Autografy, rękopisy

Ulotka form. 13,8x10 cm. Na jednej stronie portret głównego bohatera granego przez Belmondo oraz podpis jego i Leleoucha, reżysera filmu (oba podpisy czarnymi pisakami). Na odwrocie tekst reklamujący film. Stan bardzo dobry.
J. P. Belmondo (1933-2021) - francuski aktor i producent filmowy. Jedna z twarzy francuskiej Nowej Fali. Najbardziej znany z ról w filmach "Do utraty tchu" (1960), "Szpicel" (1962), "Szalony Piotruś" (1965) i "Podróż rozpieszczonego dziecka" (1988). (Wikipedia).
C. Lelouch (ur. 1937) - francuski reżyser, scenarzysta, operator i producent filmowy. (Wikipedia).

Jednostronnie zadrukowany arkusz form. 11x15,7 cm. Na zdjęciu (wykonanym w atelier B. Dorysa) widoczni członkowie chóru Dana: Mieczysław Fogg, Tadeusz Bogdanowicz, Wincenty Nowakowski, Władysław Daniłowski-Dan i Adam Wysocki. Wszyscy złożyli swoje podpisy na zdjęciu. Na odwrocie odręczna dedykacja Adama Wysockiego treści: "Mojemu kochanemu profesorowi p. W. Brachowi były uczeń A. Wysocki". Zespół w tym składzie występował w l. 1930-1935. Załamanie narożnika, niewielkie zabrudzenia.

Fotografia form.13,5x8,9 cm. Aktor złożył dedykację "miłej pani Krysi" z podziękowaniem za uznanie. Stan dobry.
W. Gołas (1930-2021) - polski aktor teatralny, filmowy i kabaretowy, wykonawca piosenki aktorskiej. (Wikipedia).

Zdjęcie form. 10,8x8,5 cm. Na fotografii Jan Kobuszewski i Jan Kociniak. Na odwrocie odręczne życzenia noworoczne Jana Kobuszewskiego dla "pani Krysi" z datą 4 I 1990. Stan dobry.
J. Kobuszewski (1934-2019) - aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, reżyser teatralny, artysta kabaretowy oraz satyryk. (Wikipedia).

Zdjęcie form. 17,7x12,4 cm. Aktor w głębokim półcieniu, w rozpiętej koszuli. Dedykacja i podpis wykonane złotym pisakiem: "To John. Best Al Pacino". Stan bardzo dobry.
A. Pacino (ur. 1940) - amerykański aktor, reżyser i producent filmowy. Laureat Oscara za rolę niewidomego podpułkownika Franka Slade’a w dramacie Zapach kobiety (1992). (Wikipedia).

Zdjęcie form. 15x10 cm. Na fotografii czerwony dywan wiodący do sali kinowej. W wolnym polu w dolnej części fotografii odręczna dedykacja: "To Jean RPolański" złożona granatowym pisakiem. Dołączony certyfikat autentyczności wystawiony przez amerykańską firmę Desert Sun Autographs. Zdjęcie zabrudzone na odwrocie, poza tym stan dobry.
R. Polański (ur. 1933) - twórca filmowy, reżyser i scenarzysta, aktor oraz producent filmowy, wielokrotnie nagradzany. W swoim reżyserskim dorobku ma m.in. filmy: Nóż w wodzie, Wstręt, Matnia, Nieustraszeni pogromcy wampirów, Dziecko Rosemary, Chinatown, Pianista, Piraci, Oficer i szpieg.

Karta form. 10x6,3 cm. Na jednej stronie rysunkowy portret aktora i jego podpis niebieskim pisakiem, na odwrocie podstawowe informacje o Redfordzie. Stan bardzo dobry.
R. Redford (1936-2025) - amerykański aktor, reżyser i producent filmowy, zdobywca Złotych Globów (pięciokrotnie), Oskarów (dwa razy), Cezara (raz).

Karta form. 12,6x10 cm. Na jednej stronie zdjęcie aktora i jego podpis czerwonym pisakiem, na odwrocie zestaw pytań i odpowiedzi dotyczących jego kariery. Stan bardzo dobry.
R. Redford (1936-2025) - amerykański aktor, reżyser i producent filmowy, zdobywca Złotych Globów (pięciokrotnie), Oskarów (dwa razy), Cezara (raz).

Fotos form. 20,3x24,8 cm. Zdjęcie Jerzego Skolimowskiego, reżysera filmu. Podpis pełnym imieniem i nazwiskiem. Stan bardzo dobry.
J. Skolimowski (ur. 1938) - reżyser, scenarzysta i aktor filmowy, poeta, malarz. Debiutował scenariuszami do filmów "Niewinni czarodzieje" i "Nóż w wodzie", jako reżyser ma w swojej filmografii m.in. obrazy: "Rysopis", "Walkower", "Ręce do góry", "Na samym dnie", "Wrzask", "Fucha", "Cztery noce z Anną" i "Essential Killing". Laureat licznych międzynarodowych i krajowych nagród artystycznych.

Czarno-biała fotografia form. 25x20,3 cm. Podpis pełnym imieniem i nazwiskiem czarnym pisakiem. Na dolnym marginesie dopisek obcą ręką "3/1995" (wtedy zapewne aktorka podpisała fotografię). Stan bardzo dobry.
R. Welch (1940-2023) - amerykańska aktorka filmowa, teatralna, telewizyjna i modelka, zdobywczyni Złotego Globu za rolę w filmie "Trzek muszkieterowie" (1975).

Podklejone naddarcie bibułki ochronnej przy frontispisie, niewielkie naddarcia dolnego marginesu kilku kart. Dublura złocona, wyklejki z papieru marmoryzowanego. Na frontispisie miedziorytowy portret Johna Ruskina rytowany przez Williama Roffe. Księga zawierająca (na stronach parzystych) cytaty, myśli, aforyzmy Johna Ruskina na każdy dzień roku. Na stronach nieparzystych pozostawiono miejsce na wpisy osób (gości, przyjaciół, członków rodziny, znajomych) zgodnie z datą urodzenia. Księga pochodzi ze spuścizny po Teodorze Axentowiczu, nie posiada znaków własnościowych, posiada natomiast liczne wpisy członków jego rodziny. Tom zawiera wpis Johna Ruskina z 1884 przy dacie jego urodzin 8 II. Na kolejnych stronach autografy złożyli m.in.: Bolesław Biskupski (1844 lub 1849-1921) – kustosz Muzeum Czartoryskich w Krakowie (21 I); Edward Raczyński (1847-1926) – kolekcjoner, twórca galerii w Rogalinie (21 I); Tadeusz Żuk-Skarszewski (1858-1933) – publicysta, członek kabaretu Zielony Balonik (8 II); Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885-1939) – Witkacy, malarz, teoretyk sztuki (24 II); Leontyna Aniela Giełgud (1847-1928) - wychowanka Instytutu dla Panien Hotelu Lambert w Paryżu, prababka aktora Johna Gielguda (6 III); Witold Kazimierz Czartoryski (1876-1911) – książę, mecenas sztuki, I ordynat na Gołuchowie (10 III); Maria Ludwika Czartoryska (1883-1958) – księżna z rodu Krasińskich (24 III); Janina Stanisławska – żona Jana Stanisławskiego (27 III); Stanisław Witkiewicz (1851-1915) – malarz, krytyk sztuki (20 V); Jan Stanisławski (1860-1907) - malarz, pedagog (24 VI); Władysław Czartoryski (1828-1894) - książę, działacz polityczny na emigracji, założyciel Muzeum Czartoryskich (3 VII); Kate Terry Gielgud (1968-1958) – aktorka, matka Johna Gielguda, aktora (5 VII); August Czartoryski (1858-1893) – salezjanin, błogosławiony Kościoła katolickiego (2 VIII); Roman Żaba (1864-1945) – generał dywizji WP, uczestnik I wojny i wojny polsko-sowieckiej (9 VIII); Józef Korzeniowski (1863-1921) – historyk, bibliotekarz, wydawca źródeł (1 X); Stanisław Motty (1826-1900) – działacz socjalistyczny, prawnik, poseł na sejm pruski (18 X); Cyprian Godebski (1935-1909) – rzeźbiarz (1 XI); Adam Ludwik Czartoryski (1872-1937) - książę, I Ordynat na Sieniawie, II ordynat na Gołuchowie (5 XI); Józef Kallenbach (1861-1929) – historyk literatury, wydawca, profesor i rektor UJ (24 XI); Lubomir Gadon (1831-1908) – dziennikarz, historyk (15 XII); Iza Giełgud-Axentowicz (1875-1957) – aktorka, żona Teodora Axentowicza (28 XII). Przy dacie 2 XI swój podpis złożył Michał Wilfried Wojnicz (1865-1930) - rewolucjonista, bibliofil, antykwariusz; odkrywca nazwanego jego nazwiskiem, tzw. „manuskryptu Wojnicza”, natomiast przy 11 V wpisała się jego żona Ethel Linian Voynich (1864-1960) – angielska pisarka i muzyczka, autorka antyklerykalnej powieści „Szerszeń”, córka matematyka George’a Boola. Księga zawiera 178 podpisów złożonych w końcowych latach XIX i pierwszych latach XX w. Znaczną większość wpisano podczas pobytu Teodora Axentowicza w Londynie, w trzech przypadkach przy nazwisku dopisano "Zakopane".

Zbiór zaw. w kolejności chronologicznej:
* telegram W. Kossaka do firmy "Oświęcim Plaga - automobil" treści: "cofam treść listu do hrabiego Potockiego [Adama, współwłaściciela "Oświęcimia"] . Przepraszam za zdenerwowanie. Polecam wykupić weksel zaprotestowany. Proszę donieść kiedy wóz gotów tutaj Bristol" Blankiet wypełniony ręką urzędnika pocztowego, data 15 IV 1931 (naddarcia krawędzi, dwa otwory dziurkaczem)
* pełnomocnictwo: W. Kossak upoważnia M. Söhnela do reprezentowania go "w załatwieniu spłat zwrotu i ostatecznego rozwiązania umowy mojej z firmą 'Oświęcim-Praga'". Maszynopis na ark. A5, podpisany przez W. Kossaka, dat. 4 I 1932 (?) w Krakowie (stan dobry)
* odręczny dwustronicowy list W. Kossaka z Nowego Jorku na papierze korespondencyjnym statku R.M.S. "Majestic" linii żeglugowych White Star Line, doręczony 10 II 1932. List kierowany do dyrekcji firmy "Oświęcim Praga". Malarz, wobec zbliżającego się terminu wykupu weksli, "śmie prosić" o prolongatę spłaty o kilka tygodni. "Zaznaczam prztyem - pisze - że wóz mój [...] ogromną robi 'Ośw.-Prag.' reklamę" (ślady złożenia, stan dobry)
* odręczny jednostronicowy list W. Kossaka na jego papierze korespondencyjnym z adresem nowojorskim, dat. 17 IV 1932. List kierowany do firmy "Oświęcim Praga" (co wynika z kontekstu). Malarz tłumaczy zwłokę w spłacie należności kryzysem w USA, nie daje wielkich nadziei na rychłe załatwienie sprawy (zabrązowienia górnej części arkusza)
* rachunek wystawiony W. Kossakowi przez firmę "Oświęcim" dn. 1 V 1934 za naprawę samochodu (model "Grand") na kwotę 841,50 zł. Rachunek wyszczególnia zakres naprawy i zawiera obszerny wykaz użytych części (naddarcia krawędzi)
* trzy jednostronicowe maszynopisowe listy W. Kossaka, z jego podpisami, do dyrekcji firmy "Oświęcim-Praga", dat. 1, 17 i 30 XII 1934. Malarz informuje o przekazaniu (opóźnionym) dwóch ostatnich z jedenastu obiecanych obrazów. W pierwszym liście przyrzeka spłacić dług w dwóch ratach: pierwszą przekaże za kilka dni (czyli w początkach grudnia), drugą przed Bożym Narodzeniem. W kolejnym liście przesuwa te terminy na 2 stycznia i połowę lutego 1935. Trzeci list obiecuje rozpoczęcie spłaty w połowie stycznia (naddarcia krawędzi jednego listu).
Wspominane w listach obrazy (w liczbie 11) stanowiły zapłatę za samochód.
W. Kossak (1856-1942) - artysta-malarz uprawiający malarstwo o tematyce historycznej i batalistycznej. Współautor wraz z Janem Styką "Panoramy Racławickiej". Jego malarstwo cieszyło się ogromną popularnością, trafiało do uczuć patriotycznych gloryfikując wojsko polskie. Syn i uczeń Juliusza, ojciec Jerzego, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Magdaleny Samozwaniec.

Karnet form. 10x13,5 cm (złożony). Na pierwszej stronie kompozycja fantastyczna z ptakiem, drzewem i tajemniczą sylwetką i z datą 1960. Wewnątrz odręczne życzenia. Stan bardzo dobry.
A. Młodzianowski (1917-1985) - artysta plastyk, zajmował się grafiką książkową, drzeworytem, aranżacją wnętrz muzealnych. Powstaniec warszawski.

Rękopis dwustronny na arkuszu papieru w kratkę 29,7x19,8 cm. Pierwsze półtorej strony zajmuje list Julii Ociepkowej, pozostałe pół strony - dopisek Teofila. Wobec zbliżających się świąt Ociepkowie przesyłają najlepsze życzenia, zapraszają do siebie do Polski. Julia wspomina o planowanej wizycie małżonków w Wiedniu, a następnie - być może - w Stuttgarcie. Pisze też o mających się ukazać w nadchodzącym roku dwóch albumach z reprodukcjami obrazów męża. Teofil pisze: "Ja mam szalony zapał do malowania i pomysły. Szan. Pani [obrazy] będą wszystkie wymalowany". Prosi o przesłanie adresu "od jakiegoś okultysty, który na zainteresowanie naszymi sprawami". Ślady złożenia, stan dobry.
T. Ociepka (1891-1978) - malarz samouk (prymitywista) i teozof. Jeden z przywódców Janowskiej Gminy Okultystycznej. Obok Nikifora najbardziej znany polski reprezentant prymitywizmu, jego twórczość osiągnęła światowe uznanie. (Wikipedia).

Rękopis dwustronny na arkuszu papieru w kratkę 29,6x20,8 cm. Autorka listu dziękuje za otrzymaną przesyłkę ze znaczkami pocztowymi, życzeniami i pończochami. Pisze: "Jednego szkoda, że Pani nie wyjęła [...] pończoch i je trzeba było ponosić gdyż na nowe rzeczy mąż jako emeryt nie ma zniżki i trzeba było aż 90 zł cła zapłacić". Wspomina o kłopotach zdrowotnych męża ("aspirynę mu ukradkiem dawałam bo z niego duże dziecko i mimo gorączki to z łóżka uciekał"), swoje pokonała żywiąc się przez tydzień śledziami. Obiecuje przesłanie wkrótce "choć skromnego obrazka". Przesyła życzenia noworoczne. List podpisany "wdzięczni J. i T. Ociepkowie". Ślady złożenia, papier pożółkły, drobne zaplamienia.
J. Ociepka (1891-1978) - artystka związana z malarstwem naiwnym, silnie inspirowana twórczością męża Teofila Ociepki.

Na pocztówce zdjęcie ul. 1 Maja w Katowicach nocą. Autorka informuje, że Ociepkowie powrócili właśnie z trzymiesięcznego pobytu w Wiedniu. Można przypuszczać, że interesy się udały, gdyż małżonkowie przywieźli stamtąd samochód. Z kolei dzięki "Desie, która moc obrazów sprzedała na zagranicę" kupili dom w Bydgoszczy i mają nadzieję przeprowadzić się tam na wiosnę. Korespondencja podpisana "Ociepkowie". Nazwisko odbiorcy zamalowane korektorem. Stan dobry. Dołączona druga, przedarta, karta z reprodukcją obrazu Teofila "Prehistoria" i listem Julii, dat. 27 XII 1974 w Bydgoszczy. Przesyła życzenia  noworoczne, dziękuje za przysyłaną z Londynu korespondencję, wspomina o wystawie obrazów męża w Sao Paulo i przygotowywanym przez telewizję filmie o jej twórczości.
J. Ociepka (1891-1978) - artystka związana z malarstwem naiwnym, silnie inspirowana twórczością męża Teofila Ociepki.

Rękopis dwustronny na ark. form. 20,8x14,6 cm. List poświęcony jest niemal całkowicie kłopotom zdrowotnym Teofila. "Od paru tygodni mąż się słabo czuje. Nic go nie boli tylko się zatacza i dużo śpi. Bardzo się martwię tym jego stanem". Julia żywi męża siemieniem lnianym, owocami, mlekiem, miodem - "mimo to niemoc nie ustępuje". Prosi adresatkę listu o fachową poradę medyczną. Przygnębiona sytuacją przesyła życzenia świąteczne i noworoczne. List podpisany "szczerze wdzięczni Julia i Teofil Ociepkowie". Teofil zmarł dwa miesiące później, 15 I 1978. Stan dobry.
J. Ociepka (1891-1978) - artystka związana z malarstwem naiwnym, silnie inspirowana twórczością męża Teofila Ociepki.

Pocztówka kierowana do ilustratora i twórcy plakatów Tadeusza Jodłowskiego. Państwo Tomaszewscy przesyłąją "dużo ciepłych życzeń". Na stronie widokowej reprodukcja widoku Banku Polskiego w Warszawie autorstwa F. Schustera.
H. Tomaszewski (1914-2005) - grafik, rysownik, twórca plakatów, ilustracji, uznawany obok Józefa Mroszczaka za jednego z twórców polskiej szkoły plakatu.

Rękopis jednostronicowy na ark. 20,8x14,7 cm. Papier listowy nadawcy, z nadrukiem adresowym wzdłuż górnej krawędzi. Tomaszewski życzy "spełnienia życzeń w 99% (circa)". Poprzeczne załamanie arkusza, stan bardzo dobry.
H. Tomaszewski (1914-2005) - grafik, rysownik, twórca plakatów, ilustracji, uznawany obok Józefa Mroszczaka za jednego z twórców polskiej szkoły plakatu.

Zdjęcie form. 19,8x24,9 cm. Muzyk z gitarą, w kapeluszu, podczas koncertu. Na fotografii podpis Boba Dylana pełnym imieniem i nazwiskiem złożony srebrnym pisakiem oraz niewielka naklejka z hologramem. Dołączony certyfikat autentyczności wystawiony przez firm MrGudStuf Collectibles z USA.. Stan bardzo dobry.
B. Dylan (ur. 1941) - amerykański piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, pisarz i poeta, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2016.

Pocztówka wydana przez On Paper Gallery / Communication for Peace, cop. 1989. Bez korespondencji i znaczka. Tekst wiersza wydrukowany brązową farbą, pod spodem podpis autora pełnym imieniem i nazwiskiem. Dołączono certyfikat potwierdzający autentyczność podpisu wystawiony przez JG Autographs w USA. Wiersz "Homework" Ginsberg zadedykował nowojorskiemu poecie Kennethowi Kochowi. Stan dobry.
A. Ginsberg (1926-1997) -  "amerykański poeta pochodzenia żydowskiego, działacz społeczny, członek American Academy of Arts and Letters, jeden z najważniejszych twórców tzw. poezji konfesyjnej, lider ruchu artystycznego określanego jako Beat Generation [...]. Już za życia stał się znaczącą postacią kontrkultury amerykańskiej owianą legendą i otoczoną kultem". (Wikipedia).

Otarcia koperty, odcięty niewielki fragment narożnika koperty, przetarcia krawędzi wewnętrznej papierowej koszulki ochronnej. Na koszulce odręczny wpis Ginsberga: "Allen Ginsberg  198 2. See single Birdbrain, Wax Trax, Denver, Gluons". Na odwrocie koperty słabo widoczny napis ręką Ginsberga "All".
A. Ginsberg (1926-1997) -  "amerykański poeta pochodzenia żydowskiego, działacz społeczny, członek American Academy of Arts and Letters, jeden z najważniejszych twórców tzw. poezji konfesyjnej, lider ruchu artystycznego określanego jako Beat Generation [...]. Już za życia stał się znaczącą postacią kontrkultury amerykańskiej owianą legendą i otoczoną kultem" (Wikipedia).

Pocztówka odbita w Rolniczej Drukarni i Księg. Nakładowej w Poznaniu. Na fotograficznym portrecie pisarza jego odręczna trudno czytelna dedykacja ("Teresie --- z serd. pozdrowieniem"), poniżej podpis i data dzienna. Ślady kleju na odwrocie.
G. Morcinek (1891-1963) - prozaik, red. "Zarania Śląskiego", w czasie wojny więzień obozów koncentracyjnych, po wojnie poseł na Sejm; swoją twórczość poświęcił w znacznej mierze sprawom Śląska.

Karta form. form. 21x14,4 cm, druga karta niezapisana. Dwa otwory dziurkaczem w grzbiecie. Ślady złożenia, niewielkie zabrudzenia.
G. Morcinek (1891-1963) - prozaik, red. "Zarania Śląskiego", w czasie wojny więzień obozów koncentracyjnych, po wojnie poseł na Sejm; swoją twórczość poświęcił w znacznej mierze sprawom Śląska.

Rękopis dwustronny na dwóch kartach form. 17,1x10,7 cm. Pisarz tłumaczy opóźnienie w korespondencji: "pierwsze czasy instalowania się w Paryżu, a ostatnie czasy Warszawskiego życia wykoleiły mnie zupełnie, rozbiły tak, że dopiero teraz, po kilku miesiącach zaledwie przychodzę do siebie i spostrzegam świat zewnętrzny". Reymont obiecuje, że po powrocie do kraju w czerwcu przekaże adresatowi swoje książki: "Za chlebem", "Komediantkę" (na wiosnę), "Fermenty" ("które się już u Anczyca drukują w Krakowie i wyjdą na świat w początkach kwietnia") oraz "Spotkanie" i dodaje: "będziesz miał przynajmniej na cały czas wakacyjny co wydrwiwać, a ty przecież ten sport ze szczególną lubością uprawiasz na mojej skórze". Przekazuje pozdrowienia od Jana Lorentowicza, z którym mieszkał czas jakiś w Paryżu i którego postrzega jako jednego z młodzieńców wiecznie dobrze zapowiadających się. "No i wciąż się czeka na wielkie rzeczy, a ono wciąż zostają 'obiecującemi'". Pracę publicystyczną Lorentowicza ocenia surowo: "Niestety, są to tylko wypracowania, bardzo zresztą sumienne, bardzo rozumne, ale bez talentu pisane. Nosi się z wielkiemi planami powieściowemi [...], obiecuje zrobić przewrót w literaturze". Kilka zdań poświęca Reymont emigracji polskiej w Paryżu: "Kolonia ma dosyć członków z młodszej i starszej emigracyi, i młodzieży kształcącej się - ale wszyscy są rozbici na tysiące grup i odłamów, wszyscy się tak żrą i kłócą, jak tam, w Warszawie". Pisze dalej: "Od miesiąca mieszkam pod Paryżem, na cały czas pisania swojej łódzkiej 'Ziemi obiecanej' [...]. Za miesiąc skończę robotę i powrócę do Paryża". List kończy pozdrowieniami. List publikowany w pracy W. S. Reymont "Korespondencja 1890-1925" (War. 2002, s. 158-160). Ślady złożenia, zaplamienia jednej karty, tekst w całości czytelny.
W. S. Reymont (1867-1925) - uważany za "jednego z najwybitniejszych i najważniejszych pisarzy w dziejach literatury polskiej" (Wikipedia), laureat literackiej Nagrody Nobla za rok 1924.
W. Karwasiński (1862-1942) - siostrzeniec Władysława Reymonta, przyjaciel S. Żeromskiego, sekretarz redakcji "Głosu", nauczyciel prywatny w ziemi Kieleckiej.

Korespondencja na obu stronach karty, na stronie adresowej adres Wacławy Waldau na warszawskiej Pradze (ul. Moskiewska 6). Reymont zapomniawszy zrobić to osobiście, prosi siostrę o zakup "wekslu na 800 rubli" i przesłanie go do Bad Nauheim "w liście rekomendowanym, żeby nie zginął". Droga z Warszawy do Bad Nauheim (w Hesji) minęła spokojnie, pisarz narzeka na panującą tu aurę ("deszcze i zimno"). Cieszy go natomiast opinia tutejszego lekarza, który "znalazł wielką poprawę mojego serca". Przewiduje pobyt w uzdrowisku do 20 VII. List publikowany w zbiorze: W. S. Reymont "Listy do rodziny" (War. 1975, s. 406-407). Niewielkie załamania dwóch narożników, drobne zaplamienia.
W. S. Reymont (1867-1925) - uważany za "jednego z najwybitniejszych i najważniejszych pisarzy w dziejach literatury polskiej" (Wikipedia), laureat literackiej Nagrody Nobla za rok 1924.

Rękopis jednostronny na dwóch połączonych kartach form. 20,8x13,3 cm. List w całości dotyczy złego stanu zdrowia pisarza, przebiegu dotychczasowej kuracji i środków w niej stosowanych. Reymont pisze: "Chory jestem na serce od paru lat [...], ale od trzech lat było mi coraz gorzej - przy zmęczeniu czy jakimś większym wysiłku serce zaczynało straszliwie bić i szamotać się gwałtownie jak ptak w klatce, brakowało oddechu". Stosowano jod i digitalinę. Dwukrotnie, ze względów zdrowotnych, spędził zimę na francuskiej Riwierze. Ostatnio "ataki duszności powiększyły się. Zadyszka zjawia się częściej, a do tego jeszcze trapi mnię bezsenność". Reymont prosi o radę, czy używaną przez lekarza metodą (elektroterapią) Reymont mógłby się podleczyć. Pisarz zmarł po 5 miesiącach. Dołączono oryginalną kopertę adresowaną ręką pisarza (z pomylonym adresem: pierwotny "Nowy Sącz" został poprawiony na poczcie na "Stary Sącz") oraz wydrukiem cyfrowym zdjęcia dr. S. Nowaka siedzącego w salonie. List i koperta z dwoma otworami dziurkaczem. Stan dobry.
W. S. Reymont (1867-1925) - uważany za "jednego z najwybitniejszych i najważniejszych pisarzy w dziejach literatury polskiej" (Wikipedia), laureat literackiej Nagrody Nobla za rok 1924.

Karta sztywnego niebieskiego papieru form. 10,3x14,7 cm. Uśmiechnięta czarno-biała kobieta z barwnym kwiatem w dłoni. Autorka listu prosi o informacje: "jak się czujesz, po jakich archiwach Cię nosi i wogóle co robisz?" Wspomina o obchodzonej niedawno rocznicy śmierci Adama (Włodka). W końcowej części pisze: "Byłam wczoraj na 'Liście Schindlera' - czy wiesz, że dwa razy przewija się tam Józio Bau - czy pamiętasz go. [...] Taki był nieduży, młodziutki wówczas". Zachowana oryg. koperta adresowana ręką Szymborskiej z adresem zwrotnym przy ul. Chocimskiej w Krakowie. Stan bardzo dobry.
W. Szymborska (1923-2012) - poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996, założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989.

Karta sztywnego kremowego papieru form. 10,3x14,7 cm. Szymborska życzy Danusi: rękawiczek, Parysa, miliona, produktu leczniczego, przyszłych ojców chcących, małpoluda, wzrostu i metabolizmu, sióstr Czechowa i wielu innych osób i rzeczy. Pod kompozycją odręczny dopisek podpisany W.S. Wyklejanka jednostronna, verso czyste. Zachowana oryg. koperta adresowana ręką nadawczymi, z adresem zwrotnym przy ul. Chocimskiej w Krakowie. Stan bardzo dobry.
W. Szymborska (1923-2012) - poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996, założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989.

Karta sztywnego zielonego papieru form. 14,6x10,3 cm. Szymborska życzy adresatce: sosów, Wawelu, 500 nagród, praczłowieka, jednostek napędowych i kilku innych rzeczy. Pod kompozycją odręczny dopisek i podpis "Wisława". Wyklejanka jednostronna, verso czyste. Zachowana koperta od innego listu (z datą stempla 18 XII 2001) adresowana ręką nadawczymi, z naklejką z adresem zwrotnym przy ul. Piastowskiej w Krakowie. Stan bardzo dobry.
W. Szymborska (1923-2012) - poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996, założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989.

Karta sztywnego szarego papieru form. 14,7x10,3 cm. Gramofon firmy Pericaud, z tuby wystaje damska głowa w kapeluszu. Szymborska wspomina o mającym się ukazać numerze "Zeszytów Literackich" poświęconym Herbertowi, oferuję wysyłkę "jakichś książeczek" z kraju, prosi o poradę, co wysyłać. Koperta obca, pożółkła, z adresem wpisanym ręką Szymborskiej, jej adresem zwrotnym przy ul. 18 Stycznia i datą stempla z 1975. Stan dobry.
W. Szymborska (1923-2012) - poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996, założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989.

Karta sztywnego białego papieru form. 14,8x10,4 cm. Damska dłoń i wędrujący po niej św. mikołaj. Na odwrocie krótki list z życzeniami noworocznymi ('przede wszystkim zdrowia") i prośba o "maleńkie słówko". Zachowana oryg. koperta adresowana ręką autorki, z naklejką adresową na odwrocie (adres przy ul. Piastowskiej w Krakowie). Stan dobry.
W. Szymborska (1923-2012) - poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996, założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989.

Pocztówka reklamowa Hotelu Grand, w którym mieszkała Wisława Szymborska podczas jej "noblowskiego tygodnia" w stolicy Szwecji. Literacką Nagrodę Nobla odebrała z rąk króla Karola Gustawa 10 XII 1996. Kolejne dni obfitowały w spotkania z dziennikarzami, pisarzami, czytelnikami. Zmęczona tym zamieszaniem poetka, ostatniego dnia pobytu przesłała przyjaciółce krótkie pozdrowienia, "uściski i ucałowania". Dołączono dwa wycinki prasowe z gazety polskiej i francuskiej poświęcone Szymborskiej. Stan bardzo dobry.
W. Szymborska (1923-2012) - poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996, założycielka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989.

Pocztówka z portretem Wojciecha Halczyna, "delegata Spisza do Wilsona" wydana przez Związek Górali Spisza i Orawy. Ks. Machay prosi o wiadomość, czy pani Hania zostanie przyjęta "na klinikę". Pod tekstem podpis "X Machay". Stan bardzo dobry.
F. Machay (1889-1967) - ksiądz katolicki, infułat, teolog, a także polityk i działacz niepodległościowy, publicysta, wydawca; organizator działań mających na celu przyłączenie Spisza i Orawy do Polski, w latach 1944–1967 był archiprezbiterem Kościoła Mariackiego w Krakowie.

Dokument maszynopisowy jednostronicowy na ark. 36x22 cm, kolejne 3 strony niezapisane. W nagłówku: "Rzeczpospolita Polska, Naczelnik Państwa". Dokument potwierdza nominację F. Szwakopfa na stanowisko referenta w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim. Pod tekstem podpisy Józefa Piłsudskiego i Juliana Nowaka oraz okrągłe pieczęcie Naczelnika Państwa i Ministerstwa Skarbu. Miejsce na podpis ministra skarbu pozostało puste. Pod górną krawędzią ołówkowy dopisek: "Odpis sporządzono". Ślady złożenia, ślady zawilgocenia na środkowym zgięciu, otarcia ostatniej strony.

Autor listu informuje, że przesłał adresatowi "w walucie dolarowej" honorarium za artykuł zamieszczony na łamach "Prac Filologicznych" (t. XIV) i obiecuje nadać wkrótce nadbitkę i cały tom "Prac". Prosi o dalszą pamięć i pozdrawia. Gratyfikacja dotyczyła artykułu "Teksty i przyczynki gwarowe z okolic Iwonicza". Stan dobry.
S. Szober (1879-1938) - językoznawca i pedagog, leksykograf, profesor UW, prezes Towarzystwa Krzewienia Poprawności i Kultury Języka, autor „Słownika ortoepicznego” (w późniejszych wydaniach pod nazwą „Słownik poprawnej polszczyzny”).

Maszynopis powiel. na 9 kartach form. 34x21 cm. Kontynuacja sporu naukowego prowadzonego na łamach "Przewodnika Historyczno-Prawnego". Redakcja pisma przerwała publikowanie głosów obu stron, przy czym ostatnie słowo przypadło Taubenschlagowi. Jak pisze Vetulani: "autor stawia mi szereg zarzutów, odmawiając mi wszelkich kwalifikacyj naukowych". Niniejsze pismo, w formie listu otwartego, jest próbą odparcia argumentów oponenta. Przed tekstem odręczny nagłówek: "Wielce Szanowny Panie Profesorze", po tekście podpis "Adam Vetulani". Poprzeczne załamanie kart, podklejone naddarcia końcowej karty na zgięciu.
A. Vetulani (1901-1976) - historyk prawa, autor prac z historii prawa kościelnego i średniowiecznego prawa polskiego, nauczyciel akademicki, wydawca źródeł historycznych, organizator życia naukowego.

List jednostronny na ark. 28,5x21,9 cm. Nadawca dziękuje za otrzymany list, przesyła błogosławieństwo na dalszą drogę życia Fryderyce Luizie (wnuczce adresatki), wraz z cesarzową zaprasza hrabinę do siebie na lato. Pod tekstem zamaszysty podpis Wilhelma. Ślady złożenia, stan dobry.

Druk jednostronny na ark. A4. W lewym górnym narożniku wydrukowany na czerwono herb Prymasa Polski. Pod tekstem własnoręczny podpis "+ Stefan Kard. Wyszyński" i wydrukowana data 1968 poprawiona odręcznie na 1969. Ślady złożenia, niewielkie otarcia.
S. Wyszyński (1901-1981) - Prymas Polski w l. 1948-1981, od 1953 kardynał. Jeden z największych Polaków XX w., określany mianem Prymasa Tysiąclecia, mąż stanu, obrońca Kościoła w czasach stalinowskich, internowany przez władze PRL. Beatyfikowany w 2021.