Grafika, rysunek

49.
BENEDYKTOWICZ Janusz (1918-2001) – Collegium Maius w 1939 r.
Drzeworyt form. 17,2x11,8 na ark. 46,3x34,5 cm. Praca sygnowana ołówkiem pod kompozycją, odbitka nr 23/25. Arkusz przytwierdzony górną krawędzią do tekturowego podkładu. Niewielkie naddarcie lewej krawędzi, drobne zaplamienia marginesów.
J. Benedyktowicz (1918-2001)  - malarz i grafik, wnuk Ludomira Benedyktowicza, słynnego malarza, krytyka i poety.  Po wojnie ukończył ASP w Krakowie. W 1975 został laureatem nagrody im. Brata Alberta. Zajmował się również  medalierstwem, ekslibrisem i typografią reklamową.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
50.
BRZESKI Janusz Maria (1907-1957) – Jesse. [Projekt witrażu?].
Rysunek ołówkiem na ark. 25,7x20,5 cm. Wariacja na temat portretu Jessego zamieszczonego w Kodeksie Wyszehradskim. Prorok w pozycji siedzącej, pod drzewem, opleciony szarfą z inskrypcją "Egredietu[r] virga de radice Iesse et flos [...]". Praca niesygnowana, pochodzi ze spuścizny po artyście. Rysunek w drewnianej ramie (nieznacznie uszkodzonej), w papierowym passe-partout, za szkłem.
J. M. Brzeski (1907-1957) - artysta, fotograf, grafik i ilustrator oraz filmowiec związany z kinem awangardowym.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
51.
CHODOWIECKI Daniel Mikołaj (1726-1801) – Dwa odręczne rysunki do cyklu graficznego "Pierre Terrail de Bayard" zamieszczonego w "Genealogischen Calender", Berlin 1793.
Rysunki na cienkiej bibułce form. 7,7x5 cm, zamontowane na wspólnej planszy. Na dolnym marginesie każdego rysunku napis "Bayard". Pierwsza kompozycja przedstawia de Bayarda dziękującego pani de Waardin za opiekę, druga ukazuje go w towarzystwie trzech córek pani De Waardin. Prace bez sygnatur. Niewielkie ubytki górnych krawędzi arkuszy, niewielkie zaplamienia.
D. M. Chodowiecki (1726-1801) - polsko-niemiecki rytownik, miniaturzysta i malarz.
52.
DELLA BELLA Stefano (1610-1664) – Dwie ryciny "Polska szlachta" zamontowane na wspólnym podkładzie.
Kicianka 18-19. Akwaforty form. ca 7,9x9,5 cm. Na każdej rycinie sylwetka polskiego szlachcica, w oddali druga, mniejsza postać. Pod kompozycjami sygnatury: "Stef. della Belal fecit", "Cum privil." i "N. Langlois ex." oraz numery 20 i 19. Ryciny naklejono obok siebie na arkusz starego sztywnego papieru, zostały obwiedzione wspólną odręczną ramką liniową. Niewielkie zażółcenia papieru, drobne zaplamienie.
S. della Bella (1610-1664) - włoski rysownik i miedziorytnik okresu baroku, urodzony i zmarły we Florencji. Zasłynął jako autor ponad tysiąca rycin przedstawiających sceny batalistyczne, pejzaże, konie oraz stroje i typy narodowościowe, w tym postacie polskiej szlachty.
53.
DELLA BELLA Stefano (1610-1664) – Plansza nr 4 z sześcioczęściowej ryciny "Entrata in Roma dell'Eccel'mo Ambasciatore di Pollonia l'anno MDCXXXIII" (Wjazd do Rzymu prześwietnego ambasadora Polski [Jerzego Ossolińskiego] w roku 1633).
Kicianka 4. Akwaforta form. 15,6x43,2 cm. Rycina ukazuje fragment orszaku oznaczony literami L i M. Pojedyncza plansza z jednego z najsłynniejszych cyklu graficznego o polskiej tematyce z XVII w. Przedstawia on uroczysty wjazd do Rzymu poselstwa króla polskiego Władysława IV do papieża Urbana VIII dn. 27 XI 1633. Na czele delegacji stał Jerzy Ossoliński a jej celem było poinformowanie papieża o odbytej koronacji i wynegocjowanie korzystnych rozstrzygnięć w sprawie stosunków z Kościołem prawosławnym, uzyskanie pożyczki na wojnę z Moskwą i pomocy w zakończeniu sporu między Akademią Krakowską i zakonem jezuitów. Delegacja wyruszyła z Krakowa 15 IX 1633, do Rzymu przybyła 20 XI tego samego roku. Tydzień później zorganizowano uroczysty wjazd do Wiecznego Miasta, swoim przepychem budzący podziw mieszkańców Rzymu. Wzięło w nim udział ok. 300 osób, 20 karet, 10 wielbłądów, wiele koni, mułów i udekorowanych wozów. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł 200.000 zł. Orszak został sportretowany z natury przez Stefano della Bellę i uwieczniony w licznych źródłach pamiętnikarskich i ówczesnych publikacjach. Rycina o wielkiej wartości ikonograficznej ze względu na precyzję rysunku strojów, elementów uzbrojenia, realiów historycznych.
Plansza obcięta do ramki. naklejona na arkusz starego sztywnego papieru, widoczne sklejone naddarcie dolnego narożnika.
S. della Bella (1610-1664) - włoski rysownik i miedziorytnik okresu baroku, urodzony i zmarły we Florencji. Zasłynął jako autor ponad tysiąca rycin przedstawiających sceny batalistyczne, pejzaże, konie oraz stroje i typy narodowościowe, w tym postacie polskiej szlachty.
54.
ELJASZ-RADZIKOWSKI Walery (1841-1905) – Studja z Tatr. [13 akwafort]. Kraków 1904. ca 35x25,5 cm, tabl. 13. bez oprawy.
Niewielkie zabrudzenia kilku plansz na odwrocie, mimo to stan bardzo dobry. Zespół 13 akwafort z cyklu "Studia z Tatr" Walerego Eliasza-Radzikowskiego. Ryciny sygnowane na płycie (WRE, W Eljasz, Rys. i ryt. Walery Eljasz, Walery Eljasz), na dwóch rytowana data 1873 i 1874. Zestaw zaw. następujące plansze: rycina tytułowa, Wycieczka nad Morskie Oko, Góralka w drodze, Góral z psem owczarkiem, Schronisko Towarzystwa Tatrzańskiego na Hali Gąsienicowej, Góral przy kolibie, Morskie Oko, Kapliczka na Bachledach, Lubownia zamek na Spiżu od południa, Na przełęczy, Pejzaż tatrzański i studium portretowe, Juhas na wierchu, Szałas.
W. Eljasz-Radzikowski (1841-1905) - malarz, ilustrator, popularyzator Tatr, fotograf amator.
55.
GRAMATYKA-OSTROWSKA Anna (1882-1958) – Projekt okładki niewydanej książki Adama Czekalskiego "Delfina Potocka".
Rysunek kredkami na ark. 25,2x16,2 cm. W prawym dolnym narożniku sygnatura białą farbą "A. Gr. O.". Książka autorstwa Adama Czekalskiego "Delfina Potocka" nigdy się nie ukazała, projekt okładki, siłą rzeczy, nie doczekał się realizacji w druku. Projekt stylistycznie zbliżony jest do okładek projektowanych przez artystkę dla Instytutu Wydawniczego Renaissance w latach 30. Niewielkie zaplamienie lewego marginesu, napis tytułowy z niewielkimi ubytkami, mimo to stan dobry.
A. Gramatyka-Ostrowska (1882-1958) - malarka i graficzka. Malowała głównie pejzaże i portrety, zajmowała się grafiką użytkową (afisze, znaki drukarskie, kartki pocztowe, kalendarze), tworzyła graficzną oprawę czasopism (w 1908 „Polski Poradnik Graficzny”, w 1919 „Maski”). Zajmowała się ilustratorstwem i scenografią, między innymi ilustrowała książki dla dzieci. (Wikipedia).
UWAGA: opłata droit de suite.
56.
HAS Wojciech (1925-2000) – Ilustracja do Sierotki Marysi.
Rysunek tuszem, podmalowany akwarelą, na ark. 24,8x17,4 cm. Król na tronie, przed nim rozsypane drogocenne kamienie. Rysunek niesygnowany, na odwrocie odręczna informacja o przeznaczeniu rysunku i autorze (jego nazwisko w brzmieniu "Hass"). Karta przedarta i podklejona, załamania i zagniecenia arkusza.
W. Has (1925-2000) - reżyser filmowy, scenarzysta i producent, wykładowca i rektor Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. W czasie wojny i po jej zakończeniu studiował w krakowskiej Szkole Przemysłu Artystycznego i Akademii Sztuk Pięknych. Sporadycznie zajmował się ilustratorstwem (ilustrował np. "Bajkę arabską" J. Hoesick-Hendrichowej, Kraków 1943).
57.
JAKUBOWSKI Stanisław (1885-1964) – [Komplet 21 drzeworytowych tablic do dzieła "Bogowie Słowian", Warszawa 1933].
Tablice form. 35,5x28,3 cm, drzeworyty ca 13,5x13,5 cm. Arkusze w znacznej części nierozcięte, in crudo. Na tablicach stylizowane wizerunki bożków pogańskich i świętych miejsc, odbite w precyzyjnym drzeworycie na żółtej tincie: Światowit, Swarożyc, Radgost, Bielboh i Czarnboh, Trigław, Rugiewit, Jarowit, Żywia, Prowe, Porenut, Łada, Marzana, Perun, Dażboh, Stryboh, Wełes, Chors, Mokosz, Simargł, Perepłut, Arkona. Stan bardzo dobry.
S. Jakubowski (1888-1964) - malarz, grafik, profesor ASP, artysta książki.
58.
JANOWSKA Maria (ur. 1929) – Zawilce - pięć rysunków projektowych kilimu.
Projekty gwaszem lub kredką na ark. 16x22,5, 33,3x64,336x65.5 (3 szt.). Najmniejszy z rysunków z piecz. "Cepelii" i datą 15 IV 1976 oraz podpisem artystki. Średni formatowo projekt wykonano na papierze kratkowanym, na bocznym marginesie notatka: "'St. Wyspiański', Kraków. Rysunek techniczny kilimu 'Zawilce', format 100x200. M. Janowska", na odwrocie piecz. "Cepelii" zatwierdzający wzór z datą 25 V 1976. Pozostałe trzy projekty są odbitkami powielaczowymi, dwie pokolorowano kredkami, jeden odbito na kalce technicznej. Dołączono próbki różnokolorowej wełny. Najmniejszy rysunek przedarty, sklejony taśmą i zabrązowiony, podklejenia krawędzi kalki taśmą, wszystkie projekty złożone.
M. Janowska (ur. 1929) - w latach 1947-1951 studiowała na ASP w Warszawie u prof. Eleonory Plutyńskiej i Mieczysława Szymańskiego. Od 1953 współpracowała z Cepelią. Brała udział w wielu wystawach, m.in. w 1964 w Galerii Kordegarda, w 1975 na „Konfrontacjach” w Centralnym  Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, w 1975 w Starej Kordegardzie w Warszawie. Zdobyła liczne nagrody w konkursach-przeglądach Cepelii na tkaniny artystyczne.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
59.
JODŁOWSKI Tadeusz (1925-2015) – Portret mężczyzny w zawoju na głowie.
Rysunek tuszem lawowanym na ark. 30,7x22 cm. Praca sygnowana ołówkiem "TJodłowski". Rysunek zamontowany w  papierowym passe-partout. Stan dobry.
T. Jodłowski (1925-2015) - grafik, scenograf, ilustrator, twórca plakatów - przedstawiciel polskiej szkoły plakatu. Był wykładowcą krakowskiej, później warszawskiej ASP.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
60.
KIEBUŁA-ZAROBKIEWICZ Ewa (1944-2025) – Projekt kilimu "Herb Krakowa (dawny)".
Dwa projekty gwaszem na papierze na ark. 30,5x21 i 31,4x22,4 cm. Jeden z nich wykonano na papierze kratkowanym z rozrysowaniem i opisaniem kolorów. Planowany wymiar: 65x90 cm. Na odwrocie jednego projektu odręczny zapis (ręką artystki?): "Opracowała: Ewa Kiebuła-Zarobkiewicz. Spółdzielnia Pracy Rękodzieła Ludowego i Artystycznego im. St. Wyspiańskiego w Krakowie". Tamże naklejka z pieczątką Fundacji "Cepelia" i informacją o zatwierdzeniu projektu z 21 VII 1993. Stan dobry.
61.
KOSSAK Juliusz (1824-1899) – Wjazd cesarza Franciszka Józefa do Krakowa - reprodukcja.
Chromolitografia form. 48x78,2 cm. Akwarela Juliusza Kossaka powstała w 1880, prezentowaną tu reprodukcję wykonano w Hamburgu w zakładzie G. W. Seitza dekadę później. Planszę naklejono na cienką tekturę. Otarcia krawędzi, reperowany uszkodzony dolny narożnik.
J. Kossak (1824-1899) - miłośnik, piewca tradycji, szlacheckiego obyczaju i rycerskiej świetności I Rzeczypospolitej pozostający jednym z najbardziej popularnych i cenionych artystów w Polsce. Uważany za twórcę polskiego malarstwa batalistycznego i mistrza akwareli, przeszedł do historii jako niezrównany malarz koni.
62.
KURAN-BOGUCKA Irena (1925-1995) – Portrety mauretańskie - Ikona pustynna.
Linoryt (?) form. 55,2x28,2 cm. Praca z 1978, sygnowana i datowana ołówkiem pod kompozycją, odbitka nr 3/50. Stan dobry.
I. Kuran-Bogucka (1925-1995) - artystka graficzka specjalizująca się w drzeworycie i linorycie, poetka i tłumaczka poezji.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
63.
KURAN-BOGUCKA Irena (1925-1995) – Portrety mauretańskie - Trójportret zasłonięty.
Linoryt (?) form. 50,7x35 cm. Praca z 1978, sygnowana i datowana ołówkiem pod kompozycją, odbitka nr 3/50. Załamania pionowych krawędzi.
I. Kuran-Bogucka (1925-1995) - artystka graficzka specjalizująca się w drzeworycie i linorycie, poetka i tłumaczka poezji.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
64.
KURAN-BOGUCKA Irena (1925-1995) – Święta Rodzina.
Linoryt na ark. 11,6x10,5 cm. Kompozycja z 1982, sygnowana i datowana ołówkiem pod kompozycją, odbitka nr 38/50. Praca naklejona na kartonowy podkład, w passe-partout. Stan bardzo dobry.
I. Kuran-Bogucka (1925-1995) - artystka graficzka specjalizująca się w drzeworycie i linorycie, poetka i tłumaczka poezji.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
65.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Arsenał Królewski we Lwowie.
Akwaforta form. 8,5x11,3 cm. Praca niesygnowana, pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Stan bardzo dobry.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
66.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Brama wieżowa (w Lublinie?).
Rysunek ołówkiem na ark. 24,8x16,7 cm. Praca niesygnowana, pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Arkusz zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
67.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Cerkiew Wołoska i Wieża Ratuszowa.
Rysunek kredkami na ark. 30,5x22,5 cm. Praca niesygnowana, pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Niewielkie  załamania górnej krawędzi, poza tym stan dobry.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
68.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Kaplica Boimów od strony ul. Halickiej.
Akwaforta form. 15,7x11,5 cm. Na odbitce artysta dorysował ołówkiem sylwetki przechodniów. Praca niesygnowana, pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Załamania narożników, zabrudzenia - wymaga konserwacji.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
69.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Kościół OO. Bernardynów we Lwowie.
Rysunek ołówkiem na ark. 31,8x23,8 cm. Praca niesygnowana, pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Powierzchnia nieco zakurzona, niewielkie zaplamienia, podklejone naddarcie lewej krawędzi, załamania narożników
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
70.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Kościół OO. Dominikanów we Lwowie.
Suchoryt form. 7,7x5,3 na ark. 12,4x8,7 cm. Praca sygnowana ołówkiem pod kompozycją, tamże odręczna notka "Suchoryt". Praca pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Zabrudzenia marginesów, wymaga odczyszczenia.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
71.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Kościół św. Kazimierza we Lwowie.
Olej na tekturze form. 29,5x21,5 cm. Praca niesygnowana, pochodzi bezpośrednio ze spuścizny po artyście. Stan dobry.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
72.
ŁOTOCKI Kazimierz (1882-1942) – Wieże starego Lwowa.
Rysunek ołówkiem na ark. 32,3x23,5 cm. Praca sygnowana ołówkiem inicjałami K.Ł. Stan dobry.
K. Łotocki (1882-1942) – malarz, grafik, pedagog, działający głównie we Lwowie.
73.
MARCOUSSIS Louis (1878-1941) – Planches de Salut [frontispis].
Akwaforta form. 19,9x23,6 na ark. 29,6x33 cm (w świetle passe-partout). Plansza frontispisowa do niskonakładowej, bibliofilskiej teki "Planches de Salut" wydanej w Paryżu w 1931 przez Jeanne Bucher w 71 egzemplarzach. Zawierała 10 grafik, z których każda poświęcona była pamięci jednego z ulubionych pisarzy artysty (m.in. Baudelaire'a, Dostojewskiego, Rimbauda, Apollinaire'a, Szekspira, Stanisława Przybyszewskiego). Praca niesygnowana. Na dolnym marginesie z lewej ołówkowy numer 45/71. Akwaforta we wsp. drewnianej ramie i głębokim passe-partout. Stan bardzo dobry.
L. Marcoussis (Markus) (1878-1941) - malarz i grafik polski, wybitny przedstawiciel kubizmu, jeden z czołowych i najwcześniej osiadłych w Paryżu (od 1903) reprezentantów École de Paris, przyjaciel P. Picassa, J. Grisa, M. Jacoba, F. Légera.
74.
MENKES Zygmunt (1896-1986) – Music Room.
Litografia form. 35,3x25,2 cm, sygnowana ołówkiem pod kompozycją z prawej ("SMenkes"). Portret młodej kobiety przy fortepianie. Litografia wydana w limitowanym nakładzie przez Associated American Artists (AAA) w Nowym Jorku w 1953. Dołączony certyfikat z krótką informacją o artyście, dołączony przez AAA z numerem 258. Stan bardzo dobry.
Z. Menkes (1896-1986) – malarz i rzeźbiarz pochodzenia żydowskiego, większość życia spędził za granicą. Studia artystyczne rozpoczął 1912 roku w Szkole Przemysłowej we Lwowie i kontynuował w latach 1919–1922 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1922 roku rozpoczął studia w Berlinie w pracowni Aleksandra Archipenki, gdzie spotkał pochodzącego z Drohobycza Joachima Weingarta. Rok później przeniósł się wraz z Weingartem do Paryża, wchodząc w krąg École de Paris. Tam zaprzyjaźnił się z Eugeniuszem Żakiem i Markiem Chagallem. Uczestniczył w wielu wystawach we Francji i innych krajach. W 1928 roku mieszkał w Berlinie. Często odwiedzał Polskę, był członkiem polskich ugrupowań artystycznych „Nowa Generacja” i „Zwornik”, uczestniczył w ich wystawach we Lwowie (1932 i 1935) oraz Warszawie (1935 i 1938). W roku 1935 wraz z Arturem Nachtem-Samborskim zwiedzał Hiszpanię. W tym samym roku przeniósł się na stałe do Stanów Zjednoczonych. W czasie wojny, poruszony informacjami z Polski, tworzył obrazy dotyczące Zagłady. Został wykładowcą w Art Students League. Zamieszkał w dzielnicy Riverdale na nowojorskim Bronxie. Uczestniczył w wielu wystawach w USA, był laureatem wielu nagród amerykańskich, w tym w roku 1967 nagrody Fundacji Alfreda Jurzykowskiego. (Wikipedia).
UWAGA: opłata droit de suite.
75.
PŁOŃSKI Michał (1778-1812) – Chłop holenderski.
Akwaforta form. 10,5x5,6 cm. Rycina z "Recueil de 19 planches études des figures dessinées d'après nature à Amsterdam en 1802, et gravées spirituellement à l'eau forte par M. Plonski à Paris". Przy lewej krawędzi rytowana sygnatura M Plonski f", przy krawędzi prawej cyfra 5. Rycina w drewnianej ramie, passe-partout, za szkłem. Stan dobry. Dołączono publikację W. Tatarkiewicza "Michał Płoński" wydaną w Warszawie w 1926 w serii "Monografie artystyczne".
M. Płoński (1778-1812) - rysownik, grafik i malarz, uczeń Jana Piotra Norblina.
76.
ROLICZ Stanisław (1913-1997) – Oszmiańczuk III.
Drzeworyt form. 15,3x11,6 na ark. 22x18,3 cm. Praca sygnowana odręcznie pod kompozycją i na klocku "Rolicz, Wilno, 42". Stan dobry.
S. Rolicz (1913-1997) - malarz, grafik i pedagog, nierozerwalnie związany z powojennym środowiskiem artystycznym Trójmiasta.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
77.
RYCHTER-JANOWSKA Bronisława (1868-1953) – Dwór w Prusach.
Olej na tekturze form. 38x51 cm. W prawym dolnym narożniku sygnatura artystki: "B. Rychter-Janowska, Prusy, 1929". Wnętrze salonu z kanapą ustawioną pomiędzy dwoma oknami, trzema krzesłami, narożną witryną ze stojącym na niej zegarem, dwoma portretami na ścianach i centralnie umieszczonym stołem.
W 1930 artystka została nagrodzona przez Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych brązowym medalem za obraz "Dwór w Prusach" (41x71 cm, obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie). Nagrodzona kompozycja, bardziej dopracowana niż wariant tu prezentowany, ukazuje podobne wnętrze; kanapa, narożna witryna i zegar zdają się być takie same, pozostałe elementy wystroju (stół, krzesła, obrazy) zmieniono.
Obraz w starej drewnianej ramie, za szkłem. Niewielki ubytek girlandy zdobiącej ramę, stan dobry. Patrz też poz. 23, 420, 1030-1031.
B. Rychter-Janowska (1868-1953) - malarka, publicystka i podróżniczka, uznawana za jedną z najbardziej wyrazistych artystek okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Zyskała miano „malarki ginących polskich dworków”, tworząc sentymentalne, pełne światła i nostalgii pejzaże oraz wnętrza tradycyjnych siedzib szlacheckich.
78.
SIEDLECKI Franciszek (1867-1934) – Fryderyk Nietzsche.
Akwaforta form. 11,7x6,c na ark. 19,7x12,6 cm. Portret umieszczany był jako rycina frontispisowa w pracy niemieckiego filozofa "Tako rzecze Zaratustra" w wydaniach J. Mortkowicza z 1908 i 1913. Miejscowe zabrązowienia arkusza, wymaga konserwacji.
F Siedlecki (1867-1934) - malarz (monachijczyk), grafik i scenograf, teatrolog, jako ilustrator współpracował z "Chimerą", "Sfinksem" i "Sztuką".
79.
STELLER Paweł (1895-1974) – Górnik po pracy.
Drzeworyt form. 24,7x18,7 cm. Mężczyzna siedzący w fotelu i grający na flecie, przez okno widoczne zabudowania kopalniane. Kompozycja z 1955. Pod kompozycją ołówkowe sygnatury: "Drzeworyt - Górnik po pracy" i "P. Steller 1955". Załamania narożnika.
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
80.
STELLER Paweł (1895-1974) – Hałdy w Bogucicach.
Drzeworyt form. 17,2x13,5 cm. Kopalniane hałdy, w tle dymiące kominy. Kompozycja powstała w 1933. Praca niesygnowana. Wyraźne ślady po taśmie na marginesach, ubytek dolnego marginesu i górnego narożnika.
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
81.
STELLER Paweł (1895-1974) – Lirnik.
Drzeworyt form. 27,9x21 cm. Twarz starego mężczyzny z odkrytą głową. Pod kompozycją sygnatury ołówkowe: "Drzeworyt-Lirnik" i "P. Steller 1937". Odbitka zamontowana w passe-partout. Stan dobry.
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
82.
STELLER Paweł (1895-1974) – Portret starca.
Drzeworyt form. 17,3x13,4 cm. Portret starego mężczyzny. Praca niesygnowana. Wyraźne ślady po taśmie na marginesach, niewielki ubytek prawego marginesu, niewielki ubytek górnego narożnika.
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
83.
STELLER Paweł (1895-1974) – Praca w kopalni.
Drzeworyt form. 17,2x13,6 cm. Górnicy przy pracy i wagonik z węglem. Kompozycja z 1933. Na dolnym marginesie ołówkowe sygnatury: "Drzeworyt - Praca w kopalni" i "P. Steller 1933". Załamania narożników arkusza (poza kompozycją).
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.
84.
STELLER Paweł (1895-1974) – Rybniczanka.
Drzeworyt form. 17,3x13,5 cm. Portret starej kobiety w stroju śląskim. Kompozycja powstała w 1950. Praca niesygnowana. Wyraźne ślady po taśmie na marginesach, ubytek dolnego marginesu, niewielki ubytek górnego narożnika.
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
85.
STELLER Paweł (1895-1974) – Sztygar.
Drzeworyt form. 17,3x13,4 cm. Portret starego mężczyzny w górniczym mundurze. Kompozycja powstała w 1932. Praca niesygnowana. Stan dobry.
P. Steller (1895-1974) - artysta plastyk, którego ulubioną formą wyrazu artystycznego był drzeworyt. Uczeń Władysława Skoczylasa. Pozostawił po sobie ponad 10.500 prac, na które składały się drzeworyty, akwarele, rysunki ołówkiem i piórkiem, ilustracje do podręczników, książek, kalendarzy.
86.
WAŁACH Stanisław (1919-1983) – Rodzina I.
Rysunek tuszem lawowanym na ark. form. 77x51,8 cm. Praca w naklejonym papierowym okienku, na jego dolnej krawędzi odręczne ołówkowe sygnatury artysty: "Rodzina I. Tusz" i "St. Wałach 60". Załamanie górnego narożnika. Na odwrocie naniesiono pędzlem próbki kolorów.
S. Wałach (1919-1983) - artysta uprawiający malarstwo sztalugowe, monumentalne świeckie i religijne, a także rysunek i grafikę.
UWAGA: opłata droit de suite.
87.
WAŁACH Stanisław (1919-1983) – Waltornista.
Rysunek tuszem lawowanym na ark. form. 71,8x51,5 cm. Na odwrocie sygnatura artysty, odręczny tytuł, format i technika oraz piecz. "Przyjęto T.P.S.P.", a także naklejka wystawowa TPSP.  Marginesy pracy nieco uszkodzone (ślady usuniętego passe-partout).
S. Wałach (1919-1983) - artysta uprawiający malarstwo sztalugowe, monumentalne świeckie i religijne, a także rysunek i grafikę.
UWAGA: opłata droit de suite.
88.
WASILEWSKI Antoni (1905-1975) – Ulica Pijarska.
Rysunek tuszem na ark. 34,3x24 cm w świetle passe-partout. Praca sygnowana "Antoni Wasilewski" w lewym dolnym narożniku. Praca w drewnianej ramie, passe-partout, za szkłem. Stan dobry.
A. Wasilewski (1905-1975) - polski karykaturzysta, rysownik, malarz, ilustrator, felietonista, radiowiec.
UWAGA: możliwa opłata droit de suite.