Fotografie portretowe

Album form. 27,5x21 cm, kart 25. Efektowna oprawa z epoki – pełna skóra w kolorze brązowym, wyklejki z mory. Na licu i tyle oprawy ślepo tłoczone zdobienia liniowe. W centrum lica zamontowana okrągła metalowa  plakieta (medalion) z wygrawerowanymi inicjałami: "J. G." i datą: "19/3 868", w otoczeniu pełnego reliefowego wieńca z liści dębu. Równolegle do krawędzi lica metalowa ozdobna bordiura z różanym motywem florystycznym. Zdjęcia zamontowane w okienkach z tłoczonymi obramowaniami, po cztery na stronę, na sztywnych kartach albumu z charakterystycznymi fazowanymi i złoconymi brzegami. Oprawa miejscami otarta i nieco zaplamiona, grzbiet i zapinka zachowane fragmentarycznie – wymagają odtworzenia, elementy metalowe na licu spatynowane, kilka okienek na zdjęcia z niewielkimi podklejonymi naddarciami.
Album był własnością malarki Józefiny Geppert - na fotografiach w większości ujęcia portretowe osób związanych z artystką (rodzina, artyści, znajomi) oraz ujęcia portretowe osób, które odcisnęły swój ślad w światowej sztuce, literaturze, muzyce, nauce. Zawiera kolejno:
* 6 szt. ujęć rodziny:
-  Aniela Geppert (1839-1878) - siostra Józefy Geppert. Fotografia wykonana w atelier Freda K. Downera w Watford. Portretowana siedzi w środku. Między 1872, a 1878 pozowała do obrazu Witolda Pruszkowskiego „Portret Anieli Geppert”
- Karol Geppert (1837-1913) - brat Józefy. Poślubił Elizabeth Dowling (ur. 1842) i doczekał się z nią trójki dzieci – synów Józefa i Wilhelma i córki Elżbiety Marii Geppert (1870-1958) zamężnej za Józefem Marianem Bocheńskim. Po śmierci pierwszej żony miał jeszcze dwie, z drugą z nich doczekał się syna Gustawa (1893-1954) i córki Marii Ireny (1895-?). Fotografia wykonana w atelier Artot w Wiedniu
- Karol Geppert z żoną Elisabeth Dowling i córką Elżbietą (1870-1958). Fotografia wykonana w atelier Alfreda Silkiewicza w Tarnopolu
- Elżbieta Geppert (1870-1958) – córka Karola Gepperta i Elisabeth Dowling. Fotografia wykonana w atelier Alfreda Silkiewicza w Tarnopolu
- Józef Geppert - syn Karola Gepperta i Elisabeth Dowling. Fotografia wykonana w atelier Alfreda Silkiewicza w Tarnopolu
- Wilhelm Geppert - syn Karola Gepperta i Elisabeth Dowling. Fotografia bez nadruku atelier
* 7 szt. ujęć artystów związanych ze sztukami plastycznymi:
- Jan Matejko (1838-1893). Fotografia bez nadruku atelier
- Aleksander Kotsis (1836-1877). Fotografia wykonana w atelier Walerego Rzewuskiego w Krakowie
- Artur Grottger (1837-1867).  Fotografia wykonana w atelier Walerego Rzewuskiego w Krakowie
- Stanisław Lipiński (1840-1883). Fotografia bez nadruku atelier, z odręczną dedykacją: „Józefie Geppert na pamiątkę miłego poznania – koleżance w sztuce. Stanisław Lipiński”
- Juliusz Bełtowski (1852-1926). Dwie fotografie wykonane w atelier Walerego Rzewuskiego w Krakowie
- Parys Filippi (1836-1874). Fotografia wykonana w atelier Stanisława Rodeckiego we Lwowie
* 6 szt. ujęć niezidentyfikowanych osób związanych ze światem sztuki wykonanych w atelier Walerego Rzewuskiego w Krakowie, Henriego Le Lieure w Rzymie - na odwrocie odręczna dedykacja: „Z serdecznym podziękowaniem za życzenia i za fotografie. Krzyszkowice 28/5 72”
* 5 szt. ujęć osób związanych z literaturą:
- George Sand (1804-1876). Fotografia wykonana w atelier Nadara w Paryżu
- Eliza Orzeszkowa (1841-1910). Fotografia bez nadruku atelier
- Adam Mickiewicz (1798-1855). Fotografia bez nadruku atelier
- Józef Ignacy Kraszewski (1812-1887). Fotografia wykonana w atelier Walerego Rzewuskiego w Krakowie
- Michał Bałucki (1837-1901). Fotografia wykonana w atelier Walerego Rzewuskiego w Krakowie. Na odwrocie odręczny podpis literata i data: "19/3 868"
* 23 szt. ujęć niezidentyfikowanych osób na fotografiach portretowych wykonanych w krajowych atelier m.in.: Hubner & Feja w Krakowie, Walerego Rzewuskiego w Krakowie, Edwarda Wechsela w Poznaniu, Awita Szuberta w Krakowie, Jana Mieczkowskiego w Warszawie, Bernharda Branda i Józefa Edera we Lwowie, Stanisława Rodeckiego we Lwowie, Ignacego Stahla we Lwowie, B. Rapackiego w Stanisławowie, Jgnacego Kriegera w Krakowie, Bernarda Hennera (seniora) w Przemyślu
* 29 szt. ujęć niezidentyfikowanych osób na fotografiach portretowych wykonanych głównie w wiedeńskich atelier m.in.: Hermann, Angerer, Gertinger, Pokorny, Schrank & Massak, Doms
* 8 szt. ujęć osób związanych z polityką - cesarzowa Eugenia (atelier Disderi, na odwrocie odręcznie data: 18/6 1864), Jerzy Waszyngton, Benjamin Franklin, Napoleon (atelier Goupil & Co.), Ludwik II Bawarski (atelier J. Albert), Pius IX w otoczeniu duchowieństwa (ujęcie wykonane w atelier Karola Beyera w Warszawie - tu bez nadruku zakładu), ujęcie z obrazów - Karola I i Fryderyka Wielkiego
* 19 szt. ujęć artystów związanych ze sztukami plastycznymi - Raffaello Santi da Urbino (1483-152)), Anton van Dyck (1599-1641), Rembrandt (1606-1670), Elisabetta Sirani (1638-1665), Johann Fiedrich Overbeck (1789-1869), Heinrich Maria von Hess (1798-1863), Peter von Cornelius (1783-1867) - 3 szt., Wilhelm von Kaulbach (1805-1874) - 2 szt., Herbert Konig (1820-1876), Karl von Piloty (1826-1886), Nicolas Poussin (194-1665), Paul Delaroche (1797-1856), Rosa Bonheur (1822-1899), Gustav Dore (1832-1883), Jules Romain (1499-1546), Friedrich von Amerling (1803-1887)
* 6 szt. ujęć osób związanych z literaturą - Ludovico Ariosto (1474-1533), Tarquato Tasso (1544-1595), William Shakespeare (1564-166), Friedrich Schiller (1759-1805), Lord Byron (1788-1824), Annette von Droste (1797-1848)
* 10 szt. ujęć osób związanych z muzyką - Johann Sebastian Bach (1685-1750), Ludwig van Bethoven (1770-1827), Christoph Willibald Gluck (1714-1787), Joseph Haydn (1732-1809), Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847), Franz Liszt (1811-1886), Marek Sokołowski (1818-1884) - kompozytor i wirtuoz gitary. Na odwrocie odręczna dedykacja: „19 Marca 1867 roku Wielmożnym Gempert z powinszowaniem Imienin Marek Sokołowski”, Stanisław Moniuszko (1819-1872) - zdjęcie wykonane w atelier Szczepanowski we Lwowie, Anton Rubinstein (1829-1894), Desiree Artot (1835-1907) - belgijska sopranistka
* 2 szt. ujęć osób związanych z nauką - Johannes Winckelmann (1717-1768), Ferdinand Gregorovius (1821-1891) z odręczną dedykacją z 1872 na odwrocie
* 5 szt. ujęć pozostałych
* 6 szt. ujęć patriotycznych związanych z powstaniem styczniowym, z cyklu „Lithuania” Artura Grottgera stanowiących jeden z najbardziej przejmujących obrazów ukazujących nastroje w czasie powstania styczniowego. Reprodukcje fotograficzne rysunków powstałych w latach 1864-1866, wykonane w atelier Awita Szuberta w Krakowie na przełomie lat 80 i 90. XIX w. na zlecenie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Zdjęcia naklejone na oryg. kartonowe podkłady. W centrum dolnych marginesów kompozycji wyciski: "Własność Tow. Przy. Sztuk Pięknych w Krakowie”. Tytuły poszczególnych prac: Puszcza, Znak, Przysięga, Bój, Duch, Widzenie. A. Szubert (1837-1919) - artysta malarz, fotograf, studiował w krakowskiej ASP (uczeń W. Łuszczkiewicza i W. Stattlera), w Rzymie i Wiedniu. Jeden z pierwszych tatrzańskich fotografów. Fotografował głównie Tatry i Pieniny. Otworzył zakłady w Oświęcimiu (1864), w Cursalonie w Szczawnicy (1865-1866) i w Krakowie (1867-1882 przy ul. Krupniczej 7) i ponownie w Szczawnicy, letniej filii krakowskiego zakładu (1882-1909). W 1876 zakład fotograficzny przy ul. Krupniczej 7 został odznaczony medalem postępu na wystawie fotograficznej w Brukseli. W l. 1893-1913 zakład prowadził syn Awit, a w l. 1913-1914 żona Amalia pod nie zmienionym szyldem. Od lat 70. XIX w. fotografował również dzieła sztuki, głównie malarstwo.
* 4 szt. ujęć z wizerunkami włoskich kobiet uczonych: Novella Calderini (1312-1333) - uczona, wykładowczyni prawa; Laura Bassi (1711-1778) uczona, fizyczka i filozofka; Anna Morandi Manzolini (1716-18774) - anatom; Clotylde Tamborini (1758-1817) – filolożka, poeta i profesorka greki. Wszystkie fotografie wykonane w atelier Emilia w Bolonii
* 3 szt. ujęć z przedstawieniami włoskich typów ludowych, m.in. para z Ciociarii (regionu na południe od Rzymu)
* 36 szt. ujęć dzieł sztuki, głównie malarskich, takich artystów jak np.: Raphael (6 szt.), Correggio, Titian, Murillo, Rubens; Frans van Mieris „Mężczyzna grający” z 1676 czy Thomas Lawrence „Czerwony chłopiec” z 1825
*25 szt. ujęć z widokami miejscowości, jak np.: Modling-Bruhl ( 1 szt.), Kleinskal (7 szt.), Salzurg (4 szt.), Drezno (8 szt.), Wiedeń (2 szt.)
Józefa (Józefina, Josefine) Geppert (ur. 2 lutego 1845 w Przemyślu, zm. 1 października 1926 w Krakowie) – polska malarka, kopistka. Była córką Wacława Gepperta (1801-1874), krakowskiego urzędnika, radcy królewskiego i sekretarza namiestnictwa w Krakowie, i Józefy (1809-1870) z Królikiewiczów herbu Różyc. Rodzina Geppertów była zaprzyjaźniona z rodziną Matejków. Józefa uzyskała staranne wykształcenie w języku polskim, niemieckim i francuskim. Edukację w sztuce malarskiej odebrała w Krakowie, we Włoszech, Wiedniu i Monachium pod kierunkiem Jana Matejki, Wilhelma von Kaulbacha, Franza von Lenbacha i Hansa Makarta. Obracała się w kręgach artystów krakowskich drugiej połowy XIX wieku, uważano ją za miłość Aleksandra Kotsisa. W latach 1866-1880 wystawiała swoje kopie mistrzów renesansu, baroku i malarzy flamandzkich w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Należała do Verein der Schriftstellerinnen und Künstlerinnen w Wiedniu (1886-1889) i monachijskiej Der Künstlerinnen-Verein München (1892/1893). Była jedną z założycielek Koła Artystek Polskich w Krakowie i uczestniczyła w jego pierwszej wystawie zorganizowanej w Sukiennicach w 1889. Brała aktywny udział w działalności Koła i była jego wieloletnią prezesową. Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. (Wikipedia).

Portretowana pozuje w ujęciu do kolan. Ubrana w ciemną suknię ze stójką i włosami upiętymi w kok. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk.: "Juliusz Mien Kraków". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Artystyczno - Fotograficzny Juliusza Miena w Krakowie / 31, Sławkowska 31.". Stan bardzo dobry.
E. Geppert (1870–1958) – najprawdopodobniej krewna Józefiny Geppert. Zamężna z Józefem Marianem Bocheńskim (ok. 1856–1929) - inżynierem, urzędnikiem państwowym pełniącym m.in. funkcje naczelnika wydziału urzędu państwowego, dyrektora oraz oficjalnego delegata. Małżeństwo doczekało się pięciorga potomstwa, w tym Karola Adama Jana Bocheńskiego i Elżbiety Bocheńskiej.
J. Mien (1842-1905) - literat, tłumacz literatury francuskiej, fotograf. Uczeń Awita Szuberta. Od 1887 prowadził wspólnie z Józefem Sebaldem atelier przy ul. Sławkowskiej 31. W 1893 otworzył własny zakład przy ul. Kopernika 8, a w roku następnym przy ul. Podwale 13 i Rynku Głównym 24. W 1897 otworzył filię w Zakopanem przy ul. Krupówki 45. W 1894 otrzymał medal na wystawie we Lwowie. Jego specjalnością były fotografie dzieci. Jego zakład był specjalnie w tym celu zaopatrzony w urządzenia przystosowane do wieku i zabaw dzieci. Po jego śmierci do 1919 zakład prowadziła jego córka Klementyna.

Na fotografii cesarz z małżonką i następcą tronu Rudolfem oraz arcyksięciami i arcyksiężniczkami. Na odwrocie reklamowa winieta fotografa z nadrukiem: "Joseph Bermann Kunsthandlung Wien, Graben zur goldenen Krone" i naklejka z wyzłoc. nadrukiem: "Ant. Kozłowski Leopol". Miejscowe niewielkie zaplamienia, na odwrocie otarcie i ślad po kleju, stan ogólny dobry.
Elżbieta Bawarska (niem. Elisabeth Amalie Eugenie; ur. 24 grudnia 1837 w Monachium, zm. 10 września 1898 w Genewie), zwana Sisi – cesarzowa Austrii i królowa Węgier w latach 1854–1898 jako żona cesarza Franciszka Józefa I. Była córką księcia Bawarii, Maksymiliana Bawarskiego oraz jego żony, Ludwiki Wilhelminy Wittelsbach. (Wikipedia).
Franciszek Józef I, niem. Franz Joseph I, węg. I. Ferenc József (ur. 18 sierpnia 1830 w pałacu Schönbrunn koło Wiednia, zm. 21 listopada 1916 tamże) – przedstawiciel domu habsbursko-lotaryńskiego, od 1848 cesarz Austrii i apostolski król Węgier (koronowany w 1867). (Wikipedia).

Arcybiskup ujęty w półpostaci, siedzi na giętym, wysokim fotelu. Na dolnym marginesie kliszy: "Ks. Dr Antoni Baraniak Arcybiskup Poznański Przemęt - Kolęda 1958 r.". Stan dobry.
A. Baraniak (1904-1977) - duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, kapelan i sekretarz prymasów Polski Augusta Hlonda (1933–1948) oraz Stefana Wyszyńskiego (1949–1951), biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1951–1957, arcybiskup metropolita poznański w latach 1957–1977. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego. (Wikipedia).

Kardynał ujęty w półpostaci, siedzi na rzeźbionym, wysokim fotelu. Na górnym marginesie kliszy: "J. E. X. Kardynał Dr. August Hlond Prymas Polski". Na odwrocie niezbyt czytelna piecz.: "Wł. Czarnecki, Poznań, Plac Wolności 3". Niewielkie, miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
A. Hlond (1881-1948) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, biskup diecezjalny katowicki w 1926, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański w latach 1926–1946, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski w latach 1946–1948, prymas Polski w latach 1926–1948, kardynał prezbiter od 1927, Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego. (Wikipedia).

Kardynał ujęty w półpostaci, siedzi na rzeźbionym, wysokim fotelu. Na górnym marginesie kliszy: "J. E. X. Kardynał Dr. August Hlond Prymas Polski". Na odwrocie niezbyt czytelna piecz.: "Wł. Czarnecki, Poznań, Plac Wolności 3". Niewielkie, miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
A. Hlond (1881-1948) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, biskup diecezjalny katowicki w 1926, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański w latach 1926–1946, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski w latach 1946–1948, prymas Polski w latach 1926–1948, kardynał prezbiter od 1927, Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego. (Wikipedia).

Portretowany ujęty w 3/4 postaci. Siedzi na wyściełanym fotelu, ubrany w sutannę z widocznymi guzikami i szerokimi mankietami, pas, piuskę na głowie oraz pelerynkę, na szyi krzyż na sznurze, w prawej ręce zapewne brewiarz. Na dolnym marginesie nadruk: "A. Strauss Vilna". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład w kolorze czarnym. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "A. Strauss & Co Vilna Rue Grande "Maison Schmidt". Krawędzie otarte, niewielkie naddarcie na lewym marginesie, poza tym stan dobry.
K. Hryniewiecki (1841-1929) - duchowny rzymskokatolicki, działacz polityczny II RP, biskup diecezjalny wileński w latach 1883–1889, od 1891 arcybiskup tytularny Perge, poseł na Sejm Litwy Środkowej (marszałek senior). (Wikipedia).
A. W. Strauss (1834-1896) - wileński malarz, dekorator teatralny, fotografii i działacz społeczny. Urodzony 4 grudnia 1834 r. w Wilnie, wywodził się z wileńskiej rodziny szlacheckiej wyznania ewangelickiego. Jego ojcem był burmistrz Wilna Marcin Strauss, a matką Wilhelmina z domu Ruif. Przyrodni brat Emilii i brat Roberta i Edwarda. Już w szkole wykazywał zdolności rysunkowe. W latach 1851–1853 kształcił się pod kierunkiem wileńskiego malarza Jana Moraczyńskiego, po czym wyjechał na studia plastyczne na akademii sztuk pięknych w Petersburgu. Po pierwszym kwartale nauki zdał egzamin uprawniający do nauczania rysunku w gimnazjach rządowych. Studia ukończył w 1857 r. z wynikiem bardzo dobrym i zdecydował się wrócić do Wilna. W ciągu kolejnych trzech lat namalował na zlecenie wiele portretów, jednocześnie w 1858 r. został głównym scenografem wileńskiego teatru. W 1860 r. objął posadę nauczyciela rysunków w Instytucie Szlacheckim w Wilnie, nauczał także w Szkole Żeńskiej im. Najjaśniejszej Pani. Po zamknięciu w 1864 r. przez władze teatru polskiego nie podjął współpracy z powstałym w jego miejsce teatrem rosyjskim i jesienią otworzył razem z Jarosławem Brzozowskim zakład fotograficzny, który od 1880 r. prowadził samodzielnie. Prawdopodobnie w 1868 r. otworzył zakład fotograficzny w Kownie. W 1882 r. na wystawie przemysłu i sztuki w Moskwie uzyskał za swoje fotografie brązowy medal. Około 1885 r. zbył zakład w Kownie. Jego uczniami w dziedzinie fotografii byli Edward, Henryk i Wacław Mistowt-Czyżowie, Stanisław Filibert Fleury i Adam Darkszy. W 1880–1888 był ławnikiem magistratu, angażował się w działalność społeczną, zasiadając w licznych komitetach. Szczególnie zaangażowany w działalność komitetu ogrodowego, z którego inicjatywy i według jego własnych projektów utworzono w Wilnie ogród publiczny w ogrodzie pobernardyńskim i Cielętniku oraz na skwerach nad Wilenką. Zaangażowany w prace przy renowacji wileńskich kościołów św. Jana, św. św. Jakuba i Filipa oraz św. Rafała. Udzielał się przy organizacji wileńskich wystaw rolniczo-przemysłowych w latach 1885, 1887, 1888, 1891, 1893 i 1895.Zmarł 18 grudnia 1896 r. w Wilnie. (Wikipedia).

Arcybiskup siedzi w centrum, wokół księża i osoby cywilne. Na odwrocie błędny napis identyfikacyjny. Stan dobry.
Adam Stefan Stanisław Bonifacy Józef Sapieha (1867-1951) - książę siewierski, kardynał, arcybiskup krakowski, w l. 1922-1923 senator II RP. Od pierwszych dni wojny związany z działalnością niepodległościową. Współpracował z rządem polskim na emigracji. 1 XI 1946 wyświęcił na księdza Karola Wojtyłę.

Ujęcie - symbol głębokiej więzi i szacunku - na którym papież czule wita się i obejmuje klęczącego prymasa. Zdjęcie wykonane przez osobistego fotografa papieża dzień po inauguracji pontyfikatu Jana Pawła II, w auli Pawła VI, gdzie miała miejsce pierwsza audiencja papieska, w której uczestniczyło ok. 4.000 Polaków. Na odwrocie oryg. naklejka fotografa. Stan dobry.
Jan Paweł II (Karol Wojtyła) (1920-2005) - arcybiskup krakowski, kardynał, od 16 X 1978 papież, święty Kościoła katolickiego, jeden z największych autorytetów moralnych XX w.
S. Wyszyński (1901-1981) - duchowny rzymsko-katolicki, prymas Polski w l. 1948-1981, od 1953 kardynał. Jeden z największych Polaków XX w., określany mianem Prymasa Tysiąclecia, mąż stanu, obrońca Kościoła w czasach stalinowskich, internowany przez władze PRL. Jego beatyfikacja miała miejsce 12 IX 2021.
A. Mari (ur. 1940) - fotograf watykański, osobisty fotograf papieża Jana Pawła II. Jest autorem wielu albumów poświęconych Janowi Pawłowi II, wykonał ponad milion jego zdjęć. Pracował jako fotograf kolejnych papieży przez 53 lata. (Wikipedia).

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi obok tralkowej balustrady, wspierając lewą rękę na książce. Ubrana w długą czarną suknię z białym kołnierzykiem. Na dolnym marginesie nadruk: "Krajewski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie odręczny napis identyfikujący ołówkiem: "Elżbieta z Kiełłpszów Buciewiczowa". Miejscowe zaplamienia.

Portretowana ujęta w całej postaci upozowana na tle kolumny i ekranu z romantycznym widokiem. Stoi wspierając dłonie na oparciu wysokiego wyściełanego fotela. Ubrana w długą czarną krynolinę, z rękawami 3/4 i białymi rękawami oraz białym kołnierzykiem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Th. Joop & Co Bromberg". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Th. Joop & Co Bromberg Danzigerstrasse 70 [...]" oraz napis atramentem: "1872". Stan bardzo dobry.
Eduard Johann Theodor Joop urodził się 31.05.1834 roku w Schönbruch/Szczurkowo pow bartoszyński. Rodzicami jego byli właściciel dóbr rycerskich w Redden Gustav Lebrecht i Charlotte Emilie Caroline z d. Matthy. W 1850 roku wdowa zamieszkała z dziećmi w Królewcu. Theodor Joop ożenił się w Bydgoszczy 02.04.1861 roku z Clarą Amandą Mathilde z d. Siebe, siostrą dwóch fotografów Maxa i Hugo. W 1862 roku w Bydgoszczy urodziła mu się córka Eugenia Emilia, zmarła w 1864, w 1871 roku w Bydgoszczy Friedrich Carl, w 1872 roku w Dreźnie syn Rudolf Hugo. W 1872 roku przeniósł się do Drezna i firmę Th. Joop & Comp. przekazał swojemu szwagrowi Ernestowi Penz-Horn. W 1880 roku Th. Joop powrócił do Bydgoszczy i na Wilhelm Str. 15 otworzył nowe atelier pod nazwą Theodor Joop. Artystyczny Zakład Fotograficzny naprzeciwko teatru, gwarancja podobieństwa i niezanikalności obrazu, wykonujemy dagereotypie, fotografie każdego rodzaju w najlepszym wykonaniu, przy dostępnych cenach; sprzedaż ram najwyższego design. Th. Joop założone dnia 13.11.1860 roku. Filie: Bydgoszcz: Danziger Str. 486 (1860-,1867), Danziger Str. 7 (ca.1868-1872), Wilhelmstr. 15 (1880-1894); Berlin; Drezno; Gdańsk; Toruń; Inowrocław. Co roku odwiedzał Th. Joop miejscowości: Chojnice; Człóchów; Jastrowie; Złotów; Łobżenicę; Sępólno Krajeńskie; Wągrowiec; Gniezno; Strzelno; Trzemeszno. Nagrody: Nagrodzony: na wielu wystawach światowych: Paryż 1861, Berlin 1863, Bydgoszcz 1893; właściciel złotego medalu za wspaniałe osiągnięcia w portretowaniu. (biogram za: Leksykon Fotografów - http://www.fotorevers.eu/fotograf/Joop/709/).

Portretowana ujęta w popiersiu, w owalu, w ozdobnej ramce. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie niebieska piecz.: "W. RZEWUSKI". Stan dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi obok podwieszanej kotary, wspierając prawą rękę o blat rzeźbionego stolika z okrągłym blatem. W lewym dolnym narożniku kliszy numer: "6837". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem po polsku i niemiecku: "Zakład fotogr. Majewski i Rehfisch, Poznań, Wilh. ul.23." / "Photogr. Atelier Majewski & Rehfisch Posen, Wilh-Str.23" oraz odręczne ołówkowe napisy: "Bronisia Drzeńska" i "Bronisława Drzeńska". Stan  dobry. Nieczęste.
J. Majewski i R. Rehfisch - fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu w latach 1862-1865 przy ul. Wilhelmowskiej 23 (obecnie al. Marcinkowskiego). Specjalizowali się fotografiach portretowych. Wykonali m.in. portret Floriana Wilkońskiego w 1862, Napoleona Ordy z ok. 1875.

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi na tle ekranu. Ubrana w efektowny strój sceniczny. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk: "Leo Rosenbach Przemyśl". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Leo Rosenbach w Przemyślu" oraz napis atramentem: "Dnia 7/5 90". Miejscowe zaplamienia i otarcia.
L. Rosenbach (1849-1922) - fotograf portrecista, właściciel zakładów w Rzeszowie w latach 1884-1885, w Stanisławowie przy ul. Trzeciego Maja 3, w latach 1885-1906, w Czerniowcach przy ul. Głównej 16, w latach 1906-1909, w Przemyślu w latach 1909-1911 i później w Wiedniu.

Portretowana ujęta w całej postaci, siedzi na fotelu z wyściełanym oparciem. W tle fragment kotary i kolumna z wazonem. Ubrana w czarną krynolinę, na ramionach narzucony szal z okazałymi frędzlami, na głowie efektowny czepek zawiązany kokardą pod brodą. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. W lewym dolnym narożniku podkładu nadruk: "G. Sachowicz". Stan dobry.
G. Sachowicz (1819–1877) - artysta malarz, miniaturzysta, portrecista, fotograf, właściciel warszawskich zakładów fotograficznych przy ul. Mazowieckiej 4 (w latach 1855–1864) i przy ul. Krakowskie Przedmieście 1, obok kościoła świętego Krzyża. Wydawał reprodukcje fotograficzne dzieł malarskich.

Portretowana ujęta w całej postaci, profilem. Stoi przy rzeźbionym stoliku, na którym leży książka, o którą młoda kobieta wspiera dłonie. Na dolnym marginesie pod zdjęciem nadruk: "Kloch & Dutkiewicz a Varsovie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi i nadrukiem: "Atelier Photographique Kloch & Dutkiewicz Faubourg de Cracovie, 411 [7] á Varsovie.". Stan dobry.
Kloch & Dutkiewicz - Meletiusz Dutkiewicz w 1865 roku przeniósł się do Warszawy i objął w zakładzie Karola Beyera posadę głównego asystenta. Zaprzyjaźnił się z jednym z pracowników Ferdynandem Klochem i wspólnie założyli w 1866 samodzielny zakład przy Krakowskim Przedmieściu 7. Zakład cieszył się powodzeniem u arystokracji, głównie dzięki powiązaniom Klocha, który był baronem. W 1867 otrzymali srebrny medal na Powszechnej Wystawie w Paryżu.

Portretowany ujęty w 3/4 postaci, stoi na tle rzeźbionej komody. W ręku trzyma melonik. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk: "T. Bahrynowicz Czerniowce". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Pierwszy Zakład Artystyczno-Fotograficzny w Czerniowcach Ulica Lwowska No 2243". Miejscowe zaplamienia, rozwarstwienie papieru na dolnym marginesie podkładu.
T. Bahrynowicz (zm. 1915) - od 1881 prowadził zakłady fotograficzne w Czerniowcach i w latach 1902-1915 we Lwowie jako c.k. nadworny fotograf, a także nadworny fotograf Teatru Skarbkowskiego, później Teatru Miejskiego we Lwowie.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na wzorzystym dywanie na tle podwieszanej, drapowanej kotary, między wysokim rzeźbionym krzesłem, a stolikiem nakrytym długim obrusem z motywem kwiatowym. Ubrany w mundur, z szablą przy boku. Na dolnym marginesie zdjęcia odręczny atramentowy napis: "Antoni Wagner pułk. austr.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z szerokim niebieskim obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład fotograficzny Alex. Zakrzewski de San Francisco & A. Figiel w Krakowie przy Ulicy Dominikańskiej pod L. 491". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry. Rzadkie.
A. Zakrzewski (zakład Zakrzewski i Figiel) - Kraków, 1865 r.; były oficer inżynierii, znany z prac kartograficznych, a następnie z prac pomiarowych na wyspach Oceanu Spokojnego w Kalifornii, po przeszło dwudziestu latach podróży wrócił do kraju i otworzył zakład fotograficzny (informacje za: A. Żakowicz "Fotografia galicyjska do roku 1918. Fotografowie Galicji, Tatr oraz Księstwa Cieszyńskiego", str. 147).

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi upozowany na tle dekoracji z fragmentem rynku i kościołem Mariackim, wspierając prawą rękę na książce leżącej na giętym stoliku z wazonem z dekoracją florystyczną. Ubrany w strój narodowy - kontusz, żupan zapinany na guzy, spięty łańcuchem, przepasany pasem z ozdobną klamrą, na głowie futrzany kołpak ozdobiony broszą i piórami oraz w szerokie spodnie do wysokich butów. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "S. Balicer w Krakowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z niebieskim obramowaniem i złoc. brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład fotograficzny Szymona Balicera w Krakowie ulica Kolejowa No 16 obok Kasyna wojskowego" oraz odręczny napis: "Król Kurkowy / Bractwo Kurkowe w Krakowie". Miejscowe zaplamienia, głównie na odwrocie, poza tym stan dobry.
S. Balicer (zm. 1895) - fotograf portrecista, którego zakład mieścił się przy ul. Grodzkiej 79, 80-81 oraz Wesołej i Kolejowej 16 (obok kasyna wojskowego) w latach 1890-1904. Zakład istniał od 1849 do ok. 1905, choć po śmierci właściciela w 1895 firmę prowadził krewny o takim samym imieniu i nazwisku. Rozpoczynał od używania rewersów firm Brunck F.Sohne z Norymbergi i Huth Gebruder z Drezna, aby potem pozostać wiernym firmom wiedeńskim: K. Krziwanek, Kühle & Miksche, E. Türkel, L. Türkel, B. Wachtl.

Portretowany ujęty w całej postaci na tle ekranu z romantycznym krajobrazem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "E. Trzemeski we Lwowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z licznymi medalami nagrodowymi i  nadrukiem: "E. Trzemeski Fotograf we Lwowie ulica Kopernika l. 9". Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry. 
E. Trzemeski (1843-1905) - właściciel licznych zakładów fotograficznych. Ok. 1865 odbył praktykę fotograficzną w Trieście w zakładzie Sebastianetti. Pracował w zakładzie artystyczno-fotograficznym Józefa Edera we Lwowie. Od 1869 prowadził własny zakład w budynku przy ul. Szerokiej 13, późniejsza Kopernika 9. W l. 1877-1887 zakład mieścił się w Hotelu Europejskim przy pl. Mariackim 4. W tym też czasie otworzył filię w Krynicy jako jeden z pierwszych zakładów na obrzeżach Polski. Pierwszy podjął się wydania ilustracji do "Trylogii" Henryka Sienkiewicza angażując Juliusza Kossaka. W 1887 przeniósł atelier na ul. 3 Maja 7.

Portretowany oficer ujęty w popiersiu, z profilu. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Adela Lwów Pasaż Mikolascha". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Art. Fotograficzny 'Adela' Robert Schaller w Lwowie ul. Kopernika Pasaż Mikolascha" oraz wpisana atramentem data: "1. I. 1904". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
Adela - zakład fotograficzny we Lwowie, którego właścicielem był Robert Schaller. Atelier mieściło się w latach 1896-1901 przy ul. Kopernika 8, zaś w latach 1901-1911 w Pasażu Mikolascha. W latach 1911-1921 właścicielem był Tadeusz Julian Jaworski.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi na tle malowanej dekoracji. Ubrany w odświętny strój krakowski. Na odwrocie odręczny atramentowy napis: "Jan Teda? z Krakowa". Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "W. Twardzicki". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "Rue Zabia No 4 W. Twardzicki a Varsovie.". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
W. Twardzicki (1837-1902) - warszawski fotograf, portrecista. W 1863 r. uruchomił zakład w skrzydle Pałacu Błękitnego od strony ul. Żabiej 4, który od ok. 1873 przejął Bronisław Marion. Następnie prowadził atelier przy ul. Niecałej 12 w latach 1873-1900 i przy ul. Nowy Świat 46 w latach 1900-1907. Po śmierci w roku 1902 zakładem opiekowała się przez 5 lat Aniela Twardzicka.

Portretowany ujęty w 3/4 w postaci, siedzi patrząc na wprost. Ubrany w kożuszek z szamerowanym zapięciem, na głowie czapka z barankiem. Pod zdjęciem wycisk: "1882". Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Jan Mieczkowski w Warszawie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoconym obramowaniem i złoconymi brzegami. Na odwrocie wyzłoc. reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi i nadrukiem: "Warszawa Róg Senatorskiej i Miodowej No 1 / JMieczkowski  / Paryż Avenue de l'Opera No 57". Stan dobry.
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Cesarz Austrii i król Węgier ujęty w popiersiu, z profilu, w mundurze wojskowym i z charakterystycznym zarostem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "L. Angerer". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi i nadrukiem: "L. Angerer k.k. Hof-Photograph in Wien Stadt Johannesgasse und Wieden, Theresianumgasse No 4". Miejscowe zaplamienia, poza tym stan dobry.
Franciszek Józef I, niem. Franz Joseph I, węg. I. Ferenc József – (1830-1916) - przedstawiciel domu habsbursko-lotaryńskiego, od 1848 cesarz Austrii i apostolski król Węgier. Ugoda austriacko-polska – ugoda wynegocjowana pomiędzy polską szlachtą Galicji a rządem austriackim (głównie rządem Belcrediego i Taafego) w latach 1866-1869. Zawarta w 1867 r. ugoda austriacko-węgierska przekazała władzę w Zalitawii – Węgrom, a w Przedlitawii – Austriakom. Jednak oba narody stanowiły mniejszość w swoich krajach. Dlatego też Austriacy do utrzymania rządów parlamentarnych potrzebowali dodatkowego sojusznika. Oparciem parlamentarnym dla nich stali się Polacy. W latach 1866-1869 doszło do ugody między szlacheckimi politykami galicyjskimi a Austriakami. Spodziewano się wtedy wybuchu wojny Austrii w przymierzu z Francją przeciw Prusom i Rosji, co by od razu odnowiło sprawę polską. Politycy galicyjscy widzieli więc przyszłość Polski w związku z Austrią, i to ich skłoniło do ustępstw na rzecz rządu centralnego. Dlatego też głosowali za konstytucją grudniową, chociaż pragnęli, podobnie jak Czesi, wyodrębnienia Galicji w osobną jednostkę państwową na wzór Węgier. Z drugiej strony rząd centralny korzystał z tego, że w Galicji trwał spór między wsią a dworem o serwituty, oraz spór z Ukraińcami, których rząd mógł zawsze użyć politycznie przeciw polskim politykom szlacheckim, ponieważ, jako naród wtedy nieomal chłopski, widzieli w Polakach wrogów nie tylko ze względów narodowościowych, ale przede wszystkim społecznych. To właśnie dodatkowo skłoniło polityków polskich do ugody, której pozostali wierni aż do końca życia Franciszka Józefa I. W zamian za to oddano im administrację kraju, a namiestnikiem z reguły zostawał zawsze Polak. Skutkiem tego była polonizacja administracji, szkolnictwa i sądownictwa. Również politycy polscy z Galicji często zasiadali w rządach austriackich. (Wikipedia).
L. Angerer (1827-1879) - fotograf i farmaceuta. W latach 60. XIX wieku Ludwig Angerer był najbardziej uznanym fotografem wiedeńskim i najważniejszym portrecistą w monarchii austro-węgierskiej. Po ukończeniu studiów z farmacji i chemii w Peszcie, fotograf pracował jako farmaceuta w aptece w Wiedniu. W 1854 roku, podczas wojny krymskiej, wstąpił do wojska i został farmaceutą wojskowym na Wydziale Medycyny Wojskowej. Przyjechał do Bukaresztu z austriackimi oddziałami okupacyjnymi, gdzie oprócz obowiązków farmaceuty zajmował się fotografią. Wykonał wówczas jedne z najwcześniejszych zdjęć Bukaresztu. Po powrocie do Wiednia otworzył w 1858 roku przy Feldgasse 264 swoje pierwsze studio fotograficzne, które początkowo prowadził wraz z Hugo von Strassernem. Dwa lata później przeniósł się na Feldgasse 1061 (później przemianowanej na Theresianumgasse 6), do nowego własnego studia. W 1862 roku przeniósł się do budynku obok, pod adresem Theresianumgasse 4, gdzie zbudował największą w Wiedniu i wysoko cenioną pracownię, z dużym ogrodem do zdjęć plenerowych. W 1867 roku założył kolejną pracownię w Wiedniu, przy Johannesgasse, którą prowadził ze swoim bratem Viktorem pod nazwą „L. & V. Angerer”. Jako pierwszy fotograf w Wiedniu Angerer wprowadził format zdjęć carte de visite. Wykonywał również fotografie stereoskopowe. Był pierwszym fotografem w monarchii austro-węgierskiej, który otrzymał tytuł k. k. Hof-Photographen – Cesarsko-Królewskiego Nadwornego Fotografa (1860). W swoim studio uwieczniał cesarza Franciszka Józefa I i członków rodziny panującej oraz inne znane osobistości. Fotografował także pejzaże miejskie, dzieła sztuki, rękodzieła i zwierzęta. Swoje prace publikował w albumach oraz prezentował na licznych wystawach, zdobywając medale na wystawach światowych w Londynie (1862), Berlinie (1865) i Paryżu (1867). Był jednym z członków założycieli Towarzystwa Fotograficznego w Wiedniu, powstałego w 1861 roku, którego później został członkiem honorowym. W 1875 roku przekazał firmę bratu. Po śmierci Ludwiga Angerera, w 1879 roku jeden z jego synów i córka przez pewien czas pracowali jako fotografowie w rodzinnej pracowni. Firma działała do wybuchu I wojny światowej w 1914 roku. (biogram za: https://zbiory.mufo.krakow.pl/artist/angerer-ludwig/).

Portretowani ujęci w całych postaciach. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "E. Trzemeski we Lwowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z licznymi medalami nagrodowymi i  nadrukiem: "E. Trzemeski Fotograf we Lwowie ulica Kopernika l. 9". Niewielkie zarysowania na licu, miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry. 
E. Trzemeski (1843-1905) - właściciel licznych zakładów fotograficznych. Ok. 1865 odbył praktykę fotograficzną w Trieście w zakładzie Sebastianetti. Pracował w zakładzie artystyczno-fotograficznym Józefa Edera we Lwowie. Od 1869 prowadził własny zakład w budynku przy ul. Szerokiej 13, późniejsza Kopernika 9. W l. 1877-1887 zakład mieścił się w Hotelu Europejskim przy pl. Mariackim 4. W tym też czasie otworzył filię w Krynicy jako jeden z pierwszych zakładów na obrzeżach Polski. Pierwszy podjął się wydania ilustracji do "Trylogii" Henryka Sienkiewicza angażując Juliusza Kossaka. W 1887 przeniósł atelier na ul. 3 Maja 7.

Portretowani ujęci w całych postaciach. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Cabinet Portrait A. Szubert w Krakowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie odręczne napisy atramentem: "WWdowiszewski Feliks Zaremba / Kraków dnia 1.VIII 1870.". Niewielki ubytek prawego górnego narożnika zdjęcia, miejscowe załamania, otarcia i miejscowe rozwarstwienie podkładu.
A. Szubert (1837-1919) - artysta malarz, fotograf, studiował w krakowskiej ASP (uczeń W. Łuszczkiewicza i W. Stattlera), w Rzymie i Wiedniu. Jeden z pierwszych tatrzańskich fotografów. Fotografował głównie Tatry i Pieniny. Otworzył zakłady w Oświęcimiu (1864), w Cursalonie w Szczawnicy (1865-1866) i w Krakowie (1867-1882 przy ul. Krupniczej 17) i ponownie w Szczawnicy (1882-1909). W 1876 zakład fotograficzny przy ul. Krupniczej 17 został odznaczony medalem postępu na wystawie fotograficznej w Brukseli. W l. 1893-1913 zakład prowadził syn Awit, a w l. 1913-1914 żona Amalia. Od lat 70. XIX w. fotografował również dzieła sztuki, głównie malarstwo.

Pozowana fotografia czteroosobowej grupy młodych osób (kobieta i dwaj mężczyźni) ujętych na tle ekranu z oknem, w którym zamieszczono portret młodego mężczyzny. Na szczególną uwagę zasługuje pies skromnie pozujący w prawym fragmencie kompozycji. Na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk: "Fotografował z natury Walery Rzewuski Kraków Wesoła-Dom własny". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład w kolorze czarnym. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu, w kolorze brązowym, z przedstawieniem wnętrza atelier i z napisem na dolnym marginesie: "Pracownia Fotograficzna Walerego Rzewuskiego w Krakowie" (wariant bez nadrukowanej na górze banderoli przypominającej  o dwuletnim przechowywaniu matryc). Krawędzie nieco otarte, poza tym stan dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowani ujęci w całych postaciach na tle ekranu z górskim pejzażem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "A. Szubert w Krakowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi i nadrukiem: "ASzubert w Krakowie Ulica Krupnicza No 17". Odcięty niewielki fragment dolnego marginesu podkładu, miejscowe zaplamienia.
A. Szubert (1837-1919) - artysta malarz, fotograf, studiował w krakowskiej ASP (uczeń W. Łuszczkiewicza i W. Stattlera), w Rzymie i Wiedniu. Jeden z pierwszych tatrzańskich fotografów. Fotografował głównie Tatry i Pieniny. Otworzył zakłady w Oświęcimiu (1864), w Cursalonie w Szczawnicy (1865-1866) i w Krakowie (1867-1882 przy ul. Krupniczej 17) i ponownie w Szczawnicy (1882-1909). W 1876 zakład fotograficzny przy ul. Krupniczej 17 został odznaczony medalem postępu na wystawie fotograficznej w Brukseli. W l. 1893-1913 zakład prowadził syn Awit, a w l. 1913-1914 żona Amalia. Od lat 70. XIX w. fotografował również dzieła sztuki, głównie malarstwo.

Grupa siedmiu żołnierzy armii austro-węgierskiej upozowanych do pamiątkowej fotografii na ćwiczeniach. Ubrani w mundury, w rękach trzymają mapy. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Fr. Kryjak Kraków" i odręcznie: "1905". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z motywami secesyjnymi z nadrukiem: "Franciszek Kryjak Zakład Artystyczno Fotograficzny w Krakowie ul. Dominikańska L. 3". Wyraźne zaplamienie na lewym marginesie, poza tym stan dobry.
F. Kryjak – krakowski fotograf wykonujący zdjęcia portretowe, działający w latach 1901-1919. Zakład w Artystyczno Fotograficzny, w którym działał w latach 1901-1905 wybudował na podwórku narożnej kamienicy przy ulicy Dominikańskiej 3 i ulicy Poselskiej 30. Graniczyła ona z posesją przy ulicy Grodzkiej 32, gdzie mieszkał. Później prowadził atelier przy ul. Grodzkiej 26.

Wieloosobowa dziewczęca klasa szkolna pozująca do pamiątkowej fotografii z sześcioma nauczycielami. Panny ubrane w odświętne sukienki z długimi rękawami i wysokimi kołnierzykami. Na prawym marginesie podkładu nadruk: "A. & F. Zeuschner Posen". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Prawy margines zdjęcia lekko przycięty, ślady po odklejeniu na odwrocie, poza tym stan dobry. Nieczęste.
A. Zeuschner (1820-1899) i F. Zeuschner (1829-1886) - nadworni fotografowie prowadzący swe atelier w Poznaniu i Berlinie. W l. 1855-1878 przy ul. Wilhelmowskiej 25, w l. 1878-1883 przy ul. Wilhelmowskiej 27, w l. 1886-1901 przy tej samej ulicy pod numerem 5, zaś w l. 1902-1905 pod numerem 24 oraz w Berlinie od V 1864 do 1870 przy ul. Unter den Linden 47 (pod Lipami 47 - obok Hotelu Victoria).

Przyjaciółki upozowane na tle ekranu z leśnymi elementami. Na dolnym marginesie wyzłoc. nadruk: "L. v. Wirschikowski Riga u. Majorenhof". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu oraz odręczne podpisy panien - "Zośka Rappaportówna, Mucha Machnikówna, Manina Hankówna, Maryla Kosacka, Mandrylka Dziudek Hulka Gumieniecka". Stan dobry.
L. von Wirschikowski prowadził znany zakład fotograficzny w Rydze (Łotwa) na przełomie XIX i XX wieku. Jego atelier mieściło się przy Alexander Boulevard (w narożniku Pauluccistrasse), a w okresie letnim prowadził filię w kurorcie Majorenhof (Majori). Zakład zdobywał lokalne wyróżnienia, m.in. srebrny medal na wystawie w Rydze w 1902 roku.

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi obok wyściełanego fotelika. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta atelier z nadrukiem: "Zakład fotograficzny Bolesława Rzewuskiego w Radomiu". Stan bardzo dobry.
B. Rzewuski (ok. 1845-1880) – właściciel zakładu fotograficznego w Radomiu przy ul. Malczewskiego w latach 1868-1880. Rodzicami jego byli Mikołaj i Józefa z d. Szyszkowska. Jego bratem był słynny krakowski fotograf Walery Rzewuski, u którego najprawdopodobniej Bolesław uczył się zawodu. Był powstańcem styczniowym w 1863-1864 roku. W 1871 roku wykonał najstarszą fotografię Radomia. (za: Leksykon fotografów – fotorevers.eu).

Portretowana ujęta w całej postaci, stoi na tle ekranu, obok dekoracji imitującej pień drzewa, patrząc na wprost. W rączkach trzyma obręcz. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "B. Kaliszewski Tarnopol Pasaż Adlera Dom własny". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Zakład Artystyczno-Fotograficzny Brunon Kaliszewski Tarnopol. Pasaż Adlera Dom własny". Stan dobry.
B. Kaliszewski (?-1935) - właściciel zakładu fotograficznego w  Tarnopolu, najpierw przy ul. Trzeciego Maja (dawniej mieścił się tam zakład Alfreda Silkiewicza, do ok. 1894), od 1905 ul. Mickiewicza i 1910 w Pasażu Adlera we własnym domu.

Portretowane ujęte w całej postaci. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "T. Chodźko w Warszawie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta z nadrukiem: "T. Chodźko Nowy Świat No 25" oraz odręczne zapiski atramentem: "Kochanej Mani na pamiątkę od T.J. Nowodworskich". Miejscowe zaplamienia.
T. Chodźko (1840-1908) - fotograf dokumentujący miejsca, w których przebywał. Urodzony na Wileńszczyźnie, działający w Warszawie (od 1876 do 1879), Płocku, Piotrkowie, Ciechocinku, Łomży (od ok. 1880), Druskiennikach i od 1900 w Wilnie. W 1874 wydał "Album Widoków Krajowych". Powstaniec styczniowy, zesłaniec syberyjski, działacz społeczny. (Polecamy obszerny artykuł o fotografie - https://4lomza.pl/index.php?wiad=72312).

Portretowana ujęta w popiersiu. Pod zdjęciem odręczny napis: "1887", na odwrocie wycisk: "1887". Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Jan Mieczkowski w Warszawie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoconymi brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Exposition Universelle á Paris 1878 Médaille d'Or / JMieczkowski  / w Warszawie Róg Senatorskiej i Miodowej No 496 (1) / Succursale á Paris". Stan dobry.
J. Mieczkowski (1830-1889) - jeden z największych i najlepszych fotografów XIX w., konkurujący z Beyerem, wędrowny dagerotypista, wybitny portrecista (za swe portrety otrzymał wyróżnienie na Wystawie Powszechnej w Londynie w 1862 r.). Nagradzany na licznych salonach fotograficznych w Europie i Azji. Pierwszy zakład otworzył w 1847 r., od 1861 firma mieściła się przy rogu Senatorskiej i Miodowej. W 1887 wykonał zdjęcie Tytusa Chałubińskiego i Heleny Modrzejewskiej.

Dwie młode kobiety i chłopiec ujęci w całej postaci, ubrani w odświętne stroje regionalne. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Brak nadruku reklamowego atelier fotograficznego. Niewielki ubytek lewego dolnego narożnika zdjęcia, poza tym stan dobry.

Portretowany ujęty w całej postaci. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Kordysz Kijów". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie ołówkiem data: "J. K. 1874". Stan dobry. Nieczęste.
J. Kordysz, także jako Joseph Kordysch, ros. Иосиф Кордыш (ur. 1824, zm. 21 lipca 1896) – polski fotograf działający w Kamieńcu Podolskim i Kijowie. Nosił tytuł „fotografa Uniwersytetu św. Włodzimierza”. Nie wiadomo, gdzie i u kogo uczył się fotografii. Pierwszy zakład prowadził w Kamieńcu Podolskim, który – po przeniesieniu się Kordysza w 2. połowie lat 60. do Kijowa – przez pewien czas pełnił rolę filii. Prowadził ją Włodzimierz Zagórski, a gdy studio to popadło w problemy finansowe, w 1871 r. odkupił go Michał Greim. W 1875 r. Kordysz przeniósł zakład kijowski pod nowy adres, na Kreszczatiku, jednak już w tym samym roku pisał do Greima: fotografować kto inny będzie – sprzedać mam zamiar koniecznie, bo sam dalej interesu tego prowadzić nie mogę. W trakcie wojny rosyjsko-tureckiej w 1878 r. jako fotograf przebywał w Ruszczuku, na krótko wchodząc w spółkę z Karolem Józefem Migurskim. W 1880 r. zakład przejął  Zagórski, odtąd prowadząc pod własnym nazwiskiem, a sam Kordysz przeprowadził się. W 1890 r., jak wynika z jego listu do Greima, otworzył w Kijowie zakład w lokalu po innym fotografie, Włodzimierzu Wysockim, ale wkrótce on upadł. Był żonaty z Leonią z domu Chevalier-Schiffelholtz. Jego chrześnicą była córka Greima, Modesta. W zbiorach Ossolineum zachowały się listy Kordysza do Michała Greima. (Wikipedia).

Portretowana ujęta w całej postaci. Zdjęcie bez nadruku nazwiska fotografa. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie ołówkiem data: "J. K. 1874". Stan dobry. Nieczęste.
J. Kordysz, także jako Joseph Kordysch, ros. Иосиф Кордыш (ur. 1824, zm. 21 lipca 1896) – polski fotograf działający w Kamieńcu Podolskim i Kijowie. Nosił tytuł „fotografa Uniwersytetu św. Włodzimierza”. Nie wiadomo, gdzie i u kogo uczył się fotografii. Pierwszy zakład prowadził w Kamieńcu Podolskim, który – po przeniesieniu się Kordysza w 2. połowie lat 60. do Kijowa – przez pewien czas pełnił rolę filii. Prowadził ją Włodzimierz Zagórski, a gdy studio to popadło w problemy finansowe, w 1871 r. odkupił go Michał Greim. W 1875 r. Kordysz przeniósł zakład kijowski pod nowy adres, na Kreszczatiku, jednak już w tym samym roku pisał do Greima: fotografować kto inny będzie – sprzedać mam zamiar koniecznie, bo sam dalej interesu tego prowadzić nie mogę. W trakcie wojny rosyjsko-tureckiej w 1878 r. jako fotograf przebywał w Ruszczuku, na krótko wchodząc w spółkę z Karolem Józefem Migurskim. W 1880 r. zakład przejął  Zagórski, odtąd prowadząc pod własnym nazwiskiem, a sam Kordysz przeprowadził się. W 1890 r., jak wynika z jego listu do Greima, otworzył w Kijowie zakład w lokalu po innym fotografie, Włodzimierzu Wysockim, ale wkrótce on upadł. Był żonaty z Leonią z domu Chevalier-Schiffelholtz. Jego chrześnicą była córka Greima, Modesta. W zbiorach Ossolineum zachowały się listy Kordysza do Michała Greima. (Wikipedia).

Portretowany ujęty w całej postaci, stoi obok tralkowanej balustrady. Ubrany w długi płaszcz w pasy, w typie sukmany przepasany szeroki, ciemnym pasem z frędzlami, do którego przytroczona szabla, na głowie czapka obszyta barankiem, na nogach skórzane wysokie buty. W rękach trzyma zapewne owinięte tkaniną ochronną duże, drewniane wiosło, co wskazywałoby na profesję flisaka, bądź przewoźnika rzecznego (wiślanego). Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Maliszewski i Rzymkowski". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie przyklejony zniszczony papier zasłaniający winietę reklamową. Odcięty niewielki fragment dolnego marginesu podkładu, miejscowe otarcia i zaplamienia. Rzadkie.
W. Maliszewski (1836-1885) - dagerotypista, zawodowy fotograf działający w Krakowie w l. 1848-1880. Prowadził założony w 1848 zakład dagerotypowy przy Małym Rynku 430 później przekształcony na fotograficzny. Następnie w 1856 otworzył zakład przy ul. św. Józefa III p., potem Nowy Świat nr 166 (ul. Straszewskiego 9). Od ok. 1870 do 1872 prowadził zakład przy Małym Rynku 432 (obecnie nr 7) wspólnie z Marcelim Rzymkowskim. Był pierwszym stałym dagerotypistą i fotografem w Krakowie. Był autorem siedmiu zdjęć Rynku Głównego posiadających unikatową wartość poznawczą, m.in. fotografia Sukiennic z wieży Mariackiej. Wykonywał zdjęcia stereoskopowe, wydawał zestawy tematyczne zdjęć architektonicznych, kalendarze fotograficzne za l. 1867-1868 z widokami miasta, zabytków, a także fotografii aktorskich.

Portretowany ujęty w całej postaci na tle ekranu. Na dolnym marginesie wyzłoc. podkładu nadruk: "E. Trzemeski we Lwowie". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład w kolorze czarnym. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z licznymi medalami nagrodowymi i  nadrukiem: "E. Trzemeski Fotograf we Lwowie Hotel Europejski". Niewielkie zarysowania na licu, miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry. 
E. Trzemeski (1843-1905) - właściciel licznych zakładów fotograficznych. Ok. 1865 odbył praktykę fotograficzną w Trieście w zakładzie Sebastianetti. Pracował w zakładzie artystyczno-fotograficznym Józefa Edera we Lwowie. Od 1869 prowadził własny zakład w budynku przy ul. Szerokiej 13, późniejsza Kopernika 9. W l. 1877-1887 zakład mieścił się w Hotelu Europejskim przy pl. Mariackim 4. W tym też czasie otworzył filię w Krynicy jako jeden z pierwszych zakładów na obrzeżach Polski. Pierwszy podjął się wydania ilustracji do "Trylogii" Henryka Sienkiewicza angażując Juliusza Kossaka. W 1887 przeniósł atelier na ul. 3 Maja 7.

Portret żałobny niezidentyfikowanej kobiety - głowa w chustce zawiązanej po brodą z zamkniętymi oczami, spoczywająca "w uśpieniu" na poduszce. Zdjęcie naklejone na kartonowy podkład z czarnym obramowaniem. Na odwrocie reklamowa winieta atelier (w kolorze niebieskim; wariant drugi (lata 1862-1867) z herbem Krakowa i tekstem: "Walery Rzewuski Fotografował w Krakowie / Ulica Kopernika No 29 naprzeciw Zakładu klinicznego"). Miejscowe zaplamienia na licu i odwrocie, poza tym stan dobry.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Noblistka ujęta podczas pracy. Na odwrocie francuska piecz. prasowa i odręczny napis identyfikujący ołówkiem. Załamanie lewego dolnego narożnika, zaplamienia na odwrocie.
I. Joliot-Curie (1897-1956) – francuska fizykochemiczka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie chemii, członkini Prezydium Honorowego PKWN we Francji w 1944. Córka Polki Marii Skłodowskiej-Curie i Francuza Pierre’a Curie. Irène Curie poślubiła Frédérica Joliota 9 X 1926. (Wikipedia).

Portretowani ujęci w całych postaciach pozują na tle ekranu i dekoracji. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z cienkim czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Fotografował z Natury Walery Rzewuski w Krakowie. Wesoła, ul. Podwałe, 27. B.". Na odwrocie reklamowy nadruk: "Fotografia wykonana w Zakładzie Fotograficznym Walerego Rzewuskiego" oraz atramentowy napis: "Władysław Leszko (X) wśród przyjaciół, obok siedzi Zygmunt Mendelsburg". Miejscowe zaplamienia.
W. Leszko (1850-1890) - doktor praw, adwokat krajowy i prokurator Izby adwokackiej. Zmarł 27 lipca 1890 w Gleichenbergu (Austria). Ponowny pochówek odbył się w Krakowie 15 marca 1891.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Portretowani ujęci w całych postaciach, z lewej stoi Władysław Leszko, upozowani na tle ekranu z fragmentem wnętrza. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z cienkim czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Fotografował z Natury Walery Rzewuski Kraków Wesoła-Dom Własny". Na odwrocie reklamowa winieta z widokiem atelier w kolorze brązowym i z nadrukiem: "Pracownia Fotograficzna Walerego Rzewuskiego w Krakowie". Stan dobry.
W. Leszko (1850-1890) - doktor praw, adwokat krajowy i prokurator Izby adwokackiej. Zmarł 27 lipca 1890 w Gleichenbergu (Austria). Ponowny pochówek odbył się w Krakowie 15 marca 1891.
W. Rzewuski (1837-1888) - fotograf krakowski, działacz społeczny, jeden z pionierów polskiej fotografii. Studiował w Instytucie Technicznym w Krakowie i w l. 1857-1858 na politechnice w Wiedniu. Od 1859 pracował jako fotograf, najpierw na wolnym powietrzu, później w pracowni w wynajętym pokoju przy ul. Grodzkiej 83. W 1861 otworzył zakład przy ul. Krupniczej 6, następnie przy ul. Kopernika 29. W l. 1864-1867 wystawił dom przy ul. Kolejowej 27b, gdzie 1 XI 1867 otworzył swój renomowany zakład z nowocześnie wyposażonym atelier laboratorium. Wybitny obywatel i radny miasta Krakowa. Znany z fotografii etnograficznej, pejzaży Tatr, tworzył tzw. "żywe obrazy". Autor portretów, w tym powstańców z 1863 i pierwszych albumowych zdjęć aktorów.

Aktorka ujęta w 3/4 postaci, z profilu, w kostiumie scenicznym. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład z czerwonym obramowaniem. Na dolnym marginesie podkładu nadruk: "Modjeska", "Falk 949 Broadway. N. Y.". Niewielkie uszkodzenie lewego górnego narożnika, miejscowe zaplamienia.
H. Modrzejewska (1840-1909) - wybitna polska aktorka, gwiazda scen polskich i amerykańskich, jedna z najwybitniejszych aktorek w historii teatru i odtwórczyni najznakomitszych ról tragicznych w sztukach Williama Szekspira. Wyemigrowała do Ameryki w 1876.
Benjamin J. Falk (1853–1925) - amerykański fotograf gwiazd teatralnych i kinowych, działający w Nowym Jorku (pod adresem na zdjęciu w latach 1883-1892), wyróżniający się technicznym mistrzostwem, potrafiącym nadać portretom aktorskim wyjątkową plastyczność i głębię, wydobyć detale na kostiumach dzięki wprowadzeniu sztucznego oświetlenia elektrycznego.

Portretowany ujęty w całej postaci na tle malowanego ekranu i dekoracji. Ubrany w strój narodowy - żupan zapinany na guzy, przepasany pasem słuckim, futrzany kołpak ozdobiony broszą i piórami oraz w szerokie spodnie do wysokich butów, z szablą przy boku. Pod zdjęciem wyzłoc. nadruk: "Fritz Luckhardt k.k. Hofphotograph Wien". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. obramowaniem. Na odwrocie wyzłoc. reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "Professor Fritz Luckhardt k.k. Hofphotograph Wien. Atelier Leopoldstadt, Taborstrasse 18, Hotel National Wien" oraz odręczna dedykacja portretowanego: "W dowód wdzięczności za mile spędzone chwile na Heumühlgasse 1884. St. Larysz-Niedzielski". Stan bardzo dobry.
S. Niedzielski, herbu Larysza - (ur. 12 lutego 1853 w Śledziejowicach, zm. 5 kwietnia 1938 tamże) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji (1889–1895), doktor prawa, właściciel dóbr Śledziejowice koło Wieliczki. Wybrany do Sejmu Krajowego z IV kurii okręgu wyborczego Wieliczka. Pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Wieliczce. (Wikipedia).
F. Luckhardt (1843-1894) - austriacki fotograf niemieckiego pochodzenia. Studiował najpierw na Politechnicew Kassel, następnie pracował w fabryce mydła w Hanowerze i perfumerii w Paryżu, a później trafił do pracowni René Dagrona. Po przeprowadzce do Wiednia w 1865 roku, początkowo pracował jako korespondent obcojęzyczny w pracowni Oscara Kramera, a w 1867 roku otworzył własną pracownię. Luckhardt zasłynął dzięki stereofonicznym obrazom, które wykonał w latach 1868–1872 przedstawiającym portrety pięknych kobiet. W 1867 roku zdobył wiedzę o druku kolotypowym od Ludwiga Angerera.W kolejnych latach specjalizował się w fotografii portretowej gwiazd, zwłaszcza artystów. Od 1871 do 1887 był sekretarzem Towarzystwa Fotograficznego. Po jego śmierci pracownię kontynuowała wdowa po nim Franziska („Fanny”) Luckhardt z domu Uchatius. (Wikipedia).

Komendant ujęty w półpostaci, en face, siedzi w fotelu, w lewym ręku trzyma papierosa, na podołku papierośnica. Ubrany w mundur z Krzyżem Orderu Virtuti Militari nad lewą kieszenią. Krawędzie lekko otarte, poza tym stan dobry.

Portretowana ujęta w całej postaci upozowana na tle urządzonego z przepychem wnętrza. Siedzi odprężona w tapicerowanym, głębokim fotelu. Ubrana w luźną domową suknię, w uniesionej lewej dłoni trzyma zapalonego papierosa. Na dolnym marginesie wyzłoc. podkładu nadruk: "J. Mien & Sebald Kraków". Na odwrocie wyzłoc. reklamowa winieta zakładu z nadrukiem: "JMien & Sebald Sławkowska 31 Kraków". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Miejscowe zaplamienia, stan ogólny dobry.
M. Puszet z de Mylów (właściwie Maria de Mylo herbu Czochron), ur. 7 kwietnia 1853 w Drozdówce, zm. 18 grudnia 1899 w Nervi we Włoszech) - polska szlachcianka, żona Jana Antoniego Puszeta (Pugeta) (1851–1913), z którym miała syna Ludwika Puget-Puszeta (1877–1942) - krakowskiego rzeźbiarza i malarza. Rodzina jej męża wywodziła się z Francji i osiedliła się w Polsce w XVII wieku. Cechował ją duży talent plastyczny; chętnie malowała pastelami i rysowała. To po niej jej syn Ludwik odziedziczył artystyczne uzdolnienia, które rozwijał w Krakowie i Paryżu. Związana była z krakowską gałęzią rodziny Puszetów, która zamieszkiwała m.in. w historycznym Pałacu Pugetów w Krakowie przy ulicy Starowiślnej. Zmarła w wieku 46 lat we Włoszech. (AI).
J. Sebald (1853-1931) - fotograf krakowski. Od 1887 prowadził wspólnie z Juliuszem Mienem atelier mieszczące się przy ul. Sławkowskiej 31. W 1893 objął zakład po Walerym Rzewuskim przy ul. Kolejowej 11, 8 i 3 w Krakowie, wykupując go wraz z całym wyposażeniem i archiwum klisz i prowadził go do 1900. Od I 1901 prowadził zakład przy ul. Batorego 12 w oficynie pałacyku pod Stańczykiem. Współtwórca tradycji fotografii zakładowej.
J. Mien (1842-1905) - literat, tłumacz literatury francuskiej, fotograf. Uczeń Awita Szuberta. Od 1887 prowadził wspólnie z Józefem Sebaldem atelier przy ul. Sławkowskiej 31. W 1893 otworzył własny zakład przy ul. Kopernika 8, a w roku następnym przy ul. Podwale 13 i Rynku Głównym 24. W 1897 otworzył filię w Zakopanem przy ul. Krupówki 45. W 1894 otrzymał medal na wystawie we Lwowie. Jego specjalnością były fotografie dzieci. Jego zakład był specjalnie w tym celu zaopatrzony w urządzenia przystosowane do wieku i zabaw dzieci. Po jego śmierci do 1919 zakład prowadziła jego córka Klementyna.

Portretowany ujęty w pół postaci, patrzy na wprost. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie odręcznie atramentem: "Dr. Edmund Riel urodzony w r. 1857 23/1/ - zmarł 5/4 1912". Stan bardzo dobry. Dołączono bibułkę ochronną na zdjęcie.
E. Riel (1857–1912) – austriacki urzędnik państwowy, doktor praw i radca dworu, przez wiele lat związany z administracją górniczą w Galicji. W 1896 został wyższym urzędnikiem górniczym i przeniósł się do Galicji. W 1906 objął stanowisko zwierzchnika C. k. Wyższego Urzędu Górniczego w Krakowie dla całej Galicji. Odegrał istotną rolę w rozwoju przemysłu naftowego i woskowego na ziemiach polskich; przewodniczył Radzie Naftowej. Opracowywał przepisy dotyczące bezpieczeństwa w górnictwie, w tym klasyfikacji zagrożeń w kopalniach gazu. Odznaczony Orderem Franciszka Józefa.

Malarz ujęty w popiersiu. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na dolnym marginesie podkładu odręczny ołówkowy napis: "Malarz Rubczak Fotografował W. Glazer B." Podkład lekko zakurzony, poza tym stan dobry.
J. Rubczak (1884-1942) - malarz i grafik. W latach 1904–1911 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Floriana Cynka i Józefa Pankiewicza, później w akademii sztuk graficznych w Lipsku i Académie Colarossi w Paryżu. W 1911 zamieszkał w Paryżu. Od 1917 prowadził w Paryżu własną szkołę graficzną, a od 1924 w Krakowie rozpoczął pracę pedagogiczną w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej. W latach 1931-1932 pełnił funkcję asystenta w katedrze grafiki ASP pod kierownictwem Jana Wojnarskiego. Twórczość Rubczaka pozostawała pod wpływem francuskiego postimpresjonizmu. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu, od 1915 był członkiem Polskiego Towarzystwa Literacko-Artystycznego. W 1925 był współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”. W styczniu 1927 wszedł obok Wincentego Wodzinowskiego i Jerzego Winiarza do Komitetu Wykonawczego bojkotu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie przez środowisko ZPAP, Jednoroga i Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Podczas okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej został aresztowany w Domu Plastyków w Krakowie przy ulicy Łobzowskiej, stamtąd przewieziony do więzienia przy ulicy Montelupich, a potem przetransportowany do obozu w Auschwitz-Birkenau. Tam został rozstrzelany 27 maja 1942 roku. (Wikipedia).

Portretowana w ujęciu na wyściełanej kanapie, siedzi podpierając prawą ręką głowę, lewą rękę delikatnie wspiera na poduszce w kwiaty. Naddarcie lewego dolnego narożnika arkusza, poza tym stan dobry. Patrz też poz. 23, 77, 420, 1031.
Bronisława Anna Waleria Rychter-Janowska h. Ślepowron (ur. 13 lipca 1868 w Krakowie, zm. 29 września 1953 tamże) - malarka, publicystka i podróżniczka, uznawana za jedną z najbardziej wyrazistych artystek okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Zyskała miano „malarki ginących polskich dworków”, tworząc sentymentalne, pełne światła i nostalgii pejzaże oraz wnętrza tradycyjnych siedzib szlacheckich.

Portretowana w ujęciu z profilu, przy lustrze. Na odwrocie odręczny napis: "W lustrze". Niewielki ubytek lewego górnego narożnika arkusza, miejscowe zaplamienia na górnym marginesie, poza tym stan dobry. Patrz też poz. 23, 77, 420, 1030.
Bronisława Anna Waleria Rychter-Janowska h. Ślepowron (ur. 13 lipca 1868 w Krakowie, zm. 29 września 1953 tamże) - malarka, publicystka i podróżniczka, uznawana za jedną z najbardziej wyrazistych artystek okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Zyskała miano „malarki ginących polskich dworków”, tworząc sentymentalne, pełne światła i nostalgii pejzaże oraz wnętrza tradycyjnych siedzib szlacheckich.

Księżna ujęta w całej postaci, siedzi na wysokim rzeźbionym krześle, z przodu widoczny czworonożny towarzysz. Na dolnym marginesie zdjęcia atramentowy napis identyfikujący. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk: "St. Bizański Kraków.". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoconymi brzegami. Stan dobry.
Matylda z Windisch-Grätzów Sapieżyna (1873–1968) - austriacka arystokratka, która po ślubie z księciem Pawłem Janem Sapiehą (ur. w 1860 w Gumniskach - zm. w 1934 w Siedliskach) osiadła w Galicji i stała się gorącą patriotką. Autorka cenionych pamiętników My i nasze Siedliska, działaczka społeczna i opiekunka lokalnej ludności w Siedliskach. Urodziła się 4 listopada 1873 roku w Pradze jako córka austriackiego księcia Ludwika von Windisch-Graetz i hrabianki Walerii Dessewffy. Jej dziadkiem był słynny feldmarszałek Alfred Windisch-Graetz. [Wyszła za mąż za księcia Pawła Sapiehę i zamieszkała w jego majątku w Siedliskach koło Rawy Ruskiej. Mimo arystokratycznego pochodzenia i niemiecko-węgierskich korzeni, szybko nauczyła się języka polskiego, wychowała w nim dzieci i aktywnie angażowała się w pomoc miejscowej ludności. W czasie I wojny światowej organizowała pomoc dla rannych i ofiar konfliktu. Zyskała szacunek jako strażniczka polskości w trudnych czasach zaborów. Po latach spisała swoje wspomnienia pod tytułem My i nasze Siedliska, które po raz pierwszy wydano w 2003 roku. Stanowią one fascynujący dokument życia ziemiaństwa i obyczajowości przełomu XIX i XX wieku. (AI).
S. Bizański (1846-1890) - krakowski fotograf zawodowy. Od 1880 do 1890 właściciel zakładu fotograficznego Pod Nową Bramą przy 430 (obecnie ul. Sienna 10), a następnie pod jego nazwiskiem przy pl. Szczepańskim 3 w Krakowie (w l. 1891-1893) oraz filii w Krynicy i Zakopanem od 1892. W l. 1893-1896 zakład prowadziła wdowa Maria, a w l. 1896-1900 starszy syn Władysław. Autor portretów Walerego Eliasza Radzikowskiego, Władysława Mickiewicza, Henryka Sienkiewicza, a także przedstawień przewodników zakopiańskich i typów tatrzańskich. Fotografował Tatry prawdopodobnie jeszcze przed 1880. Autor dwóch albumów-tek fotografii tatrzańskiej: "Widoki Tatr w fotografiach Stanisława Bizańskiego fotografa w Krakowie" i "Widoki z Tatr" wydanych po śmierci w 1901.

Portretowana ujęta w 3/4 postaci. Na dolnym marginesie nadruk: "B. Henner Ces. i Król. Nadworny Fotograf Kraków ul. Szewska 27". Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z medalami nagrodowymi oraz odręczny napis: "Helena Stawarska pianistka ucz[ennica] Józefa Hofmana [Józef Kazimierz Hofmann (1876-1957) - pianista, kompozytor, pedagog i wynalazca. (Wikipedia)]. Miejscowe otarcia i zakurzenia.
B. Henner (młodszy) (1866-1913) - fotograf, właściciel atelier w Jarosławiu, Krakowie i Lwowie. Praktykę fotograficzną rozpoczął w zakładzie ojca, byłego ucznia francuskiego fotografa Ludwika Lumiere'a. Następnie odbył praktykę w Wiedniu u Putznera, a także w Budapeszcie, Pradze i Sarajewie. Wiele podróżował, wędrował po miastach i miasteczkach Galicji. Pozostawił po swojej działalności duży zbiór fotografii, głównie portretowych, ale także widoków, krajobrazów górskich i wedut. Po raz pierwszy zastosował procesy pozytywowe: fotograwiurę, gumę. W l. 1905-1910 prowadził zakład przy ul. Szewskiej 27 w Krakowie, w 1910 przeniósł się do Lwowa i urządził tam zakład na wysokim poziomie technicznym.

Na odwrocie odręczne ołówkowe zapiski identyfikujące. Jeden kartonik lekko zaplamiony, drugi z niewielkim ubytkiem górnego prawego narożnika i małym naddarciem lewego, poza tym stan dobry.

Odbitka z negatywu. Rodzina upozowana do pamiątkowej fotografii. Na odwrocie odręczny ołówkowy napis: "Rodzina Włodzimierza Tetmajera". Stan dobry.
W. Przerwa-Tetmajer (1861-1923) - malarz i grafik, jeden z czołowych przedstawicieli Młodej Polski; polityk (działacz ludowy i niepodległościowy). Brat przyrodni poety Kazimierza Przerwy-Tetmajera. W 1890 roku ożenił się z Anną Mikołajczykówną (starszą siostrą Jadwigi, z którą ożenił się Lucjan Rydel) córką chłopa z Bronowic, gdzie zamieszkali w drewnianym, krytym strzechą domu.

Album form. ca 17x25 cm, k. 12. Oprawa oryg. - broszura, grzbiet przewiązany sznurkiem. Zdjęcia naklejone na karty albumu. Na fotografiach ujęcia malarza i jego rodziny podczas wypraw wakacyjnych (m.in. w Wiśle), spacerów, w mieszkaniu, w pracowni. Na szczególną uwagę zasługuje kilka zdjęć z wystawy m.in. jego prac w krakowskim Pałacu Sztuki. Oprawa lekko otarta, na przedniej okł. ślady po laku?, wosku?, poza tym stan dobry.
S. Żurawski (1889-1976) - malarz. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Józefa Mehoffera i Wojciecha Weissa w l. 1907-1913. W trakcie studiów wielokrotnie nagradzany. Członek Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg", z którym w l. 1925-1932 stale wystawiał. Malował w żywej kolorystyce, głównie akty i półakty, ale także martwe natury, pejzaże, portrety, kompozycje figuralne. W pracach artysty wyraźnie zarysowuje się inspiracja sztuką Wojciecha Weissa. Uczestniczył w wystawach malarstwa we Lwowie, Krakowie, Poznaniu i Łodzi.