusz oder die letzte Fehde in Litauen. Nachdichtung von Hermann Buddensieg. Zeichnungen von Antoni Uniechowski. München 1963. Eidos Verlag. 8, s. 381, [3]. opr. oryg. pł., obw.
Otarcia obw., grzbiet obw. pożółkły, wewnątrz stan bardzo dobry. Obca dedykacja dla Jana Koprowskiego, pisarza. Nowy niemiecki przekład poematu ozdobiony ilustracjami Antoniego Uniechowskiego przygotowanymi specjalnie dla tej edycji. Polski tekst z tymi ilustracjami dotychczas się nie ukazał. Dołączono dwa wycinki prasowe z omówieniem tłumaczenia H. Buddensiega (jeden autorstwa Wisławy Szymborskiej, drugi Jarosława Iwaszkiewicza).
81.
ORWELL George – Folwark zwierzęcy. Przeł. Teresa Jeleńska. Ilustrował Jan Lebenstein. [Kraków] 1985. Oficyna Literacka. 4, s. [3]-48, [2], tabl. 10. opr. oryg. pł.
Federowicz 4142; Brzeski 3442. Stan bardzo dobry. Bibliofilski druk podziemnej oficyny drukarskiej. Oprawa w kolorze zielonym. Świetne ilustracje Jana Lebensteina (1930-1999) są reprodukcjami litografii z teki "Animal Farm". Ilustracje naklejono na podkłady z czarnego grubego papieru. Jedno z pierwszych wydawnictw drugiego obiegu wyposażonych w barwne ilustracje.
82.
RACZYŃSKI Stanisław – Zabytki polskich miast. 10 oryginalnych drzeworytów. [Kraków, ca 1954]. folio, tabl. 10. oryg. teczka kart.
Teczka wyraźnie otarta, tablice w stanie bardzo dobrym. Wszystkie ryciny sygn. odręcznie ołówkiem przez artystę. Zestaw zaw.: Kraków - Wawel, Kazimierz Dolny - Fara, Pelplin - Katedra, Gdańsk - Katedra, Wrocław - Ratusz, Łowicz - Średniowieczna baszta, Toruń - Ratusz staromiejski, Warszawa - Dachy Starego Miasta, Kraków - Dziedziniec Collegium Maius, Lublin - Brama Krakowska.
83.
ROMEYKO Marjan – Polska lotnicza. Praca zbiorowa [...] pod red. ... Warszawa 1937. Główna Księg. Wojskowa. 4, s. [6], 285, [4], tabl. 11. opr. oryg. ppł.
Stan dobry. Wydano pod protektoratem Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Przedmowa Leona Berbeckiego. Bardzo bogaty materiał ilustracyjny w tekście. Oprac. graficzne Anatola Girsa i Bolesława Barcza. Na tabl. portrety: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Ignacy Mościcki, Generalny Inspektor Sił Zbrojnych gen. dyw. Edward Śmigły-Rydz, pierwszy Marszałek Polski Józef Piłsudski, kapitan pilot ś. p. Stefan Bastyr, pułkownik pilot ś. p. Aleksander Serednicki, major pilot ś. p. Jerzy Długoszowski, generał dywizji inspektor Obrony Powietrznej Państwa ś. p. Gustaw Orlicz-Dreszer, podpułkownik obserwator ś. p. Władysław Toruń, major pilot ś. p. Ludwik Idzikowski, kapitan pilot ś. p. Franciszek Żwirko, inżynier pilot ś. p. Stanisław Wigura.
84.
SŁOWACKI Juliusz – Genezis z ducha. Wydał i oryginalnemi drzeworytami przyozdobił Jerzy Hulewicz. Poznań 1918 [właśc. 1919]. Spółka Wyd. "Ostoja". 4, s. 53, [3]. brosz.
Grońska 253. Niewielki ubytek grzbietu, grzbiet lekko spłowiały i podklejony, krawędzie lekko nadkruszone, poza tym stan bardzo dobry. Obca dedykacja. Wydano 1.000 egz., ten nr 439 z podpisem J. Hulewicza (inicjałami J. H.). W tekście 22 oryginalne drzeworyty. Wydane z inspiracji Stanisława Przybyszewskiego. "Tekst Słowackiego ukazał się jako jedna z najpiękniejszych edycji 'Ostoi', tym wartościowsza, że prezentująca typografię wyzwoloną z maniery secesyjnej, zbliżoną do kanonów typografii funkcjonalnej" (Sowiński II 150). Ryciny Hulewicza do "Genezis z ducha" - często reprodukowane i wystawiane - stanowią jeden ze sztandarowych przykładów polskiej ilustracji ekspresjonistycznej.
J. Hulewicz (1886-1941) - malarz, grafik, pisarz, członek ugrupowania "Bunt", redaktor i kierownik poznańskiego "Zdroju".
85.
TUWIM Julian – Wiersze wybrane. Kraków [1958?]. Druk w prac. doświadczalnych Zakł. Grafiki Użytkowej ASP. 8, s. [12]. brosz.
Okł. lekko zaplamione, wewnątrz stan bardzo dobry. Opracowanie typograficzne i ilustracje Krzysztofa Litwina - ówczesnego studenta Wydz. Malarstwa ASP, późniejszego popularnego aktora związanego z "Piwnicą pod Baranami". Odręczna dedykacja Krzysztofa Litwina z podpisem w formie rebusa. Zaw. wiersze: Do jenerałów, Walc starych panien, Rachunek i Motyle. Dołączono zaproszenie na ślub K. Litwina z Małgorzatą Morbitzer 26 XII 1963.
86.
ZEGADŁOWICZ Emil – Dziesięć ballad o powsinogach beskidzkich. Z drzeworytami barwnemi Zbigniewa Pronaszki. Poznań 1929. Towarzystwo Bibljofilów Polskich. 4, s. XII, 181. brosz.
Grońska 453. Egz. nierozcięty. Grzbiet i krawędzie okł. lekko nadkruszone, poza tym stan bardzo dobry. Wydano 350 egz. numerowanych, ten nr 111. Druk Kuglinowski - odbity w zakładach graficznych Rolniczej Drukarni i Księgarni Nakładowej w Poznaniu, pod kierownictwem Jana Kuglina (1892-1972), dyrektora tejże drukarni, artysty sztuki drukarskiej, bibliofila. Dziesięć całostronicowych barwnych drzeworytów Zbigniewa Pronaszki w ramach paginacji. Pierwsza książka drukowana nową czcionką - antykwą Jeżyńskiego. Tekst w czerwonej ramce liniowej. Na początku trzystronicowy wstęp Kuglina: "Pierwszą na wskroś polską książkę, pierwszą, bo przepojoną miłością Twoją ku ziemi, tłoczoną pierwszą polską czcionką na polskim papierze polskim czernidłem i przyozdobioną przez polskiego artystę". Książkę prezentowano na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, jako przykład jednego z największych osiągnięć typografii odrodzonej Rzeczypospolitej, a później, w 1930, także na prestiżowej wystawie bibliofilskiej British Museum w Londynie.
Z. Pronaszko (1885-1958) - jeden z czołowych polskich artystów awangardowych I połowy XX w., współtwórca formizmu, ilustrator wielu utworów Zegadłowicza.

Oficyny Tyszkiewiczów

87.
TYSZKIEWICZ Maryla – Bernardo Rossellino. Florencja 1928. [Oficyna Tyszkiewiczów]. 4, s. [4], 141, [2], tabl. 32 (światłodruki). opr. wsp. pperg. zdob.
Stamperia Pol. 1/3. Wyklejki w odbitkach kserograficznych, poza tym stan bardzo dobry. Wydano 125 egz., ten nr LXXXVII - jeden z 25 z iluminaturą zieloną (karta tyt., inicjały, nazwy dokumentów źródłowych na końcu). Druk na "gładkim, szmacianym, ręcznie robionym papierze z Pescji - Val di Nievole", brak podpisu autorki pod kolofonem. Karta tyt. ozdobiona drzeworytowym sygnetem drukarskim Maryli i Samuela Tyszkiewiczów zaprojektowanym przez Marylę Tyszkiewiczową na wzór znaków dawnych drukarzy. Pierwsza książkowa publikacja florenckiej Oficyny. Zawiera drukowaną dedykację autorki: "Rodzicom moim, co mi cierpliwie a miłośnie drogę ku pięknu torowali, te opowieści me florenckie poświęcam". Książka ilustrowana światłodrukowymi odbitkami zdjęć.
B. Rossellino (1409-1464) - włoski rzeźbiarz i architekt, przedstawiciel quattrocenta, działający we Florencji i Rzymie.
88.
TESLAR Joseph Andre – Devant la Colonne de Mickiewicz, Paris 1929. Florence [1929]. Composé & imprimé a la main, chez les Tyszkiewicz a Florence. 8, s. 29, [2]. brosz., obw.
Stamperia Pol. 1/7. Obw. lekko zaplamiona, stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty i nieobcięty. Wydano 500 egz., ten bez numeru i podpisu wydawcy (każdą setkę egz. odbito w innym kolorze, tu użyto zielonej farby). Czwarta publikacja florenckiej Oficyny. Wydana w uznaniu dla Adama Mickiewicza i jako wyraz przyjaźni dla Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Książki w Paryżu. Przedruk z francuskiego czasopisma "Le Monde Nouveau" (V-VI 1929). Całostronicowy drzeworyt Franciszka Prochaski.
89.
TESLAR Joseph Andre – Devant la Colonne de Mickiewicz, Paris 1929. Florence [1929]. Composé & imprimé a la main, chez les Tyszkiewicz a Florence. 8, s. 29, [2]. brosz., obw.
Stamperia Pol. 1/7. Obw. lekko zaplamiona, stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty i nieobcięty. Wydano 500 egz., ten bez numeru i podpisu wydawcy (każdą setkę egz. odbito w innym kolorze, tu użyto niebieskiej farby). Czwarta publikacja florenckiej Oficyny. Wydana w uznaniu dla Adama Mickiewicza i jako wyraz przyjaźni dla Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Książki w Paryżu. Przedruk z francuskiego czasopisma "Le Monde Nouveau" (V-VI 1929). Całostronicowy drzeworyt Franciszka Prochaski.
90.
TESLAR Joseph Andre – Devant la Colonne de Mickiewicz, Paris 1929. Florence [1929]. Composé & imprimé a la main, chez les Tyszkiewicz a Florence. 8, s. 29, [2]. brosz., obw.
Stamperia Pol. 1/7. Obw. lekko zaplamiona, stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty i nieobcięty. Wydano 500 egz., ten bez numeru i podpisu wydawcy (każdą setkę egz. odbito w innym kolorze, tu użyto żółtej farby). Czwarta publikacja florenckiej Oficyny. Wydana w uznaniu dla Adama Mickiewicza i jako wyraz przyjaźni dla Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Książki w Paryżu. Przedruk z francuskiego czasopisma "Le Monde Nouveau" (V-VI 1929). Całostronicowy drzeworyt Franciszka Prochaski.
91.
ZEGADŁOWICZ Emil – Podkowa na progu. Florencja 1932. W Oficynie florenckiej Tyszkiewiczów. 4, s. [105], tabl. 14. opr. wsp. pperg. zdob.
Stamperia Pol. 1/12. Stan bardzo dobry. Wyd. 100 egz., ten bez numeru. Siedem całostronicowych drzeworytów Maryli Tyszkiewiczowej i dodatkowy drzeworyt (stożek i jego przekroje) powtórzony siedmiokrotnie na początku każdego rozdziału. Tom wierszy. Z kolofonu: "Ósma publikacja florenckiej oficyny Tyszkiewiczów via Giordani 7, złożona kursywą Nicolas Cochin i odbita manu propria et antiquo modo na własnym szmacianym papierze z wodnym znakiem oficyny [...]". Na początku dedykacja wydawcy: "Poeto, za obcowanie z pięknem słów - za muzykę mowy rodzinnej z kart twoich płynącą w wieczory florenckie - za myśli głęboko prawdziwe i chwile szczerego wzruszenia w szare dni roboty codziennej i jednostajnej - za odbiegnięcie radosne od obcych przepychów do bliskiej sercu troski naszej, polskiej - dzięki ci składa z głębi serca Oficyna".
92.
TYSZKIEWICZ Maryla – O grobowcu jaki Antonio Rossellino wykonał dla kardynała [Jakuba] Portugalskiego w kościele San Miniato we Florencji. Tekst i dokumenty ... Florencja 1933. W Oficynie florenckiej Tyszkiewiczów. Format: 50x35 cm. k. [2 - karta tyt. i karta ze wstępem M. Szypulskiego],  [4 - czystych], s. [3 - spis 34 tabl. w 13 grupach], s. [3 - spis 62 tabl. w 14 grupach], tablic 40 (fotografie). opr. wsp. pł. z szyldzikiem.
Stamperia Pol. 4/5 (wymienia 34 tabl.). Stan bardzo dobry. Spisy tablic w polskiej wersji. Zdjęcia Clarence Kennedy. Nieukończony druk florenckiej oficyny - ze wstępu Marka Szypulskiego: "Kilka słów wyjaśnienia. Na początku swej działalności typograficznej Samuel i Maryla Tyszkiewiczowie, właściciele Oficyny Florenckiej, podjęli z profesorem Clarence Kennedy, z Smith College w Northampton w Stanach Zjednoczonych, kontynuowanie jego prac nad kolekcją studiów historycznych i krytycznych dotyczących rzeźby.  [...] Następnym tomem z serii wydawnictw Smith College, zapowiadanym w 1932 roku, miała być rozprawa z tekstem i dokumentami przygotowanymi przez Marylę Tyszkiewiczową 'O grobowcu jaki Antonio Rossellino wykonał dla kardynała Jakóba Portugalskiego w kościele San Miniato we Florencji'. Pomimo rozpoczęcia druku praca ta również nie została ukończona przez Tyszkiewiczów. W zupełnie innej szacie graficznej i ze zmienionym tekstem ukazała się po angielsku, dopiero w 1962 roku w wydawnictwie University of Pensylvania Press w Filadelfii jako dzieło zbiorowe Fryderyka Hartt'a, Gino Corti'ego i Clarence Kennedy'ego. [UWAGA: tu dołączamy wspomnianą pozycję w wydaniu z 1964 roku]. W jej wstępie Fryderyk Hartt pisze, że Gino Corti pytał go w 1957 roku czy wie coś o pracy Maryli Neumann-Tyszkiwiczowej i profesora Clarence Kennedy na temat grobowca Kardynała Portugalskiego, dzieła Rossellino w kościele San Miniato, opublikowanej najprawdopodobniej w 1934 roku, ale nie do znalezienia w żadnej florenckiej księgarni. Nie znalazł też tej książki w Ameryce, więc zwrócił się w tej sprawie do profesora i pani Kennedy. Pani Kennedy opowiedziała całą historię. Przez dwa miesiące profesor fotografował kaplicę Kardynała Portugalskiego w detalach. Rezultatem tej pracy było opracowanie do XIX tomu wielkiej serii na temat rzeźby florenckiego quattrocento, który miał być wydany w Stamperia Polacca we Florencji. Niektóre prace dotyczące grobowca już wcześniej zostały wykonane przez Marylę Neumann-Tyszkiewiczową i jej męża, który kierował Stamperia Polacca, co znalazło wyraz w książce Tyszkiewiczowej o Rossellino wydanej w 1928 roku. Poczyniła ona również uwagi dotyczące rękopisu profesora Kennedy. Profesorostwo Kennedy zainwestowali w tę pracę bardzo znaczne środku finansowe, szczególnie na zakup ręcznie czerpanego papieru w Pesci. Stronica tytułowa książki co prawda nosi datę 1934, ale całość nigdy nie była opublikowana. Wydarzenia z życia Tyszkiewiczów, ich rozwód a następnie wybuch wojny, uniemożliwiły tę publikację. Przez przeszło ćwierć wieku praca profesora Kennedy przeleżała w jego archiwum, maszynopis Maryli Tyszkiewiczowej w archiwum Samuela Tyszkiewicza w Bibliotece Narodowej w Warszawie a papier w Arco, u syna Tyszkiewiczów Jana. Wspaniałomyślnie ofiarował go mnie by posłużył m.in. do uzupełnienia dwóch niedokończonych wydawnictw. Marek Szypulski".
93.
LOUËT Jean de – Psautier de l'aigle blanche. Arco 1951. Maryla Tyszkiewicz Éditeur. 8, s. [4], 23. brosz.
Stamperia Pol. 5/2. Stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty. Wydano 207 egz., ten nr 34. Na przedniej okł. i na karcie tyt. sygnet oficyny Maryli Tyszkiewiczowej cięty w drzewie przez syna Samuela i Maryli - Jana Tyszkiewicza.
94.
DANYSZ Stéphanie – Art sacré et prophétie de la piété et de la beauté. Arco 1955. Maryla Tyszkiewicz Éditeur. 8, s. [6]. 35, [2]. brosz.
Stamperia Pol. 5/4. Drobne zaplamienia wewnątrz, poza tym stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty. Wydano 245 egz., ten bez numeru. Na przedniej okł. i na karcie tyt. sygnet oficyny Maryli Tyszkiewiczowej odbity w drzeworycie.
95.
LOUËT Jean de – Premiers sonnets. Arco 1960. Maryla Tyszkiewicz Éditeur. 8, s. 21. brosz.
Stamperia Pol. 5/6. Stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty i nieobcięty. Wydano 200 egz., ten nr 179. Na przedniej okł. i na karcie tyt. sygnet oficyny ze środkowym znakiem ciętym w drzewie przez Jana, syna Maryli i Samuela Tyszkiewiczów. Tom poezji.
96.
MEDICI Lorenzo de – Trionfo di Bacco e d' Arianna del Magnifico Lorenzo de Medici. Arco 1960. Officina di Maryla Tyszkiewicz. 8, s. [12]. brosz.
Stamperia Pol. 5/5. Stan bardzo dobry. Egz. nierozcięty. Wydano 100 egz., ten nr 81. Drzeworyt Maryli Tyszkiewicz w tekście.
97.
[KATALOG]. Muzeum Historyczne m. st. Warszawy. Stamperia Polacca. Florencka i nicejska Oficyna Drukarska Samuela Tyszkiewicza. Warszawa, III-VI 2009. 4, s. 67, [5]. brosz.
Stan bardzo dobry. Bogato ilustrowany katalog największej wystawy monograficznej poświęconej dorobkowi S. Tyszkiewicza. Teksty W. Kochlewskiego, R. Nowoszewskiego, B. Rogalskiej i M. Szypulskiego.
* * *
* * *