Ze zbiorów Andrzeja Szczepki

Otarcia okł., zaplamienie karty tyt. Piecz. własn. Jana Wiktora Gomulickiego i Andrzeja Szczepki.

Okładki nieco otarte, niewielkie nadpęknięcie górnej części grzbietu; wyraźne otarcia futerału. Piecz. własn. Andrzeja Szczepki. Blok oryginalnie skręcony dwoma śrubami. Słownik biograficzny ważniejszych uczestników życia publicznego II Rzeczypospolitej w oryginalnej oprawie. Autorami biogramów były zaprezentowane w słowniku osoby, które przesyłały wypełniony przez siebie kwestionariusz. Metoda tu zastosowana dała w rezultacie życiorysy dalekie od obiektywizmu, pozwoliła natomiast poznać preferencje, ambicje i gusta autorów. Przy wielu biogramach umieszczono zdjęcia. Dołączono tom uzupełniający, którego wydanie przerwał wybuch II wojny, opublikowany w formie reprintu z odbitek korektorskich (1984, WAiF).

Zespół zaw.:
* weksel wystawiony przez Leokadię Leszczyńską na kwotę 400 zł
* trzy imienne pokwitowania za wpłaty na zakup materiałów budowlanych wystawione przez firmę „Wapno i Kamieniołomy” w Jaworznie i „Stefan Szokalski, Materiały Budowlane” z 1937 i 1938
* zdjęcie form. pocztówkowego przedstawiające grupę (aktorów?) w otwartym autobusie firmy „Elite Rundfahrten”, zapewne z Berlina
* kenkartę na nazwisko Leokadii Leszczyńskiej z odciętym fragmentem hitlerowskiej pieczęci
* maszynopisowy list Władysława Krasnowieckiego, kierownika artyst. Teatru Wojska Polskiego do Jerzego Leszczyńskiego, odmawiający angażu jemu i jego żonie Leokadii z powodów finansowych i materialnych („trudności mieszkaniowe, meblowe, pościelowe i t.p.”), dat. 20 IV 1945 w Łodzi
* legitymację „Bratniaka” Pracowników Państwowego Teatru Polskiego w Warszawie dla Leokadii Leszczyńskiej, powojenna
* kartę korespondencyjną z informacją o przekazaniu należności za Nagrodę Państwową za 1951, przyznaną Leokadii Pancewicz, do Oddziału PKO przy ul. Sienkiewicza 12 w Warszawie
* trzy maszynopisowe teksty: roli Gertrudy (Królowej) w „Hamlecie” W. Szekspira (tłum. J. Iwaszkiewicz; Teatr Polski, 1947)), roli Reginy w „Wychowance” A. Fredry (Teatr Polski, 1959) i roli Szambelanowej w „Panu Jowialskim” tego samego autora
* bilecik z odręcznym tekstem Wojciecha Dzieduszyckiego: „Serdecznie dziękuję za tak artystyczne, dzięki Pani, ‘spędzenie’ krakowskiego ‘Lata w N[ohant]’. Chopin”, na odwrocie: Moje skromne dzięki za ‘Lato’. W. Dzieduszycki”
* telegram do Leokadii Pancewicz-Leszczyńskiej z życzeniami imieninowymi od Stanisława W. Balickiego, dyrektora Teatru Polskiego w Warszawie.
Stan dobry i bardzo dobry.
L. Pancewicz-Leszczyńska (1888-1974) - aktorka teatralna i gwiazda kina międzywojennego, związana z grupą B. Bolesławskiego występowała w Kijowie, Lublinie, Radomiu, Warszawie, Krakowie, gdzie osiadła na dłużej (1913-1923). "Była znakomitą recytatorką, ponadto miała posągową postawę, urodę i piękny mocny głos. Po ponad 50 sztukach przeniosła się z Krakowa do Warszawy, gdzie poślubiła swojego drugiego męża Jerzego Leszczyńskiego, z którym tworzyła duet na scenach wielu warszawskich teatrów. Od 1937 była członkiem ZASP-u" (Wikipedia). Po wojnie rozpoczęła pracę w Krakowie, wkrótce przeniosła się do Warszawy, gdzie związała się z Teatrem Polskim.

Tom form. 24,3x19,8 cm, k. 136. Oprawa poł. XIX w. pł. tłocz., ciemnobrązowe, obcięcie złocone. Na przedniej okł. złocony monogram W. C. i data 1861. Na przedniej wyklejce naklejka treści: "Magazin de papier, de musiqué & des beaux arts chézJ. S. Jürgens à Leopol". Na początku starannie przepisane wiersze: "Modlitwa" A. Listowskiego, "Tęsknota za Krajem", "Kwiatki nasze" D. Bakowskiego i "Pomoc dajcie mnie rodacy" - na 3 kartach. W dalszej części odręczny polski tekst dotyczący jednej z komedii Chestertona i krótki wykaz pseudonimów żyjących pisarzy - także na 3 kartach. Pięć kart w końcowej części tomu poświęcono malarzom włoskim. Ponadto księga zawiera teksty niemieckie (wierszem i prozą) na 5 kartach. Pozostałe karty nie zostały zapisane. Autor zapisków pozostaje nieznany. Tom w stanie dobrym, jedną kartę częściowo odcięto, niewielkie zaplamienia wewnątrz.

Zeszyty form. 19,7x18,3 cm (s. 161, [3], oprawa ppł. z epoki) oraz 19,2x15,5 cm (s. 160, broszura). Całość pierwszego zeszytu podzielona na trzy części, każda z osobną stroną tytułową. Część pierwsza, najobszerniejsza (s. 1-106) zawiera wiersze polskie (oryginalne, przepisane i tłumaczone), w części drugiej (s. 107-126) zapisano wiersze niemieckie, część trzecią (s. 127-157) przeznaczono na strofy rosyjskie. Zeszyt oznaczono jako tom I. Na początku strona tytułowa ozdobiona odręcznym rysunkiem, w tekście niewielkie barwne kalkomanie i odręczne rysunki tuszem. Na końcu spis treści i autorska adnotacja: "Warszawa, dnia 2go Kwietnia 1881 roku wieczorem zakończyłem pisać ten kajet, zacząłem zaś w 1875ym roku". Na przedniej wyklejce odręczna notatka (z lekką pretensją?): "Oprawę niniejszą do tego kajetu, bez mojej wiedzy kazała zrobić Matka w r. 1900". Drugi zeszyt, oznaczony jako tom IV, wyposażono w ozdobną ręczną kartę tytułową i rysunki w tekście. Zaw. przepisane wiersze m.in. K. Ujejskiego, E. Wasilewskiego, W. Gomulickiego, A. Mickiewicza, A. Góreckiego, M. Konopnickiej, G. Byrona (tłum E. Porębowicz) - pod niektórymi wierszami umieszczono faksymile podpisów ich autorów. Końcowe strony (s. 144-160) zawierają opis śmierci matki E. Lindemanna w 1909 przez niego sporządzony; na s. 160 tekst się urywa, brak końca.
Otarcia oprawy pierwszego zeszytu, blok zeszytu drugiego poluźniony, zaplamienia w obu zeszytach.
E. Lindemann (1864-1945) - malarz, uczeń W. Gersona i J. Matejki, nauki pobierał także we Francji, Włoszech i Rosji. Lata 80. XIX w. (gdy powstały prezentowane tu zeszyty) spędził w Warszawie i Krakowie. Pracował jako malarz, grafik, ilustrator. Zajmował się malarstwem sztalugowym, tworzył polichromie, zajmował się renowacją fresków, projektował plakaty. Wystawiał w kraju i zagranicą.

Rękopisy w dwóch poszytach form. ca 22x14,5 cm. Każdy zawiera złożone na pół karty form. A4, niezszyte. Każdy został wyposażony w papierową okładkę z odręcznym tytułem i nazwiskiem autorki. "Garsteczka rymów" zaw. 259 stron plus 8 nieliczbowanych luzem; wewnątrz 203 wiersze oryginalne lub - nieliczne - przepisane. Przykładowe tytuły wierszy, dające wyobrażenie o tematyce utworów: W starym dworze, Pamięci młodego artysty, Ugodowcom, Smętek, Strajk, Trzeci maj, Taniec zbójecki, Andrzejki, Wesele (Wyjątek z poematu [nie Wyspiańskiego]), Święto umarłych, Wojna, Odpowiedź na wiersz ruskiego poety p.t. "Miłość Ojczyzny", Na polu Racławickiem, Psalmy, Zmartwychwstał!, Maryja Królowa, Przyjacielowi śp. Konradowi Krzyżanowskiemu na poświęcenie "Szkoły Sztuk Pięknych", Jezusie rozgrzesz!, Batory pod Pskowem, Idźmy za krzyżem, Pieśń żołnierska, Więźniowi na śmierć skazanemu, Piłsudzki jedzie! Zmartwychpowstała?, Bez Boga nic, Droga Krzyżowa. Dwa wiersze ("O, Betleemska" i "Umiłowanej") z dopiskiem "(Gaz. Poranna)", co wskazuje na przedruki. W dwóch miejscach zapisano daty: 1902 i 1934. Wiersze pisane jedną ręką, z nielicznymi fragmentami pisanymi przez inną osobę. Miejscami wycięte niewielkie fragmenty kart bez uszczerbku dla tekstu.
Tom "Wczora i dziś" liczy 117 stron i zawiera obszerną opowieść wierszem dedykowaną pamięci "tych. co nie doczekali". Na niektórych kartach nadruk firmowy warszawskiego Domu Towarowego K. Białkowskiego (cyrylicą). Niewielkie zaplamienia i otarcia, naddarcia okładek obu poszytów.

Portr. BN 2548. Litografia na ark. 37x27 cm. Popiersie lekko w lewo, w owalnej ramce, napisy tytułowe pod kompozycją. Nad dolną krawędzią arkusza nadruk: "W Warszawie u A. Dal Trozzo przy Ulicy Senatorskiey N-o 496". Rycina z 1822. Plansza po konserwacji. Portret we wsp. ramie drewnianej, za szkłem. Dołączono maszynopisowy list A. Rottermunda jako wicedyrektora Muz. Narodowego w Warszawie z kilkoma informacjami o firmie Antoniego Dal Trozzo, dat. 4 XII 1980.

Akwarela form. 47x69 cm (w świetle passe-partout). Przemarsz kosynierów przed siedzącym na koniu Kościuszką, w tle wiwatujący artylerzyści. Praca sygnowana w prawym dolnym narożniku "S. Pajączkowski 1955". Akwarela w drewnianej ramie, passe-partout, za szkłem. Stan bardzo dobry.
S. Pajączkowski (1900-1978) - prawnik, ziemianin, rotmistrz Ludowego Wojska Polskiego, artysta malarz, twórca obrazów batalistycznych, znawca kostiumologii wojsk, umundurowania i uzbrojenia, grafik, muzealnik. Malarstwa uczył się we Lwowie od malarza-batalisty Zygmunta Rodakowskiego. W czasie I wojny brał udział w działaniach bojowych 2 Armii Wojska Polskiego. W 1946 został zdemobilizowany w stopniu rotmistrza. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Poznaniu. W dekadzie lat 50. stworzył swoje czołowe prace malarskie w dziedzinie batalistycznej oraz akwarele mundurowe. W 1956 był inicjatorem wznowienia działalności Wielkopolskiego Muzeum Wojskowego, którego został kierownikiem. Był także inicjatorem założenia w 1965 poznańskiego Koła Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy.

Druk dwustronny na ark. 20,5x12,6 cm. Na jednej stronie Serce Gorejące przebite strzałą, na odwrocie akt przystąpienia do Straży Honorowej z podpisem Andrzeja Czerniaka i ks. P. Malinowskiego. Dokument odbity w Litografii Fr. Zielińskiego w Krakowie, zamknięty pomiędzy dwiema szybami. Niewielkie zaplamienia, poza tym stan dobry.