Fotografie

Fotografia wykonana dwa miesiące przed oficjalnym otwarciem Kanału Sueskiego - w lewym dolnym fragmencie kompozycji na kliszy: "Kozlowski Justin le 16 9 1869 a Port Said". Zdjęcie naklejone na kartonowy podkład. Stan dobry. Bardzo rzadkie.
Kanał Sueski (arab. ‏قناة السويس‎, Qanāt as-Suways; egip. arab. Qanāt is-Suwēs) – kanał głębokowodny dla statków morskich, w Egipcie, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym. Jedna z najważniejszych dróg wodnych świata, która zrewolucjonizowała światowy handel. Budowa Kanału Sueskiego trwała od 1859 do 1869 pod kierownictwem francuskiego dyplomaty Ferdinanda de Lessepsa. Była monumentalnym projektem inżynieryjnym, w ramach którego powstało miasto Port Said.(Wikipedia).
Justyn Kozłowski (1811-nie przed 1880?) - fotograf, który zasłynął z fotografowania prac przy budowie i ceremonii otwarcia Kanału Sueskiego w Port Saidzie 16 listopada 1869 roku. Pochodził ze szlachty z guberni witebskiej. Po upadku Powstania Listopadowego wyemigrował do Francji i mieszkał w La Rochelle od 1841 do grudnia 1851 roku. Był katolikiem, żonatym i bezdzietnym. Na liście polskich uchodźców jego zawód podano jako „Imprimeur”, czyli drukarz. W latach 60. XIX w. spędził w Egipcie zaledwie kilka lat, otwierając w Port Saidzie własne atelier. Nie jest jasne, gdzie J. Kozłowski zdobył swoje umiejętności fotograficzne. Stosował technikę mokrego kolodionu, podpis i inskrypcję na negatywie. Juliusz Garztecki odkrył albuminowe odbitki Kozłowskiego w rodzinnym archiwum Stanisława Janickiego – polskiego inżyniera nadzorującego wykopaliska między Port Saidem a Ismailią, do których zatrudniał, m.in. osiemdziesięciu polskich robotników. Jego zdjęcia dokumentujące postępy prac i brygad robotników zostały wykorzystane do zilustrowania artykułów o kanale w „Le Monde Illustre” już w 1867. Po oficjalnym otwarciu wydał składający się z 32 fotografii album przedstawiający historię budowy kanału od jego początków aż do ceremonii otwarcia. Z informacji ze słownika biograficznego T. H. Szypowej „Fotografowie Moskwy (1839-1930)” - „Kozlovsky Ustin Fedorovich Fotograf. Szlachcic obwodu witebskiego U.F. Kozłowski otworzył firmę ‘Żiuston’ 18 listopada 1875 r. przy ulicy Arbatskiej w domu Szyłowskiego, po otrzymaniu świadectwa nr 953. Pod tym adresem pracował przez kilka lat. Nie udało się ustalić daty zamknięcia spółki. Wiadomo, że w 1880 r. dom Szyłowskiego należał do księcia Dołgorukowa, a fotografię w tym domu odkryła M. F. Kokushenkova.”.

Zdjęcia naklejone na karty albumu i odręcznie opisane: "Pobyt księstwa Kentu w Łańcucie lipiec 1937", "na stacji w Łańcucie", "Ks. Kentu, hr ordynat Alfred i amb. Jerzy Potoccy", "Ks. Maryna i hr. ordynat po wyjściu z pociągu", "Ks. Maryna i hr. Potocki z Krzeszowic", "Ks. Kentu w drodze do zamku hr. ordynata", "Przejazd ks. Kentu przez park", "Fanfara powitalna", "Dojazd do zamku", "Ks. Kentu i hr. ordynat przed grą w golfa", "na tarasie zamkowym", "Ks. Kentu i hr. ordynat na przechadzce w ogrodach", "Ks. Kentu, hr. ordynat z gośćmi przed bramą zamkową", "Fragmenty z parku hr. ordynata Alfreda Potockiego w Łańcucie", "łabędzie". Więcej informacji o wizycie w Łańcucie na: https://www.podkarpackahistoria.pl/artykul/1072,1937-ksiaze-kentu-jerzy-w-lancucie.
W drugiej części albumu zdjęcia z wycieczki zorganizowanej przez Linie Żeglugowe Gdynia-Ameryka na statku pasażerskim parowcu SS Pułaski, zapewne do Kopenhagi. 46 fotografii form. ca 5,5x7,5 cm, 9x14 cm naklejonych na 10 kart albumu.
Album form. ca 22x31,5 cm, w oprawie kartonowej, grzbiet przewiązany sznurkiem. Na licu albumu naklejona kartka pocztowa z widokiem Kopenhagi. Oprawa nieco otarta i z ubytkami narożników, poza tym stan dobry.
Alfred Antoni Wilhelm Roman Potocki h. Pilawa (ur. 14 czerwca 1886 w Łańcucie, zm. 30 marca 1958 w La Roche-sur-Foron) – IV i ostatni ordynat łańcucki. Syn Romana, ordynata Łańcuta i Elżbiety Matyldy Radziwiłł, oraz starszy brat Jerzego. Alfred Antoni Potocki uczył się w domu i Wiedniu, potem studiował w Magdalen College w Oksfordzie i Lwowie. W 1922 roku posiadał majątki ziemskie o powierzchni 50 650 ha. W 1921 roku wzbogacił się o bogatą kolekcję dzieł sztuki odziedziczoną wraz z gigantyczną fortuną po Mikołaju Potockim z Paryża – z tulczyńskiej linii rodziny, wnuku osławionego przywódcy Targowicy, Stanisława Szczęsnego. Były to m.in. portrety rodzinne malowane przez Fragonarda, Lampiego i Scheffera, dwa cenne gobeliny z manufaktury w Aubusson z herbem Potockich, część zbiorów z dawnej biblioteki z Tulczyna, kilka bezcennych powozów, rokokowe saneczki Marii Antoniny oraz akcesoria końskie, a także bezpowrotnie wywiezione w czasie wojny obrazy Goi, Fragonarda, Bouchera, rzeźby Canovy. Od maja do lipca 1944 r. Alfred zdołał bowiem wywieźć z Łańcuta do Wiednia specjalnymi pociągami około 700 skrzyń majątku ruchomego. Większość tych ruchomości stopniowo wyprzedawał dla sfinansowania wystawnego trybu życia. Był przyjmowany na audiencjach przez papieża Piusa X i cesarza Franciszka Józefa, tańczył na balach w pałacach książąt Schwarzenbergów i Fürstenbergów w Wiedniu oraz w pałacu Buckingham w Londynie. Gościł w Łańcucie arcyksięcia Ferdynanda, grał w tenisa z Glorią Swanson, bywał na obiadach u króla Rumunii Karola, Douglasa Fairbanksa i Mary Pickford, odwiedzał prezydenta Roosevelta i gen. Pershinga, polował z Clemenceau, Pétainem i z Hermannem Göringiem. Należał do ścisłego establishmentu II Rzeczypospolitej i często świadczył na jego rzecz usługi recepcyjne. Był wiceprezesem Związku Jeździeckiego Małopolski Środkowej w Łańcucie. To w jego zamku w Łańcucie organizowano bale dla korpusu dyplomatycznego, tenisowe turnieje i polowania. Podejmował też gości zagranicznych, m.in. króla rumuńskiego Ferdynanda I i królową Marię oraz Jerzego księcia Kentu, a tuż przed wybuchem wojny gościem jego pałacu był Joachim von Ribbentrop. Według mjr. Adam Winogrodzkiego ps. „Korwin” Alfred Antoni Potocki podczas II wojny światowej i trwającej okupacji niemieckiej często gościł u siebie Hermanna Göringa i odmówił współpracy z Armią Krajową. 24 marca 1956 zawarł związek małżeński w Monte Carlo z Izabelą (Izadorą) Narkiewicz-Jodko, która w 1959 w Londynie wydała tom wspomnień Alfreda zatytułowanych Master of Lancut. Pochowany został w Lozannie, prochy zostały sprowadzone do Łańcuta do krypty grobowej Potockich przy kościele parafialnym w 2001. (Wikipedia).

Podkolorowany widok na fragment panoramy miasta. Na prawym marginesie nadruk: "Bielitz - Biala", na lewym: "Ansicht von Biala" oraz "Verlag von B. Machaliza, Bielitz.", "Lichtdruck: Firma Wilhelm Hoffmann, Dresden". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyokrąglonymi narożnikami. Stan dobry.

Widok na gmach, w którym obecnie mieści się Instytut Nauk Technicznych i Lotnictwa. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie piecz. fotografa amatora i odręczny napis identyfikujący ołówkiem. Podkład z miejscowymi niewielkimi zaplamieniami, poza tym stan bardzo dobry.

Widok wnętrza kuźni Huty Bismarcka i pracowników przy największym w Polsce młocie spadowym EUMUCO, z bijakiem o masie 18 ton, wykorzystywanym w produkcji wałów silnikowych, w który wyposażono hutę na przełomie 1928 i 1929 roku. W prawym dolnym narożniku wycisk: "Max Steckel Katowice". Stan dobry.
Huta Batory (1922–1933 Huta Bismarck, też: Huta Bismarcka; niem. Bismarckhütte) – huta żelaza, która istniała jako podmiot gospodarczy w latach 1873–2013 w Chorzowie-Batorym. (Wikipedia).
M. Steckel (1870-1947) - jeden z najwybitniejszych śląskich fotografów końca XIX i pierwszej poł. XX w., pionier fotografii przemysłowej, a także fotografowania dzikich zwierząt.

Widok na ceglaną budowlę w stylu neorenesansowym złożoną z trzech pawilonów, połączonych między sobą galeriami - nowy dworzec, który powstał po wybudowaniu "Kolei Miast Śląskich" z Kojetína do Bielska w 1889. Zdjęcie naklejone oryg. kartonowy podkład. Stan dobry.

Widok zewnętrzny klasztoru. W prawym dolnym narożniku wycisk: "H. Poddębski". Na odwrocie piecz.: "Pracownia Fotograficzna Henryka Poddębskiego Warszawa, ul. Zajęcza 7, tel. 756-39", "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza" oraz napisy atramentem: "Częstochowa (Polen) Kloster der Paulinermönche, Hauptwallfahrtsort in Polen", "phot. Poddębski". Stan bardzo dobry.
H. Poddębski (1890-1945) - wybitny fotograf warszawski. Od 1911 związany z Polskim Towarzystwem Krajoznawczym, gdzie przez wiele lat kierował pracownią fotograficzną. W 1934 jego archiwum liczyło ponad 6.000 szklanych klisz. W l. 30. XX w. fotografował małoobrazkowym aparatem "Leica". Od 1925 prowadził znane atelier fotograficzne przy ul. Marszałkowskiej 25 w Warszawie. Jego prace były wysoko cenione na wystawach w kraju i za granicą - otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

Ósemka ze sternikiem w łodzi na wodzie przy przystani wioślarskiej klubu "Vorwaerts" ["Naprzód"], na wschodnim brzegu rzeki  przy obecnej ulicy Panieńskiej. Wioślarze pozują na tle drewnianego budynku klubowego - zbudowanego w 1884 i przypominającego nowoorleański parowiec z przeszkloną wieżyczką obserwacyjną  w typie kapitańskiego mostku. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyokrąglonymi narożnikami. W prawym dolnym narożniku wycisk: "L/ Basilius Elbing".
L. Basilius (1860-1918) - jeden z najwybitniejszych fotografików dawnego Elbląga, prowadzący wraz z żoną Johanną (1865-1965) największe atelier fotograficzne w Elblągu na przełomie XIX i XX w.

Widok na dachy starówki, z kościołem Mariackim na drugim planie kompozycji (trzecią pod względem objętości świątynią na świecie zbudowaną z cegły). Zdjęcie o zaokrąglonych narożnikach, bez piecz. fotografa. Na odwrocie opis identyfikujący ołówkiem. Podkład lekko zaplamiony, poza tym stan dobry.

Widok na spichlerz nad rzeką. Na odwrocie piecz., naklejka: "This print is from Radio Times Hulton Picture Library [...] oraz naklejony pasek z maszynopisowym tekstem objaśniającym: "[...] Danzig od a sunny day. One of the 16th century warehouses on Mothlau in the middle of the city". Stan dobry.

Na odwrocie piecz. i napisy ołówkowe. Stan dobry.

Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na górnym marginesie podkładu nadruk: "Pokucie Powiat Kosowski", na dolnym: "Widok na górę zwaną Krzesłem Dobosza w Dzembroni. Nakładem i staraniem Komitetu wystawy etnograficznej w Kołomyi, - fotografował Juliusz Dutkiewicz [...]". . Miejscowe zaplamienia, naderwanie na lewym marginesie podkładu, stan ogólny dobry.
J. Dutkiewicz (1834-1909?0 - fotograf specjalizujący się w fotografii studyjnej, portretowej i plenerowej. Właściciel koncesjonowanej Drukarni Kart i Wizytówek w Stanisławowie. W 1866 prowadził wspólnie z Julianem Wangiem zakład przy pl. Mariackim 6 we Lwowie obok Hotelu Europejskiego. Od 1871 prowadził zakład fotograficzny w Kołomyi. Zdobywca medali na wystawach w Kołomyi (1880, 1881), Przemyślu (1882), Krakowie (1887). Pionier fotografii górskiej Czarnohory zwany pierwszym fotografem Huculszczyzny i Pokucia.

Widok na tereny narciarskie. Na odwrocie piecz.: "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza" oraz napisy atramentem: "Sławsko (Polen) Ski-Boden in Ostkarpathen", "phot. Ing. J. Jaroszyński". Stan dobry.
J. Jaroszyński (1876-1956) - artysta fotografik, działacz i popularyzator fotografii specjalizujący się w fotografii krajobrazowej gór. Od 1907 członek Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie.

Widok na budynek schroniska, nazywanego schronem, zlikwidowanego najprawdopodobniej w 1937. Na odwrocie odręczny napis: "Schron. PTT pod Doboszanką 27/VII 930" oraz piecz.: "Polskie Towarzystwo Tatrzańskie Oddział Stanisławowski Koło w Nadwórnej". Obszerne informacje na temat w: R. Bogdziewicz "Schroniska górskie od Beskidu Śląskiego do Czarnohory w latach 1874-1945", str. 240.

Ujęcie w porze letniej schroniska Oddziału Lwowskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego zbudowanego w 1932 i zniszczonego podczas 2. wojny św. Na odwrocie piecz. i wpis identyfikujący ołówkiem. Stan dobry. Obszerne informacje na temat i reprod.: R. Bogdziewicz "Schroniska górskie od Beskidu Śląskiego do Czarnohory w latach 1874-1945", str. 224-225, fot. 384.
A. Lenkiewicz (1888-1941) - fotograf, którego największą pasją była fotografia i turystyka. Fotografował od 1921. Pierwsza jego wystawa odbyła się w 1926 na X Wystawie Fotografii Artystycznej we Lwowie. Od 1927 prezes Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Pełnił też funkcję prezesa przy Oddziale Lwowskim Polskiego Towarzystwa Turystycznego. Był twórcą i realizatorem projektu utworzenia w Karpatach Wschodnich sieci schronisk. Działał w ruchu oporu wykorzystując znajomość tras górskich. Został aresztowany 17 III 1941.

Ujęcie w porze zimowej schroniska Oddziału Stanisławowskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego zbudowanego w 1932 i zniszczonego podczas 2. wojny św. Na odwrocie m.in. piecz. fotografa: "Fot. A. Zieliński, Lwów [...]" oraz wpis identyfikujący ołówkiem. Stan dobry. Obszerne informacje na temat i reprod.: R. Bogdziewicz "Schroniska górskie od Beskidu Śląskiego do Czarnohory w latach 1874-1945", str. 244-245, podobne fot. 432-434.
A. Zieliński .

Widok na połoninę Gadżynę z widokiem na Rebra i Brebeneskuł. Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie odręczne ołówkowe napisy identyfikujące: "Czarnohora: Górne piętra Gadżyny ze Szpyci. (Rebra i Brebeneskuł). Stan bardzo dobry.
A. Lenkiewicz (1888-1941) - fotograf, którego największą pasją była fotografia i turystyka. Fotografował od 1921. Pierwsza jego wystawa odbyła się w 1926 na X Wystawie Fotografii Artystycznej we Lwowie. Od 1927 prezes Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Pełnił też funkcję prezesa przy Oddziale Lwowskim Polskiego Towarzystwa Turystycznego. Był twórcą i realizatorem projektu utworzenia w Karpatach Wschodnich sieci schronisk. Działał w ruchu oporu wykorzystując znajomość tras górskich. Został aresztowany 17 III 1941.

Widok na pasmo górskie w porze zimowej. Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie odręczne ołówkowe napisy identyfikujące. Stan bardzo dobry.
Pop Iwan (ukr. Піп Іван, Pip Iwan) – trzeci co do wysokości (po Howerli i Brebeneskule) szczyt na południowo-wschodnim krańcu pasma Czarnohory – 2022 / 2019 m n.p.m. Od sąsiedniego Stogu, leżącego już w Górach Czywczyńskich oddzielony jest Przełęczą Szybeńską. (Wikipedia).
A. Lenkiewicz (1888-1941) - fotograf, którego największą pasją była fotografia i turystyka. Fotografował od 1921. Pierwsza jego wystawa odbyła się w 1926 na X Wystawie Fotografii Artystycznej we Lwowie. Od 1927 prezes Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Pełnił też funkcję prezesa przy Oddziale Lwowskim Polskiego Towarzystwa Turystycznego. Był twórcą i realizatorem projektu utworzenia w Karpatach Wschodnich sieci schronisk. Działał w ruchu oporu wykorzystując znajomość tras górskich. Został aresztowany 17 III 1941.

Ujęcie Hucułów, turystów, samochody i wóz konny przed budynkiem Stacji Turystycznej mieszczącej się w nieistniejącej do dzisiaj Restauracji i Wyszynku Gertnera (zajazd Gertnera i znajdująca się w nim stacja noclegowa spłonęły 14 II 1936). Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie napis identyfikujący ołówkiem. Na odwrocie ślady po odklejeniu z albumu, poza tym stan  dobry. Obszerne informacje na temat i reprod.: R. Bogdziewicz "Schroniska górskie od Beskidu Śląskiego do Czarnohory w latach 1874-1945", str. 261, fot. 451.
W. Sawczyński (1892-1940) - urodzony w Tłustem, pow. zaleszczycki. Ukończył Politechnikę Lwowską. Był członkiem Drużyn Strzeleckich i POW; od 1919 w Wojsku Polskim, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po 1 wojnie św. służył m.in., w 5 pac, później jako Komendant Zbrojowni nr 1 w Kierownictwie Zaopatrzenia Uzbrojenia. Jego starsza siostra Maria należała do założonego przez Mieczysława Orłowicza lwowskiego Akademickiego Klubu Turystycznego. Później została żoną Michała Affanasowicza, jednego z głównych fotografów AKT. W. Sawczyński w poł. lat 30. XX w. chodził z grupą turystyczną Orłowicza "Hnitessa" i był jednym z jej fotografów. Zamordowany (w randze podpułkownika uzbrojenia) w Charkowie w IV 1940. Pochowany w Piatichatkach.

Przedstawia wschodnią pierzeję placu Dietla z widokiem na zdrój Józefiny i Stefana. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym bramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "A.Szubert w Krakowie i Szczawnicy [...]" oraz napis czerwonym atramentem: "Zdrój Józefiny i Stefana". Stan zachowania niemal idealny.
A. Szubert (1837-1919) - artysta malarz, fotograf, studiował w krakowskiej ASP (uczeń W. Łuszczkiewicza i W. Stattlera), w Rzymie i Wiedniu. Jeden z pierwszych tatrzańskich fotografów. Fotografował głównie Tatry i Pieniny. Otworzył zakłady w Oświęcimiu (1864), w Cursalonie w Szczawnicy (1865-1866) i w Krakowie (1867-1882 przy ul. Krupniczej 17) i ponownie w Szczawnicy (1882-1909). W 1876 zakład fotograficzny przy ul. Krupniczej 17 został odznaczony medalem postępu na wystawie fotograficznej w Brukseli. W l. 1893-1913 zakład prowadził syn Awit, a w l. 1913-1914 żona Amalia. Od lat 70. XIX w. fotografował również dzieła sztuki, głównie malarstwo.

Na odwrocie m.in. piecz. fotografa oraz napis identyfikujący atramentem. Lekko załamany prawy górny narożnik, poza tym stan dobry.
J. Dańda (1895-1974) - fotografik, którego mistrzem był Jan Bułhak. Od 1919 zaczął wykonywać zdjęcia artystyczne, krajoznawcze. Od 1945 zajmował się dokumentowaniem zniszczeń wojennych. Wykładał w szkołach, publikował artykuły, organizował koła fotograficzne.

Widoczni górale - przewodnicy tatrzańscy w ujęciu na tle lasu. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "St Bizański Kraków i Zakopane". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Stanisława Bizańskiego w Krakowie Plac Szczepański No 3 i Zakopanem" oraz odręcznie atramentem: "Grupa przewodników". Podkład otarty, stan ogólny dobry.
S. Bizański (1846-1890) - syn krakowskiego malarza Jana Nepomucena Bizańskiego - Stanisław, urodził się 16 stycznia 1846 roku w Krakowie. Był absolwentem Instytutu Technicznego. Uczestniczył w powstaniu styczniowym, co wydaje się potwierdzać zdjęcie w stroju powstańca, wykonane przez Walerego Rzewuskiego w 1863 roku („Dagerotyp" nr 20). W 1873 roku Bizański był po raz pierwszy w Zakopanem. Czy cokolwiek wtedy fotografował? Nie wiadomo. Na pewno natomiast w 1880 roku otworzył zakład fotograficzny „Pod Nową Bramą" (ul. Sienna) w Krakowie. Tam 3 marca 1883 roku wykonał bodaj pierwszy portret Walerego Eljasza-Radzikowskiego. O firmie „Stanisław Bizański" stało się znów nieco głośniej 16 czerwca 1884 roku, kiedy to jej właściciel sfotografował Władysława Mickiewicza, syna Wieszcza, już w nowym zakładzie przy pl. Szczepańskim 3. W sierpniu 1885 roku krakowski fotograf przyjechał do Zakopanego. Zatrzymał się na Starej Polanie w domu swego przyjaciela, Walerego Eljasza-Radzikowskiego, który w trzecim wydaniu swego przewodnika (str. 79) napisał: W r.[oku] 1885 rozpoczął zbieranie widoków Tatr i typów ludowych tatrzańskich, znany z Krakowa fotograf Stanisław Bizański, które są do nabycia w Krakowie w tegoż zakładzie, a w Zakopanem w dworze Tow. Tatrzańskiego: widoki Tatr w formacie dużym in folio są po 1 złr. zaś typy ludowe w formacie gabinetowym po 50 cent. Z tego pobytu zachowały się tylko dwa zdjęcia pejzażowe, autorstwa Stanisława Bizańskiego: Giewont. Widok z Krupówek i Tatry. Widok ze Starej Polany oraz kilkanaście portretów górali - przewodników tatrzańskich, wykonanych w plenerze, co w tamtych czasach było sporym wyzwaniem technicznym. Pod Tatry Stanisław Bizański nie wrócił już nigdy. W następnych latach zajęty był tworzeniem filii swojego zakładu w Krynicy i pracą w Krakowie. Pod koniec letniego sezonu w 1888 roku Bizański w Krynicy nabawił się zapalenia płuc, które nieleczone przyczyniło się do śmierci fotografa 4 stycznia 1890 roku. (biogram za: I. i J. Majcher, B. Szybkowski „Historia fotografii tatrzańskiej. Mistrzowie obiektywu 1859-1939” Opole 2021, str. 56).

Przedstawia widok na ulicę i mieszkańców zwróconych w stronę fotografa. Na prawym marginesie podkładu nadruk: "St Bizański Kraków i Zakopane". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czarnym obramowaniem. Stan bardzo dobry.
S. Bizański (1846-1890) - krakowski fotograf zawodowy. Od 1880 do 1890 właściciel zakładu fotograficznego Pod Nową Bramą przy 430 (obecnie ul. Sienna 10), a następnie pod jego nazwiskiem przy pl. Szczepańskim 3 w Krakowie (w l. 1891-1893) oraz filii w Krynicy i Zakopanem od 1892. W l. 1893-1896 zakład prowadziła wdowa Maria, a w l. 1896-1900 starszy syn Władysław. Autor portretów Walerego Eliasza Radzikowskiego, Władysława Mickiewicza, Henryka Sienkiewicza, a także przedstawień przewodników zakopiańskich i typów tatrzańskich. Fotografował Tatry prawdopodobnie jeszcze przed 1880. Autor dwóch albumów-tek fotografii tatrzańskiej: "Widoki Tatr w fotografiach Stanisława Bizańskiego fotografa w Krakowie" i "Widoki z Tatr" wydanych po śmierci w 1901.

Oryginalny fotochrom - czarno-biała fotografia, która następnie została pokolorowana metodą nadruku wykonana przez firmę  Photochrom i Photoglob z Zurichu (sygn. P. Z. w opisie) wykonany w technice fotochromolitografii - techniki wynalezionej w Szwajcarii ok. 1880, służącej głównie do powielania kolorowych atrakcyjnych fotografii krajoznawczych. Na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk:. "16447. P. Z. - Tatra. Bad Neuschmks. / UJ Tàtra Fùred". Stan bardzo dobry.
Stary Smokowiec (słow. Starý Smokovec, niem. Altschmecks, węg. Ótátrafüred, 990 m n.p.m.) – miejscowość u podnóża Tatr Wysokich na Słowacji, część struktury administracyjnej miasta Wysokie Tatry. Położona jest przy Drodze Wolności, około 6 km na zachód od Tatrzańskiej Łomnicy. (Wikipedia).

Upozowani do fotografii w szeregu, w strojach regionalnych i z karabinami przy udach. Na odwrocie m.in. piecz.: "Fot.  T. i S. Zwoliński - Zakopane [...]", "T. i St. Zwoliński Wytwórnia fotografji tatrzańskich Zakopane" oraz maszynowy nadruk: "Drużyna góralska Zw Strzeleckiego". Stan dobry.
T. Zwoliński (1893-1955) - działacz turystyczny, jeden z czołowych speleologów tatrzańskich, kartograf, autor licznych map, przewodników tatrzańskich, malarza amator, fotograf tatrzański.
S. Zwoliński (1900-1982) - jeden z czołowych speleologów tatrzańskich, działacz turystyczny, badacz dziejów dawnego górnictwa i hutnictwa w Tatrach, fotograf tatrzański.
T. i S. Zwolińscy - bracia, współwłaściciele odziedziczonej po ojcu Leonardzie, księgarni w Zakopanem, którą prowadzili w l. 1923-1950. W latach 20. odkryli wiele nowych jaskiń, m.in. Poszukiwaczy Skarbów, Piwnicę Miętusią, Średnią Kasprową. W okresie międzywojennym należeli do najlepszych fotografów tatrzańskich. Zdjęcia publikowali w licznych wydawnictwach, były też popularne w formie pocztówkowej i małych albumików. Początkowo większość zdjęć publikowali wspólnie.

Upozowani w strojach regionalnych na ganku - dwie góralki i góral. Na odwrocie m.in. piecz.: "Fot.  T. i S. Zwoliński - Zakopane [...]", "T. i St. Zwoliński Wytwórnia fotografji tatrzańskich Zakopane" oraz maszynowy nadruk: "Górale z Podhala". Stan dobry.
T. Zwoliński (1893-1955) - działacz turystyczny, jeden z czołowych speleologów tatrzańskich, kartograf, autor licznych map, przewodników tatrzańskich, malarza amator, fotograf tatrzański.
S. Zwoliński (1900-1982) - jeden z czołowych speleologów tatrzańskich, działacz turystyczny, badacz dziejów dawnego górnictwa i hutnictwa w Tatrach, fotograf tatrzański.
T. i S. Zwolińscy - bracia, współwłaściciele odziedziczonej po ojcu Leonardzie, księgarni w Zakopanem, którą prowadzili w l. 1923-1950. W latach 20. odkryli wiele nowych jaskiń, m.in. Poszukiwaczy Skarbów, Piwnicę Miętusią, Średnią Kasprową. W okresie międzywojennym należeli do najlepszych fotografów tatrzańskich. Zdjęcia publikowali w licznych wydawnictwach, były też popularne w formie pocztówkowej i małych albumików. Początkowo większość zdjęć publikowali wspólnie.

Ujęcie czterech młodych, urodziwych dziewcząt. Na odwrocie m.in. piecz. fotografa oraz napis identyfikujący atramentem. Stan bardzo dobry.
J. Jaroszyński (1876-1956) - artysta fotografik, działacz i popularyzator fotografii specjalizujący się w fotografii krajobrazowej gór. Od 1907 członek Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie.

Widok na wagonik kolejki na Kasprowy Wierch. Na odwrocie niezbyt wyraźna piecz.: "Fot.  T. i S. Zwoliński - Zakopane [...]". Ujęcie posłużyło do wydania w 1937 kartki pocztowej z nadrukiem identyfikującym na dolnym marginesie: "Tatry - Kolejka linowa Kuźnice - Kasprowy Wierch. Dolina Goryczkowa, Pośredni Goryczkowy, Czuba Goryczkowa. Widok z górnej części trasy za Myślenickiemi Turniami". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
T. Zwoliński (1893-1955) - działacz turystyczny, jeden z czołowych speleologów tatrzańskich, kartograf, autor licznych map, przewodników tatrzańskich, malarza amator, fotograf tatrzański.
S. Zwoliński (1900-1982) - jeden z czołowych speleologów tatrzańskich, działacz turystyczny, badacz dziejów dawnego górnictwa i hutnictwa w Tatrach, fotograf tatrzański.
T. i S. Zwolińscy - bracia, współwłaściciele odziedziczonej po ojcu Leonardzie, księgarni w Zakopanem, którą prowadzili w l. 1923-1950. W latach 20. odkryli wiele nowych jaskiń, m.in. Poszukiwaczy Skarbów, Piwnicę Miętusią, Średnią Kasprową. W okresie międzywojennym należeli do najlepszych fotografów tatrzańskich. Zdjęcia publikowali w licznych wydawnictwach, były też popularne w formie pocztówkowej i małych albumików. Początkowo większość zdjęć publikowali wspólnie.

Trzy pary w strojach regionalnych upozowane do pamiątkowej fotografii przed kościołem w Chochołowie. Na odwrocie piecz.: "Władysław Wachulski Chochołów", "1937". Stan dobry.
W. Wachulski (1909-1974) - fotograf z Chochołowa całe życie związany z rodzinną miejscowością. Dokumentujący ważne wydarzenia (chrzciny, komunie, śluby, pogrzeby, zabawy, wydarzenia kościelne i państwowe) z życia górali z okolic Chochołowa, Witowa, Kościeliska, Zakopanego. Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach muzeum w Nowym Sączu i Zakopanem.

Fotografia z retuszem na szczytach. Na odwrocie m.in. piecz. autorska oraz napis tytułowy atramentem. Miejscowe niewielkie zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry.
W. Ostrowski (1905-1992) - absolwent Politechniki Warszawskiej, wybitny taternik (pierwsze przejście północnej ściany Małego Kieżmarskiego Szczytu), publicysta i fotografik. W roku 1933 uczestniczył w I Polskiej Wyprawie w Andy. Wszedł na Cerro Mercedario (6670 m) i Aconcaguę (6960 m). Jeden z lodowców andyjskich nazwano Glaciar Ostrowski. Jego książki: Na szczytach Kordyliery, W skale i lodzie oraz Wyżej niż kondory - to klasyka literatury górskiej. (biogram za: I. i J. Majcher, B. Szybkowski „Historia fotografii tatrzańskiej. Mistrzowie obiektywu 1859-1939” Opole 2021, str. 177).

Widok na skocznię w porze zimowej. Na odwrocie piecz.: "Fot. Schabenbeck Zakopane [...]". Zaplamienie na górnym marginesie, poza tym stan dobry.
H. Schabenbeck (1886-1939) - fotografik, filmowiec - pionier filmu tatrzańskiego i działacz społeczny. W 1906 zamieszkał w Zakopanem i założył pierwszy w mieście stały zakład fotograficzny "Stefa". Następnie założył filię w Nowym Targu. W 1914 został powołany do armii austrowęgierskiej. W tym czasie zakład prowadziła jego matka Karolina. W czasie wojny dostał się do niewoli rosyjskiej i trafił do obozu jenieckiego na Syberii, skąd uciekł do Barnau nad Obem w guberni tumskiej, gdzie otworzył zakład fotograficzny. Powrócił do Zakopanego w 1920 lub 1921 i ponownie zajął się fotografowaniem. W latach międzywojennych uznawany za jednego z najwybitniejszych fotografów górskich. Od 1931 prezes klubu fotografików w Zakopanem i czynny członek Foto-Klubu Polskiego. Prace swe pokazywał na licznych wystawach oraz reprodukował w czasopismach i publikacjach. Zajmował się także wydawaniem widokówek tatrzańskich.

Ujęcia w porze zimowej schroniska oddanego do użytku w 1933 i rozebranego wkrótce po 1945. Na odwrocie napisy identyfikujące atramentem i ołówkiem. Stan dobry. Obszerne informacje na temat i reprod.: R. Bogdziewicz "Schroniska górskie od Beskidu Śląskiego do Czarnohory w latach 1874-1945", str. 77-79, fot. 90. Rzadkie.
 .

Na odwrocie piecz. autorska oraz napis tytułowy długopisem. Lewy dolny narożnik lekko załamany, miejscowe zarysowania, mimo to stan ogólny dobry.
R. Serafin (10 III 1912 Zakopane - 10 III 1992 tamże, poch. na starym cment.). Zakop. fotograf zawodowy i fotografik (czł. Związku Pol. Artystów Fotografików), narciarz (skoczek) i taternik. W 1928-32 uczeń, a w 1934-39 i 1948-76 pracownik firmy fot. Henryka Schabenbecka w Zakopanem i następnie spółdzielni "Foto Jedność" tamże. Wykonywał wtedy różnorodne prace fot.: portrety, pejzaże tatrz., zdjęcia techn. i sport., obsługę fot. przy imprezach sportowych.Jako fotografik brał udział w wystawach fot. zdobywając nagrody i wyróżnienia. Plakat na FIS 1939 wykonano z nagrodzonego na konkursie zdjęcia S. Jego fotografie tatrz. ukazywały się też w różnych książkach i były wydane na pocztówkach (widoki i sceny wspinaczkowe). Był młodszym operatorem przy realizacji filmów Biały ślad (1932) i Zamarłe echo w reżyserii Adama Krzeptowskiego. Narciarstwo uprawiał turystycznie, a w latach 1930. również jako zawodnik "Sokoła" (skoki). W latach międzywoj. wspinał się w towarzystwie Bronisława Czecha, Andrzeja Marusarza, Stanisława Motyki i in. Uczestniczył w przejściach nowych dróg taternickich. W 1939 walczył w kampanii wrześniowej (w 2 Pułku Lotn.), po czym przez Rumunię przedostał się do Francji do lotnictwa polskiego. Z powodu choroby nie był ewakuowany do Anglii, lecz do końca wojny pozostał we Francji. Pracował w firmie fot. w Lyonie i uczestniczył we franc. ruchu oporu. W 1948 wrócił do Polski, do Zakopanego. (biogram za: Z. i W. Paryscy " Wielka Encyklopedia Tatrzańska", Poronin 20024, str. 1078).

Para upozowana do pamiątkowej fotografii. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym obramowaniem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "J. Dutkiewicz Kołomea". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi, niewyraźne napisy ołówkiem oraz piecz.: "Własny nakład A.P. Schulc Czerniowce i Kołomyja". Zdjęcie zabrudzone, wymaga odczyszczenia.
J. Dutkiewicz (1834-1909?0 - fotograf specjalizujący się w fotografii studyjnej, portretowej i plenerowej. Właściciel koncesjonowanej Drukarni Kart i Wizytówek w Stanisławowie. W 1866 prowadził wspólnie z Julianem Wangiem zakład przy pl. Mariackim 6 we Lwowie obok Hotelu Europejskiego. Od 1871 prowadził zakład fotograficzny w Kołomyi. Zdobywca medali na wystawach w Kołomyi (1880, 1881), Przemyślu (1882), Krakowie (1887). Pionier fotografii górskiej Czarnohory zwany pierwszym fotografem Huculszczyzny i Pokucia.

Kobiety i dzieci w strojach regionalnych. Na odwrocie m.in. piecz. fotografa oraz odręcznie atramentem: "Hucułki na odpuście w Kosowie". Stan bardzo dobry.

Muzycy w strojach regionalnych pozują do pamiątkowej fotografii. Na odwrocie m.in. piecz. fotografa oraz odręcznie atramentem: "Mikuliczyn: Orkiestra huculska" i ołówkiem: "Pow. powiat Nadwórniański Woj. Stanisławowskie". Stan bardzo dobry.

Odbitka z 1974, z cyklu fotograficznego "Kazimierz nad Wisłą", powstałego w latach 1931-1932, przedstawiającego codzienność żydowskiego miasteczka, kramiki drobnych handlarzy, atmosferę podwórek, sylwetki dzieci - stanowiącego piękny obrazek obyczajowy dziś już niepowtarzalny. Na odwrocie piecz.: "B. J. Dorys Art. Fotografik Warszawa, Nowy Świat 29 [...] 1974". Stan dobry.
B. J. Dorys, właśc. Rotenberg (1901-1990) - wybitny polski fotograf. Prowadził najpopularniejsze atelier portretowe w Warszawie aż do drugiej połowy l. 80. XX w. Fotograf "wielkiego świata towarzyskiego", aktorów, znanych postaci świata nauki, kultury i polityki. Autor niezwykle cennych zdjęć Kazimierza nad Wisłą (powstałych w 1931 i 1932 roku), które stały się wydarzeniem w dziedzinie fotografii dokumentalnej i uchodzą za pierwszy polski reportaż fotograficzny. Współzałożyciel ZPAF.

Widok na ciąg kamieniczek i mieszkańców przed witrynami i na ulicy. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi. Zdjęcie przycięte? Na odwrocie ślady piecz. księgarskich i po odklejeniu za albumu, stan ogólny dobry.
J. Dutkiewicz (1834-1909?) - fotograf specjalizujący się w fotografii studyjnej, portretowej i plenerowej. Właściciel koncesjonowanej Drukarni Kart i Wizytówek w Stanisławowie. W 1866 prowadził wspólnie z Julianem Wangiem zakład przy pl. Mariackim 6 we Lwowie obok Hotelu Europejskiego. Od 1871 prowadził zakład fotograficzny w Kołomyi. Zdobywca medali na wystawach w Kołomyi (1880, 1881), Przemyślu (1882), Krakowie (1887). Pionier fotografii górskiej Czarnohory zwany pierwszym fotografem Huculszczyzny i Pokucia.

Przedstawia wschodnią elewację Sukiennic przez przebudową z widocznymi jeszcze przylegającymi do hali Kramami Bogatymi (część z nich zawaliła się pod koniec 1867), które zostały rozebrane w 1868. Na odwrocie atramentowy napis: "Sukiennice w Krakowie". Stan bardzo dobry. Szczegółowy opis podobnego ujęcia w J. Banach "Ikonografia Rynku Głównego w Krakowie", s. 221; E. Gaczoł i T. Kwiatkowska "Ignacy Krieger", str. 22.
I. Krieger (1820-1889) - fotograf krakowski, jeden z pionierów polskiej fotografii. Znany przede wszystkim z 'krajowidoków' - fotografii architektury, ulic i placów Krakowa. Był też autorem znakomitych portretów. Założył swoje atelier w 1860 r., gdzie chętnie fotografowali się krakowscy mieszczanie, mieszkańcy przedmieść, a później też galicyjscy chłopi. Stworzył m.in. serię zdjęć mieszkańców Galicji - mieszkańców podkrakowskich wsi, Żydów z Kazimierza, górali z Podhala, Pienin i Śląska Cieszyńskiego, Hucułów, Rusinów, a nawet Cyganów ze szczepu Kełderaszów, których tabor przejeżdżał w owym czasie przez Kraków. Dokumentował też życie miasta umieszczając na swych fotografiach przedstawicieli różnych zawodów. Fotografował obiekty sakralne i świeckie, detale architektoniczne, prace restauracyjne w Katedrze Wawelskiej i kościele Mariackim. Po jego śmierci zakład prowadził syn Natan (do 1904) oraz córka Amelia.

Widok zewnętrzny kościoła Mariackiego. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "W. Maliszewski w Krakowie". Na odwrocie rzadka, reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "W. Maliszewski w Krakowie ulica Szewska No 228". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w l. 1848-1880. Prowadził zakład dagerotypowy przy Małym Rynku 430 później przekształcony na fotograficzny. Następnie w 1856 otworzył zakład przy ul. św. Józefa III p., potem Nowy Świat nr 166 (ul. Straszewskiego 9). Od ok. 1870 do 1872 prowadził zakład przy Małym Rynku 432 wspólnie z M. Rzymkowskim. Był pierwszym stałym dagerotypistą i fotografem w Krakowie. Był autorem siedmiu zdjęć Rynku Głównego posiadających unikatową wartość poznawczą. Wykonywał zdjęcia stereoskopowe, wydawał zestawy tematyczne zdjęć architektonicznych, kalendarze fotograficzne za l. 1867-1868 z widokami miasta, zabytków, a także fotografii aktorskich.

Reprodukcja fotograficzna jednej z komór solnych w wielickiej kopalni - z rysunku L. E. Hrdina w litografii H. Engela, Wiedeń 1842. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie zdjęcia nadruk: "Kammer Kaiser Franz", zaś na dolnym marginesie podkładu nadruk: "J. Krieger w Krakowie". Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "J. Krieger Fotograf w Krakowie w głównym Rynku przy ulicy Sgo Jana w domu narożnym pod L. 1", poniżej nadruk: "Naśladowanie zastrzega się". Stan bardzo dobry.
I. Krieger (1820-1889) - fotograf krakowski, jeden z pionierów polskiej fotografii. Znany przede wszystkim z 'krajowidoków' - fotografii architektury, ulic i placów Krakowa. Był też autorem znakomitych portretów. Założył swoje atelier w 1860 r., gdzie chętnie fotografowali się krakowscy mieszczanie, mieszkańcy przedmieść, a później też galicyjscy chłopi. Stworzył m.in. serię zdjęć mieszkańców Galicji - mieszkańców podkrakowskich wsi, Żydów z Kazimierza, górali z Podhala, Pienin i Śląska Cieszyńskiego, Hucułów, Rusinów, a nawet Cyganów ze szczepu Kełderaszów, których tabor przejeżdżał w owym czasie przez Kraków. Dokumentował też życie miasta umieszczając na swych fotografiach przedstawicieli różnych zawodów. Fotografował obiekty sakralne i świeckie, detale architektoniczne, prace restauracyjne w Katedrze Wawelskiej i kościele Mariackim. Po jego śmierci zakład prowadził syn Natan (do 1904) oraz córka Amelia.

Na górnym marginesie podkładu nadruk: "Kraków", na dolnym, pod zdjęciem: "Fotogr. Stanisław Bizański w Krakowie" i w centrum dolnego marginesu podkładu wykaligrafowany napis: "Plantation und Gebäude der Feuerversicherungsgesellscht.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Niewielki ubytek prawego górnego narożnika podkładu, poza tym stan bardzo dobry.
S. Bizański (1846-1890) - krakowski fotograf zawodowy. Od 1880 do 1890 właściciel zakładu fotograficznego Pod Nową Bramą przy 430 (obecnie ul. Sienna 10), a następnie pod jego nazwiskiem przy pl. Szczepańskim 3 w Krakowie (w l. 1891-1893) oraz filii w Krynicy i Zakopanem od 1892. W l. 1893-1896 zakład prowadziła wdowa Maria, a w l. 1896-1900 starszy syn Władysław. Autor portretów Walerego Eliasza Radzikowskiego, Władysława Mickiewicza, Henryka Sienkiewicza, a także przedstawień przewodników zakopiańskich i typów tatrzańskich. Fotografował Tatry prawdopodobnie jeszcze przed 1880. Autor dwóch albumów-tek fotografii tatrzańskiej: "Widoki Tatr w fotografiach Stanisława Bizańskiego fotografa w Krakowie" i "Widoki z Tatr" wydanych po śmierci w 1901.

Liczna grupa w strojach krakowskich upozowana do pamiątkowej fotografii. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. W prawym dolnym narożniku pod zdjęciem nadruk: "Józef Bryniarski Kraków. Nowowiejska 17". Miejscowe zaplamienia, szczególnie na odwrocie, poza tym stan dobry.

Na ujęciach m.in. Zamek Królewski na Wawelu, Sukiennice, rynek, kościół św. Anny, "budynek lotu" przy Basztowej 15, "Dom pod Globusem" przy Basztowej 11. Zdjęcia bez piecz. fotografa. Stan dobry.
S. Mucha (1895-1976) - fotograf krakowski, specjalista od fotografii panoramicznej. W czasie I wojny św. fotografował działania Legionów Polskich. Od 1922 studiował w Krakowie prawo i został fotoreporterem IKC. W 1929 otworzył w Krakowie własne atelier ukierunkowane na fotografię pejzażową, a także dokumentującą architekturę i życie Krakowa. Od 1952 członek ZPAF.

Ujęcie z góry. W głębi Sukiennic widoczny ogródek kawiarni Noworolskiego. W tle wieża ratuszowa i na horyzoncie kopiec Tadeusza Kościuszki. Na odwrocie piecz.: "Kolowca Stanisław Art. Fotograf Kraków Smoleńsk 9. Serja [niewypełnione] No 1 [...]". Stan bardzo dobry.
S. Kolowca (1904-1968) - miłośnik sztuki, znawca architektury i wybitny fotograf dokumentator. Uczeń A. Pawlikowskiego, absolwent szkoły graficznej w Wiedniu. Od 1945 dokumentalista Centralnej Agencji Fotograficznej. Od 1949 kierownik pracowni fotograficznej w Miejskim Muzeum Przemysłowo-Technicznym i Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu. Od 1949 członek ZPAF. Współpracował ze Stanisławem Muchą. Właściciel pracowni fotograficznej przy ul. Loretańskiej w Krakowie. Swym fotografiom dokumentacyjnym nadawał wybitne walory artystyczne. Prace artysty należą do klasyki fotografii zarówno pod względem jakości jak i wartości dokumentacyjnych. Jego dokumentacja fotograficzna obejmuje zbiory wszystkich większych muzeów w Polsce.

Dwie pary upozowane do pamiątkowej fotografii przed kopcem usypanym dla uczczenia pamięci marszałka Polski Józefa Piłsudskiego. Na odwrocie piecz.: "Budowa kopca I. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego na Sowińcu k. Krakowa w r. 1936", "Foto 'Sowiniec' Fr. Kowalkowskiego Kraków, ul. Szewska 2". Stan dobry.

Na fotografiach większego formatu widoczni widzowie zainteresowani eksponatami prezentowanymi podczas wystawy wojskowej przed Sukiennicami. Na zdjęciach ujęcia sprzętu wojskowego zdobytego przez Niemców - armata, wraki samolotów, m.in. szczątki francuskiego myśliwca Bloch, angielskiego Spitfire'a. Na fotografiach mniejszego formatu widoczne sale wystawowe wewnątrz Sukiennic. Uroczyste otwarcie wystawy odbyło się w 15 lipca 1942 na pl. Adolfa Hitlera w Krakowie (wcześniej i później Rynek Główny). Uczestniczyli w nim m.in. gubernator Hans Frank, gen. lotnictwa Walter Somme. Stan bardzo dobry.
"Wielka wystawa wojskowa pod hasłem „Wojna światowa z bolszewizmem i plutokracją”, której otwarcie odbyło się dnia 15. VII. 1942, zajmuje wszystkie sale w górnych kondygnacjach Sukiennic krakowskich i zawiera nie tylko eksponaty z dziedziny wojskowej, ale także dokumenty, materiał ilustracyjny, statystyki, modele itp., które odpowiedni pogląd na powody obecnej wojny, jej powstanie i rozszerzanie przez aliantów, jak również na łączność między wolnomularstwem, komunizmem a żydostwem. Przeto sale na wystawie, w których wystawiono dokumentowy materiał, posiadają specjalne znaczenie. Na podstawie plakatów, odezw, tajnych rozkazów i poufnych informacji dowiedziono, iż żydostwo i wraz z nim związani masoni Anglii i Ameryki oraz czołowi ludzie Kominternu starali się Europę uczynić niejednolitą i słabą, aby później tym łatwiej ją opanować. Przedstawiono również udział Ameryki w odpowiedzialności za wojnę, a w osobnej sali pomieszczono materiał ilustracyjny i statystyczny na temat szkodliwych wpływów żydostwa amerykańskiego, którego potęga sięga najwyższych placówek urządzeń państwowych. Szczególnie pouczający jest model wielkiego bunkra, dalej model Malty podczas ataku niemieckich bombowców i mapy reliefowe. Fascynującymi wprost są eksponaty z zakresu lotnictwa i marynarki. Wspaniale wykonane modele dają dokładny pogląd na niszczące działanie najstraszniejszej broni niemieckiej – lotnictwa – oraz dokładnie zobrazowana walka na morzu, szczególnie zaś łodzi podwodnych. Na placu pod Sukiennicami wystawiono zdobyte czołgi, armaty i samoloty" (z artykułu: https://niemieckikrakowblog.wordpress.com/2022/03/29/rynek-glowny-miejscem-prezentacji-chwaly-oreza-niemieckiego/).

Rozmowa przy barze. Na odwrocie napis identyfikujący ołówkiem: "Piotr Ferster Piotr Skrzynecki Szczurowski (barman)". Otarcia i załamania.
Piwnica pod Baranami - krakowski kabaret literacki działający w Krakowie od 1956, założony przez Piotra Skrzyneckiego i grupę studentów krakowskich uczelni. W l. 60. i 70. "zespół zyskał sobie opinię jednej z najlepszych grup artystycznych w kraju" (Wikipedia).
P. Skrzynecki (1930-1997) - reżyser, scenarzysta, współzałożyciel kabaretu "Piwnica pod Baranami" w 1956, legendarna postać w Krakowie.
P. A. Ferster (ur. 1953) - artysta i manager kultury, w latach 1973–2010 dyrektor Piwnicy pod Baranami. (Wikipedia).

Album w oprawie płóciennej w kolorze czerwonym, form. 22,5x33 cm, kart 20, grzbiet przewiązany sznurkiem. Na pierwszej karcie wykaligrafowana dedykacja: "Kochanemu naszemu Szefowi w dowód szacunku i przywiązania - ceniąc wysoce Jego kulturę i wychowawczy stosunek do współpracowników składamy w dniu Jego Imien[in] kilka fragmentów tak silnie związanych z Jego duszą i myślą. W obrazach tych skupiamy nasze najlepsze życzenia które niech Mu towarzyszą po długie lata. Krosno 26-12-1943. Pracownicy Inspektoratu P. Z. U. W.". Fotografie zamontowane jednostronnie na kartach albumu. Większość zdjęć posiada wyciski zakładu fotograficznego oraz odręczne opisy identyfikujące, m.in.: Krosno - "Widok, który tu obejmiesz zamyślonym okiem, to stara twierdza Piastów - Krosno nad Wisłokiem", "Majestatyczna fara - bujny styl baroku: Rzeźby i malatura znane w dziejach sztuki, Piękno tu znajdziesz wszędzie idąc krok po kroku Ileż tu wielkich myśli, pamiątek, nauki!", "Genialny nasz rodak - dziś to mówić łatwo, Lecz pomyśleć: maź zwykłą zamienił nam w światło", "Odkrywcza myśl rodaka w ogrom dziś urasta, Daje Polsce potęgę, tworzy ludne miasta.", "Słynne są dzisiaj rżnięte krośnieńskie kryształy Oto ich laboratorium - ten budynek biały"; Odrzykoń - "Siedem wieków na straży Rzeczypospolitej Dziś dostojna ruina jak rycerz umarły, Niejeden król tu bywał na czele swej świty Byli wielcy Firleje, bywały i karły", "Piękna ziemia krośnieńska ma dziwne zakątki Oto są malownicze Odrzykońskie prządki"; Miejsce Piastowe - "Te gmachy to ogromna narodowa sprawa Święte dzieło wielkiego księdza Bronisława; Iwonicz Zdrój - "Takich zdrojów na świcie jest doprawdy mało. Tu się duszę wyleczy, tak samo jak ciało"; Rymanów Zdrój - "Rymanów zaś tchnie jakimś przedziwnym urokiem. Wabi wszystkich do siebie, to słońcem to mrokiem"; Wrocanka, Głowienka - zdjęto dn. 20.I. 1945 r.- "Czterownękowa kapliczka we Wrocance obok Krosna", "B. dworek Załuskch we Wrocance", "Spalenisko stajni w b. dworku we Wrocance", "Św. Jan w Głowience pod górę", "Chata wiejska w Głowience N. d. 77". Opr. nieco otarta, wewnątrz stan dobry.

Widok na fragment panoramy miasta w scenerii zimowej. Na odwrocie piecz.: "[...] Photo-Plat 57, Nowy Świat, tel. 307-47 Warsaw." i napis identyfikujący ołówkiem. Stan dobry.
Photo-Plat - agencja i pracownia fotograficzna działająca w Warszawie w okresie międzywojennym. Założycielem firmy był Stefan Plater-Zyberk (1891-1943) - malarz i fotograf. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie specjalizujący się w fotografii. Fotografował nastrojowe pejzaże, podejmował próby nowatorskiego fotografowania architektury współczesnej, eksperymentował w fotografii małoobrazkowej.

Młodzi małżonkowie podczas miodowego miesiąca w górskim kurorcie. Na drugim planie kompozycji widoczny ekskluzywny Hotel "Patria", należący do słynnego śpiewaka operowego Jana Kiepury, w którym się zatrzymali. Na odwrocie piecz.: "Copyright Agence Photographique Keystone [...]"oraz naklejony pasek papieru z maszynopisowym tekstem po francusku. Stan dobry. Więcej w temacie: https://www.warszawa.pl/para-ksiazeca-w-krynicy-gorskiej/.

Widok na fragment miasta w porze letniej. Na odwrocie piecz.: "Liceum Krzemienieckie Szk. Prac. Fotogr. Zdjęcie Henryka Hermanowicza" i napisy identyfikujące. Stan dobry.
H. Hermanowicz (1912-1992) - wybitny polski fotograf. Jeden z najwybitniejszych uczniów Jana Bułhaka. Urodzony w Wilnie. Od 1937 pracował w Krzemieńcu w pracowni fotograficznej prowadzonej przez Stanisława Sheybala. Od 1945 osiadł na stałe w Krakowie, gdzie stworzył jeden z najpiękniejszych portretów fotograficznych Krakowa zatytułowany "Kraków - cztery pory roku". Autor zdjęć w wielu wydawnictwach książkowych.

Widok na fragment miasta w porze zimowej. Na odwrocie piecz.: "Liceum Krzemienieckie Szk. Prac. Fotogr. Zdjęcie Henryka Hermanowicza" i napisy identyfikujące. Na odwrocie ślady po odklejeniu z albumu, poza tym stan dobry.
H. Hermanowicz (1912-1992) - wybitny polski fotograf. Jeden z najwybitniejszych uczniów Jana Bułhaka. Urodzony w Wilnie. Od 1937 pracował w Krzemieńcu w pracowni fotograficznej prowadzonej przez Stanisława Sheybala. Od 1945 osiadł na stałe w Krakowie, gdzie stworzył jeden z najpiękniejszych portretów fotograficznych Krakowa zatytułowany "Kraków - cztery pory roku". Autor zdjęć w wielu wydawnictwach książkowych.

Stara kobieta z otwartą księgą, wsparta o macewę na starym kirkucie (cmentarzu żydowskim). Na odwrocie piecz.: "Krzemieniec", "Fot. Henryk Hermanowicz". Stan dobry.
H. Hermanowicz (1912-1992) - wybitny polski fotograf. Jeden z najwybitniejszych uczniów Jana Bułhaka. Urodzony w Wilnie. Od 1937 pracował w Krzemieńcu w pracowni fotograficznej prowadzonej przez Stanisława Sheybala. Od 1945 osiadł na stałe w Krakowie, gdzie stworzył jeden z najpiękniejszych portretów fotograficznych Krakowa zatytułowany "Kraków - cztery pory roku". Autor zdjęć w wielu wydawnictwach książkowych.

Robotnicy przed chałupą. Pod zdjęciami odręczne atramentowe napisy identyfikujące po angielsku. Stan dobry.
 .

Widok na pomnik Germanii poświęcony pamięci żołnierzy pruskich i niemieckich poległych w wojnach 1866 i 1870/71 roku, który stał na obecnym pl. Tadeusza Kościuszki w Lesznie. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "O. Anschütz Lissa". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "O. Anschütz Lissa Provinz Posen" oraz napis identyfikujący ołówkiem. Stan bardzo dobry.
O. Anschütz (1846-1907) – niemiecki wynalazca i fotograf. Jego działalność miała istotne znaczenie dla początków kinematografii. Praktykował u Ferdinanda Beyricha w Berlinie, Franza Hanfstaengla w Monachium, Ludwiga Angerera w Wiedniu i Maksymiliana Fajansa w Warszawie. W 1879 przejął rodzinne przedsiębiorstwo. Zbudował na wozie dwukonnym objazdowe atelier, które zrobiło wielkie wrażenie na członkach berlińskiego Towarzystwa Wspierania Kinematografii, co było powodem przyjęcia Ottomara do grona Towarzystwa w 1880. Przypisuje mu się stworzenie na początku lat 80. XIX w. pierwszej migawki szczelinowej, która pozwalała uchwycić przedmioty w ruchu (według innych źródeł jej wynalazcą był Polak – Stanisław Jurkowski). Migawka dawała czas naświetlania nawet 1/1000 sekundy, co było w tamtych czasach sensacją. Światową sławę dały mu fotografie bocianów nad gniazdem zrobione w 1891. W Brukseli w 1883 zdobył brązowy medal na wystawie fotograficznej. Jako pierwszy sfotografował ostro konia w biegu, gołębie w locie i skaczących mężczyzn. W 1885 za pomocą baterii 24 aparatów sfotografował kolejne etapy biegu konia. Rok później udało mu się zaprezentować te zdjęcia w ruchu. W 1886 razem z budowniczym organów Johannem Schneiderem skonstruował (wcześniej niż bracia Lumière) prototyp kinematografu. Urządzenie umożliwiało „wyświetlanie” fotografii z szybkością 30 obrazów na sekundę, dając wrażenie ruchu. W 1888 r. zaprojektował we wrocławskim Zoo specjalny budynek do ekspozycji tutejszych zwierząt ogrodu w celu wykonywania im zdjęć i po raz pierwszy na świecie zdołał sporządzić zdjęcia żywych zwierząt w ogrodzie zoologicznym. Działał tu do 1890 r., a wykonane przez niego zdjęcia do 1928 r. ilustrowały wydawnictwa wrocławskiego Zoo i pocztówki. (Wikipedia).

Przedstawia widok na wieżę zamku z przełomu XVI/XVII wieku wzniesionego na skarpie nad rzeką Niemen. W prawym dolnym narożniku wycisk: "Jan Bułhak Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka. Kresy. Nowogródzkie. Lubcz [wpisane ołówkiem]. J. Bułhak. Art. Fot. Wilno, ul. Jagiellońska 8.", "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Na pierwszym planie kompozycji widoczna dzielnica żydowska, w oddali Stare Miasto. W prawym dolnym narożniku wycisk: "J. Bułhak Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "La Pologne en images photogr. de J. Bułhak / J. Bułhak. Art. Phot. Wilno, Orzeszkowej 3. / Copyright by J. Bułhak 1937 / No "5248. Lublin Wid. og. z wieży Trynitarzy [błędny opis]" [wpisane ołówkiem]"; "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Narożniki lekko otarte, niewielkie zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Widok na nieistniejącą do dzisiaj główną ulicę lubelskiej dzielnicy żydowskiej. W prawym dolnym narożniku lekko przycięty wycisk: "J. Bułhak. Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "La Pologne en images photogr. de J. Bułhak / J. Bułhak. Art. Phot. Wilno, Orzeszkowej 3. / Copyright by J. Bułhak 1937 / No "5330. Lublin ul. Szeroka" [wpisane ołówkiem]"; "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Narożniki lekko otarte, niewielkie zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Przedstawia widok na staromiejską uliczkę z charakterystyczną postacią żyda prowadzącego handlowe negocjacje, widziany przez arkadę starej bramy zburzonej przez hitlerowców przy likwidowaniu dzielnicy żydowskiej. W prawym dolnym narożniku wycisk: "J. Bułhak. Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "La Pologne en images photogr. de J. Bułhak / J. Bułhak. Art. Phot. Wilno, Orzeszkowej 3. / Copyright by J. Bułhak 1937 / No "5323. Lublin. Brama na Podzamczu (Porta Sordida) [wpisane ołówkiem]"; "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Narożniki lekko otarte, poza tym stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Widok zewnętrzny kościoła zbudowanego w latach 1412-1426, a ufundowanego przez Władysława Jagiełłę jako wotum dziękczynne po grunwaldzkim zwycięstwie. W prawym dolnym narożniku wycisk: "J. Bułhak Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "La Pologne en images photogr. de J. Bułhak / J. Bułhak. Art. Phot. Wilno, Orzeszkowej 3. / Copyright by J. Bułhak 1937 / No "5257. Lublin/ Kośc. Panien Wizytek (Brygidek) pod wezwaniem N.P.Marii Zwycięzkiej (*r. 1419)" [wpisane ołówkiem]"; "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Narożniki lekko otarte, poza tym stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Przedstawia widok zewnętrzny barokowego kościoła z internatem dla kleryków. W prawym dolnym narożniku wycisk: "Jan Bułhak. Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "Poland in photographical pictures by J. Bułhaka. No 5232 Lwów / Kościół Swiętego Wojciecha [wpisane atramentem]. J. Bułhak, Pictorial Photographer 8. Jagiellońska  Wilno (Poland) / Copyrighy by J. Bułhak, Wilno 1925". Stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Widok na tory i budynek kotłowni pierwszego lwowskiego dworca prywatnego Towarzystwa Akcyjnego Kolei im. Karola Ludwika, którego otwarcie miało miejsce 4 listopada 1861 i uruchomiło regularne pasażerskie połączenie między Wiedniem a Lwowem, przez Kraków i Przemyśl. Zdjęcie z wyokrąglonymi narożnikami naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Ansicht des Bahnhofes von Lemberg sammt dem Heitzhause". Stan dobry.

Widok na bogato dekorowaną fasadę, jednego z najpiękniejszych kościołów Lwowa. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Pod zdjęciem nadruk.: "E. Trzemeski Lwów, Hotel Europejski". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi. Stan dobry.
E. Trzemeski (1843-1905) - właściciel licznych zakładów fotograficznych. Ok. 1865 odbył praktykę fotograficzną w Trieście w zakładzie Sebestianetti. Pracował w zakładzie artystyczno-fotograficznym Józefa Edera we Lwowie. Od 1869 prowadził własny zakład w budynku przy ul. Szerokiej 13, późniejsza Kopernika 9. W l. 1877-1887 zakład mieścił się w Hotelu Europejskim przy pl. Mariackim 4. W tym też czasie otworzył filię w Krynicy jako jeden z pierwszych zakładów na obrzeżach Polski. Pierwszy podjął się wydania ilustracji do "Trylogii" Henryka Sienkiewicza angażując Juliusza Kossaka. W 1887 przeniósł atelier na ul. 3 Maja 7.

Widok na fasadę wczesnobarokowej świątyni. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Pod zdjęciem nadruk.: "E. Trzemeski Lwów i Krynica". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z panoramą miasta i medalami nagrodowymi oraz nadrukiem: "E. Trzemeski, Lwów Ulica Trzeciego Maja l. 7". Niewielkie ubytki winiety reklamowej na odwrocie, miejscowe zaplamienia
E. Trzemeski (1843-1905) - właściciel licznych zakładów fotograficznych. Ok. 1865 odbył praktykę fotograficzną w Trieście w zakładzie Sebestianetti. Pracował w zakładzie artystyczno-fotograficznym Józefa Edera we Lwowie. Od 1869 prowadził własny zakład w budynku przy ul. Szerokiej 13, późniejsza Kopernika 9. W l. 1877-1887 zakład mieścił się w Hotelu Europejskim przy pl. Mariackim 4. W tym też czasie otworzył filię w Krynicy jako jeden z pierwszych zakładów na obrzeżach Polski. Pierwszy podjął się wydania ilustracji do "Trylogii" Henryka Sienkiewicza angażując Juliusza Kossaka. W 1887 przeniósł atelier na ul. 3 Maja 7.

Ujęcie w zimowej scenerii. Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie piecz.: "Dr. Mieczysław Orłowicz Lwów" oraz napis identyfikujący ołówkiem. Stan dobry.
J. Kościesza-Jaworski - głuchoniemy artysta malarz i fotograf działający we Lwowie w latach 1911-1918 przy ul. Łyczakowskiej 41 i później, m.in. na zlecenie archiwum miasta Lwowa, czy Ministerstwa Robót Publicznych, tworząc dokumentację fotograficzną miasta. (więcej o fotografie w: A. Żakowicz "Dawna fotografia lwowska 1839-1939", Lwów 2004, str. 186-196).

Obok dzwonów widoczny m.in.: dr Stanisław Henryk Badeni. Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie napisy identyfikujące atramentem i piecz. Niewielkie zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry.
J. Kościesza-Jaworski - głuchoniemy artysta malarz i fotograf działający we Lwowie w latach 1911-1918 przy ul. Łyczakowskiej 41 i później, m.in. na zlecenie archiwum miasta Lwowa, czy Ministerstwa Robót Publicznych, tworząc dokumentację fotograficzną miasta. (więcej o fotografie w: A. Żakowicz "Dawna fotografia lwowska 1839-1939", Lwów 2004, str. 186-196).

Początek ulicy Łyczakowskiej. Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie napisy identyfikujące ołówkiem. Stan dobry.
L. P. Wieleżyński (1882- 19-?) - profesjonalny fotograf lwowski. W latach 1913-1939 prowadził liczne własne zakłady fotograficzne we Lwowie - pierwszy przy ul. Teatyńskiej 3 we własnym mieszkaniu, potem pod firmą "Ata" (w latach 1913-1914 wspólnie z Kazimierzem Skórskim) w różnych lokalizacjach: w l. 1913-1914 pl. Mariacki 4 Hotel Europejski i ul. Karola Ludwika 5, w l. 1914-1915 ul. Sykstuska 9, w l. 1920-1921 pl. Mariacki 4 Hotel Europejski, w latach 1921-1934 ul. Piekarska 1c i w l. 1935-1939 ul. Hoffmana 6. W l. 1941-1944 jako pracownik Archiwum Miasta Lwowa dokumentował zniszczenia wojenne Lwowa. Autor i wydawca niskonakładowych albumów fotograficznych.

Widok zewnętrzny fragmentu katedry. Na odwrocie piecz. fotografa: "Zakład art. fotograficzny L. Wieleżyński Lwów Piekarska 1 c. tel. 27-32" i napis identyfikujący ołówkiem. Stan bardzo dobry.
L. P. Wieleżyński (1882- 19-?) - profesjonalny fotograf lwowski. W latach 1913-1939 prowadził liczne własne zakłady fotograficzne we Lwowie - pierwszy przy ul. Teatyńskiej 3 we własnym mieszkaniu, potem pod firmą "Ata" (w latach 1913-1914 wspólnie z Kazimierzem Skórskim) w różnych lokalizacjach: w l. 1913-1914 pl. Mariacki 4 Hotel Europejski i ul. Karola Ludwika 5, w l. 1914-1915 ul. Sykstuska 9, w l. 1920-1921 pl. Mariacki 4 Hotel Europejski, w latach 1921-1934 ul. Piekarska 1c i w l. 1935-1939 ul. Hoffmana 6. W l. 1941-1944 jako pracownik Archiwum Miasta Lwowa dokumentował zniszczenia wojenne Lwowa. Autor i wydawca niskonakładowych albumów fotograficznych.

Ujęcie malowidła ściennego Jana Henryka Rosena "Św. Odylon", wykonanego w latach 1925–1929. Na odwrocie piecz. fotografa: "Zakład art. fotograficzny L. Wieleżyński Lwów Piekarska 1 c. tel. 27-32", "J. H. Rosen, Św. Odylon (Katedra Ormiańska, Lwów)". Krawędzie otarte, miejscowe załamania.
L. P. Wieleżyński (1882- 19-?) - profesjonalny fotograf lwowski. W latach 1913-1939 prowadził liczne własne zakłady fotograficzne we Lwowie - pierwszy przy ul. Teatyńskiej 3 we własnym mieszkaniu, potem pod firmą "Ata" (w latach 1913-1914 wspólnie z Kazimierzem Skórskim) w różnych lokalizacjach: w l. 1913-1914 pl. Mariacki 4 Hotel Europejski i ul. Karola Ludwika 5, w l. 1914-1915 ul. Sykstuska 9, w l. 1920-1921 pl. Mariacki 4 Hotel Europejski, w latach 1921-1934 ul. Piekarska 1c i w l. 1935-1939 ul. Hoffmana 6. W l. 1941-1944 jako pracownik Archiwum Miasta Lwowa dokumentował zniszczenia wojenne Lwowa. Autor i wydawca niskonakładowych albumów fotograficznych.

Studenci na schodach przed gmachem. Na odwrocie odręcznie atramentem: "Przed politechniką we Lwowie r. 1930". Stan dobry.
Politechnika Lwowska – lwowska państwowa szkoła wyższa założona w 1843, a otwarta w 1844. Najstarsza po Szkole Akademiczno-Górniczej w Kielcach polska uczelnia techniczna w okresie przynależności miasta do Polski. (Wikipedia).

Ujęcia zbiorowe wewnątrz i przed budynkiem kino-teatru "Eljasza Kronsztejna" przy ul. Jagiellońskiej 115. Na ścianie budynku widoczne afisze anonsujące przedstawienia, m.in. "Hiszpańską muchę". Zdjęcia zamontowane w ozdobnych passe-partout. Passe-partout zaplamione i uszkodzone, stan zdjęć dobry.

Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk tytułowy po niemiecku i "Ferd. Schwarz. / Marienburg w/Pr.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie piecz. księgarska B. Teicherta z Królewca. Niewielkie otarcia krawędzi, poza tym stan bardzo dobry.
F. Schwarz (1852-1927) - jeden z najlepszych malborskich fotografów zdobywający medale na wystawach w Królewcu w 1885 (wielki srebrny), Grudziądzu w 1886 (srebrny), Berlinie w 1896 (złoty), którego zakład mieścił się przy ul. Szewskiej 243 (później nr 9). Zajmował się fotografią portretową i pejzażową, wykonywał też zdjęcia stereoskopowe. Od 1883 do 1898 współpracował z Zarządem Odbudowy Zamku w Malborku. Prócz zamku fotografował także wielką powódź w 1888, wizytę pary cesarskiej w 1894, czy pożar w 1899. Bardziej obszerny biogram fotografa - https://straty.zamek.malbork.pl/ferdinand-schwarz-1852%E2%80%921927/.

Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk tytułowy po niemiecku i "Ferd. Schwarz. / Marienburg w/Pr.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie piecz. księgarska B. Teicherta z Królewca. Niewielkie otarcia krawędzi, poza tym stan bardzo dobry.
F. Schwarz (1852-1927) - jeden z najlepszych malborskich fotografów zdobywający medale na wystawach w Królewcu w 1885 (wielki srebrny), Grudziądzu w 1886 (srebrny), Berlinie w 1896 (złoty), którego zakład mieścił się przy ul. Szewskiej 243 (później nr 9). Zajmował się fotografią portretową i pejzażową, wykonywał też zdjęcia stereoskopowe. Od 1883 do 1898 współpracował z Zarządem Odbudowy Zamku w Malborku. Prócz zamku fotografował także wielką powódź w 1888, wizytę pary cesarskiej w 1894, czy pożar w 1899. Bardziej obszerny biogram fotografa - https://straty.zamek.malbork.pl/ferdinand-schwarz-1852%E2%80%921927/.

Prezydent na schodach banku. Zdjęcie przytwierdzone do fragmentu karty z albumu. Na dolnym marginesie podkładu odręczny napis: "Bank Rolny", na odwrocie: "Mościcki 1926". Stan bardzo dobry.
I. Mościcki (1867-1946) - polityk, prezydent RP w l. 1926-1939, budowniczy przemysłu chemicznego w Polsce.

Muzycy z instrumentami upozowani do pamiątkowej fotografii na tle budynku. Na górnym marginesie ołówkowy napis: "1926". Stan dobry.

Album form. ca 23,5x32 cm, kart 18, oprawa płócienna, grzbiet przewiązany sznurkiem. Pamiątkowy album z fotografiami z przedstawienia, które wykonał Henryk Sajdak. Na pierwszej karcie strona informacyjna programu. Zdjęcia naklejone na karty albumu. Pod zdjęciami odręczne podpisy: "I akt Mario Cavaradossi - Józef Prząda", "Angelotti - Henryk Sajdak", "Floria Tosca - Alina Lewandowska Cavaradossi - Józef Prząda", "Zakrystian - Antoni Szczurowski", "Zakrystian - A. Szczurowski Ministranici", "Tosca - A. Lewandowska", "Tosca - W. Kawecka", "I akt - Tosca - A. Lewandowska Scarpia - Antoni Wolak", "Scarpia - A. Wolak Spoletta - St. Starzyk", "Spoletta - St. Starzyk", "Baron Scarpia - A. Wolak", "Akt II Scarpia - A. Wolak", "Akt II Tosca - Jamróz Krystyna Scarpai - Wolak Antoni", "Akt III Dozorca więzienia - Michał Garda Wartownik", "Akt III Cavaradossi - Dachtera Adam". Oprawa lekko zaplamiona, stan zdjęć bardzo dobry.
"Tosca" Giacomo Pucciniego - opera w 3 aktach na podstawie dramatu Victoriena Sardou, z librettem Luigiego Illica i Giuseppe Giacosa. Premiera światowa odbyła się w Rzymie 14 X 1900; premiera polska we Lwowie 5 V 1903, zaś operę z dokumentacyjną ilustracją fotograficzną w prezentowanym albumie zostało wystawiane w Krakowie przez Operę Krakowskiego Towarzystwa Operowego 12 IV 1954. Przedstawienie reżyserował Antoni Wolak, śpiewający również partię Scarpii.

Przedstawia widok na wąwóz. W prawym dolnym narożniku wycisk: "Jan Bułhak Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka. No 2112 [wpisane ołówkiem] Kresy. Wąwóz w --- (Nowogr.) [wpisane ołówkiem]. J. Bułhak. Art. Fot. Wilno, ul. Jagiellońska 8.", "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Niewielkie uszkodzenie na prawym dolnym marginesie, poza tym stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Przedstawia widok zewnętrzny dawnego kościoła OO. Bazylianów, obecnie cerkwi śś. Borysa i Gleba. W prawym dolnym narożniku wycisk: "Jan Bułhak Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka. Kresy. Nowogródek. b. kośc. Bazyljanów [wpisane ołówkiem]. J. Bułhak. Art. Fot. Wilno, ul. Jagiellońska 8.", "Zbiory Dr. Mieczysława Orłowicza". Niewielkie uszkodzenie na prawym dolnym marginesie, poza tym stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Widok zewnętrzny gmachu Poczty Głównej, którego budowę ukończono w 1895. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na górnym marginesie wyzłoc.: "Neisse", na dolnym wyzłoc.: "Kaiserliches Postamt. 'Original' Aufnahme und Druck von. A. Fabian&Co Breslau.". Na odwrocie napis ołówkiem: "Ostern 1899". Stan dobry.

Wędrowny żebrak siedzący przed kościołem, obok stoi bosy chłopiec. Na odwrocie ołówkiem: "Kostel v Ostrove". Załamania i niewielkie ubytki narożników, miejscowe zaplamienia, szczególnie na odwrocie.

Na odwrocie m.in. piecz.: "[...] Photo-Plat 57, Nowy-Świat, tel. 307-47 Warsaw." i odręcznie atramentem: "Żniwa" oraz ołówkiem po francusku. Stan bardzo dobry.
Photo-Plat - agencja i pracownia fotograficzna działająca w Warszawie w okresie międzywojennym. Założycielem firmy był Stefan Plater-Zyberk (1891-1943) - malarz i fotograf. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie specjalizujący się w fotografii. Fotografował nastrojowe pejzaże, podejmował próby nowatorskiego fotografowania architektury współczesnej, eksperymentował w fotografii małoobrazkowej.

Na odwrocie m.in. piecz.: "[...] Photo-Plat 57, Nowy-Świat, tel. 307-47 Warsaw." i odręcznie atramentem: "Polesie typy kobiet na jarmarku". Stan bardzo dobry.
Photo-Plat - agencja i pracownia fotograficzna działająca w Warszawie w okresie międzywojennym. Założycielem firmy był Stefan Plater-Zyberk (1891-1943) - malarz i fotograf. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie specjalizujący się w fotografii. Fotografował nastrojowe pejzaże, podejmował próby nowatorskiego fotografowania architektury współczesnej, eksperymentował w fotografii małoobrazkowej.

Na odwrocie naklejony pasek z maszynopisowym tekstem objaśniającym po niemiecku.
Rząd Felicjana Sławoja Składkowskiego – gabinet pod kierownictwem premiera Felicjana Sławoja Składkowskiego, powołany 16 maja 1936 roku przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego po dymisji rządu Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego. Był efektem kompromisu politycznego prezydenta i Edwarda Rydza-Śmigłego. Siedmiu z jedenastu członków tego rządu było żołnierzami Legionów Polskich i członkami Polskiej Organizacji Wojskowej: Składkowski, Kaliński, Kasprzycki, Kwiatkowski, Poniatowski, Ulrych i Zyndram-Kościałkowski. 23 czerwca 1937, ze względu na trwający konflikt wawelski, Składkowski demonstracyjnie złożył dymisję swojego rządu, która nie została jednak przyjęta przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Rząd ustąpił 30 września 1939 roku. Był to ostatni rząd II Rzeczypospolitej rezydujący w Warszawie. Skład rządu w dniu zaprzysiężenia 16 maja 1936:
Sławoj Składkowski – prezes Rady Ministrów, minister spraw wewnętrznych
Eugeniusz Kwiatkowski – wiceprezes Rady Ministrów, minister skarbu
Józef Beck – minister spraw zagranicznych
Witold Grabowski – minister sprawiedliwości
Emil Kaliński – minister poczt i telegrafów
Tadeusz Kasprzycki – minister spraw wojskowych
Juliusz Poniatowski – minister rolnictwa i reform rolnych
Antoni Roman – minister przemysłu i handlu
Wojciech Świętosławski – minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego
Juliusz Ulrych – minister komunikacji
Marian Zyndram-Kościałkowski – minister opieki społecznej (Wikipedia).

Widok na renesansowy budynek pełniący funkcję ratusza. Zdjęcie bez piecz. fotografki. Zdjęcie naklejone na kartonowy podkład. Dolny margines nieco krzywo przycięty, poza tym stan dobry.
E. Mirska, właśc. Balbina Mirska (1818-1896), z domu Zwierzchlejska - jedna z pierwszych Polek zajmujących się fotografią, której nauczyła się w Paryżu. Po powrocie dawała lekcje paniom w sztuce fotografowania. Używała także imion Emilia, Emma. W 1875 kupiła atelier fotograficzne przy ul. Fryderykowskiej 25 (dziś ul. 23 Lutego) niemieckiego Bernarda Filechne. Zakład, przetrwał długo po jej śmierci, jako Atelier Rubens i był jednym z najdłużej funkcjonujących zakładów fotograficznych na ziemiach polskich.

Oryginalny fotochrom - czarno-biała fotografia, która następnie została pokolorowana metodą nadruku wykonana przez firmę  Photochrom i Photoglob z Zurichu (sygn. P. Z. w opisie) wykonany w technice fotochromolitografii - techniki wynalezionej w Szwajcarii ok. 1880, służącej głównie do powielania kolorowych atrakcyjnych fotografii krajoznawczych. Na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk:. "16584. P. Z. - Posen. Blick auf Posen – Altstadt". Na odwrocie piecz.: "Photochrom". Stan bardzo dobry.

Widok na ratusz, domki budnicze (położone na południe od ratusza trzy- lub czterokondygnacyjne wąskie kamieniczki z 1. poł.  XVI w.) i targ uliczny. Na odwrocie piecz. oraz naklejony pasek z maszynopisowym tekstem objaśniającym: "[...] Die alte Stadthalle in Posen . [...]". Stan dobry.

Oryginalny fotochrom - czarno-biała fotografia, która następnie została pokolorowana metodą nadruku wykonana przez firmę  Photochrom i Photoglob z Zurichu (sygn. P. Z. w opisie) wykonany w technice fotochromolitografii - techniki wynalezionej w Szwajcarii ok. 1880, służącej głównie do powielania kolorowych atrakcyjnych fotografii krajoznawczych. Na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk:. "8322. P. Z. - Zoppot". Stan bardzo dobry.

Zdjęcie naklejone na planszę, marginesy planszy miejscowo zaplamione, naddarte i z ubytkiem na dolnym marginesie. Stan zdjęcia dobry. Pod fotografią nadruki: "Rys. z natury Napoleon Orda / Drugie wydanie / Fot. J. Mielnicki. w Warszawie". Poniżej tytuł i krótki opis po polsku i francusku (inny skład drukarski niż w pierwotnej edycji) – "STRZYŻAWKA. (G. Podolska). Pałac nad rzeką Boh zbudowany przez Hrabiego Mikołaja Grocholskiego Gubernatora Podolskiego, teraz własność Alberta Morawskiego". Fotografia pochodzi z bardzo rzadkiej edycji "Albumu widoków gubernij grodzieńskiej, wileńskiej, mińskiej, kowieńskiej, wołyńskiej, podolskiej, kijowskiej, witebskiej i mochilowskiej, w trzech seryach, przedstawiających miejsca historyczne z czasów wojen: tureckich, tatarskich, krzyżackich i kozackich, oraz przedhistoryczne, jako to: Mogiła Perypiatychy, Zamku Mamaja w Bukach etc., również stare ruiny zamków obronnych i piękne rezydencye, świadczące o przeszłości i cywilizacyi tego kraju, zrysowane z natury przez Napoleona Ordy [!]", która ukazała się staraniem Litografji  M. Fajansa. Żadna dostępna nam bibliografia nie odnotowuje tego wydania. Autor zdjęcia, J. Mielnicki, prowadził zakład fotograficzny M. Fajansa w okresie 1881-1883 - podpisywał bowiem niektóre swoje zdjęcia "J. Mielnicki d. M. Fajans". Rzadkie.

Ujęcie podczas powodzi spowodowanej topniejącym śniegiem. Na odwrocie napis identyfikujący po niemiecku. Krawędzie lekko otarte, poza tym stan dobry.

Oryginalny fotochrom - czarno-biała fotografia, która następnie została pokolorowana metodą nadruku wykonana przez firmę  Photochrom i Photoglob z Zurichu (sygn. P. Z. w opisie) wykonany w technice fotochromolitografii - techniki wynalezionej w Szwajcarii ok. 1880, służącej głównie do powielania kolorowych atrakcyjnych fotografii krajoznawczych. Na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk:. "8208. P. Z. - Stettin. Lange Brücke". Stan bardzo dobry.

W głębi widoczny kościół OO. Dominikanów. Na prawym marginesie podkładu nadruk: "Alfred Silkiewicz". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Alfreda Silkiewicza w Tarnopolu". Wyraźne zaplamienia.
A. Silkiewicz (1845-1903) - popularny galicyjski fotograf, zwany również Józefem Alfredem de Wierusz. Od lat 60. XIX w. do ok. 1894 właściciel zakładu fotograficznego w Tarnopolu przy ul. Trzeciego Maja i filii, która mieściła się w Złoczowie. Atelier  funkcjonowało pod nazwą A.Silkiewicz, później "Janina". Około 1894 Silkiewicz przeniósł zakład do Nowego Sącza, przy przy ul. Jagiellońskiej 5, później Szujskiego 5 (obecnie Narutowicza 5) również pod nazwą "Janina". Początkowo współpracował z Ignacym Stadnikiem, następnie ten ostatni przejął zakład. Pracownia w Nowym Sączu miała też filie w Gorlicach i Krynicy.

Widok na kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, jeden z symboli Torunia, w północno-zachodnim narożniku Rynku Staromiejskiego. Na dolnym marginesie nadruk: "Marienkirche", Zdjęcie bez piecz. fotografa. Na odwrocie nadruk: "Ansichten von Thorn", odręczny napis identyfikujący atramentem po niemiecku oraz ołówkiem: "Thorn. phot. Jacobi. Wyd. Waltera Lambecka". Nieco obcięte marginesy górny i dolny, poza tym stan dobry.
Atelier Jacobi - Alexander Jacobi (1829-1894) - przedstawiciel znanej rodziny mistrzów fotografii - ojciec dynastii fotografów (jego wnuczką była Lotte Jacobi (1896-1990) - światowej sławy artystka-fotografka; jego ojciec Samuel przywiózł z Paryża pierwszy aparat fotograficzny). A. Jacobi był m.in członkiem Rady Miejskiej, członkiem zarządu Gminy i Synagogi żydowskiej w Toruniu. Prowadził zakłady w Toruniu przy Mauerstrasse 52, Chełmnie (Rynek 24), Inowrocławiu (ul. Dworcowa 4), Poznaniu (ul. Fryderykowska 25). Już po jego śmierci, do 1909 roku firma funkcjonowała pod nazwiskiem Alexandra. Wielokrotnie nagradzany, m.in.: za najwyższe osiągnięcia na wystawach we Lwowie w 1894, Poznaniu w 1895, Grudziądzu w 1896.

Widok na fragment ulicy. Na prawym marginesie wyzłoc. nadruk: "Alex. Jacobi Thorn". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Stan niemal bardzo dobry.

W sprzedanym na 145. aukcji, poz. 1105 podobnym komplecie na odwrotach większości zdjęć były odręczne ołówkowe opisy identyfikujące ręką W. Pieńkowskiego - "Grupa i podpór, Waga na łokciach, Jeden z dwoma w rozpięciu (z prawej widoczny Stefan Pieńkowski syn Walentego), Jeden na drugim stojąc - dąb na ugiętych rękach, Jeden na drugim leżąc - dąb na prostych rękach, Wspieranie jedną ręką, Postawa (z lewej widoczny Walenty Pieńkowski), Obr. I. ćw. 1., Obr. I. ćw. 3., Obr. II. ćw. 2., Obr. II. ćw. 3., Obr. III. ćw. 3., Obr. IV. ćw. 2., Obr. IV. ćw. 3., Obr. V. ćw. 1, Obr. V. ćw. 2, Obr. V. ćw. 3, Bieg szeregiem, Dźwiganie - jeden - dwóch trzyma, Dwójkami - ciągnięcie". Zdjęcia naklejone na oryg. kartonowe podkłady. W centrum pierwszej fotografii  widoczny Walenty Pieńkowski (z brodą) - założyciel i trener grupy gimnastycznej (informacje od rodziny). W prawych dolnych narożnikach zdjęć wyciski: "A. Karoli w Warszawie Krak. Przedm. No 1". Podkłady miejscami nieco zaplamione, odbarwione, z miejscowymi śladami po szpilkach, poza tym stan dobry.
Polskie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - najstarsze polskie towarzystwo sportowe działające do dzisiaj, służące popularyzacji gimnastyki w społeczeństwie. Założone 7 II 1867 we Lwowie. Jako pierwsze poza Lwowem zawiązały się w 1884 gniazda - filie w Tarnowie i Stanisławowie. Towarzystwo działało także po odzyskaniu niepodległości i w okresie międzywojennym. W 1892 powstała jednolita organizacja o nazwie "Związek Sokolstwa Polskiego" z siedzibą we Lwowie. Następne oddziały zaczęto otwierać w Inowrocławiu (1884), Poznaniu, Bydgoszczy (1886), w Królestwie Kongresowym, na Kresach, Rosji i Małopolsce (po 1905). Po Zlocie grunwaldzkim tworzyły się drużyny sokole-wojskowe oraz patronatem objęto organizacje skautowe. Działało w okresie zaborów, po odzyskaniu niepodległości i w całym okresie międzywojennym XX w.
A. Karoli (1838-1915) –fotograf, wynalazca, konstruktor - jedna z najważniejszych postaci w historii fotografii polskiej i europejskiej. Uczeń Karola Beyera. Jeden z prekursorów fotografii teatralnej. W 1882 wspólnie z Maurycym Puschem, warszawskim fotografem i litografem założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Później przez rok prowadził atelier wspólnie z Edwardem Toczewskim. Od 1894 działał samodzielnie.

Przedstawia widok na jezioro i budynek schroniska nad Jeziorem Trockim, po litewsku zwanym Galwe. W prawym dolnym narożniku wycisk: "J. Bułhak. Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka. No 8011. jez. Trockie. Schronisko. [wpisane atramentem]. J. Bułhak. Art. Fot. Wilno, Orzeszkowej 3. 6000 obrazów fot. z całej Polski. Wszelkie prawa zastrzeżone", "Copyright by Jan Bułhak Wilno 1934" oraz ołówkiem: "Pow. Wilno - Troki. Woj. Wileńskie". Stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Ujęcia krajobrazowe i z życia codziennego miasta położonego na rzeką Trzcianka i pięcioma jeziorami. Na odwrotach ołówkowe napisy identyfikujące po niemiecku i piecz. Stan dobry.

Na odwrotach ołówkowe napisy identyfikujące po niemiecku. Niektóre ze zdjęć były przeznaczone do publikacji przez drezdeńską firmę wydawniczą "H. Rubin & Co. Dresden-Blasewitz", w formie kart pocztowych. Miejscowe zaplamienia i ślady po kadrowaniu, stan ogólny dobry.

Widok w kierunku Pragi na wiadukt i most Kierbedzia, oddanego do użytku w 1864. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na lewym marginesie podkładu naklejka z nadrukiem: "Widoki Warszawy". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Jana Mieczkowskiego w Warszawie" oraz odręczny napis identyfikujący atramentem, po francusku. Stan bardzo dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych fotografa z cyklu: 'Widoki Warszawy".
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Widok na południową stronę placu i gmach Teatru Wielkiego, powstałego w latach 1825-1833. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na prawym marginesie podkładu naklejka z nadrukiem: "Widoki Warszawy". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Jana Mieczkowskiego w Warszawie.". Stan bardzo dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych fotografa z cyklu: 'Widoki Warszawy".
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Widok z mostu w ciągu ulicy Agrykola w kierunku Pałacu na Wodzie. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na prawym marginesie podkładu naklejka z nadrukiem: "Widoki Warszawy". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Jana Mieczkowskiego w Warszawie". Niewielkie miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych fotografa z cyklu: "Widoki Warszawy".
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Widok w teatr. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na prawym marginesie podkładu naklejka z nadrukiem: "Widoki Warszawy". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Jana Mieczkowskiego w Warszawie" oraz odręczny napis identyfikujący ołówkiem. Stan bardzo dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych fotografa z cyklu: 'Widoki Warszawy".
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Widok parkową fontannę. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na prawym marginesie podkładu naklejka z nadrukiem: "Widoki Warszawy". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Jana Mieczkowskiego w Warszawie" oraz odręczny napis identyfikujący ołówkiem. Stan bardzo dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych fotografa z cyklu: 'Widoki Warszawy".
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Widok na pawilony wystawowe browarów - Władysława Kijoka - pierwszego w Warszawie Browaru Parowego Kijok W. i Spółka oddziału browaru Haberbusch i Schiele, założonego w 1870, którego budynki mieściły się na Żelaznej 59/61 róg Grzybowskiej 45A oraz Hermana Junga - właściciela założonej w 1873 spółki Warszawskiego Towarzystwa Akcyjnego Wyrobu Piwa „Herman Jung”, która stała się liderem branży piwowarskiej w Warszawie i głównym producentem piwa w Królestwie Polskim. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Pod zdjęciem nadruk: "Karoli & Pusch w Warszawie". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Karoli & Pusch Fotografia Teatrów Rządowych w Warszawie Ulica Miodowa No 4" oraz napis atramentem: "pawilon Browaru Kijoka na wystawie w Warszawie 1875 r.". Stan bardzo dobry.
A. Karoli (1838-1916) - fotograf, wynalazca, konstruktor. Syn Jana Karolego, założyciela zakładu fotograficznego w Warszawie w 1852. Uczeń Karola Beyera. Jedna z najważniejszych postaci w historii fotografii polskiej i europejskiej. Jeden z prekursorów fotografii teatralnej. W 1882 wspólnie z Maurycym Puschem, warszawskim fotografem i litografem założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Później przez rok prowadził atelier wspólnie z Edwardem Toczewskim. Od 1894 działał samodzielnie.Autor podręcznika do fotografii wydanego w Krakowie w 1893.
M. Pusch (1828-1901) - uczeń i kontynuator prac J. Giwartowskiego, pierwszego fotografa warszawskiego. Ok. 1882 wspólnie założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Od 1892 prowadził zakład samodzielnie przy ul. Miodowej 1.

Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym prawym marginesie podkładu nadruk: "11809. Main street in Jewish headquarters, Warsaw, Poland, Russia", "Copyright 1897, by B. W. Kilburn". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Photographed and Published by B. W. Kilburn, = Littleton, N. H.". Stan dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych wydanych przez amerykańską firmę braci Kilburn, z rzadkiego ujęcia wykonanego przez Melecjusza Dutkiewicza. 
Polecamy obszerny artykuł w temacie autorstwa Ryszarda Bogdziewicza opublikowany w periodyku "Filokartysta. Rocznik poświęcony fotografii i pocztówce", r. 17, nr 19 z 1924, str. 59-67.
M. (Meletiusz) Dutkiewicz (1836-1898) - „inż. chemik, fotograf zawodowy, ur. we wsi Sołuków, pow. dolińskiego, woj. stanisławowskiego, z ojca księdza unickiego, ukończył gimnazjum w Buczaczu. Mając lat 17 wstąpił w r. 1853 w Wiedniu do Wyższej Szkoły Technicznej, którą ukończył w r. 1858. Był następnie profesorem szkoły realnej w Wiedniu. Pod wpływem van Monchhovena poświęcił się fotografii, wstąpił do zakładu L. Angerera i wkrótce stał się jego głównym asystentem. W r. 1861 na żądanie króla szwedzkiego Karola XV Angerer wysłał D-a do Sztokholmu. Tam przez rok D. wykonywał różne zdjęcia na dworze. W dowód uznania otrzymał od króla przy odjeździe złoty medal. Robił następnie dla Angerera zdjęcia przez całe lato w Karpatach, Beskidach i Tatrach. W r. 1865 sprowadził go K. Beyer do Warszawy. W r. 1866 D. do spółki z Klochem otworzył przy Krak. Przed. 7 zakład fotograficzny, który się świetnie rozwinął. W r. 1869 D. wszedł prócz tego w spółkę z K. Beyerem i po odbyciu kilkumiesięcznej praktyki w Monachium uruchomił światłodrukarnię. W swym zakładzie wykonał szereg wybornych fotokopii, jak ‘Rybik’, preser Tow. Zach. Sztuk Piękn., ‘Albumy gnieźnieńskie’, ‘Album Kopernika’ i inne. Włożony w światłodrukarnię duży nakład spowodował załamanie się dobrze prosperującego zakładu fotograficznego. Potem D. uruchomił fabrykę płyt bromożelatynowych. Rozwojowi jej stanęły na przeszkodzie: brak odpowiedniego szkła w kraju oraz konkurencja zagraniczna_ Pod koniec życia D. musiał ciężko walczyć z losem. Wybitny fotograf, zamiłowany botanik, świetny wykładowca o bystrym umyśle i nadzwyczajnej pamięci, zakończył życie w początku 1897 r. pozostawiwszy żonę z kilkorgiem dzieci.” (za: PSB, t. 6, str. 15-16).
Kilburn Brothers Stereoscopic View Company - jedna z największych na świecie i najdłużej działająca amerykańska wytwórnia fotografii stereoskopowych, założona przez braci Kilburn: Benjamina Westa (1827-1909) i Edwarda (1830-1884), działająca w Littleton na północy stanu New Hampshire, w latach 1865-1909.

Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym prawym marginesie podkładu nadruk: "11816. Little Jaws milking a goat, Warsaw, Poland, Russia", "Copyright 1897, by B. W. Kilburn". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Photographed and Published by B. W. Kilburn, = Littleton, N. H.". Stan dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych wydanych przez amerykańską firmę braci Kilburn, z rzadkiego ujęcia wykonanego przez Melecjusza Dutkiewicza. 
Polecamy obszerny artykuł w temacie autorstwa Ryszarda Bogdziewicza opublikowany w periodyku "Filokartysta. Rocznik poświęcony fotografii i pocztówce", r. 17, nr 19 z 1924, str. 59-67.
M. (Meletiusz) Dutkiewicz (1836-1898) - „inż. chemik, fotograf zawodowy, ur. we wsi Sołuków, pow. dolińskiego, woj. stanisławowskiego, z ojca księdza unickiego, ukończył gimnazjum w Buczaczu. Mając lat 17 wstąpił w r. 1853 w Wiedniu do Wyższej Szkoły Technicznej, którą ukończył w r. 1858. Był następnie profesorem szkoły realnej w Wiedniu. Pod wpływem van Monchhovena poświęcił się fotografii, wstąpił do zakładu L. Angerera i wkrótce stał się jego głównym asystentem. W r. 1861 na żądanie króla szwedzkiego Karola XV Angerer wysłał D-a do Sztokholmu. Tam przez rok D. wykonywał różne zdjęcia na dworze. W dowód uznania otrzymał od króla przy odjeździe złoty medal. Robił następnie dla Angerera zdjęcia przez całe lato w Karpatach, Beskidach i Tatrach. W r. 1865 sprowadził go K. Beyer do Warszawy. W r. 1866 D. do spółki z Klochem otworzył przy Krak. Przed. 7 zakład fotograficzny, który się świetnie rozwinął. W r. 1869 D. wszedł prócz tego w spółkę z K. Beyerem i po odbyciu kilkumiesięcznej praktyki w Monachium uruchomił światłodrukarnię. W swym zakładzie wykonał szereg wybornych fotokopii, jak ‘Rybik’, preser Tow. Zach. Sztuk Piękn., ‘Albumy gnieźnieńskie’, ‘Album Kopernika’ i inne. Włożony w światłodrukarnię duży nakład spowodował załamanie się dobrze prosperującego zakładu fotograficznego. Potem D. uruchomił fabrykę płyt bromożelatynowych. Rozwojowi jej stanęły na przeszkodzie: brak odpowiedniego szkła w kraju oraz konkurencja zagraniczna_ Pod koniec życia D. musiał ciężko walczyć z losem. Wybitny fotograf, zamiłowany botanik, świetny wykładowca o bystrym umyśle i nadzwyczajnej pamięci, zakończył życie w początku 1897 r. pozostawiwszy żonę z kilkorgiem dzieci.” (za: PSB, t. 6, str. 15-16).
Kilburn Brothers Stereoscopic View Company - jedna z największych na świecie i najdłużej działająca amerykańska wytwórnia fotografii stereoskopowych, założona przez braci Kilburn: Benjamina Westa (1827-1909) i Edwarda (1830-1884), działająca w Littleton na północy stanu New Hampshire, w latach 1865-1909.

Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym prawym marginesie podkładu nadruk: "12192. Russian Lovers at the Old Well", "Copyright 1897, by B. W. Kilburn". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Photographed and Published by B. W. Kilburn, = Littleton, N. H.". Stan dobry. Zdjęcie należy do rzadko dziś spotykanych ujęć stereoskopowych wydanych przez amerykańską firmę braci Kilburn, z rzadkiego ujęcia wykonanego przez Melecjusza Dutkiewicza. 
Polecamy obszerny artykuł w temacie autorstwa Ryszarda Bogdziewicza opublikowany w periodyku "Filokartysta. Rocznik poświęcony fotografii i pocztówce", r. 17, nr 19 z 1924, str. 59-67.
M. (Meletiusz) Dutkiewicz (1836-1898) - „inż. chemik, fotograf zawodowy, ur. we wsi Sołuków, pow. dolińskiego, woj. stanisławowskiego, z ojca księdza unickiego, ukończył gimnazjum w Buczaczu. Mając lat 17 wstąpił w r. 1853 w Wiedniu do Wyższej Szkoły Technicznej, którą ukończył w r. 1858. Był następnie profesorem szkoły realnej w Wiedniu. Pod wpływem van Monchhovena poświęcił się fotografii, wstąpił do zakładu L. Angerera i wkrótce stał się jego głównym asystentem. W r. 1861 na żądanie króla szwedzkiego Karola XV Angerer wysłał D-a do Sztokholmu. Tam przez rok D. wykonywał różne zdjęcia na dworze. W dowód uznania otrzymał od króla przy odjeździe złoty medal. Robił następnie dla Angerera zdjęcia przez całe lato w Karpatach, Beskidach i Tatrach. W r. 1865 sprowadził go K. Beyer do Warszawy. W r. 1866 D. do spółki z Klochem otworzył przy Krak. Przed. 7 zakład fotograficzny, który się świetnie rozwinął. W r. 1869 D. wszedł prócz tego w spółkę z K. Beyerem i po odbyciu kilkumiesięcznej praktyki w Monachium uruchomił światłodrukarnię. W swym zakładzie wykonał szereg wybornych fotokopii, jak ‘Rybik’, preser Tow. Zach. Sztuk Piękn., ‘Albumy gnieźnieńskie’, ‘Album Kopernika’ i inne. Włożony w światłodrukarnię duży nakład spowodował załamanie się dobrze prosperującego zakładu fotograficznego. Potem D. uruchomił fabrykę płyt bromożelatynowych. Rozwojowi jej stanęły na przeszkodzie: brak odpowiedniego szkła w kraju oraz konkurencja zagraniczna_ Pod koniec życia D. musiał ciężko walczyć z losem. Wybitny fotograf, zamiłowany botanik, świetny wykładowca o bystrym umyśle i nadzwyczajnej pamięci, zakończył życie w początku 1897 r. pozostawiwszy żonę z kilkorgiem dzieci.” (za: PSB, t. 6, str. 15-16).
Kilburn Brothers Stereoscopic View Company - jedna z największych na świecie i najdłużej działająca amerykańska wytwórnia fotografii stereoskopowych, założona przez braci Kilburn: Benjamina Westa (1827-1909) i Edwarda (1830-1884), działająca w Littleton na północy stanu New Hampshire, w latach 1865-1909.

Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Po bokach zdjęcia firmowe nadruki: "Keystone View Company. Manufacturers. Publishers. Copyrighted. Made in U.S.A. Meadville, Pa., New York, N.Y., Portland, Oregon, London, Eng., Sydney, Aus", pod zdjęciem, z prawej firmowy nadruk: "20462 - Hat and Clothes Market in the Jewish Quarter, Warsaw, Poland", nad zdjęciem firmowy nadruk: "485". Na odwrocie nadruk z obszernym omówieniem treści przedstawianej na fotografii po angielsku. Stan dobry.
Keystone View Company - największa firma amerykańska zajmująca się fotografią stereoskopową, działająca w latach 1892-1964. Firma stosowała bardzo zaawansowane technologie i pokazywała obrazki z całego świata.

Fragment ulicy z ruchem ulicznym. Na kamienicach widoczne szyldy, m.in.: "Skład win J. Kornecki", "Kassa Zaliczkowa", "Antoni Czekaj". Na odwrocie napisy identyfikujące ołówkiem. Stan bardzo dobry.

Fragment ulicy z ruchem ulicznym. Na kamienicach widoczne szyldy, m.in.: "Pracownia Krawatów St. Świeżawskiego" (mieściła się przy ul. Marszałkowskiej 129), "S. Niedziński szewc". Na odwrocie napisy identyfikujące ołówkiem. Stan bardzo dobry.

Ujęcie z pierwszego przyjęcia studentów po ponownym otworzeniu uczelni w 1915. Widoczni licznie zgromadzeni profesorowie uczelni i młodzież akademicka. Do dolnego marginesu doklejony pasek papieru z tekstem prasowym po niemiecku: "Der erste Immatrikulations-Akt im polnischen Politechnikum der Warschaer Universität. [...]". Na odwrocie ślady po odklejeniu z albumu, poza tym stan dobry.
Politechnika Warszawska - za oficjalną datę powstania przyjmuje się 1915 rok. Jednak od 1898 istniał Instytut Politechniczny z rosyjskim językiem wykładowym. Tradycje uczelni sięgają roku 1826, kiedy to powstała Szkoła Przygotowawcza do Instytutu Politechnicznego.

Na odwrocie piecz. ora naklejony pasek papieru z maszynopisowym tekstem: "[...] Im Warschauer Nationalmuseum. [...] 6.10.39.". Stan bardzo dobry.

Widok drewniany budynek schroniska w porze letniej. W prawym dolnym narożniku wycisk: "H. Poddębski". Na odwrocie m.in. piecz.: "Copyright by Henryk Poddębski Zajęcza 7, tel. 526-39 Warsaw" oraz napisy: "Schronisko nad jez. Wigry", "Pow.: Suwalski / Woj. Białostockie". Stan bardzo dobry.
H. Poddębski (1890-1945) - wybitny fotograf warszawski. Od 1911 związany z Polskim Towarzystwem Krajoznawczym, gdzie przez wiele lat kierował pracownią fotograficzną. W 1934 jego archiwum liczyło ponad 6.000 szklanych klisz. W l. 30. XX w. fotografował małoobrazkowym aparatem "Leica". Od 1925 prowadził znane atelier fotograficzne przy ul. Marszałkowskiej 25 w Warszawie. Jego prace były wysoko cenione na wystawach w kraju i za granicą - otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

Funkcjonariusze upozowani przed budynkiem komisariatu. Nad wejściem szyld z napisem: "Komisarjat IV Cyrkułu Wileńskiej Milicji Miejskiej". Zdjęcie naklejone na zdobny kartonowy podkład. Na odwrocie napis ołówkiem: "polska milicja miejska 1919 r.". Stan dobry.

Siostra zakonna i nowicjuszka zatopione w rozmowie - w ujęciu podczas drogi przemierzanej w Kolumnadzie Berniniego wokół Placu Świętego Piotra w Rzymie. Na dolnym marginesie podkładu odręcznie, ołówkiem ręką fotografa - tytuł pracy i podpis. Zdjęcie zamontowane do podkładu za pomocą kleju. W lewym dolnym narożniku ślad po taśmie klejącej, podkład nieco zabrudzony, stan zdjęcia dobry.
T. Cyprian (1898-1979) - porucznik lotnictwa, prawnik, sędzia, profesor prawa karnego, artysta fotografik i dokumentalista, prezes Polskiego Towarzystwa Fotograficznego, autor licznych podręczników fotograficznych.
"TADEUSZ CYPRIAN jest jedną z najwybitniejszych postaci w historii polskiej fotografii artystycznej. Jest - obok Jana Bułhaka - najbardziej znanych fachowcem nie tylko wśród fotografików, ale także wśród szerokiej rzeszy miłośników fotografii w ogóle".
"Cyprian, jak sam twierdzi, lubi rzeczy pełne słońca, nie ma zupełnie zrozumienia dla subtelnych, pełnych poezji, zwiewnych, melancholijnych nastrojów szarej tonacji i nieznacznych przejściach w półtonach. Jego motywy są ujmowane w sposób zdecydowany, mówiące rzeczy konkretne o ich formie. Zawsze podkreśla grę światłocienia i bryłowatość przedmiotów. Umie chodzić po świecie z szeroko otwartymi oczyma i wypatrywać piękno z otaczającej go rzeczywistości, z niezawodnym wyczuciem subtelnego artysty" - oba cytaty z: A. Olejnik, H. Kondziela "Tadeusz Cyprian". Poznań 1965, str. 7 i 18.

Widok na gmach. Na prawym marginesie nadruk: "Breslau", na lewym: "Rathaus. Verlag H. Krone, Dresden, Breslau b. Jul. Hainauer". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
H. Krone (1827-1916) - fotograf, dagerotypista (jego najstarsze dagerotypy pochodzą z 1843). Urodził się we Wrocławiu, jego ojciec, Carl Krone, miał warsztat litograficzny. Technik fotograficznych uczył się samodzielnie, ale już we Wrocławiu udzielał w tym zakresie lekcji, m.in. jednemu z radnych miejskich. W 1849 roku Krone przeniósł się do Drezna, gdzie w 1853 roku otworzył własne ateler fotograficzne. Od 1870 roku prowadził wykłady w Katedrze Fotografii Naukowej Politechniki w Dreźnie. Na tej uczelni habilitował się w 1878, a w 1907 został doktorem honoris causa.
J. Hainauer (1827-1897) - księgarz, wydawca, radny miejski, właściciel firmy wydawniczej.

Widok na miasto i zakole Dniestru. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. marginesami. Na dolnym marginesie podkąłdu wycisk: "TJaworski". Stan dobry.
T. J. Jaworski (1873-1921) - zawodowy fotograf. W. l. 1896-1910 posiadał zakład w Złoczowie, od 1910 we Lwowie przy ul. Chorążczyzny 7, a w l. 1911-1917 w Pasażu Mikolascha - zakład "Adela". W 1906 wykonał dokumentację wnętrz pałacu w Podhorcach.

Przedstawia widok na drewniane zabudowania gospodarcze dawnego folwarku. 5 grudnia 1867 w majątku Zułów urodził się Józef Piłsudski. W prawym dolnym narożniku wycisk: "J. Bułhak. Wilno". Fotografia należy do autorskiego cyklu "Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka". Na odwrocie m.in. piecz.: "Polska w obrazach fotogr. J. Bułhaka. No 8255 [przekreślone]. Żułów. Folwark. [wpisane atramentem]. J. Bułhak. Art. Fot. Wilno, Orzeszkowej 3. 6000 obrazów fot. z całej Polski. Wszelkie prawa zastrzeżone" oraz ołówkiem: "Pow. Święciański. Woj. Wileńskie". Stan dobry.
J. Bułhak (1876-1950) - wybitny polski fotografik, nestor polskiej fotografii, filozof i teoretyk, założyciel Fotoklubu Wileńskiego w 1927, a także współtwórca ZPAF po II wojnie światowej. Pierwszą swoją pracownię założył z namowy Ferdynanda Ruszczyca. Przez pewien czas przebywał w drezdeńskiej pracowni Hugo Erfurta. Jego pierwsze prace wileńskie powstały w l. 1912-1919 i poświęcone były głównie pejzażowi oraz architekturze monumentalnej. Właśnie te tematy stały się wiodące w jego twórczości i to nimi głównie zajmował się do końca życia. Był twórcą fotografiki krajobrazowej. Jego kolekcja ok. 10.000 zdjęć "Polska w krajobrazach fotograficznych" i fototeka zdjęć polskich i zagranicznych spłonęły w Wilnie w 1944. Po wojnie, do 1946 wykonał ok. 1.000 zdjęć zniszczeń i odbudowy Warszawy i ok. 2.000 zdjęć z Ziem Zach. Wydał wiele albumów, tek, pocztówek z fotografiami, głównie kresowymi, a zwłaszcza dotyczącymi Wileńszczyzny. Był również autorem wielu podręczników estetyki i i techniki fotografii, krajoznawstwa oraz inicjatorem badań hist. dotyczących fotografii.

Podkolorowana reprodukcja fotograficzna z litografii wg rysunku Jana Nepomucena Lewickiego przygotowana do pracy Leona Zienkowicza "Les costumes du peuple polonais [...]". Walery Maliszewski przygotował 12 takich ręcznie kolorowanych fotografii, które zostały wydane nakładem Aleksandra Nowoleckiego. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Cabinet - Portrait / W. Maliszewski w Krakowie". Na odwrocie nadruk: "Nakładem Księgarni i składu Fotografii, rycin, obrazów A. Nowoleckiego w Krakowie Główny rynek róg ulicy Brackiej No 15", "W. Maliszewski w Krakowie Mały Rynek No 430". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w l. 1848-1880. Prowadził zakład dagerotypowy przy Małym Rynku 430 później przekształcony na fotograficzny. Następnie w 1856 otworzył zakład przy ul. św. Józefa III p., potem Nowy Świat nr 166 (ul. Straszewskiego 9). Od ok. 1870 do 1872 prowadził zakład przy Małym Rynku 432 wspólnie z M. Rzymkowskim. Był pierwszym stałym dagerotypistą i fotografem w Krakowie. Był autorem siedmiu zdjęć Rynku Głównego posiadających unikatową wartość poznawczą. Wykonywał zdjęcia stereoskopowe, wydawał zestawy tematyczne zdjęć architektonicznych, kalendarze fotograficzne za l. 1867-1868 z widokami miasta, zabytków, a także fotografii aktorskich.

Podkolorowana reprodukcja fotograficzna z litografii wg rysunku Jana Nepomucena Lewickiego do pracy Leona Zienkowicza "Les costumes du peuple polonais [...]". Walery Maliszewski przygotował 12 takich ręcznie kolorowanych fotografii, które zostały wydane nakładem Aleksandra Nowoleckiego. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Cabinet - Portrait / W. Maliszewski w Krakowie". Na odwrocie nadruk: "Nakładem Księgarni i składu Fotografii, rycin, obrazów A. Nowoleckiego w Krakowie Główny rynek róg ulicy Brackiej No 15", "W. Maliszewski w Krakowie Mały Rynek No 430". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w l. 1848-1880. Prowadził zakład dagerotypowy przy Małym Rynku 430 później przekształcony na fotograficzny. Następnie w 1856 otworzył zakład przy ul. św. Józefa III p., potem Nowy Świat nr 166 (ul. Straszewskiego 9). Od ok. 1870 do 1872 prowadził zakład przy Małym Rynku 432 wspólnie z M. Rzymkowskim. Był pierwszym stałym dagerotypistą i fotografem w Krakowie. Był autorem siedmiu zdjęć Rynku Głównego posiadających unikatową wartość poznawczą. Wykonywał zdjęcia stereoskopowe, wydawał zestawy tematyczne zdjęć architektonicznych, kalendarze fotograficzne za l. 1867-1868 z widokami miasta, zabytków, a także fotografii aktorskich.

Podkolorowana reprodukcja fotograficzna z litografii. Walery Maliszewski przygotował 12 ręcznie kolorowanych fotografii, które zostały wydane nakładem Aleksandra Nowoleckiego. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Cabinet - Portrait / W. Maliszewski w Krakowie". Na odwrocie nadruk: "Nakładem Księgarni i składu Fotografii, rycin, obrazów A. Nowoleckiego w Krakowie Główny rynek róg ulicy Brackiej No 15", "W. Maliszewski w Krakowie Mały Rynek No 430". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w l. 1848-1880. Prowadził zakład dagerotypowy przy Małym Rynku 430 później przekształcony na fotograficzny. Następnie w 1856 otworzył zakład przy ul. św. Józefa III p., potem Nowy Świat nr 166 (ul. Straszewskiego 9). Od ok. 1870 do 1872 prowadził zakład przy Małym Rynku 432 wspólnie z M. Rzymkowskim. Był pierwszym stałym dagerotypistą i fotografem w Krakowie. Był autorem siedmiu zdjęć Rynku Głównego posiadających unikatową wartość poznawczą. Wykonywał zdjęcia stereoskopowe, wydawał zestawy tematyczne zdjęć architektonicznych, kalendarze fotograficzne za l. 1867-1868 z widokami miasta, zabytków, a także fotografii aktorskich.

Wozy widoczne na rynku, na drugim planie kompozycji bazylika św. Anny. Na odwrocie pasek papieru z maszynopisowym tekstem: "Nr. 11362: "Blick auf Lubartow mit der Kathedrale" i piecz. "Leipziger Presse-Büro Leipzig, Promenaderstr. 25". Stan dobry.

Na prawym marginesie nadruk: "Trachtenbilder der aus Österreich-Ungarn Ruthenische Bauerinnen auf dem Marktplatz in Czernowitz. 10491". Stan dobry.

Na dolnym marginesie nadruk: "Ukrainischer Karren-Train in Kamieniec-Podolski. 7837". Stan dobry.

Na ujęciach żołnierze i ludność na rynku, przed cerkwią, przy dolinie rzeki Ługi. Na dolnych marginesach nadruki: "Wladimir Wolynsk", "Wladimir Wolynsk - Russische Kirche", "Wladimir Wolynsk - Das Luga Tal". Na wszystkich odwrotach zdjęć ślady po odklejeniu z albumu, zdjęcie z rynkiem w dwóch miejscach lekko uszkodzone.

Licznie zgromadzeni na cmentarzu wojennym w Koszyszczach (okolice Kołek na Wołyniu) uczestnicy uroczystości rocznicowej upamiętniającej poległych w okolicy legionistów walczących pod dowództwem Józefa Piłsudskiego w 1915, gdzie front zatrzymał się  na długie miesiące. Miejscowe zabrudzenia i niewielkie ubytki.

Grupa mężczyzn upozowana do fotografii, w centrum pierwszego rzędu widoczna rozłożona tkanina z polskim Orłem. Na odwrocie ołówkiem: "Lwów 1920". Pionowe lekkie załamanie, stan ogólny dobry.

Na pierwszym planie Marszałek J. Piłsudskiego. Za nim widoczni m.in.: na koniu gen. Daniel Konarzewski, mjr Zygmunt Wenda (na prawo za Marszałkiem jego adiutant przyboczny), płk Sergiusz Zahorski (na prawo za mjr. Wendą - szef Gabinetu Wojskowego Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej). Stan dobry.

Marszałek na Kasztance przyjmujący defiladę wojsk piechoty na placu Saskim 11 XI 1926. Stan dobry.

Przedstawia mauzoleum z wartownikami pełniącymi wartę honorową przy grobie ze złożonym sercem Marszałka i prochami jego matki w Mauzoleum na Rossie w Wilnie 12 V 1936. Na odwrocie odręczny napis identyfikujący. Stan dobry.

Zza płotku, w zimowej scenerii widoczni m.in.: gen. Juliusz Rommel, Marian Dąbrowski, Jan Karszo-Siedlewski. Na odwrocie odręcznie ołówkiem nazwiska widocznych na zdjęciu osób. Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
J. Rómmel (do 1918 Rummel; 1881-1967) – pułkownik artylerii konnej Armii Imperium Rosyjskiego oraz generał dywizji Wojska Polskiego. Podczas kampanii wrześniowej dowódca Armii „Łódź”, a następnie Armii „Warszawa”. (Wikipedia).
J. Karszo-Siedlewski (1891-1955) – polski dyplomata i urzędnik konsularny. (Wikipedia).
M. Dąbrowski (1878-1958) – polski dziennikarz, przedsiębiorca, założyciel wydawnictwa Ilustrowany Kuryer Codzienny, największy magnat prasowy w Polsce międzywojennej; poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I, II i III kadencji. (Wikipedia).