Fotografie portretowe

Na fotografii cesarz z małżonką i następcą tronu Rudolfem oraz arcyksięciami i arcyksiężniczkami. Zdjęcie pozowane wyeksponowane w owalu w złoconym, zdobionym passe-partout, w eleganckiej złoconej ramce, za szkłem. Na odwrocie zdjęcia zapewne reklamowa winieta fotografa z nadrukiem: "Joseph Bermann Kunsthandlung Wien, Graben zur goldenen Krone". Złocenia passe-partout nieco otarte, stan ogólny dobry.
Elżbieta Bawarska (niem. Elisabeth Amalie Eugenie; ur. 24 grudnia 1837 w Monachium, zm. 10 września 1898 w Genewie), zwana Sisi – cesarzowa Austrii i królowa Węgier w latach 1854–1898 jako żona cesarza Franciszka Józefa I. Była córką księcia Bawarii, Maksymiliana Bawarskiego oraz jego żony, Ludwiki Wilhelminy Wittelsbach. (Wikipedia).
Franciszek Józef I, niem. Franz Joseph I, węg. I. Ferenc József (ur. 18 sierpnia 1830 w pałacu Schönbrunn koło Wiednia, zm. 21 listopada 1916 tamże) – przedstawiciel domu habsbursko-lotaryńskiego, od 1848 cesarz Austrii i apostolski król Węgier (koronowany w 1867). (Wikipedia).

Portretowany ujęty w 3/4 postaci, z profilu. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu odręczny napis identyfikujący. Na odwrocie reklamowy nadruk: "Walery Rzewuski Fotografował w Krakowie" oraz atramentowy napis: "Profesor Uniw. Bratranek". Miejscowe zaplamienia podkładu, stan zdjęcia dobry.
F. T. Bratranek (1815-1884) - rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1866–1867, poseł-wirylista Sejmu Krajowego Galicji I kadencji.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Pisarz i filozofka w ujęciu podczas paryskiego Forum Pisarzy. Na dolnym marginesie odręczny napis identyfikujący. Na odwrocie piecz. fotografki. Stan bardzo dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi wspierając prawą rękę o tralkową balustradę. Ubrana w długą elegancką suknię, wykończoną koronką. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Helios Zakład fotograficzny w Brodnicy Pr. Z. / M. Węsierski.". Stan bardzo dobry.
Wilhelm von Węsierski – emerytowany nauczyciel i fotograf. Ok. 1864 w Brodnicy przy Kamionkastr. Prowadził atelier Helios. Miał też filie w Lidzbarku. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana w efektownej krynolinie ujęta w 3/4 postaci, siedzi wspierając lewą rękę o blat rzeźbionego stolika, prawą trzymając książkę. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Photographisches Atelier von A. Caspari in Bromberg.". Stan dobry.
Adolf Caspari urodził się około 1830 roku, zmarł w 1890 roku w Frankfurcie nad Odrą. Jego synowie Wilhelm, Julian i Max byli także fotografami. Żona Lina z d. Mallachow urodzona w Poznaniu, była córką dentysty Friedricha Karla Mallachow i Reginy z d. Marcus, obaj zmarli w Bydgoszczy. Lina była przypuszczalnie spokrewniona z Louisem Mallachow dentystą i fotografem amatorem pracującym w Bydgoszczy. Louis Mallachow był właścicielem domu na Wilhelmstr. 15, w którym później atelier posiadał Theodor Joop. Prawdopodobnie Adolf Caspari osiedlił się w Bydgoszczy za namową Louisa Mallachow, ponieważ on sam w 1855 roku otworzył tu pracownię dentystyczną. Caspari otworzył atelier w Bydgoszczy w 1857 roku. Można przyjąć, że początkowo był wędrownym fotografem i fotografował w 1853 roku w Inowrocławiu, bo tam urodził mu się syn Wilhelm. W 1854 i 1855 roku fotografował w Toruniu i tu urodził mu się syn Julian. Max urodził się już w 1864 roku w Bydgoszczy. Jakiś czas przebywał w Kownie, bo córka Regina Maria, późniejsza nauczycielka gry na fortepianie, urodziła się tam w 1867 roku. W Bydgoszczy Caspari posiadał atelier ze szklaną altaną. Wykonywał dagerotypy i fotografie na papierze, zapewniał o podobieństwie i dobrym wykonaniu i retuszowaniu przez samego fotografa. Atelier otwarte było zimą od 10 do 14 godziny, latem od 9 o 6 tej popołudniu. Odbiór zdjęć już po 24 godzinach, czarno białe zdjęcia lub kolorowane. Posiadał w atelier duży wybór albumów i wszelkiego rodzaju ram. W 1865 roku atelier znajdowało się na Danziger Str. 468b. Otwarte było nawet przy niepogodzie, zapewniał o niskich cenach i szybkim wykonaniu. Próbki zdjęć można było oglądać w atelier. Posiadał zakłady i filie: Bydgoszcz: Brückenstr. 146 (1857-1858), Danziger Str. 486b (ca. 1864), Töpferstr. 16 (ca. 1869); Toruń; Poznań; Frankfurt nad Odrą. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, stoi za wyściełanym fotelem, na którym siedzi urokliwy piesek. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Th. Joop & Co Bromberg". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Th. Joop & Co Bromberg Danzigerstrasse 70 [...]" oraz napis atramentem: "1872". Stan bardzo dobry.
Eduard Johann Theodor Joop urodził się 31.05.1834 roku w Schönbruch/Szczurkowo pow bartoszyński. Rodzicami jego byli właściciel dóbr rycerskich w Redden Gustav Lebrecht i Charlotte Emilie Caroline z d. Matthy. W 1850 roku wdowa zamieszkała z dziećmi w Królewcu. Theodor Joop ożenił się w Bydgoszczy 02.04.1861 roku z Clarą Amandą Mathilde z d. Siebe, siostrą dwóch fotografów Maxa i Hugo. W 1862 roku w Bydgoszczy urodziła mu się córka Eugenia Emilia, zmarła w 1864, w 1871 roku w Bydgoszczy Friedrich Carl, w 1872 roku w Dreźnie syn Rudolf Hugo. W 1872 roku przeniósł się do Drezna i firmę Th. Joop & Comp. przekazał swojemu szwagrowi Ernestowi Penz-Horn. W 1880 roku Th. Joop powrócił do Bydgoszczy i na Wilhelm Str. 15 otworzył nowe atelier pod nazwą Theodor Joop. Artystyczny Zakład Fotograficzny naprzeciwko teatru, gwarancja podobieństwa i niezanikalności obrazu, wykonujemy dagereotypie, fotografie każdego rodzaju w najlepszym wykonaniu, przy dostępnych cenach; sprzedaż ram najwyższego design. Th. Joop założone dnia 13.11.1860 roku. Filie: Bydgoszcz: Danziger Str. 486 (1860-,1867), Danziger Str. 7 (ca.1868-1872), Wilhelmstr. 15 (1880-1894); Berlin; Drezno; Gdańsk; Toruń; Inowrocław. Co roku odwiedzał Th. Joop miejscowości: Chojnice; Człóchów; Jastrowie; Złotów; Łobżenicę; Sępólno Krajeńskie; Wągrowiec; Gniezno; Strzelno; Trzemeszno. Nagrody: Nagrodzony: na wielu wystawach światowych: Paryż 1861, Berlin 1863, Bydgoszcz 1893; właściciel złotego medalu za wspaniałe osiągnięcia w portretowaniu. (biogram za: Leksykon Fotografów - http://www.fotorevers.eu/fotograf/Joop/709/).

Portretowana ujęta w popiersiu. Na drugim ujęciu z grupą znajomych. Na dolnych marginesach podkładów odręczne napisy identyfikujące: "--- Andela Nowosa geb. Foglar". Zdjęcia naklejone na oryg. kartonowe podkłady. Na odwrocie ujęcia portretowego reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Photograph. artistisches Atelier von Richard Jastrzembski Teschen Oberring Baron Zobel's Haus No 302.". Miejscowe zaplamienia.
R. Jastrzembski (1839-1908) – założył w 1861 jedno z pierwszych atelier w Cieszynie. Miał trzech synów, którzy również zostali fotografami: Karol Franciszek (ur. 1877) działającego w Cieszynie do roku 1930, Ryszard Wilhelm (ur. 1879) w Komorowicach k. Białej oraz Wilhelm Osald (ur. 1884) w Dziedzicach.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci - siedzi na krześle z wysokim oparciem obok ekrany. Ubrana w długą czarną suknię z białym kołnierzykiem. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "E. Flottwell Photographisches Atelier Danzig Reitbahn No 7". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan dobry.
E. Flottwell (1811-1862) – fotograf, właściciel zakładu fotograficznego w Gdańsku – od 1853 przy Hundegasse 5 (obecnie ul. Ogarna) i następnie od 1856 przy ul. Reitbahn No 7 (obecnie ul. Bogusławskiego) do 1862. Specjalizował się w fotografii architektonicznej i krajobrazowej, był jednym z pierwszych fotografów wykonujących zdjęcia na ulicach Gdańska.

Portretowana ujęta w popiersiu, włosy ufryzowane w loki, kołnierzyk spięty broszą, na szyi sznur korali. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Atelier für Photographie Gebr. Diller Danzig Hundegasse No. 100". Stan dobry.
Gebrüder Diller (Bracia Diller) – nazwa atelier fotograficznego założonego w Gdańsku przez braci - Otto Friedricha Dillera (1812-1876 - malarz i fotograf) i Rudolfa Ferdinanda Dillera (1820-1915 - malarz portrecista i fotograf). Zakład pod nazwą Gebrüder Diller został otwarty 1 listopada 1857 roku przy Hundegasse 100 (ul. Ogarna). Od VI  1865 roku współpracował z nimi również trzeci brat, Carl August Diller.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci popiersiu, siedzi wspierając lewą rękę na otwartej książce leżącej na blacie stolika. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "B. Mischewski Danzig". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "B. Mischewski Danzig Fleischergasse 87 [...]". Stan dobry.
B. Mischewski (lub B. Miszewski) – właściciel zakładu fotograficznego w Gdańsku specjalizującego się w fotografiach portretowych, prowadzonego w kilku lokalizacjach - Vorstädtischer Graben 58 (dzisiejsza ul. Podwale Przedmiejskie), Fleischergasse 87 (dzisiejsza ul. Rzeźnicka, Breitgasse 81 (dzisiejsza ul. Szeroka).

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi wspierając ręce na oparciu krzesła. Ubrana w długą ciemną suknię. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Photo-graphisches Atelier C. Gangeloff Jnowraclaw". Niewielki ubytek prawego dolnego narożnika zdjęcia, miejscowe zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi bokiem obok postumentu. Ubrana w długą elegancką suknię, w ręku trzyma wachlarz. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Piotra F. Wolskiego Malarza portretowego w Kaliszu przy Księgarni H. Hurtig U.Warszawska No. 47.". Uszkodzenie w prawym dolnym narożniku, poza tym stan dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi na krześle trzymając prawą rękę na blacie okrągłego stolika. Ubrana w długą czarną suknię z białym kołnierzykiem i mankietami, włosy misternie ufryzowane w loki. Na dolnym marginesie nadruk: "Krajewski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Władysława Krajewskiego w Kielcach". Wyraźne zaplamienia na awersie.
W. Krajewski (zm. 1889) - pierwszy zawodowy fotograf w Kielcach, który założył swoje atelier w 1863. Początkowo specjalizował się głównie w małoformatowej fotografii portretowej. Późnej wykonywał też fotografie Kielc, dokumentując zmiany w mieście i okolicach. Uważany jest za autora jednych z najstarszych fotografii miasta, w tym unikalnego zdjęcia Pałacu Biskupów Krakowskich z 1857 roku. Jego zdjęcia były publikowane m.in. w kieleckim „Kalendarzu na rok 1868”, w „Tygodniku Ilustrowanym” (lata 1882–1885). W 1878 zmodernizował swoje atelier, by móc wykonywać powiększenia do wielkości człowieka. Retuszował klisz - kolorował fotografie pastelami, akwarelami i w oleju. W 1881 zamknął atelier w Kielcach i przeniósł się do Warszawy nabywając atelier Meletiusza Dutkiewicza przy Krakowskim Przedmieściu. Mimo powodzenia na warszawskim rynku fotograficznym wrócił do Kielc w 1885 i prowadził zakład aż do śmierci. Po śmierci zakład prowadziła wdowa Józefa. Wydzierżawiła ona atelier Janowi Szukalskiemu. Od marca 1894 do 1897 roku atelier przejęła córka fotografa Anna Krajewska.

Portretowana ujęta w całej postaci. Ubrana w efektowną suknię w kratę. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Jg. Mażek Fotograf  w pałacu Wielopolskich w Krakowie". Podkład lekko zaplamiony, stan ogólny dobry.
I. Mażek - wędrowny dagerotypista działający w Krakowie od 1844. Od ok. 1856 prowadził zakład przy ul. Stolarskiej 50. W 1857 założył stały zakład przy ul. św. Jana 489, a w 1860 w Pałacu Wielopolskich. W 1863 sprzedał pracownię N.Grossowi.

Portretowana ujęta w popiersiu. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Maliszewski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyokrąglonymi narożnikami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Fotografował Walery Maliszewski w Krakowie. Nowy Świat Gm. IX No 166". Stan bardzo dobry.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w l. 1848-1880. Prowadził założony w 1848 zakład dagerotypowy przy Małym Rynku 430 później przekształcony na fotograficzny. Następnie w 1856 otworzył zakład przy ul. św. Józefa III p., potem Nowy Świat nr 166 (ul. Straszewskiego 9). Od ok. 1870 do 1872 prowadził zakład przy Małym Rynku 432 (obecnie nr 7) wspólnie z Marcelim Rzymkowskim. Był pierwszym stałym dagerotypistą i fotografem w Krakowie. Był autorem siedmiu zdjęć Rynku Głównego posiadających unikatową wartość poznawczą, m.in. prezentowana fotografia Sukiennic z wieży Mariackiej. Wykonywał zdjęcia stereoskopowe, wydawał zestawy tematyczne zdjęć architektonicznych, kalendarze fotograficzne za l. 1867-1868 z widokami miasta, zabytków, a także fotografii aktorskich.

Portretowana ujęta w całej postaci, na tle malowanej dekoracji, obok postumentu z kolumną. Ubrana w długą suknię w pasy, w ręku trzyma pamiętnik zamykany na zameczek. Na dolnym marginesie nadruk: "A. Hübner" (nieco przycięty). Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Fotografische Ateliers Adolf Hübner Krakau, Grodgasse. Brünn Altfröhlicher Gasse No 238". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
A. Hübner - fotograf w Krakowie. Prowadził zakłady przy ul. Poselskiej 26, od 1863 przy ul. Grodzkiej 77. Ok. 1870 otworzył filię w Brnie przy Altfröhlicher Gasse 238.

Portretowana kobieta w starszym wieku ujęta w 3/4 postaci, siedzi na wysokim, rzeźbionym krześle. Ubrana w długą czarną suknię, na głowie zdobny czepek z długimi szarfami. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie wydrukowany na czerwono nadruk: "Walery Rzewuski Kraków Wesoła_ Dom własny.". Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Pracownia Fotograficzna Walerego Rzewuskiego w Krakowie" (w kolorze brązowym). Stan dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowana ujęta w półpostaci, z profilu. Awers czarny - na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk: "Walery Rzewuski Kraków Wesoła - Dom własny". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyzłoc. obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Walerego Rzewuskiego w Krakowie Wesoła - dom własny" - wariant nr 8 - nadruk w kolorze brązowym z dwukonnym powozem z damą na tylnym siedzeniu oraz odręczny - błędny napis atramentem: "Jadwiga Plater Zyberk"; pod nim niezbyt czytelny również odręczny napis ołówkowy: "--- Plater Syberg". Zdjęcie z miejscowymi niewielkimi otarciami i zaplamieniami, stan ogólny dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowana ujęta w półpostaci, owinięta czarnym szalem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "S. Balicer". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "S. Balicer fotografował w Krakowie /  Grodzka ulica No 80-81, na przeciwko Ś. Jdziego w ewangelickiem zabudowaniu" oraz odręczny niezbyt czytelny napis identyfikujący. Zaplamienia i otarcia.
S. Balicer (zm. 1895) - fotograf portrecista, którego zakład mieścił się przy ul. Grodzkiej 79, 80-81 oraz Wesołej i Kolejowej 16 (obok kasyna wojskowego) w latach 1890-1904. Zakład istniał od 1849 do ok. 1905, choć po śmierci właściciela w 1895 firmę prowadził krewny o takim samym imieniu i nazwisku. Rozpoczynał od używania rewersów firm Brunck F.Sohne z Norymbergi i Huth Gebruder z Drezna, aby potem pozostać wiernym firmom wiedeńskim: K. Krziwanek, Kühle & Miksche, E. Türkel, L. Türkel, B. Wachtl.

Portretowana ujęta w całej postaci - stoi obok giętego krzesła na tle ekrany. Ubrana w długi futrzany płaszcz, w prawej ręce mufka. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. W prawym narożniku dolnego marginesu podkładu nadruk: "J. Dutkiewicz". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem po niemiecku. Zdjęcie i podkład wyraźnie zabrudzone.
J. Dutkiewicz (1834-1909?) - fotograf specjalizujący się w fotografii studyjnej, portretowej i plenerowej. Właściciel koncesjonowanej Drukarni Kart i Wizytówek w Stanisławowie. W 1866 prowadził wspólnie z Julianem Wangiem zakład przy pl. Mariackim 6 we Lwowie obok Hotelu Europejskiego. Od 1871 prowadził zakład fotograficzny w Kołomyi. Zdobywca medali na wystawach w Kołomyi (1880, 1881), Przemyślu (1882), Krakowie (1887). Pionier fotografii górskiej Czarnohory zwany pierwszym fotografem Huculszczyzny i Pokucia.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, wsparta na oparciu wysokiego fotela. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "T. Chodźko w Petrokowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym  obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny T. Chodźko w Petrokowie" oraz odręczne zapiski. Miejscowe zaplamienia.
T. Chodźko (1840-1908) - fotograf dokumentujący miejsca, w których przebywał. Urodzony na Wileńszczyźnie, działający w Warszawie, Płocku, Piotrkowie, Ciechocinku, Łomży (od ok. 1880), Druskiennikach i od 1900 w Wilnie. W 1874 wydał "Album Widoków Krajowych". Powstaniec styczniowy, zesłaniec syberyjski, działacz społeczny.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi na tle malowanej dekoracji, obok postumentu z kolumną. Ubrana w długą elegancką suknię. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Bolesław Rzewuski fotografował w Radomiu" oraz odręczny atramentowy napis: "Twoja". Stan dobry.
B. Rzewuski (ok. 1845-1880) – właściciel zakładu fotograficznego w Radomiu przy ul. Malczewskiego w latach 1868-1880. Rodzicami jego byli Mikołaj i Józefa z d. Szyszkowska. Jego bratem był słynny krakowski fotograf Walery Rzewuski, u którego najprawdopodobniej Bolesław uczył się zawodu. Był powstańcem styczniowym w 1863-1864 roku. W 1871 roku wykonał najstarszą fotografię Radomia. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana ujęta w półpostaci, z profilu. Ubrana w długą elegancką suknię. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk: "J. Grodzicki w Radomiu". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie wyzłoc. reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Fotografja Artystyczna / Zaszczycona najwyższą nagrodą na Wystawie Roln. Przemysłow. Rad w 1885 r. / Józef Grodzicki w Radomiu ulica Lubelska / Niepogoda nie robi różnicy w zdjęciach / Zakład otwarty codziennie od 10 rano do 5 wiecz.". Stan dobry.
J. Grodzicki (ok. 1849-1939) – fotograf, właściciel zakładu fotograficznego w Radomiu, współwłaściciel zakładów w Kielcach i Łodzi, autor albumów zdjęć krajoznawczych. W 1877 wspólnie z Bronisławem Wiloszewskim (1847-1901) rozpoczął pracę w zawodzie fotografa w Kielcach. Oficjalna nazwa atelier brzmiała: „Zakład fotograficzny warszawski Wilkoszewski i Grodzicki”. Zakład mieścił się przy ul. Dużej - obecnie Jana Pawła II. Od 1880 roku Józef Grodzicki na stałe osiadł w Radomiu, gdzie otworzył własny zakład fotograficzny. Pierwsze atelier mieściło się w budynku „Hotelu Rzymskiego” przy ul. Lubelskiej - obecnie Stefana Żeromskiego 15. W roku 1885 Józef Grodzicki otrzymał najwyższą nagrodę na wystawie Rolniczo-Przemysłowej w Warszawie. W 1885 Józef Grodzicki za zestaw prac wysłanych na wystawę w Chicago otrzymał złoty medal. W tym samym roku zakładał zakład fotograficzny w Radomiu przy ul. Lubelskiej 47 - obecnie Stefana Żeromskiego. (Wikipedia).

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi przy drewnianej, plecionej ławeczce. Ubrana w długą spódnicę z haftowaną zapaską, na szyi korale i krzyżyk. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Atelier Makart Schrimm". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Atelier Makart Schrimm / Atelier für Moderne Photographie [...]". Narożniki zdjęcia nieco otarte, krawędzie podkładu otarte.

Portretowana ujęta w półpostaci, nieco z profilu. Ubrana w efektowną suknię z kołnierzykiem spiętym broszą. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "G. Białoruski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Grzegorz Białoruski w Tarnowie na Strusinie" Miejscowe zaplamienia.
G. Białoruski - fotograf w Cieszynie w latach 1860-1864. Później od pocz. lat 70. do pocz. lat 90. XIX w. w Tarnowie przy ul. Krakowskiej 11.

Portretowana ujęta w popiersiu. Ubrana w elegancką suknię, ściągniętą szerokim pasem, na szyi krzyżyk. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Richard Paul Photographisches Atelier Thorn Neustädtscher Markt 257". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
R. Paul – fotograf w Toruniu przy Neustädterstr. 257 ok. 1865.

Portretowana w czarnej krynolinie ujęta w całej postaci, stoi wspierając lewą rękę o postument, na którym widnieje rozpostarta kotara. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu nieco przycięty nadruk: "Photogr. Willnow & Co". Miejscowe zaplamienia.
J. T. Willnow – fotograf działający od 1843 w Kaliszu i w latach 1851-1862 w Warszawie. Teodor Willnow był znanym malarzem portretów i dagerotypistą urodzonym w 1815 roku w Kaliszu. Studiował malarstwo w Berlinie i Düsseldorf. Willnow odwiedził w latach 40-tych XIX wieku Kalisz, gdzie w lokalu wynajętym od pana Eizelin urządził swoje atelier. W St. Petersburg i w Berlinie otworzył na krótko atelier. Po 1862 roku przeniósł się na stałe do Berlina. Źródło: Ireneusz Dunajski, Fotografia w Gdańsku, 2013. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana w czarnej krynolinie ujęta w półpostaci, siedzi obok rzeźbionego stolika, patrzy na wprost. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Pracownia Fotograficzna Sadowskiego i Trzebieckiego w Warszawie Ulica Rymarska, No 471". Zdjęcie wyblakłe i z miejscowymi zaplamieniami.
Sadowski i Trzebiecki – fotografowie w Warszawie – współwłaściciele w latach 1864-1865 zakładu przy ul. Rymarskiej 4/6 (numer hip. posesji 471). Od 1866 wyłącznym właścicielem zakładu został Michał Trzebiecki.

Portretowana ujęta w półpostaci, patrzy na wprost. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Jan Mieczkowski w Warszawie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Jan Mieczkowski Fotograf Róg Senatorskiej i Miodowej Ner 496 w Warszawie". Stan dobry.
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, stoi wspierając lewą rękę o oparcie wyściełanego krzesła. Na dolnym marginesie nadruk: "W. Dovmont K. Hulecki. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "W. Dovmont & K. Hulecki Photograohie a Vilni Grande rue maison No. 10.". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci, ubrana w długą ciemną suknię z guzikami i przepasaną paskiem z efektowną klamrą. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Lobethal's Atelier Breslau Ohlauer-Strasse No 9" oraz ołówkowy napis: "Mutter Koschella?". Stan bardzo dobry.
M. N. Lobethal (1809-1890) – jeden z pierwszych zawodowych dagerotypistów i fotografów we Wrocławiu. Pierwszy zakład otworzył w 1844 przy Albrechtstr. 22 (ul. Wita Stwosza), następnie od 1848 do 1876 atelier działało przy Ohlauerstrasse 9 (dzisiejsza ulica Oławska). Posiadał też filie m.in. w Kłodzku (Glatz, w 1844), Oławie (w 1843), Cieplicach (1845, 1847), Legnicy (w 1850). (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana ujęta w popiersiu, w sukni przepasanej paskiem z efektowną klamrą. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "W. Santer Breslau Hummerei No 26". Niewielkie miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.

Portretowany ujęty w 3/4 postaci, stoi wspierając się o oparcie giętego krzesła. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie nadruk firmowy: "G. Glinski Photographische Atelier Elbing 63, Alter Markt 63" oraz zapiski ołówkiem: "--- Reschke". Stan dobry.
G. Gliński (1813-1875) – W 1854 roku w Elblągu i Gdańsku zachwalał się, że jest fotografem z Luksemburga. Urodził się 31 lipca 1813 roku w Mrągowie, zmarł 25 marca 1875 roku w Elblągu. Z zawodu był malarzem portretowym i fotografem. W lipcu 1854 roku wszedł w spółkę z Juliuszem Löwensohn. Otworzyli wspólnie atelier na Spieringstr. 20 (ul. Bednarska). Od 1859 do chwili śmierci w 1875 roku atelier mieściło się przy Alter Markt 63 (Stary Rynek). (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowany ujęty w całej postaci, w jednej ręce trzyma książkę, drugą wspiera o otwartą książkę leżącą na okrągłym stoliku. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Atelier für Litho- u. Photographie G. Fr. Busse & A. Dorbritz v. Preussen. Danzig, Hundegasse No 5". Stan bardzo dobry.
Friedrich Gustaw Busse (13 XI 1828 Berlin – 14 XI 1874 Gdańsk-Wrzeszcz), artysta plastyk, fotograf. W 1858 wykonał litograficzne portrety profesorów  Gimnazjum Miejskiego w trzechsetną rocznicę jego powstania, także pastorów:  Carla Heinricha Breslera i Friedricha Karmanna, nadburmistrza Gdańska  Leopolda von Wintera, prezydenta gdańskiej policji  Friedricha Wilhelma Clausewitza. Od 4 V 1859 na stałe przebywał w Gdańsku. Początkowo (w 1859) mieszkał przy Fischmarkt 36 (Targ Rybny), po 1860 w dawnym zakładzie  Eduarda Flottwella przy Hundegasse 5 (ul. Ogarna), z oficyną przy Hintergasse 94 (ul. Za Murami 46) i oficyną po południowej stronie tej ulicy nr 94 (ul. Za Murami 1). Wspólnie z byłym pracownikiem Flottwella, Augustem Dorbritzem (1833-1890), prowadził zakład fotograficzny Busse & Dorbritz. W 1861, podczas wizyty w Gdańsku następcy tronu Friedricha Hohenzollerna (w 1888 cesarz Fryderyk III), August Dorbritz wykonał jego zdjęcie, za co otrzymali obaj (jako jedni z pierwszych w Prusach) tytuł nadwornego fotografa. Po wyjeździe w grudniu 1862 z Gdańska do Kolonii August Dorbritz prowadził zakład samodzielnie, pod nazwą Gustav Fr. Busse. Choć teść zakupił dla niego te nieruchomości, od 5 XI 1871 mieszkał w jego domu przy Heiligenbrunnerweg (ul. Do Studzienki) i tam też przeniósł swoją pracownię fotograficzną, specjalizującą się w fotografii artystycznej, m.in. aktorów i aktorek, oraz dokumentacji zabytków. W 1863 wykonał w  kościele Najświętszej Marii Panny zdjęcie  Sądu Ostatecznego Hansa Memlinga, następnie był autorem zdjęć skarbca tego kościoła, zamieszczonych w pracy  Johanna Augusta Hinza, Die Schatzkammer der Marien Kirche zu Danzig (Skarbiec Kościoła Mariackiego w Gdańsku; cz. 1-2, Danzig 1870), a także innych zachowanych fotografii z budynkami miejskimi i scenami z życia jego mieszkańców. W 1872 sprzedał zakład przy Hundegasse 5 (ul. Ogarna)  Richardowi Gottheilowi. (biogram za: Encyklopedią Gdańska - https://gdansk.gedanopedia.pl/gdansk/?title=BUSSE_FRIEDRICH_GUSTAV,_artysta_plastyk,_fotograf).

Portretowany ujęty w całej postaci, siedzi na giętym krześle, wspierając prawą rękę o blat rzeźbionego sekretarzyka. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Atelier für Photographie von Gebr. Radtke (C. Radtke) Danzig Poggenpfuhl 19". Stan bardzo dobry.
Atelier braci Radtke Carl & Edward – prowadzili zakład w Gdańsku przy ul. Poggenpfuhl 19 w latach 1863-1873. Mieli też filię w Berlinie. Carl Radtke urodził się 27 kwietnia 1828 roku w Grudziądzu. Zakupił atelier od Carla Damme. Atelier było czynne od 10 do 14 popołudniu. W 1864 roku Carl Radtke w swoim powozie uruchomił zakład fotograficzny i dokumentował architekturę Gdańska. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowany ujęty w 3/4 postaci, siedzi okrakiem na krześle, w lewej ręce trzyma parasolkę. Na szczególną uwagę zasługują okazałe wąsy. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "W. Maliszewski w Jwoniczu". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "W. Maliszewski z Krakowa w Jwoniczu". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w latach 1856-1880. Od lat 70. XIX w. do 1885 prowadził letnią filię zakładu w Iwoniczu.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi wsparty lewą ręką o postument. Ubrany w kożuszek do kolan. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny S. Fingerhut w Rynku pod No 25 w Kaliszu.". Stan bardzo dobry.

Portretowany ujęty w całej postaci, siedzi na wysokim wyściełanym fotelu, patrzy na wprost. Ubrany w strój narodowy - kontusz z rozcinanymi rękawami i żupan zapinany na guzy, przepasany pasem kontuszowym, przy boku karabela. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie piecz.: "W. Rzewuski". Na odwrocie ślady po odklejeniu z albumu. Miejscowe zaplamiania zdjęcia, podkład mocno zabrudzony, wymaga odczyszczenia.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowany ujęty w całej postaci. Stoi obok rzeźbionego stolika. Ubrany w strój narodowy - żupan zapinany na guzy, kontusz z rozcinanymi rękawami oblamowany futrem, spięty łańcuchem z dwiema rozetami przepasany pasem słuckim, futrzany kołpak ozdobiony broszą i piórami oraz w szerokie spodnie do wysokich butów. Pod zdjęciem nadruk: "J. Krieger w Krakowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "J. Krieger Fotograf w Krakowie w głownym Rynku przy ulicy Sgo Jana w domu narożnym pod L.1". Poniżej nadruk: "Naśladowanie zastrzega się" po polsku i niemiecku. Niewielki ubytek prawego górnego narożnika podkładu, miejscowe zaplamienia, mimo to stan ogólny dobry.
I. Krieger (1820-1889) - fotograf krakowski, jeden z pionierów polskiej fotografii. Znany przede wszystkim z 'krajowidoków' - fotografii architektury, ulic i placów Krakowa. Był też autorem znakomitych portretów. Założył swoje atelier w 1860 r., gdzie chętnie fotografowali się krakowscy mieszczanie, mieszkańcy przedmieść, a później też galicyjscy chłopi. Stworzył m.in. serię zdjęć mieszkańców Galicji - mieszkańców podkrakowskich wsi, Żydów z Kazimierza, górali z Podhala, Pienin i Śląska Cieszyńskiego, Hucułów, Rusinów, a nawet Cyganów ze szczepu Kełderaszów, których tabor przejeżdżał w owym czasie przez Kraków. Dokumentował też życie miasta umieszczając na swych fotografiach przedstawicieli różnych zawodów. Fotografował obiekty sakralne i świeckie, detale architektoniczne, prace restauracyjne w Katedrze Wawelskiej i kościele Mariackim. Po jego śmierci zakład prowadził syn Natan (do 1904) oraz córka Amelia.

Portretowany ujęty w całej postaci. Stoi obok rzeźbionego stolika, na którym leżą dwie książki. Pod zdjęciem wyzłoc. nadruk: "J. Krieger". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "J. Krieger Fotograf w Krakowie w Glównym Rynku przy ulicy Sgo Jana w domu naroznym pod L. 37", "Matrycy No. 952 [wpisane ołówkiem] 1866". Stan dobry.
I. Krieger (1820-1889) - fotograf krakowski, jeden z pionierów polskiej fotografii. Znany przede wszystkim z 'krajowidoków' - fotografii architektury, ulic i placów Krakowa. Był też autorem znakomitych portretów. Założył swoje atelier w 1860 r., gdzie chętnie fotografowali się krakowscy mieszczanie, mieszkańcy przedmieść, a później też galicyjscy chłopi. Stworzył m.in. serię zdjęć mieszkańców Galicji - mieszkańców podkrakowskich wsi, Żydów z Kazimierza, górali z Podhala, Pienin i Śląska Cieszyńskiego, Hucułów, Rusinów, a nawet Cyganów ze szczepu Kełderaszów, których tabor przejeżdżał w owym czasie przez Kraków. Dokumentował też życie miasta umieszczając na swych fotografiach przedstawicieli różnych zawodów. Fotografował obiekty sakralne i świeckie, detale architektoniczne, prace restauracyjne w Katedrze Wawelskiej i kościele Mariackim. Po jego śmierci zakład prowadził syn Natan (do 1904) oraz córka Amelia.

Portretowany ujęty w popiersiu. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "A. Całecki". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "A. Całecki Fotograf Krakau" oraz odręczne napisy atramentem i ołówkiem. Miejscowe zaplamienia.
A. Całecki - fotograf działający w Krakowie ok. 1870 roku.

Portretowany ujęty w półpostaci, w mundurze, z prawą dłonią wspartą na rękojeści szabli. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Jgnatz Fleck". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Ignatz Fleck Photograph in Krakau". Stan dobry.
I. Fleck, a także Flatzk (Flack) Ignatz - fotograf działający w Krakowie ok. roku 1870.

Portretowany ujęty w popiersiu, w owalu. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z puttami i nadrukiem: "Awit Szubert Fotograf w Krakowie Krupnicza Ulica Nr. 17. Piasek". Stan bardzo dobry.
A. Szubert (1837-1919) - artysta malarz, fotograf, studiował w krakowskiej ASP (uczeń W. Łuszczkiewicza i W. Stattlera), w Rzymie i Wiedniu. Jeden z pierwszych tatrzańskich fotografów. Fotografował głównie Tatry i Pieniny. Otworzył zakłady w Oświęcimiu (1864), w Cursalonie w Szczawnicy (1865-1866) i w Krakowie (1867-1882 przy ul. Krupniczej 17) i ponownie w Szczawnicy (1882-1909). W 1876 zakład fotograficzny przy ul. Krupniczej 17 został odznaczony medalem postępu na wystawie fotograficznej w Brukseli. W l. 1893-1913 zakład prowadził syn Awit, a w l. 1913-1914 żona Amalia. Od lat 70. XIX w. fotografował również dzieła sztuki, głównie malarstwo.

Portretowany ujęty w całej postaci, pies leży z lewej strony kompozycji. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Photographisches Atelier R. Thiele Krotoschin". Stan bardzo dobry. Rzadkie.
R. Thiele - właściciel zapewne pierwszego atelier fotograficznego w Krotoszynie.

Portretowany ujęty w całej postaci na tle malowanej dekoracji. W stroju myśliwskim. W dolnym marginesie podkładu nadruk: "Józef Eder, Hotel Angielski we Lwowie.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi i nadrukiem: "Józefa Eder Zakład artystyczno Fotograficzny Hotel Angielski w Lwowie". Nieznacznie obcięte dolne narożniki podkładu, niewielkie zaplamienie na licu, poza tym stan dobry.
J. Eder (1831-1903) - fotograf lwowski, właściciel zakładu w Hotelu Angielskim w latach 1861-1888. W latach 1861-1865 współpracował z Józefem Ederem prowadząc "zakład malarsko-fotograficzny" w Hotelu Angielskim przy ul. Karola Ludwika. Prowadził filie w Stanisławowie, Jassach, Kołomyi, Zakopanem.

Portretowany ujęty popiersiu, w mundurze. Zdjęcie podwójne naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie bardzo słabo widoczna piecz. reklamowa oraz atramentowe napisy identyfikujące, m.in.: "Mój ojciec Franciszek Władysław Galle". Miejscowe zaplamienia.
S. Kryształ - najstarszy zakład fotograficzny w Łowiczu przy ul. Zduńskiej 32, gdzie mieszkał fotograf amatorsko zbierający widoki z miast i okolicy. Nie jest znana dokładna data powstania atelier, choć wiadomo, że działał już w latach 70. XIX w. sygnując swe prace pieczątką z tekstem: m.in. „Zakład Fotograficzny S. Kryształ w Łowiczu”. Od 1879 jako rewers służyły mu bogato zdobione kartoniki drukowane w warszawskim zakładzie litograficznym H. Kohna.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle kotary przy giętym stoliku. Ubrany w mundur, przy boku szabla. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "B. Filehne's Atelier für Photographie Posen, Wilhelmstrasse Nr. 7.". Niewielki ubytek zdjęcia na prawym marginesie, delikatne zarysowania powierzchni, stan ogólny dobry.
B. Filehne (1810-1894) – z zawodu introligator. 18 X 1867 roku został przyjęty do Niemieckiego Towarzystwa Fotograficznego w Berlinie. W 1842 wykonywał dagerotypy. W latach 1842-1871 prowadził w Poznaniu atelier pod adresami: Rynek 63 (w 1842), Rynek 71 (w 1844), Wilhelmstrasse 7 (w latach 1845-1865), Friedrichstrasse 30 (w latach 1865-1871). Miał też filię w Toruniu (od ok. 1850). Emma Mirska przejęła jego zakład w 1875.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi obok kotary wspierając lewą rękę kolumnę z wazonem. W ręku trzyma kapelusz. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie piecz. fotografa z nadrukiem: "von H. Engelmann Phothog. Atelier in Posen". Stan bardzo dobry.
H. Engelmann (1814-1878) - nadworny fotograf króla Saksonii-Weimar i księcia von Lippe-Detmold. Właściciel atelier w Poznaniu najpierw przy ul. Fryderykowskiej w latach 1851-1856, przy Wilhelmowskiej 8 w latach 1857-1864 i przy Wilhelmowskiej 10 w latach 1864-1878. Od 1872 jego syn Józef pracował jako fotograf przejmując firmę i umiejętności po ojcu, specjalizując się w fotografiach porterowych w formacie carte de visite (najpopularniejszym formacie w XIX w.).

Portretowany ujęty w całej postaci, w sutannie, stoi obok kotary wspierając lewą rękę o blat okrągłego stolika. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "H. Engelmann's Atelier für Photographie Posen, Wilhelmsstrasse 10 / H. Engelmanna Zakład fotograficzny w Poznaniu Ul. Wilhelmowska 10". Miejscowe zaplamienia.
H. Engelmann (1814-1878) - nadworny fotograf króla Saksonii-Weimar i księcia von Lippe-Detmold. Właściciel atelier w Poznaniu najpierw przy ul. Fryderykowskiej w latach 1851-1856, przy Wilhelmowskiej 8 w latach 1857-1864 i przy Wilhelmowskiej 10 w latach 1864-1878. Od 1872 jego syn Józef pracował jako fotograf przejmując firmę i umiejętności po ojcu, specjalizując się w fotografiach porterowych w formacie carte de visite (najpopularniejszym formacie w XIX w.).

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle malowanej dekoracji przy tralkowej balustradzie, na której leży czapka. W prawym dolnym narożniku kliszy numer: "586". Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "A. & F. Zeuschner Berlin u. Posen.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem tylko po niemiecku: "A. & F. Zeuschner  Hof-Photographen Sr Königlichen Hoheit des Prinzen Adalbert v. Preussen / Berlin 47, Unter den Lidnen 47. / Posen Wilhelmstrasse 25." oraz ołówkowy napis: "1865". Stan dobry.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowany ujęty w półpostaci, siedzi bokiem na rzeźbionym, wyściełanym fotelu. Ubrany w efektowne palto podszyte futrem. Pod zdjęciem wyzłoc. nadruk: "J. Zajączkowski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złotym obramowaniem. Na odwrocie również wyzłoc. reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny J. Zajączkowskiego w Rzeszowie Ulica sandomierska No 302". Stan bardzo dobry.
J. Zajączkowski (1841-1906) - fotograf, właściciel zakładów fotograficznych w Rzeszowie, Krośnie i Jaśle. Był synem Jakuba i Klary Feit. Uczył się w Rzeszowie i Jarosławiu, a następnie przez trzy lata w Szkole Sztuk Pięknych przy Instytucie Technicznym w Krakowie. W trakcie nauki zaangażował się w działalność konspiracyjną, którą jednak odkryły władze austriackie i w grudniu 1858 roku zaaresztowały ośmiu członków grupy, w tym Zajączkowskiego. Został oskarżony o zdradę i w 1859 roku skazano go na pięć lat ciężkiego więzienia. Sąd najwyższy karę tę zmniejszył do dwóch lat. Po odbyciu wyroku Zajączkowski bezskutecznie starał się o ponowne przyjęcie na studia, w związku z czym rozpoczął działalność fotograficzną. W 1864 roku otworzył zakład fotograficzny w Rzeszowie. Działał również w samorządzie miejskim, uzyskując w latach 1876–1879 i 1879–1882 mandat radnego w wyborach do Rady Miasta. Był także jednym z założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Rzeszowie w 1872 roku. Pod koniec 1884 roku przeniósł się do Jasła, gdzie otworzył zakład przy ul. Basztowej 31. Przez pewien czas działał też w Krośnie. (Wikipedia).

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi wspierając lewą rękę o postument, w prawej ręce cylinder. Pod zdjęciem nadruk: "Phot. Ludwig Friedländer ". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Ludwig Friedländer Photographisches Atelier Stettin im Piotrkowsky'schen Hause. / Bromberg vis a vis der Hauptwache." oraz odręczne zapiski atramentem i napis identyfikujący: "Julius Taterka". Stan dobry.
L. Friedländer – fotograf w Szczecinie i Bydgoszczy w latach 1852-1869; filie: Bydgoszcz: Posenstr. 352 (ca.1852,1855), Friedrich Str. 51 (ca.1856-1858), Kasernenstr. 465 (ca.1863-1864), Friedrich Str. 16 (ca.1868-1869). Polecał swoje usługi złotnicze, galwanizatorskie i fotograficzne. Atelier otwarte codziennie od 9 rano do 3 godziny popołudniu niezależnie od pogody. Posiadał w magazynie obramowania do portretów jak medaliony, sygnety, broszki i ramki. Wszystkie produkty były sprowadzone z Berlina i Paryża. Wykonywał kopie z innych zdjęć, litografii, obrazów olejnych, rysunków. Fotografowanie trwało kilka sekund w ogrzewanej szklanej altanie. Wykonywał dagerotypie i fotografie na papierze.W 1852 roku atelier znajdowało się na Posenstr. 352. W 1855 roku atelier mieściło się u Henryka Schlesinger na Friedrichstr. 51. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowany ujęty w całej postaci, w mundurze, z szablą przy boku, stoi upozowany na tle malowanej dekoracji, wspierając prawą rękę o postument, na którym leżą czapka i rękawiczki. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "L. C. W. Roehter vorm. W. Lublow Photographisches Atelier Stettin Rosengarten 28". Miejscowe zaplamienie na odwrocie, poza tym stan dobry.

Portretowani ujęci w całych postaciach. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Geschwister Pauly Stettin". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Photographie Geschw. Pauly Stettin Parade Platz No 17." oraz ołówkowy napis: "April 1873". Stan dobry.
Geschwister Pauly – zakład fotograficzny rodzeństwa Pauly działający w Szczecinie przy Parade Platz 17 na pocz. lat 70. XIX w. i w okresie 1875-1880 przy Breite Strasse (Wyszyńskiego), na 2. piętrze w istniejącym do dzisiaj budynku, którego wtedy właścicielką była A. Saare z domu Böck.

Portretowany jegomość ujęty w popiersiu. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Zakład Fotograficzny Jana Elsnera i Karolego". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Jana Elsnera i Karolego. Ulica Krak. Przed. No 411 w domu Wo Grodzickiego w Warszawie". Miejscowe niewielkie zaplamienia, poza tym stan dobry.
J. Elsner i J. Karoli - właściciele zakładu fotograficznego w Warszawie przy Krakowskim Przedmieściu 7 (nr hip. 411) w latach 1865-1867. Jan Karoli otworzył w Warszawie swoje atelier już w 1852. Był ojcem Aleksandra Karoli (1838-1916) - fotografa, wynalazcy i konstruktora, który w zakładzie ojca uczył się fachu.

Portretowany ujęty w popiersiu. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk: "Helena Bartkiewicz w Warszawie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złotym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Helena Bartkiewicz Ul. Senatorska No 460 w Warszawie" oraz ołówkowy napis: "12/IV 31 † 14/VI 78". Miejscowe niewielkie otarcia, poza tym stan dobry.
H. Bartkiewicz - jedna z nielicznych kobiet-fotografów prowadząca zakład fotograficzny w Warszawie przy ul. Senatorskiej 460 – pierwsza fotografka w Warszawie. Otworzyła go w 1865, by  zakończyć działalność ok. 1878. Dała utrzymanie nie tylko swojej rodzinie, ale i dodatkowo pracę innym kobietom, najczęściej retuszerkom - wykonując portrety, widoki, reprodukcje, fotografie do biżuterii.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle malowanej dekoracji. Ubrany w odświętny strój krakowski. Na odwrocie odręczny atramentowy napis: "Jan Teda? z Krakowa". Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "W. Twardzicki". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Rue Zabia No 4 W. Twardzicki a Varsovie.". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
W. Twardzicki (1837-1902) - warszawski fotograf, portrecista. W 1863 r. uruchomił zakład w skrzydle Pałacu Błękitnego od strony ul. Żabiej 4, który od ok. 1873 przejął Bronisław Marion. Następnie prowadził atelier przy ul. Niecałej 12 w latach 1873-1900 i przy ul. Nowy Świat 46 w latach 1900-1907. Po śmierci w roku 1902 zakładem opiekowała się przez 5 lat Aniela Twardzicka.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle malowanej dekoracji, obok stolika, wspierając prawą rękę o jego okrągły blat. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "C. A. Lau Hof-Photograph Sr. Königl. Hoheit des Kronprinzen von Preusse Breslau Alte Taschen Strasse No 15. und Ring No 30 (altes Rathaus)". Stan dobry.
C. A. Lau – dagorotypista i nadworny fotograf działający we Wrocławiu przy Alte Taschenstrasse 15 (obecna ulica Mennicza) od ok. 1851 do 1866. Miał też filię w starym ratuszu przy Ring 30. Reklamował swoje usługi fotograficzne w prasie, m.in. w gazecie oleśnickiej „Lokomotive an der Oder” w 1862 roku. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle malowanej dekoracji, obok wysokiego krzesła, w lewej ręce trzyma  cylinder. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Photographisches Atelier vom J. Seboldt Portrait Maler Breslau neben dem Tempelgarten u. Neue Gasse No 13.". Stan dobry.

Młodzi małżonkowie upozowani do pamiątkowej fotografii. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z niebieskim obramowaniem. Na odwrocie w górnym fragmencie herb Krakowa wśród ornamentów z wici roślinnej, bez napisu: "Matryca przechowuje się dwa lata", poniżej reklamowa winieta atelier (w kolorze czarnym, wariant nr 5 z widokiem domu Rzewuskiego i nadrukiem: "Zakład Fotograficzny Walerego Rzewuskiego w Krakowie, Wesoła, ulica Podwale, No 27.B.". Stan bardzo dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowani ujęci w całej postaci, siedzą przed tralkową balustradą. Mama ubrana w długą czarną suknię z białym kołnierzykiem. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Busse & Dorbritz in Danzig. Hof-Photographen Sr. Königl. Hoheit des Kronprinzen von Preussen". Poza niewielkimi miejscowymi zaplamieniami stan bardzo dobry.
Friedrich Gustaw Busse (13 XI 1828 Berlin – 14 XI 1874 Gdańsk-Wrzeszcz), artysta plastyk, fotograf. W 1858 wykonał litograficzne portrety profesorów  Gimnazjum Miejskiego w trzechsetną rocznicę jego powstania, także pastorów:  Carla Heinricha Breslera i Friedricha Karmanna, nadburmistrza Gdańska  Leopolda von Wintera, prezydenta gdańskiej policji  Friedricha Wilhelma Clausewitza. Od 4 V 1859 na stałe przebywał w Gdańsku. Początkowo (w 1859) mieszkał przy Fischmarkt 36 (Targ Rybny), po 1860 w dawnym zakładzie  Eduarda Flottwella przy Hundegasse 5 (ul. Ogarna), z oficyną przy Hintergasse 94 (ul. Za Murami 46) i oficyną po południowej stronie tej ulicy nr 94 (ul. Za Murami 1). Wspólnie z byłym pracownikiem Flottwella, Augustem Dorbritzem (1833-1890), prowadził zakład fotograficzny Busse & Dorbritz. W 1861, podczas wizyty w Gdańsku następcy tronu Friedricha Hohenzollerna (w 1888 cesarz Fryderyk III), August Dorbritz wykonał jego zdjęcie, za co otrzymali obaj (jako jedni z pierwszych w Prusach) tytuł nadwornego fotografa. Po wyjeździe w grudniu 1862 z Gdańska do Kolonii August Dorbritz prowadził zakład samodzielnie, pod nazwą Gustav Fr. Busse. Choć teść zakupił dla niego te nieruchomości, od 5 XI 1871 mieszkał w jego domu przy Heiligenbrunnerweg (ul. Do Studzienki) i tam też przeniósł swoją pracownię fotograficzną, specjalizującą się w fotografii artystycznej, m.in. aktorów i aktorek, oraz dokumentacji zabytków. W 1863 wykonał w  kościele Najświętszej Marii Panny zdjęcie  Sądu Ostatecznego Hansa Memlinga, następnie był autorem zdjęć skarbca tego kościoła, zamieszczonych w pracy  Johanna Augusta Hinza, Die Schatzkammer der Marien Kirche zu Danzig (Skarbiec Kościoła Mariackiego w Gdańsku; cz. 1-2, Danzig 1870), a także innych zachowanych fotografii z budynkami miejskimi i scenami z życia jego mieszkańców. W 1872 sprzedał zakład przy Hundegasse 5 (ul. Ogarna)  Richardowi Gottheilowi. (biogram za: Encyklopedią Gdańska - https://gdansk.gedanopedia.pl/gdansk/?title=BUSSE_FRIEDRICH_GUSTAV,_artysta_plastyk,_fotograf).

Portretowane ujęte w całych postaciach. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie napis atramentem oraz piecz. z nadrukiem: "Photographisches Atelier H. Pirrss Gnesen". Poza miejscowymi zaplamieniami stan dobry.
H. Pirrss – jego zakład fotograficzny powstał najwcześniej w Gnieźnie i działał przy ul. Poststrasse 114 w latach 1856-1889.

Portretowani ujęci w całych postaciach. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Photograph. Atelier Bülowius & Lulkowski. Graudens & Culm.". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
Eduard Bülowius & Josef Lulkowski – właściciele zakładu fotograficznego w Grudziądzu przy Marienwerder Str. 452 oraz filii w Pile, Chełmnie, Malborku, Gdańsku, Nidzicy w latach ok. 1859, 1865 i 1882. „Jan Józef Lulkowski był malarzem portretowym i wędrownym fotografem. Urodził się 11.03.1830 roku w Grudziądzu, zmarł 04.03.1893 roku w Gdańsku. Rodzicami jego byli nauczyciel Josef i Dorothea z d. Chamula. Był stanu wolnego. Lulkowski był zatrudniony jako malarz i retuszer w zakładzie. Eduard Otto Leopold Ludwig Bülowius urodził się 11.02.1830 roku w Nidzicy. Rodzicami jego byli Carl i Amalie.”. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowani ujęci w całych postaciach, żona siedzi wspierając prawą rękę o blat rzeźbionego stolika, mąż stoi za nią, ubrany w mundur, przy boku szabla. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "C. B. Anschütz P. Lissa 105, Storchnester-Strasse 105. / C. B. Anschütz w Lesznie Ulica Osiecka 105." oraz odręczny ołówkowy napis: "Stanisław Chwiałkowski ?". Uszkodzenie na dolnym marginesie podkładu, poza tym stan dobry.
C. B. Anschütz (1835-1868) - malarz dekoracyjny i fotograf. W latach od ok. 1850 do 1868 prowadził w Lesznie zakład fotograficzny przy ul. Osieckiej 105. Miał licznych potomków. Wśród nich byli dwaj synowie Ottomar Maximilian (1846-1907- również wynalazca) i Georg Carl, którzy także zostali fotografami.

Portretowane patrzą na wprost. Mama podtrzymuje córeczkę siedzącą na oparciu sofy. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "E. Stumann Łódź". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie barwna reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Photographie E. Stumann Łódź". Miejscowe, niewielkie zaplamienia, poza tym stan dobry.
E. Stumann (1834-1903) – fotograf działający w Łodzi -  ul. Piotrowska 17 (lata 1871-1881), ul. Piotrowska 16 (lata 1882-1886), ul. Piotrowska 18 (lata 1888-ca. 1890), ul. Piotrowska 20 (lata 1891-1903). E. Stumann urodził się 28.04.1834 w Szereście. Rodzicami jego byli Aron i Micheli z domu Grafman. Ożenił się z Salomeą z domu Korngold. Zmarł 14.05.1903 roku w Łodzi. W 1884 roku wydał album z widokami Łodzi. W 1888 wybudował nowe atelier przy ul. Piotrowskiej 18. W 1900 roku obchodził 50-lecie swojej pracy zawodowej. Nagrody: 1885 brązowy medal na wystawie rolniczo przemysłowej Łódź. Dyplom uznania na fotograficznej wystawie w St. Petersburg w 1889 roku. 1895 udział w wystawie przemysłowej w Łodzi. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowani ujęci w całych postaciach. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "L. Portofée, Maler in Schneidemühl". Stan bardzo dobry.
L. Portofée (1819-1881) – fotograf w Pile w latach ok. 1870-1881 przy Grosse Kirchenstr. 19. „Leopold Portofee urodził się w 1819 roku w Gumbinnen, zmarł 04 maja 1881 roku w Pile. W dokumentach metrykalnych wpisywano mu jako zawód - malarz. Ożenił się z Agnes Dorothea Konstance z d. Hoffmann. Syn ich Otto Rudolf urodzony w 1861 roku w Pile miał restaurację i handel winem w Rüdesheim. Wydaje mi się, że zakład fotograficzny działał pod koniec lat 60 tych XIX wieku. Świadczy o tym proste przycięcie kartonika (około 1870 roku wprowadzono zaokrąglone rogi zdjęć). Dodatkowo skromna reklama atelier, taka jaką stosowano do 1869 roku, dalej moda męska i wystrój zakładu np. podłoga wyścielona materią w ozdobną kratę.”. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowani ujęci w całych postaciach. Na dolnym marginesie klisz numer: "17212". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "A. & F. Zeuschner's Atelier für Photographie Posen,  Wilhelmsstrasse Nr. 25 / A. i F. Zeuschnera Zakład fotograficzny w Poznaniu, Ulica Wilhelmowska 25" oraz zasługująca na szczególną uwagę zachowana nalepka z nadrukiem informującym o otwarciu filii w Berlinie. Poza miejscowymi zaplamieniami stan dobry.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Portretowani ujęci w całych postaciach na tle podwieszanej kotary. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Photographisches Atelier W. Stoltenburg, Stettin Schul Str. No 4. [...]". Poza niewielkimi miejscowymi otarciami stan dobry.
W. Stoltenburg – fotograf działający w Szczecinie przy Schulstrasse; filie: Szczecin: Rödenberg 247 (1853-1856); Neustadt: 1857-1860); 1862-1885. W. Stoltenburg był z zawodu nauczycielem. Atelier było czynne od 9 rano do 16 godziny popołudniu. Polecał swoje dagerotypie i fotografie na papierze. Sprzedawał także stereoskopy. W 1852 roku wybuchł w jego atelier pożar. Od 1857 roku atelier znajdowało się we własnym domu w nowej części miasta. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowane ujęte w całych postaciach. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "S. Bleiweis". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "S. Blesweiss w Tarnowie". Stan bardzo dobry.
S. Bleiweis - fotograf posługujący się winietami z adresem tarnowskim - "S. Blesweis, fotograf w Tarnowie", "Na Strusinie pod l. 6 (od ok. 1870), na ul. Podwale (od 1882). Tarnowski zakład istniał do ok. 1890. S. Bleisweis był także wędrownym fotografem w Kieżmarku (Słowacja).

Portretowani ujęci w całych postaciach, siedzą patrząc na wprost. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "G. Sachowicz Artysta Malarz Miniatur i Fotograf w Warszawie przy Ulicy Mazowieckiej pod No: 1346d". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
G. Sachowicz (1819–1877) - artysta malarz, miniaturzysta, portrecista,  fotograf, właściciel warszawskich zakładów fotograficznych przy ul. Mazowieckiej 4 (w latach 1855–1864) i przy ul. Krakowskie Przedmieście 1, obok kościoła świętego Krzyża. Wydawał reprodukcje fotograficzne dzieł malarskich.

Małżonkowie upozowani w całej postaci. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Jan Mieczkowski w Warszawie" Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Jan Mieczkowski Fotograf Róg Senatorskiej i Miodowej Ner 496 w Warszawie" oraz atramentowy napis: "Państwo Tadeuszowie Trepka". Miejscowe zaplamienia.
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Portretowani ujęci w 3/4 postaci. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "J. Chonovitch á Vilna". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z brązowym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu. Stan dobry.

Portretowani ujęci w całych postaciach. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Photographisches Atelier M. A. Feix in Breslau Ohlauer-Strasse No 65.". Niewielkie miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
M. A. Feix – malarz i fotograf we Wrocławiu w latach 1865-1877. Od 1865 do 1871 przy Ohlauerstr. 65 i od 1871 do 1877 przy Ohlauerstr. 65. Wykonywał portrety z małego medalionu do wielkości człowieka w kolorze, czarno-białe i malowane olejem. Fotografie grupowe, krajobrazów, budynków, maszyn rolniczych i przedmiotów były jego specjalnością. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana ujęta w 3/4 postaci. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "O. Anschütz Photographishes Atelier Lissa in Posen". Wyraźne zabrudzenia.
O. Anschütz (1846-1907) – niemiecki wynalazca i fotograf. Jego działalność miała istotne znaczenie dla początków kinematografii. Praktykował u Ferdinanda Beyricha w Berlinie, Franza Hanfstaengla w Monachium, Ludwiga Angerera w Wiedniu i Maksymiliana Fajansa w Warszawie. W 1879 przejął rodzinne przedsiębiorstwo. Zbudował na wozie dwukonnym objazdowe atelier, które zrobiło wielkie wrażenie na członkach berlińskiego Towarzystwa Wspierania Kinematografii, co było powodem przyjęcia Ottomara do grona Towarzystwa w 1880. Przypisuje mu się stworzenie na początku lat 80. XIX w. pierwszej migawki szczelinowej, która pozwalała uchwycić przedmioty w ruchu (według innych źródeł jej wynalazcą był Polak – Stanisław Jurkowski). Migawka dawała czas naświetlania nawet 1/1000 sekundy, co było w tamtych czasach sensacją. Światową sławę dały mu fotografie bocianów nad gniazdem zrobione w 1891. W Brukseli w 1883 zdobył brązowy medal na wystawie fotograficznej. Jako pierwszy sfotografował ostro konia w biegu, gołębie w locie i skaczących mężczyzn. W 1885 za pomocą baterii 24 aparatów sfotografował kolejne etapy biegu konia. Rok później udało mu się zaprezentować te zdjęcia w ruchu. W 1886 razem z budowniczym organów Johannem Schneiderem skonstruował (wcześniej niż bracia Lumière) prototyp kinematografu. Urządzenie umożliwiało „wyświetlanie” fotografii z szybkością 30 obrazów na sekundę, dając wrażenie ruchu. W 1888 r. zaprojektował we wrocławskim Zoo specjalny budynek do ekspozycji tutejszych zwierząt ogrodu w celu wykonywania im zdjęć i po raz pierwszy na świecie zdołał sporządzić zdjęcia żywych zwierząt w ogrodzie zoologicznym. Działał tu do 1890 r., a wykonane przez niego zdjęcia do 1928 r. ilustrowały wydawnictwa wrocławskiego Zoo i pocztówki. (Wikipedia).

Portretowany ujęty w całej postaci. Siedzi na oparciu wyściełanego fotela. W lewym dolnym narożniku podkładu nadruk: "B. Brand & J. Eder.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z niebieskim obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z wyzłoc. z nadrukiem po niemiecku i polsku: "Zakład malarsko-fotograficzny Bernharda Branda i Józefa Edera Hotel Angielski w Lwowie i w Jassach" oraz odręczny ołówkowy napis: "Rogalski Adaś". Miejscowe zaplamienia.
B. Brand - fotograf lwowski od ok. 1860. Okresowo (w l. 1861-1865) współpracował z Józefem Ederem prowadząc "zakład malarsko-fotograficzny" w Hotelu Angielskim przy ul. Karola Ludwika.
J. Eder (1831-1903) - fotograf lwowski, właściciel zakładu w Hotelu Angielskim w l. 1861-1888. Prowadził filie w Stanisławowie, Jassach, Kołomyi, Zakopanem.

Portretowani ujęci w całych postaciach, przy sofie i na sofie. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk: "D. Zoner Łódź". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z wyzłoc. obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "D. Zoner Atelier Photographique  Łodz". Awers z plamkami?.
D. Zoner (1815-1883) - właściciel najstarszego zakładu fotograficznego w Łodzi założonego w połowie 1861 i działającego do początku lat 80. XIX w. przy ul. Konstantynowskiej (obecnie ul. Legionów). Najprawdopodobniej pierwszy łódzki fotograf.

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi na kolanach u mamy? Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Zakład fotograficzny A. Indyckiego w Rzeszowie" oraz odręczne atramentowe napisy identyfikujące. Stan bardzo dobry.
A. Indycki - fotograf działający w Rzeszowie od lat 60. XIX w.

Portretowana ujęta w całej postaci patrząc zadziornie na wprost. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu atramentowy odręczny napis: "Emilja z Czarlińskich Żalińska". Na odwrocie reklamowy nadruk: "C. S. Schlenke & Comp. Photographisches Institut Thorn Altes Schloss No. 306". Ubytek na górnym marginesie zdjęcia, wyraźne zaplamienia. Rzadkie.
Emilia Schedlin-Czarlińska (1860-1925) - od ok. 1880 żona Stanisława Żalińskiego herbu Poraj (1843-1923).

Portretowana ujęta w całej postaci patrząc zadziornie na wprost. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu wycisk: "Julius Liebig Phot. Thorn.". Na odwrocie nieczytelny napis ołówkiem. Stan bardzo dobry.
J. Liebig (zm. 1868) – w latach 1865-1868 prowadził zakład fotograficzny w Toruniu przy ul. Neustädtschermarkt 146.

Portretowany ujęty w 3/4 postaci. W prawym dolnym narożniku podkładu nadruk: "T. Szajnok". Na dolnym marginesie podkładu odręczny atramentowy napis: "Jgnacy Guniewicz, muzyk". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Teodor Szajnok Fotograf  przy ulicy pojezuickiej pod L. 174 2/4 naprzeciw hotelu angielskiego we Lwowie.". Miejscowe niewielkie zaplamienia, poza tym stan dobry.
I.  F. Guniewicz pseud. Ksiądz Bażański (1832-1882) - polski kompozytor, dyrygent, pianista i pedagog. Muzyki uczył się od wczesnej młodości. W 1848 brał udział w walkach powstania węgierskiego, walczył też w Galicji (w tym celu przerwał studia muzyczne). Był więziony przez austriackiego zaborcę. Potem wyjechał do Lwowa, gdzie od 1865 do 1866 był dyrygentem Teatru Lwowskiego (następcą Stanisława Dunieckiego). Grał też na fortepianie oraz nauczał muzyki. W Krakowie (gdzie krótko przebywał) był współtwórcą Towarzystwa Muza, gdzie również pełnił funkcję dyrygenta. Od 1870 do 1872 ponownie działał we Lwowie, m.in. w ukraińskim towarzystwie Ruśka Besida. Odbywał w tym okresie podróże artystyczne do Pragi (był tu członkiem Umělecké besedy), Wiednia, Kijowa i Petersburga. W 1873 przeprowadził się do Poznania. W 1875 był tutaj współzałożycielem Towarzystwa Muzycznego, gdzie dyrygował orkiestrą i chórem. Był też dyrektorem tej instytucji. Założył własną szkołę muzyczną, gdzie nauczał gry na fortepianie, skrzypcach, fisharmonii, a także śpiewu i teorii muzyki. W 1883 wydał w Poznaniu, w oficynie F. Malińskiego, Polski śpiewnik ludowy na cztery głosy. Był przyjacielem m.in. Wincentego Pola i Kornela Ujejskiego. (Wikipedia).
T. Szajnok (1833-1894) - wzięty fotograf lwowski. Przed 1862 prowadził zakład po Chołoniewskim przy ul. Pojezuickiej 174 2/4, od 1867 we własnym nowo wybudowanym domu przy ul. Meyera 727 2/4. W 1863 fotografował uczestników powstania. Autor podręcznika "Przewodnik fotograficzny dla użytku fotografów zawodowych i miłośników" wydanego w 1893 w Berlinie. W l. 1868-1869 wydał dwa albumy zdjęć (Album krasiczyńskie i Album żółkiewskie) po raz pierwszy w Polsce odbijane ręcznie w formie światłodruków.

Kardynał ujęty w półpostaci. Na dolnym marginesie kliszy: "Ks. kard. dr August Hlond prymas Polski". Niewielkie zaplamienie w prawym górnym narożniku, poza tym stan dobry.
A. Hlond (1881-1948) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, biskup diecezjalny katowicki w 1926, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański w latach 1926–1946, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski w latach 1946–1948, prymas Polski w latach 1926–1948, kardynał prezbiter od 1927, Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego. (Wikipedia).

Pisarz ujęty w 3/4 postaci na tle regału z książkami. Na odwrocie piecz. fotografa. Krawędzie lekko otarte, poza tym stan bardzo dobry.
S. Lem (1921-2006) - pisarz, filozof, futurolog, przedstawiciel nurtu fantastyki naukowej. Najczęściej tłumaczony polski pisarz, jego książki zostały przetłumaczone ponad 40 języków i osiągnęły łączny nakład ponad 30 mln egzemplarzy.

Portretowana ujęta w popiersiu, zwrócona w lewo, w kapeluszu z piórami. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Pod zdjęciem nadruk: "Karoli & Pusch w Warszawie". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Karoli & Pusch Fotografia Teatrów Rządowych w Warszawie Ulica Miodowa No 4" oraz napis ołówkiem: "Leszczyńska". Stan dobry.
Honorata Leszczyńska z Rapackich (1864-1937) – aktorka teatralna, występowała na deskach warszawskich teatrów. Była córką Wincentego Rapackiego i Józefiny Rapackiej, siostrą Wincentego Rapackiego, żoną aktora Bolesława Leszczyńskiego, matką Jerzego Leszczyńskiego. Od dzieciństwa wychowywała się w atmosferze teatralnej. Jako dziecko występowała w krakowskim teatrze w dziecięcych rolach. Po przeprowadzce w 1870 z rodzicami do Warszawy ukończyła Instytut Maryjski, następnie kształciła się pod kierunkiem ojca. Na scenie debiutowała 5 września 1880 w warszawskim Teatrze Rozmaitości w roli Klary w Ślubach panieńskich. Jej najlepsze role sceniczne to kreacje w dramatach Blizińskiego, Szekspira, Ibsena, Słowackiego. Występując w Poskromieniu złośnicy tak zachwyciła Stanisława Wyspiańskiego, że postanowił ją sportretować (Portret Honoraty Leszczyńskiej w roli Katarzyny z Poskromienia złośnicy Williama Shakespeare’a, 1894). Często wyjeżdżała na występy gościnne. Grała również w Krakowie. Była członkiem zasłużonym Związku Artystów Scen Polskich. (Wikipedia).
A. Karoli (1838-1916) - fotograf, wynalazca, konstruktor. Syn Jana Karolego, założyciela zakładu fotograficznego w Warszawie w 1852. Uczeń Karola Beyera. Jedna z najważniejszych postaci w historii fotografii polskiej i europejskiej. Jeden z prekursorów fotografii teatralnej. W 1882 wspólnie z Maurycym Puschem, warszawskim fotografem i litografem założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Później przez rok prowadził atelier wspólnie z Edwardem Toczewskim. Od 1894 działał samodzielnie. Autor podręcznika do fotografii wydanego w Krakowie w 1893.
M. Pusch (1828-1901) - uczeń i kontynuator prac J. Giwartowskiego, pierwszego fotografa warszawskiego. Ok. 1882 wspólnie założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Od 1892 prowadził zakład samodzielnie przy ul. Miodowej 1.

Portretowana ujęta w popiersiu, z głową wspartą na prawej ręce. Na dolnym marginesie zdjęcia i podkładu odręczny napis identyfikujący atramentem: "Z Skarżyńskich Teofila Łuszczewska", pod nadruk: "A. i F. Zeuschner w Poznaniu". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem tylko po polsku: "A. i F. Zeuschnera Zakład fotograficzny w Poznaniu Ulica Wilhelmowska 25 / w Berlinie pod Lipami Nr. 47 obok Hotelu Victoria". Niewielkie miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
T. Łuszczewska (1809-1856) - córka Maksymiliana Skarżyńskiego i Marii Skarżyńskiej z domu Łubieńskiej. 6 I 1829 w Wiskitkach poślubiła Adama Łuszczewskiego (brata Wacława Łuszczewskiego, ojca Deotymy). Matka trzech córek: Marianny, Bibianny i Antoniny.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria.

Artysta ujęty w popiersiu, z profilu. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Jan Mieczkowski w Warszawie". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "JMieczkowski w Warszawie Róg Senatorskiej i Miodowej Ner 496". Stan dobry.
J. Matejko (1839-1893) - malarz historyczny i batalistyczny, historiozof, wizjoner pobudzający wyobraźnię historyczną i ukazujący wizję przeszłości wielu pokoleniom Polaków, wybitny portrecista, realizator polichromii ściennych. Uczniami malarza byli m.in.: Maurycy Gottlieb, Jacek Malczewski, Józef Mehoffer, Stanisław Wyspiański.
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Marek Rostworowski - autor scenariusza, oprowadza poetę po przełomowej wystawie "Żydzi - polscy" prezentującej historię, kulturę i dziedzictwo Żydów w Polsce, która odbyła się w Muzeum Narodowym w Krakowie w VI-VIII 1989 roku. Na odwrocie piecz. fotografki oraz odręczny oraz napis identyfikujący. Lekkie załamanie prawych narożników, poza tym stan dobry.
C. Miłosz (1911-2004) - prawnik, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz. Do 1980 w Polsce obłożony cenzurą. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1980. Kawaler orderu Orła Białego.

Pisarz ujęty w popiersiu. Na odwrocie piecz. fotografa ("Foto A. Czarnecki,Toruń, Starom. Rynek 35" i odręczny podpis portretowanego. Na licu i odwrocie ślady po odklejeniu z albumu, poza tym stan dobry.
G. Morcinek (1891-1963) - prozaik, red. "Zarania Śląskiego", w czasie wojny więzień obozów koncentracyjnych, po wojnie poseł na Sejm; swoją twórczość poświęcił w znacznej mierze sprawom Śląska.

Pisarz ujęty w popiersiu. Brak piecz. fotografa. Na odwrocie odręczny podpis portretowanego. Na odwrocie ślady po odklejeniu z albumu, poza tym stan dobry.
G. Morcinek (1891-1963) - prozaik, red. "Zarania Śląskiego", w czasie wojny więzień obozów koncentracyjnych, po wojnie poseł na Sejm; swoją twórczość poświęcił w znacznej mierze sprawom Śląska.

Były prezydent ujęty w popiersiu. Stan bardzo dobry.
I. Mościcki (1867-1946) - polityk, prezydent RP w l. 1926-1939, budowniczy przemysłu chemicznego w Polsce.

Pisarz ujęty w całej postaci, na tle lasu. Na odwrocie odręczny napis atramentem: "Michał K. Pawlikowski" oraz ołówkiem "V 1934". Stan dobry.
M. K. Pawlikowski (ur. 25 października 1893 w miejscowości Pućków, zm. 30 maja 1972, Maui (Hawaje) - polski pisarz emigracyjny. Znawca prawa łowieckiego i obyczajów myśliwskich; dziennikarz wileńskiego "Słowa", w którym prowadził dodatek łowiecki pt. "Gdzie to, ach gdzie zagrały trąbki myśliwskie?"; felietonista, krytyk literacki, autor gawęd, wspomnień i prozy autobiograficznej. (Wikipedia).

Profesor ujęty w popiersiu. Na odwrocie piecz. fotografa i odręczny napis identyfikujący ołówkiem. Stan dobry.
R. Prawocheński (1877-1965) - zootechnik, od 1926 roku profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1944 roku Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a od 1953 Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie. Członek tytularny PAN (od 1952), encyklopedysta. Autor m.in. wielotomowego dzieła „Hodowla koni”. (Wikipedia).
W. Puchalski (1909-1979) - przyrodnik, myśliwy, fotografik, reżyser filmów przyrodniczych.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci, w kostiumie scenicznym. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Pod zdjęciem nadruk: "Karoli & Pusch w Warszawie". Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Karoli & Pusch Fotografia Teatrów Rządowych w Warszawie Ulica Miodowa No 4" oraz napis ołówkiem: "Józefina Reszkówna". Stan dobry.
Józefina Reszke-Kronenberg (1855-1891) – polska śpiewaczka (sopran dramatyczny). Była córką Jana Reszke, siostrą Jana i Edwarda. Uczyła się śpiewu u Henriette Nissen-Saloman w konserwatorium w Petersburgu. Zadebiutowała w 1871 w Poznaniu, jej debiut zagraniczny miał miejsce w Wenecji w 1874. Śpiewała na scenach operowych w Paryżu, Madrycie, Lizbonie i Londynie. W 1877 wystąpiła w paryskiej prapremierze Króla Lahore Masseneta, a w 1884 – w premierze jego Herodiady, wspólnie z obu braćmi. W pełni sławy opuściła scenę po poślubieniu barona Leopolda Juliana Kronenberga (syna Leopolda Kronenberga), z którym zamieszkała w Polsce. Od tej pory już tylko parokrotnie wystąpiła w operze w Warszawie. (Wikipedia).
A. Karoli (1838-1916) - fotograf, wynalazca, konstruktor. Syn Jana Karolego, założyciela zakładu fotograficznego w Warszawie w 1852. Uczeń Karola Beyera. Jedna z najważniejszych postaci w historii fotografii polskiej i europejskiej. Jeden z prekursorów fotografii teatralnej. W 1882 wspólnie z Maurycym Puschem, warszawskim fotografem i litografem założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Później przez rok prowadził atelier wspólnie z Edwardem Toczewskim. Od 1894 działał samodzielnie. Autor podręcznika do fotografii wydanego w Krakowie w 1893.
M. Pusch (1828-1901) - uczeń i kontynuator prac J. Giwartowskiego, pierwszego fotografa warszawskiego. Ok. 1882 wspólnie założyli zakład pod firmą "Karoli i Pusch - fotografia teatrów rządowych". Firma istniała 10 lat. Od 1892 prowadził zakład samodzielnie przy ul. Miodowej 1.

Malarz ujęty w popiersiu. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu odręczny ołówkowy napis: "Malarz Rubczak Fotografował W. Glazer B." Podkład lekko zakurzony, poza tym stan dobry.
J. Rubczak (1884-1942) - malarz i grafik. W latach 1904–1911 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Floriana Cynka i Józefa Pankiewicza, później w akademii sztuk graficznych w Lipsku i Académie Colarossi w Paryżu. W 1911 zamieszkał w Paryżu. Od 1917 prowadził w Paryżu własną szkołę graficzną, a od 1924 w Krakowie rozpoczął pracę pedagogiczną w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej. W latach 1931-1932 pełnił funkcję asystenta w katedrze grafiki ASP pod kierownictwem Jana Wojnarskiego. Twórczość Rubczaka pozostawała pod wpływem francuskiego postimpresjonizmu. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu, od 1915 był członkiem Polskiego Towarzystwa Literacko-Artystycznego. W 1925 był współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”. W styczniu 1927 wszedł obok Wincentego Wodzinowskiego i Jerzego Winiarza do Komitetu Wykonawczego bojkotu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie przez środowisko ZPAP, Jednoroga i Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Podczas okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej został aresztowany w Domu Plastyków w Krakowie przy ulicy Łobzowskiej, stamtąd przewieziony do więzienia przy ulicy Montelupich, a potem przetransportowany do obozu w Auschwitz-Birkenau. Tam został rozstrzelany 27 maja 1942 roku. (Wikipedia).

Odbitka z negatywu. Poeta Rydel z rodziną przy stole przed dworkiem w Toniach, ok. 1910 r. Od lewej widoczni: syn Lucjan, żona Jadwiga z Mikołajczyków, Lucjan Rydel i córka Helena. Na odwrocie odręczny ołówkowy napis: "Rodzina Lucjana Rydla". Stan dobry.
L. Rydel (1870-1918) - poeta i dramatopisarz okresu Młodej Polski. Ślub poety z córką chłopa z Bronowic odbył się 20 XI 1900 i stał się tematem dramatu "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego.

Portretowani ujęci w popiersiach. Zdjęcia naklejone na oryg. kartonowe podkład. Na odwrocie ołówkowe napisy identyfikujące. Miejscowe niewielkie zaplamienia, stan ogólny dobry.
"Zygmunt Stehlik (Stechlik) (1829-1862) - rzeźbiarz i kamieniarz. Ur. 13 III w Krakowie, był synem Józefa i Teresy z Kremerów, młodszym bratem [m.in. Józefa (ur. 1922) oraz] Edwarda [(1825-1888 - rzeźbiarza, kamieniarza, konserwatora zabytków]. S. uczył się w Krakowie, początkowo zapewne, podobnie jak brat Edward, w szkole przy kościele św. Barbary, a w l. 1837046 w Inst. Technicznym, gdzie kształcili się również jego bracia Edward i Ludwik. Od 20 VI 1847 terminował w Krakowie u majstra Wincentego Kołodziejskiego. Prawdopodobnie uczył się rzeźby w otwartej wówczas klasie Henryka Kossowskiego w Szkole Rysunku i Malarstwa przy Inst. Technicznym. Dn. 8 XI 1848 został S. wyzwolony na czeladnika ciesielskiego, następnie odbył przepisową wędrówkę 'pracując w Krakowie i za granicą'. Od 2 I 1851 uczył się w zakładzie kamieniarskim brata, Edwarda. Po wykonaniu pod koniec lutego 1853 wyznaczonej przez cech murarzy i kamieniarzy sztuki czeladniczej pod kierunkiem majstrów Karola Trennera i Tadeusza Niemczykiewicza, został wyzwolony 24 VIII t.r. na czeladnika kamieniarskiego. Potem w zakładzie brata zajmował się m.in. projektowaniem i wykonywaniem rzeźb pełnych i reliefów oraz małej architektury. Uczestniczył w pracach realizowanych przez zakład w odbudowywanych po pożarze Krakowa (18 VII 1850) kościołach: Dominikanów oraz zwłaszcza Franciszkanów, gdzie w l. 1857-61 wraz z bratem wykuł neogotycki ołtarz główny. Ok. r. 1860 wykonał S., zapewne w krakowskim zakładzie brata, ołtarz główny wraz z innymi elementami wystroju wnętrza do kościoła parafialnego św. Mikołaja w Słaboszowie (pow. miechowski). W l. sześćdziesiątych osiadł w kamieńcu Podolskim (znał to miasto z kilkakrotnych wcześniejszych pobytów), gdzie jego wuj Aleksander Kremer był lekarzem. Otworzył tam własny zakład rzeźbiarsko-kamieniarski, w okolicy znalazł złoża marmuru. Wykonywał w Kamieńcu kolejne prace, w tym liczne nagrobki na miejscowy, nieistniejącym dziś cmentarzu, m.in. zmarłego 12 XI 1858 ks. Pawła Budzyńskiego oraz w r. 1861 ołtarz w kaplicy Przenajświętszego Sakramentu (dawniej św. Piotra) przy katedrze. Jego autoryzowane dzieła reprezentują nurt historyzujący, z przewagą form neogotyckich. S. zmarł w r. 1864 w Kamieńcu Podolskim. Został pochowany w nowej części tamtejszego cmentarza; na jego grobie, jak zanotował Antoni Rolle, w r. 1880 jeszcze nie było pomnika. S. rodziny prawdopodobnie nie założył." (za PSB, t. 18, str. 282-283).

Tłumaczka ujęta w półpostaci, przy stole, z filiżanką herbaty. Na odwrocie atramentowy napis: "Alina Świderska 1962"., "fot. inż Płażek". Na odwrocie ślady po odklejeniu z albumu, poza tym stan dobry.
A. Świderska ps. J. Sielski (1875-1963) – powieściopisarka i tłumaczka. Córka Tytusa i Marii z Bohowitynów-Kozieradzkich. Ukończyła szkołę średnią (1888), Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego (1892) i kursy A. Baranieckiego (1893) w Krakowie. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego (1900). Pracowała jako nauczycielka literatury powszechnej i francuskiej w szkole H.Strażyńskiej (1909–1914). W latach 1919–1921 pracowała w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Była członkiem Kongregacji Mariańskiej Pań Archidiecezji Krakowskiej i członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. Tłumaczyła twórczość Percy’ego Bysshego Shelleya, George’a Gordona Byrona, Vicenta Blasco Ibáñeza, Marka Twaina, Charles’a Baudelaire’a, Antonia Negri, Helen Keller a także bajki japońskie oraz Boską komedię Dantego Alighieri (1947), za co uhonorowano ją członkostwem w Artis Templum. (Wikipedia).