Fotografie zw. z powstaniami

Reprodukcja fotograficzna z grafiki patriotycznej zw. z tematyką powstańczą - scena z matką i dziećmi modlącymi się przed kapliczką (w typie z cyklów Artura Grottgera). Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Poznań / E. Mirska / Posen". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z rdzawym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Poznań Ulica Wilhelmowska No 22 / E. Mirska / Posen Wilhelmstrasse No 22" oraz atramentowy napis: "Ucieczka Prześladowanych". Podkład z niewielkimi miejscowymi zaplamieniami, poza tym stan dobry.
E. Mirska, właśc. Balbina Mirska (1818-1896), z domu Zwierzchlejska - jedna z pierwszych Polek zajmujących się fotografią, której nauczyła się w Paryżu. Po powrocie dawała lekcje paniom w sztuce fotografowania. Używała także imion Emilia, Emma. W 1875 kupiła atelier niemieckiego fotografa Bernarda Filehne przy ul. Fryderykowskiej (dziś Al. Marcinkowskiego). Zakład, przetrwał długo po jej śmierci, jako Atelier Rubens i był jednym z najdłużej funkcjonujących zakładów fotograficznych na ziemiach polskich.

Portretowany ujęty w popiersiu, w rozpiętej szamerowanej kurtce. Na prawym marginesie kompozycji atramentowy napis: "1863. Callier", na dolnym marginesie podkładu i na odwrocie nazwisko napisane ołówkiem. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład - BEZ reklamowej winiety zakładu z nadrukiem: "A. i F. Zeuschnera Zakład fotograficzny w Poznaniu Ul. Wilhelmowska 25". Miejscowe zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry. Ujęcie reprod. w: "Powstanie styczniowe i zesłańcy syberyjscy. Katalog fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego m. st. Warszawy", cz. 1 w oprac. K. Lejko. War. 2004, poz. 42.
E. Callier (1833-1893) - oficer armii pruskiej, literat, historyk, publicysta. W powstaniu dowódca piechoty w oddziale Mielęckiego, od czerwca do sierpnia 1863 naczelnik sił zbrojnych woj. mazowieckiego. 9 VI odniósł zwycięstwo pod Ignacewem. Za próbę przerzucenia oddziału z zaboru pruskiego do Królestwa więziony w Grudziądzu. Od 1866 zajmował się pracą naukową i dziennikarstwem. (biogram za: "Powstanie styczniowe i zesłańcy syberyjscy. Katalog fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego m. st. Warszawy", cz. 1 w oprac. K. Lejko. War. 2004, str. 57.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmastresse 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmstrasse 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie w l. 1864-1870 przy ul. Unter den Linden 47.

Portretowany ujęty w pół postaci z widoczną klamrą przy pasie. Pod zdjęciem wyblakły nadruk: "J. Krieger". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie wyzłoc. reklamowa winieta z nadrukiem: "J. Krieger Fotograf w Krakowie w Glownym Rynku przy ulicy Sgo Jana w domu narożnym pod L. 37. Poniżej odręczny atramentowy napis: "Jan Dunikowski z Tęgoborzy". Zdjęcie nieco wyblakłe, mimo to stan ogólny dobry.
J. Dunikowski - ze Stopnicy Szlacheckiej, właściciel dóbr Tęgoborze. W styczniu 1865 sądzony przez Wojenny Sąd w Nowym Sączu za zbrodnię zaburzenia publicznej spokojności i porządku (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu). Skazany na 8 dni aresztu zaostrzonego 1-razowym postem. W drodze łaski kara darowana. (za: https://genealogia.okiem.pl/powstaniec-styczniowy/77141/jan-dunikowski)
I. Krieger (1820-1889) - fotograf krakowski, jeden z pionierów polskiej fotografii. Znany przede wszystkim z 'krajowidoków' - fotografii architektury, ulic i placów Krakowa. Był też autorem znakomitych portretów. Założył swoje atelier w 1860 r., gdzie chętnie fotografowali się krakowscy mieszczanie, mieszkańcy przedmieść, a później też galicyjscy chłopi. Stworzył m.in. serię zdjęć mieszkańców Galicji - mieszkańców podkrakowskich wsi, Żydów z Kazimierza, górali z Podhala, Pienin i Śląska Cieszyńskiego, Hucułów, Rusinów, a nawet Cyganów ze szczepu Kełderaszów, których tabor przejeżdżał w owym czasie przez Kraków. Dokumentował też życie miasta umieszczając na swych fotografiach przedstawicieli różnych zawodów. Fotografował obiekty sakralne i świeckie, detale architektoniczne, prace restauracyjne w Katedrze Wawelskiej i kościele Mariackim. Po jego śmierci zakład prowadził syn Natan (do 1904) oraz córka Amelia.

Portretowany ujęty w całej postaci. W prawym dolnym narożniku podkładu nadruk: "T. Szajnok". Na dolnym marginesie podkładu odręczny atramentowy napis: "Antoni hr. Golejewski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Teodor Szajnok Fotografował we Lwowie przy ulicy pojezuickiej pod L. 174 2/4 naprzeciw hotelu angielskiego.". Miejscowe niewielkie zaplamienia, poza tym stan dobry.
A. L. Golejewski herbu Kościesza (1819-1893) – ziemianin, poseł do austriackiej Rady Państwa i Sejmu Krajowego Galicji. Ziemianin, właściciel dóbr Harasymów, Hawrylak w powiecie horodeńskim i Studzianka w powiecie kałuskim. Był członkiem od 1844 Stanów Galicyjskich, podpisał 26 kwietnia 1848 protest przeciw zwołaniu Sejmu stanowego i został członkiem lwowskiej Rady Narodowej. Pracował w wyłonionym przez nią komitecie dla spraw likwidacji pańszczyzny, organizował protesty przeciw podziałowi Galicji. Był także członkiem wydziału gwardii narodowej tejże Rady. Działacz Ruskiego Soboru. Od końca 1862 stał na czele organizacji "białych" na Pokuciu. Po wybuchu powstania styczniowego sprzeciwiał się dalszemu rozwojowi organizacji na prowincji i krytykował działania Komitetu Obywatelskiego Galicji Wschodniej. Po wejściu w jego skład z początkiem 1863 r. został naczelnikiem obwodu na ziemi kołomyjskiej. Na znak protestu przeciwko wyprawie na Ruś w kwietniu 1863 wraz ze Franciszkiem Janem Smolką wystąpił z niego i próbował obalić wspomniany komitet. Został jednak wówczas aresztowany przez Austriaków. Po wypuszczeniu na wolność w sierpniu 1863 ponownie wszedł do Komitetu lwowskiego. Po rozwiązaniu go przez Rząd Narodowy został w listopadzie 1863 naczelnikiem okręgu tarnopolskiego, obejmującego galicyjskie Podole. Należał zarazem do opozycji w stosunku do polityki Rządu Narodowego. W marcu 1864 został ponownie aresztowany przez policję austriacką, ale wkrótce śledztwo przeciw niemu umorzono dla braku dowodów. (Wikipedia).
T. Szajnok (1833-1894) - wzięty fotograf lwowski. Przed 1862 prowadził zakład po Chołoniewskim przy ul. Pojezuickiej 174 2/4, od 1867 we własnym nowo wybudowanym domu przy ul. Meyera 727 2/4. W 1863 fotografował uczestników powstania. Autor podręcznika "Przewodnik fotograficzny dla użytku fotografów zawodowych i miłośników" wydanego w 1893 w Berlinie. W l. 1868-1869 wydał dwa albumy zdjęć (Album krasiczyńskie i Album żółkiewskie) po raz pierwszy w Polsce odbijane ręcznie w formie światłodruków.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi wsparty prawą ręką o blat rzeźbionego stolika. Ubrany w okrycie nawiązujące do czamary, półżupan spięty pasem z ozdobną klamrą, szerokie spodnie wpuszczane w wysokie buty z cholewami i rogatywką w lewej ręce. Pod zdjęciem nadruk: "J. Krieger". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "J. Krieger Fotograf w Krakowie w Glównym Rynku przy ulicy Sgo Jana w domu narożnym pod L. 37.". Poniżej odręczny niezbyt czytelny ołówkowy napis: "--- Niwicki". Stan dobry.
I. Krieger (1820-1889) - fotograf krakowski, jeden z pionierów polskiej fotografii. Znany przede wszystkim z 'krajowidoków' - fotografii architektury, ulic i placów Krakowa. Był też autorem znakomitych portretów. Założył swoje atelier w 1860 r., gdzie chętnie fotografowali się krakowscy mieszczanie, mieszkańcy przedmieść, a później też galicyjscy chłopi. Stworzył m.in. serię zdjęć mieszkańców Galicji - mieszkańców podkrakowskich wsi, Żydów z Kazimierza, górali z Podhala, Pienin i Śląska Cieszyńskiego, Hucułów, Rusinów, a nawet Cyganów ze szczepu Kełderaszów, których tabor przejeżdżał w owym czasie przez Kraków. Dokumentował też życie miasta umieszczając na swych fotografiach przedstawicieli różnych zawodów. Fotografował obiekty sakralne i świeckie, detale architektoniczne, prace restauracyjne w Katedrze Wawelskiej i kościele Mariackim. Po jego śmierci zakład prowadził syn Natan (do 1904) oraz córka Amelia.

Portretowany ujęty w całej postaci, na tle ekranu, wsparty lewą ręką o tralkową balustradę. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Walery Rzewuski Fotografował w Krakowie Wesoła N. 29 naprzeciw Zakładu klinicznego" oraz atramentowy napis: "Marcelli Pieniążek". Podkład zaplamiony, szczególnie na odwrocie, poza tym stan dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle ekranu, wsparty lewą ręką o oparcie wyściełanego fotela. Ubrany w okrycie nawiązujące do czamary, półżupan spięty pasem z ozdobną klamrą, szerokie spodnie wpuszczane w wysokie buty z cholewami. Pod zdjęciem nadruk: "J. Zajączkowski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "J. Zajączkowski Fotograf w Rzeszowie". Poniżej odręczny atramentowy podpis: "Julian Pieniążek". Stan bardzo dobry. Nieczęste.
J. Zajączkowski (1841-1906) - fotograf, właściciel zakładów fotograficznych w Rzeszowie, Krośnie i Jaśle. Był synem Jakuba i Klary Feit. Uczył się w Rzeszowie i Jarosławiu, a następnie przez trzy lata w Szkole Sztuk Pięknych przy Instytucie Technicznym w Krakowie. W trakcie nauki zaangażował się w działalność konspiracyjną, którą jednak odkryły władze austriackie i w grudniu 1858 roku zaaresztowały ośmiu członków grupy, w tym Zajączkowskiego. Został oskarżony o zdradę i w 1859 roku skazano go na pięć lat ciężkiego więzienia. Sąd najwyższy karę tę zmniejszył do dwóch lat. Po odbyciu wyroku Zajączkowski bezskutecznie starał się o ponowne przyjęcie na studia, w związku z czym rozpoczął działalność fotograficzną. W 1864 roku otworzył zakład fotograficzny w Rzeszowie. Działał również w samorządzie miejskim, uzyskując w latach 1876–1879 i 1879–1882 mandat radnego w wyborach do Rady Miasta. Był także jednym z założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Rzeszowie w 1872 roku. Pod koniec 1884 roku przeniósł się do Jasła, gdzie otworzył zakład przy ul. Basztowej 31. Przez pewien czas działał też w Krośnie. (Wikipedia).

Portretowany ujęty w całej postaci - w stroju powstańczym (szamerowanej kurtce obszytej barankiem, szerokich spodniach wpuszczanych w wysokie buty z cholewami, z pistoletem za pasem i szablą przy boku) stoi obok kolumny. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "J. Zajączkowski Fotograf przy Ulicy S. Józefa w Hotelu Narodowym w Krakowie". Zaplamienia na zdjęciu, wyraźne zaplamienia marginesów. Nieczęste.
J. Zajączkowski (1815-1905) - fotograf łódzki; 1862-1863 naczelnik Łodzi z ramienia Komitetu Centralnego Narodowego i Rządu Narodowego. Współorganizator oddziałów powstańczych czynnych w okolicach Sieradza; naczelnik cywilny powiatu łęczyckiego; w sierpniu 1863 wyjechał do Krakowa. (biogram za: L. Machnik "Fotografie powstańców styczniowych", Wr. 2002, str. 206-207).

Portretowany ujęty w całej postaci, wsparty lewą ręką o cokół kolumny. Po prawej widoczne również fragmenty kotary i wyściełanego fotela. Ubrany w okrycie nawiązujące do czamary, półżupan spięty pasem z ozdobną klamrą, szerokie spodnie wpuszczane w wysokie buty z cholewami. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie piecz.: "W. Rzewuski". Stan bardzo dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowani ujęci w całej postaci - ojciec siedzi na krześle, syn toi za nim. Ubrani w stroje powstańcze. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "J. Wang & Dutkiewicz". Na odwrocie wyzłoc. reklamowa winieta zakładu z nadrukiem po francusku i polsku: "J. Wang Dutkiewicz we Lwowie przy placu Maryjackim obok hotelu Europejskiego pod li 6". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
J. Wang (1844-1910) - fotograf. W 1866 prowadził wspólnie z Dutkiewiczem zakład przy pl. Mariackim 6 we Lwowie obok Hotelu Europejskiego. W l. 1863-1877 prowadził wspólnie ze Stanisławem Rodeckim zakład przy ul. Majera 135 również we Lwowie.
J. Dutkiewicz (1834-1909?) - fotograf specjalizujący się w fotografii studyjnej, portretowej i plenerowej. Właściciel koncesjonowanej Drukarni Kart i Wizytówek w Stanisławowie. W 1866 prowadził wspólnie z Julianem Wangiem zakład przy pl. Mariackim 6 we Lwowie obok Hotelu Europejskiego. Od 1871 prowadził zakład fotograficzny w Kołomyi. Zdobywca medali na wystawach w Kołomyi (1880, 1881), Przemyślu (1882), Krakowie (1887). Pionier fotografii górskiej Czarnohory zwany pierwszym fotografem Huculszczyzny i Pokucia.

Portretowani ujęci w całej postaci, stoją na tle ekranu, obok podwieszanej kotary. Ubrani w stroje z okresu "żałoby narodowej". Pod zdjęciem nadruk: "J. Zajączkowski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyokrąglonymi narożnikami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład fotograficzny J. Zajączkowskiego w Rzeszowie Ulica glogowska No 302". Poniżej odręczny atramentowy napis: "Anzelmowie Krajewscy". Niewielki ubytek lewego dolnego narożnika zdjęcia, poza tym stan bardzo dobry. Nieczęste.
J. Zajączkowski (1841-1906) - fotograf, właściciel zakładów fotograficznych w Rzeszowie, Krośnie i Jaśle. Był synem Jakuba i Klary Feit. Uczył się w Rzeszowie i Jarosławiu, a następnie przez trzy lata w Szkole Sztuk Pięknych przy Instytucie Technicznym w Krakowie. W trakcie nauki zaangażował się w działalność konspiracyjną, którą jednak odkryły władze austriackie i w grudniu 1858 roku zaaresztowały ośmiu członków grupy, w tym Zajączkowskiego. Został oskarżony o zdradę i w 1859 roku skazano go na pięć lat ciężkiego więzienia. Sąd najwyższy karę tę zmniejszył do dwóch lat. Po odbyciu wyroku Zajączkowski bezskutecznie starał się o ponowne przyjęcie na studia, w związku z czym rozpoczął działalność fotograficzną. W 1864 roku otworzył zakład fotograficzny w Rzeszowie. Działał również w samorządzie miejskim, uzyskując w latach 1876–1879 i 1879–1882 mandat radnego w wyborach do Rady Miasta. Był także jednym z założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Rzeszowie w 1872 roku. Pod koniec 1884 roku przeniósł się do Jasła, gdzie otworzył zakład przy ul. Basztowej 31. Przez pewien czas działał też w Krośnie. (Wikipedia).

Portretowane ujęte w 3/4 postaci w strojach i z biżuterią z okresu "żałoby narodowej". W lewym dolnym narożniku zdjęcia wycisk: 'W. Rzewuski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z niebieskim obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Walery Rzewuski Fotografował w Krakowie Wesoła No 29 naprzeciw Zakładu klinicznego" oraz ołówkowy napis: "p; Dembowska p. Kędzierska p. Kowalska". Zdjęcie z miejscowymi zaplamieniami, podkład zaplamiony.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Małżeństwo w ujęciu w całych postaciach, w strojach i z biżuterią z okresu "żałoby narodowej" (na dłoniach żony bransoletki w kształcie kajdanów), upozowani do pamiątkowej fotografii na tle ekranu. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Rudolf Eder Fotograf kręcone słupy no 504 we Lwowie". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
R. Eder (1828-1891) - fotograf lwowski prowadzący zakłady we Lwowie od ok. 1860. Jego zakłady mieściły się kolejno - od IV  1861 do 1863 przy pl. Franciszkańskim 47 4/4 (obok pałacu hr. Wł. Dzieduszyckiego), w l. 1863-1867 obok c.k. Namiestnictwa nr 92, od I 1865 przy Pańskiej (Kręcone Słupy 504 4/4 - w zakładzie po Karolu Pflegerze, później zakład przejął Leon Błachowski), od III 1869 - Lwów, koło kościoła katedralnego, na przeciwko "handlu Schwarza", a także w Krakowie Podgórzu. Posiadał też filie zakładu fotograficznego w Samborze i w Sokalu. Był rotmistrzem w wojnie węgierskiej 1848/1849, uczestnikiem powstania styczniowego. Wykonał wiele fotografii znanych osobistości,  a w czasie powstania - także wielu powstańców. Jego fotografie można rozpoznać po niektórych charakterystycznych szczegółach - tralki, kolumna czy krzesło.

Portretowane ujęte w całej postaci, mama w stroju i z biżuterią z okresu "żałoby narodowej". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie odręczny ołówkowy napis: "Lila córka Wacława". Miejscowe niewielkie zaplamienia, poza tym stan dobry.

Portretowane ujęte w całej postaci, w strojach z okresu "żałoby narodowej". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie odręczny ołówkowy napis: "Lila córka Wacława". Stan dobry.

Portretowani ujęci w całej postaci, stoją na tle ekranu. Kobiety (matka z dwoma córkami) w strojach z okresu "żałoby narodowej", z lewej widoczny młodzieniec, zapewne syn. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie ślad po laku, ubytek prawego górnego narożnika, załamania dolnego marginesu, mocne zaplamienia.
F. Steinberg - od ok. 1860 w Przemyślu z winietą: "Fotograf i Malarz F. Steinberg w Przemyślu".

Portretowana ujęta w całej postaci, na tle malowanej dekoracji, siedzi wspierając prawą rękę o blat stolika. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z rękawami 3/4 i białymi rękawami, białym kołnierzykiem, przepasana szerokim pasem; w ręku widoczny album ze zdjęciami. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "S. Kraus". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Photographie von S. Kraus Biala bei Bielitz". Stan bardzo dobry.
S. Kraus - fotograf cieszący się dużą renomą, działający w Białej w latach 1861-1871 w dzielnicy Lipnik pod numerem 7 w nieistniejącym piętrowym domu naprzeciw dworu Köntzera (11 Listopada 102).

Portretowana ujęta w całej postaci na tle ekranu i kotary. Ubrana w czarną krynolinę z materiału bez połysku. W prawym dolnym narożniku zdjęcia wycisk: 'W. Rzewuski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Stan dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowana ujęta w popiersiu, z biżuterią z okresu "żałoby narodowej" (kolczyki, brosza). Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Walerego Rzewuskiego w Krakowie Wesoła, ulica Podwale No 27. B". Zdjęcie z miejscowymi zaplamieniami, podkład zaplamiony.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi przed tralkowaną balustradą, wspierając prawą rękę o postument z kolumną. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, zaciągniętą szerokim paskiem; z długimi rękawami, białym kołnierzykiem - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyokrąglonymi narożnikami. Na odwrocie wczesna pieczątka fotografa: "R. Eder Fotograf we Lwowie". Wyraźne zaplamienia.
R. Eder (1828-1891) - fotograf lwowski prowadzący zakłady we Lwowie od ok. 1860. Jego zakłady mieściły się kolejno - od IV  1861 do 1863 przy pl. Franciszkańskim 47 4/4 (obok pałacu hr. Wł. Dzieduszyckiego), w l. 1863-1867 obok c.k. Namiestnictwa nr 92, od I 1865 przy Pańskiej (Kręcone Słupy 504 4/4 - w zakładzie po Karolu Pflegerze, później zakład przejął Leon Błachowski), od III 1869 - Lwów, koło kościoła katedralnego, na przeciwko "handlu Schwarza", a także w Krakowie Podgórzu. Posiadał też filie zakładu fotograficznego w Samborze i w Sokalu. Był rotmistrzem w wojnie węgierskiej 1848/1849, uczestnikiem powstania styczniowego. Wykonał wiele fotografii znanych osobistości, a w czasie powstania - także wielu powstańców. Jego fotografie można rozpoznać po niektórych charakterystycznych szczegółach - tralki, kolumna czy krzesło.

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi na krześle z wysokim, rzeźbionym oparciem. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem z broszą - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. W prawym dolnym narożniku kliszy: "3614". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Rudolf Eder we Lwowie Obok c.k. Namiestnika pod L. 92" oraz atramentowy napis: "Aniela Gostyńska". Stan bardzo dobry.
R. Eder (1828-1891) - fotograf lwowski prowadzący zakłady we Lwowie od ok. 1860. Jego zakłady mieściły się kolejno - od IV  1861 do 1863 przy pl. Franciszkańskim 47 4/4 (obok pałacu hr. Wł. Dzieduszyckiego), w l. 1863-1867 obok c.k. Namiestnictwa nr 92, od I 1865 przy Pańskiej (Kręcone Słupy 504 4/4 - w zakładzie po Karolu Pflegerze, później zakład przejął Leon Błachowski), od III 1869 - Lwów, koło kościoła katedralnego, na przeciwko "handlu Schwarza", a także w Krakowie Podgórzu. Posiadał też filie zakładu fotograficznego w Samborze i w Sokalu. Był rotmistrzem w wojnie węgierskiej 1848/1849, uczestnikiem powstania styczniowego. Wykonał wiele fotografii znanych osobistości,  a w czasie powstania - także wielu powstańców. Jego fotografie można rozpoznać po niektórych charakterystycznych szczegółach - tralki, kolumna czy krzesło.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi na tle ekranu, przed tralkowaną balustradą, wspierając prawą rękę o blat rzeźbionego stolika. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem z broszką - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Rudolf Eder we Lwowie Obok c.k. Namiestnika pod L. 92". Stan dobry.
R. Eder (1828-1891) - fotograf lwowski prowadzący zakłady we Lwowie od ok. 1860. Jego zakłady mieściły się kolejno - od IV  1861 do 1863 przy pl. Franciszkańskim 47 4/4 (obok pałacu hr. Wł. Dzieduszyckiego), w l. 1863-1867 obok c.k. Namiestnictwa nr 92, od I 1865 przy Pańskiej (Kręcone Słupy 504 4/4 - w zakładzie po Karolu Pflegerze, później zakład przejął Leon Błachowski), od III 1869 - Lwów, koło kościoła katedralnego, na przeciwko "handlu Schwarza", a także w Krakowie Podgórzu. Posiadał też filie zakładu fotograficznego w Samborze i w Sokalu. Był rotmistrzem w wojnie węgierskiej 1848/1849, uczestnikiem powstania styczniowego. Wykonał wiele fotografii znanych osobistości,  a w czasie powstania - także wielu powstańców. Jego fotografie można rozpoznać po niektórych charakterystycznych szczegółach - tralki, kolumna czy krzesło.

Portretowana ujęta w całej postaci na tle tralkowanej balustrady, wspiera lewą rękę o postument z wazonem. W krynolinie spiętej nabijanym pasem z klamrą, na szyi naszyjnik zakończony krzyżykiem. W prawym dolnym narożniku podkładu nadruk: "B. Brand & J. Eder.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem po niemiecku i polsku: "Ze zakładu malarsko-fotograficzn. Bernharda Branda i Józefa Edera Hotel angielski w Lwowie" oraz odręczny ołówkowy napis: "Jaworska". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
B. Brand - fotograf lwowski od ok. 1860. Okresowo (w l. 1861-1865) współpracował z Józefem Ederem prowadząc "zakład malarsko-fotograficzny" w Hotelu Angielskim przy ul. Karola Ludwika.
J. Eder (1831-1903) - fotograf lwowski, właściciel zakładu w Hotelu Angielskim w l. 1861-1888. Prowadził filie w Stanisławowie, Jassach, Kołomyi, Zakopanem.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi wspierając dłonie postumencie z wazonem. Ubrana w długą czarną suknię z materiału bez połysku, spiętą pasem z ozdobną klamrą, z białym kołnierzykiem spiętym broszką. W prawym dolnym narożniku pod zdjęciem nadruk: "A. Siegl". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Adolf Siegl Fotograf we Lwowie / przy ulicy niższéj Karola Ludwika No 2 2/4 obok Poczty". Miejscowe zaplamienia powierzchni, ślady po laku na odwrocie. Nieczęste.
A. Siegl (Siegel) - fotograf we Lwowie przy ul. Wały Niższe-Karola Ludwika 2 w latach 1862-1871.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, siedzi bokiem na wyściełanym krześle z wysokim rzeźbionym oparciem, opierając lewą rękę o podbródek, a łokieć o blat okrągłego stolika. Ubrana w czarną długą suknię rękawami trzy/czwarte, na szyi żałobny naszyjnik. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem:"Photographie de Schpakofsky Was. Ostr. 13 ligne No 24 à St. Petersbourg". Stan dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi wspierając lewą rękę o tralkową balustradę obok postumentu z wazonem. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. Na szyi widoczny krzyżyk, na prawym nadgarstku bransoletka. W lewym dolnym narożniku kliszy numer: "12303". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem po polsku i niemiecku: "A. i F. Zeuschnera Atelier für Photographie Posen Wilhelms Strasse No 25 / A. i F. Zeuschnera Zakład fotograficzny w Poznaniu Ul. Wilhelmowska 25". Stan bardzo dobry.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowana ujęta w całej postaci na tle malowanej dekoracji, siedzi na wyściełanym krześle, z nogami na podnóżku. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. Na podołku trzyma otwarty album ze zdjęciami. W prawym dolnym narożniku kliszy numer: "22141". Na dolnym marginesie nadruk: "A. & F. Zeuschner in Posen". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem tylko po niemiecku: "A. & F. Zeuschner's Atelier für Photographie Posen Wilhelms-Strasse No 25". Stan bardzo dobry.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, siedzi na wysokim krześle, podpierając podbródek prawą dłonią, łokieć wsparty na okrągłym stoliku. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. Na szyi widoczny misternie spleciony naszyjnik w formie łańcucha. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "A. i F. Zeuschner w Poznaniu". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem tylko po polsku: "A. i F. Zeuschnera Zakład fotograficzny w Poznaniu Ulica Wilhelmowska 25 / w Berlinie pod Lipami Nr. 47 obok Hotelu Victoria". Stan dobry.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi bokiem na krześle z wysokim rzeźbionym oparciem, opierając prawą rękę o blat okrągłego stolika. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. W centrum dolnego narożnika kliszy nr: "32091". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem po niemiecku: "A. i F. Zeuschner Hof-Fotografen Posen Wilhelms-Strasse. 25. Berlin Unter den Linden. 47.". Zdjęcie w stanie dobry, podkład zaplamiony.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie w l. 1864-1870 przy ul. Unter den Linden 47 w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, obok kotary, prawą rękę wspiera na rzeźbionym stoliku, obiema rękami podtrzymuje otwartą książkę. Ubrana w czarną długą suknię z białym kołnierzykiem i białymi mankietami. Na szyi zawieszony krzyżyk. W prawym dolnym narożniku kliszy numer: "66254". Na dolnym marginesie nadruk: "A. & F. Zeuschner Hof-Photographen Posen". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem tylko po niemiecku: "A. &F. Zeuschner Hof-Photographen Portrait-Maler Wilhelm-Strasse No 27 Posen.". Stan bardzo dobry.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi obok stolika wspierając dłonie na wysokim oparciu rzeźbionego i wyściełanego krzesła. Ubrana w czarną długą suknię z białym kołnierzykiem; suknia z materiału bez połysku, z długimi rękawami - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. W lewym dolnym narożniku kliszy nr: "2088?". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Nep. Seyfrieda w Poznaniu Róg ulicy Wilhelmowskiéj i Podgórnéj Hotel de France". Stan bardzo dobry.
N. J. Seyfried (1811-1892) - uczestnikiem powstania styczniowego, malarz i fotograf działający w zawodzie w latach 1863-1875. W 1863 otworzył atelier na rogu ul. Podgórnej, a później przeniósł się na ul. Wilhelmowską 24. We wrześniu 1863 otworzył też filię w Gnieźnie, ale prowadził ją jego zastępca W. Majewski. Uprawiał fotografię portretową, w tym wykonywał liczne portrety uczestników powstania styczniowego, w którym sam brał udział. Z zawodu fotografa wycofał się w 1875 by poświęcić się wyłącznie malarstwu. Jego atelier przejęła Balbina ze Swierzchlewskich Mirska.

Portretowana ujęta w popiersiu. Pod zdjęciem nadruk: "J. Zajączkowski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład fotograficzny J. Zajączkowskiego w Rzeszowie Ulica glogowska No 302.". Miejscowe zaplamienia, poza ty stan dobry. Nieczęste.
J. Zajączkowski (1841-1906) - fotograf, właściciel zakładów fotograficznych w Rzeszowie, Krośnie i Jaśle. Był synem Jakuba i Klary Feit. Uczył się w Rzeszowie i Jarosławiu, a następnie przez trzy lata w Szkole Sztuk Pięknych przy Instytucie Technicznym w Krakowie. W trakcie nauki zaangażował się w działalność konspiracyjną, którą jednak odkryły władze austriackie i w grudniu 1858 roku zaaresztowały ośmiu członków grupy, w tym Zajączkowskiego. Został oskarżony o zdradę i w 1859 roku skazano go na pięć lat ciężkiego więzienia. Sąd najwyższy karę tę zmniejszył do dwóch lat. Po odbyciu wyroku Zajączkowski bezskutecznie starał się o ponowne przyjęcie na studia, w związku z czym rozpoczął działalność fotograficzną. W 1864 roku otworzył zakład fotograficzny w Rzeszowie. Działał również w samorządzie miejskim, uzyskując w latach 1876–1879 i 1879–1882 mandat radnego w wyborach do Rady Miasta. Był także jednym z założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Rzeszowie w 1872 roku. Pod koniec 1884 roku przeniósł się do Jasła, gdzie otworzył zakład przy ul. Basztowej 31. Przez pewien czas działał też w Krośnie. (Wikipedia).

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, siedzi na wysokim, rzeźbionym krześle, wspierając prawą dłoń na stoliku. Na palcu widoczny pierścień z włosia. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "S. Bleiweis". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Z zakładu fotograficznego S. Bleiweis w Tarnowie". Niewielkie miejscowe zaplamienia zdjęcia, zaplamienia marginesów podkładu, mimo to stan ogólny dobry.
S. Bleiweis - fotograf posługujący się winietami z adresem tarnowskim - "S. Blesweis, fotograf w Tarnowie", "Na Strusinie pod l. 6 (od ok. 1870), na ul. Podwale (od 1882). Tarnowski zakład istniał do ok. 1890. S. Bleisweis był także wędrownym fotografem w Kieżmarku (Słowacja).

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, siedzi na wyściełanym fotelu. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, na sukni peleryna, na głowie czepek z wiązaną pod brodą kokardą. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Karola Beyera Krakowskie Przedmieście w Warszawie". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
K. Beyer (1818-1877) - jedna z największych indywidualności w dziejach fotografii polskiej. Był kolekcjonerem, naukowcem-amatorem oraz działaczem patriotycznym w okresie 1861-1863, co przypłacił zesłaniem na Syberię, gdzie oczywiście też robił zdjęcia. Pierwszy zakład otworzył w 1844 jako pracownię dagerotypów, by później przekształcić go w atelier fotograficzne. W 1857 przeniósł się do lokalu przy Krakowskim Przedmieściu 389, gdzie działał do ok. 1863. Główną specjalnością zakładu były fotografie portretowe, zwłaszcza wizytowe. Pracował na rzecz spraw publicznych wykonując portrety osób biorących udział w wydarzeniach politycznych i społecznych, m.in. zestaw portretów tzw. pięciu poległych w manifestacji patriotycznej z 27 II 1861 w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu. Był w składzie Delegacji Miejskiej - komitetu powołanego w celu zapewnienia spokoju publicznego po tejże manifestacji.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, siedzi na na giętym krześle, wspierając lewą rękę o blat stolika. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, na sukni peleryna, na głowie czepek z wiązaną pod brodą kokardą. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "M. Fajans Ul. Długa No 550 w Warszawie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Zakład Artystycz.-Litograficzny i Fotograficzny Maxymiljana Fajansa w Warszawie Ulica Długa No 550.". Stan dobry.
M. Fajans (1827-1890) - rysownik, litograf i fotograf. Ukończył w 1848 Szkołę Sztuk Pięknych w Warszawie u Piwarskiego. W 1849 wyjechał do Akademii Paryskiej, aby przez dwa lata szkolić techniki drukarskie u Lemerciera, a fotograficzne u Nadara. Powrócił do Warszawy i otworzył zakład artystyczno-litograficzny i fotograficzny w 1853 przy ul. Długiej 550. Za swe prace zdobywał liczne medale na wystawach krajowych i międzynarodowych. W 1868 przeniósł swój zakład z ul. Długiej na ul. Krakowskie Przedmieście 52. Słynął z wykonywania doskonałych portretów, lecz nie ograniczał się tylko do wykonywania fotografii portretowej, ale wyruszał w teren na wyprawy fotograficzne. Dostarczał zdjęcia do czasopism, m.in.: "Tygodnika Ilustrowanego", "Kłosów".

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi lekko bokiem na wyściełanym krześle z wysokim oparciem, z boku podwieszana kotara. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z rękawami 3/4 i białymi rękawami, białym kołnierzykiem. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Górny i dolny margines lekko przycięty, narożniki przycięte na okrągło.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi bokiem na tle ekranu z pejzażem i przy podwieszanej kotarze. Ubrana w czarną długą suknię z materiału bez połysku, z długimi rękawami, białym kołnierzykiem - noszoną na znak żałoby narodowej kobiet ogłoszonej 3 III 1861 po pogrzebie pierwszych pięciu ofiar zastrzelonych w Warszawie przez wojsko carskie w czasie manifestacji patriotycznej. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Wyraźne zaplamienia. Na odwrocie niezbyt czytelny napis identyfikujący atramentem: "Lubina z Błotnickich Trandowa" (rozczytanie dzięki uprzejmości Pana Marcina Niewalda z portalu Genealogia Polaków - Lubina Błotnicka żona Edwarda Tranda - urzędnika Wydziału Krajowego ze Lwowa. Zmarł  on w Kałuszu. Gazeta Narodowa R. 20 (1881), nr 1, str 3).

Portretowana ujęta w popiersiu. Ubrana w czarną suknię z białym kołnierzykiem spiętym broszką. Na szyi widoczny misternie spleciony naszyjnik w formie łańcucha. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi na wyściełanym fotelu z wysokim, rzeźbionym oparciem, wspierając prawą rękę o blat rzeźbionego stolika, z boku podwieszana kotara. Ubrana w czarną długą suknię. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Miejscowe zaplamienia, głównie na podkładzie.