Ekslibrisy heraldyczne
XVII-XIX w.
50.
[BRZOSTOWSKI Paweł Ksawery]. Ex libris Pauli Xav[erii] Brzostowski Sup[remi] Notarii M[agni] D[ucatis] L[ithuaniae] Canon[ici] Viln[ensi].
Miedzioryt na ark. 8,2x5,7 cm. Rytownik nieznany. Ekslibris powstał po 1762 w Wilnie. Tekst na tarczy herbowej pod kapeluszem kanonickim, po bokach dwie mniejsze tarcze z herbem Strzemię. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry.
P. K. Brzostowski (1739-1827) - kanonik wileński, pisarz wielki litewski, referendarz wielki litewski, kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Świętego Stanisława. "Właściciel Mereczowszczyzny i Pawłowa pod Wilnem. Zgromadził bibliotekę historyczno-teologiczną liczącą kilka tysięcy tomów, która drogą zapisu przeszła do Biblioteki Kapitulnej w Wilnie, dublety i resztki nabył antykwariat Zwiebauma w Warszawie" (Podniesińska).
P. K. Brzostowski (1739-1827) - kanonik wileński, pisarz wielki litewski, referendarz wielki litewski, kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Świętego Stanisława. "Właściciel Mereczowszczyzny i Pawłowa pod Wilnem. Zgromadził bibliotekę historyczno-teologiczną liczącą kilka tysięcy tomów, która drogą zapisu przeszła do Biblioteki Kapitulnej w Wilnie, dublety i resztki nabył antykwariat Zwiebauma w Warszawie" (Podniesińska).
51.
[CZARNECKI Zygmunt]. Z Księgozbioru Zygmunta Czarneckiego.
Litografia na ośmiokątnym ark. 7,3x7 cm. Tarcza czteropolowa z herbem Prus III, Roch I, Szreniawa i Łodzia. Ekslibris z ok. 1872. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
Z. Czarnecki (1823-1908) - bibliofil, kolekcjoner, numizmatyk. Jego rozbudowywany sukcesywnie księgozbiór znajdował się w wielkopolskim Rusku. Pasje numizmatyczne zakończył w 1872, sprzedał medale i monety, poświęcił się wyłącznie bibliofilstwu. Jego biblioteka liczyła ok. 7.000 tomów (w większości cennych i rzadkich) z czego 1.600 stanowiły polonika z XV-XVI w. Po śmierci właściciela księgozbiór został zakupiony przez Bibliotekę Baworowskich we Lwowie.
Z. Czarnecki (1823-1908) - bibliofil, kolekcjoner, numizmatyk. Jego rozbudowywany sukcesywnie księgozbiór znajdował się w wielkopolskim Rusku. Pasje numizmatyczne zakończył w 1872, sprzedał medale i monety, poświęcił się wyłącznie bibliofilstwu. Jego biblioteka liczyła ok. 7.000 tomów (w większości cennych i rzadkich) z czego 1.600 stanowiły polonika z XV-XVI w. Po śmierci właściciela księgozbiór został zakupiony przez Bibliotekę Baworowskich we Lwowie.
52.
[CZARNOCKI Jan]. Księgozbiór Jana Czarnockiego.
Litografia na ark. 11x6,7 cm. Herb Lis, poniżej miejsce na wpisanie numerów inwentarzowych. Kompozycja anonimowa sprzed 1891. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
J. Czarnocki (1835-1891) - obywatel ziemski, dziedzic Sawicz Małych (pow. słucki) i Otonek pod Warszawą.
J. Czarnocki (1835-1891) - obywatel ziemski, dziedzic Sawicz Małych (pow. słucki) i Otonek pod Warszawą.
53.
[CZARNOWSCY]. Ex libris Czarnowskich z Rossochy.
Litografia na ark. 4,8x3,7 cm, wykonana w zakładzie litograficznym Gwidona Wattsona w Warszawie w II poł. XIX w. Herb Grabie. Księgozbiór gromadzony był przez Eugeniusza Jana i jego syna Jana Czarnowskiego w rodowej Rossosze (pow. Rawa Mazowiecka). Na ekslibrisie odręczny numer inwentarzowy. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry.
54.
[CZARTORYSCY]. Bibliotheca Czartorysciana Cracoviae.
Litografia na ark. 4,6x3,5 cm, odbitka na papierze gumowanym, z 1889. Owal z herbem Pogoń i dewizą "Bądź co bądź". Wariant z białym, niezadrukowanym tłem. Stan dobry.
55.
[GÓRSKI Władysław]. Z biblioteki Władysława Górskiego.
Litografia (?) na ark. 10,8x8,5 cm. Herb Pobóg, napis poniżej. Ekslibris z ok. 1850? Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Kompozycja lekko rozmyta.
W. Górski (1822-1902) - ziemianin, historyk, kolekcjoner książek. "W 1845 r. ukończył prawo w Charkowie i zaczął gromadzić księgozbiór z zakresu historii i literatury polskiej. Posiadał także archiwalia, rękopisy, zbiory ryciny i numizmaty. Zbiory znajdowały
się najpierw w majątku Górskiego w Śledziach (gub. podolska, pow. hajsyński), potem od 1872 r. w Żytomierzu, następnie od 1878 w Warszawie, a po 1887 w Kotuiżanach. W 1885 r. kolekcję rycin (ok. 4000) darował Muzeum Narodowemu w Krakowie, 500 autografów zakupił po jego śmierci Kazimierz Podwysocki, reszta trafiła do Biblioteki Jagiellońskiej i Biblioteki Krasińskich w Warszawie" (Podniesińska).
W. Górski (1822-1902) - ziemianin, historyk, kolekcjoner książek. "W 1845 r. ukończył prawo w Charkowie i zaczął gromadzić księgozbiór z zakresu historii i literatury polskiej. Posiadał także archiwalia, rękopisy, zbiory ryciny i numizmaty. Zbiory znajdowały
się najpierw w majątku Górskiego w Śledziach (gub. podolska, pow. hajsyński), potem od 1872 r. w Żytomierzu, następnie od 1878 w Warszawie, a po 1887 w Kotuiżanach. W 1885 r. kolekcję rycin (ok. 4000) darował Muzeum Narodowemu w Krakowie, 500 autografów zakupił po jego śmierci Kazimierz Podwysocki, reszta trafiła do Biblioteki Jagiellońskiej i Biblioteki Krasińskich w Warszawie" (Podniesińska).
56.
[GÓRSKI Władysław]. Z biblioteki Władysława Górskiego.
Litografia (?) na ark. 3,9x6 cm. Herb Pobóg, napis poniżej. Ekslibris z II poł. XIX w. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
W. Górski (1822-1902) - ziemianin, historyk, kolekcjoner książek. "W 1845 r. ukończył prawo w Charkowie i zaczął gromadzić księgozbiór z zakresu historii i literatury polskiej. Posiadał także archiwalia, rękopisy, zbiory ryciny i numizmaty. Zbiory znajdowały
się najpierw w majątku Górskiego w Śledziach (gub. podolska, pow. hajsyński), potem od 1872 r. w Żytomierzu, następnie od 1878 w Warszawie, a po 1887 w Kotuiżanach. W 1885 r. kolekcję rycin (ok. 4000) darował Muzeum Narodowemu w Krakowie, 500 autografów zakupił po jego śmierci Kazimierz Podwysocki, reszta trafiła do Biblioteki Jagiellońskiej i Biblioteki Krasińskich w Warszawie" (Podniesińska).
W. Górski (1822-1902) - ziemianin, historyk, kolekcjoner książek. "W 1845 r. ukończył prawo w Charkowie i zaczął gromadzić księgozbiór z zakresu historii i literatury polskiej. Posiadał także archiwalia, rękopisy, zbiory ryciny i numizmaty. Zbiory znajdowały
się najpierw w majątku Górskiego w Śledziach (gub. podolska, pow. hajsyński), potem od 1872 r. w Żytomierzu, następnie od 1878 w Warszawie, a po 1887 w Kotuiżanach. W 1885 r. kolekcję rycin (ok. 4000) darował Muzeum Narodowemu w Krakowie, 500 autografów zakupił po jego śmierci Kazimierz Podwysocki, reszta trafiła do Biblioteki Jagiellońskiej i Biblioteki Krasińskich w Warszawie" (Podniesińska).
57.
[HEDIUS Andrzej]. Andreas Hedio. Philosophiae in Academia Regiomontana Professor Publ. Ordinar. Electoralium Alumnorum Collegii et Convictorii Inspector Primarius.
Miedzioryt na ark. 15,7x8,8 cm. Herb własny Hediusa. Rytownik nieznany. Ekslibris z końca XVII w. Odręczne zapiski na marginesach. Resztki kleju na odwrocie. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie.
A. Hedius (1640-1703) - profesor filozofii w Uniwersytecie Królewieckim; zgromadzoną przez niego bibliotekę liczącą 5.000 tomów zlicytowano po śmierci właściciela w 1704. Kilka starodruków z tego księgozbioru znajduje się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu.
A. Hedius (1640-1703) - profesor filozofii w Uniwersytecie Królewieckim; zgromadzoną przez niego bibliotekę liczącą 5.000 tomów zlicytowano po śmierci właściciela w 1704. Kilka starodruków z tego księgozbioru znajduje się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu.
58.
[HUSARZEWSKI Adolf Jan].
Miedzioryt na ark. 8,8x5,8 cm. Herb własny Husarzewskich (Prus i Sas) podtrzymywany przez dwa lwy. Kompozycja anonimowa z I poł. XIX w. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Na odwrocie podkładu odręczna myląca informacja o właścicielu; "Adolf Jan Husnowski [lub Humowski]". Ekslibris zdjęty z książki, ślady kleju na odwrocie, przetarcia.
A. J. Husarzewski (1790-1855) - szambelan austriacki, kawaler maltański, właściciel dóbr w obw. białostockim, po sprzedaniu których osiadł w Wiedniu.
A. J. Husarzewski (1790-1855) - szambelan austriacki, kawaler maltański, właściciel dóbr w obw. białostockim, po sprzedaniu których osiadł w Wiedniu.
59.
[KASZOWSKI Zygmunt]. Biblioteka Kaszowskich.
Pieczątka (?) na ark. 3,7x3,3 cm. Herb Janina na tle krzyża maltańskiego. Koniec XIX w.? Ekslibris biblioteki rodzinnej Kaszowskich w Łabuńkach, pow. zamojski. "Bilbjoteka (przeszło 4.000 t.) zasobna w panegiryki (kilka tysięcy) i rękopisy heraldyczno-historyczne, prawie cała zrabowana przez Niemców i Austrjaków" (Chwalewik "Zbiory polskie"). Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
60.
[ŁOZIŃSKI Stefan]. Ex libris Stefana Łozińskiego. [2 ekslibrisy].
Drzeworyty na ark. 5,3x10,8 cm i 5,5x11,7 cm. Kompozycja roślinna z wkomponowanym godłem herbowym Leliwa. Mniejszy arkusz nieco obcięty z prawej strony, na większym widoczna w tym miejscu sygnatura WŁ. Ekslibrisy zamontowane na niewielkich czarnych podkładach umieszczonych na wspólnym większym arkuszu sztywnego papieru. Na odwrocie podkładu odręczna sugestia (niepotwierdzona), że autorem kompozycji jest Władysław Łoziński (1843-1913). Stan dobry.
61.
[MILOWICZ C.]. Ex libris C:Milowicz.
Miedzioryt na ark. 3,4x5,5 cm. Herb Mikuliński, tekst poniżej. Ekslibris z I poł. XIX w.? Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
62.
[MNISZECH Leon]. Comte Leon Vandalin Mniszech.
Staloryt na ark. 12,8x9,3 cm. Herb Mniszech, nazwisko właściciela na otaczającym herb otoku. Ekslibris rytowany przez J. C. Trouchou wg kompozycji Lancelevée (sygnatury na płycie), odbity przed 1899. Ekslibris naklejony na kartę z odręcznymi informacjami o obiekcie. Ekslibris nieco zaplamiony w górnej części.
L. Mniszech (1849-1901) - hrabia z Wielkich Kończyc, kawaler maltański, ces. król. podkomorzy.
L. Mniszech (1849-1901) - hrabia z Wielkich Kończyc, kawaler maltański, ces. król. podkomorzy.
63.
[NOWINA-KONOPKA Adam?]. Ex libris Nowina Konopka, Modlnica.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,3x5,9 cm. Herb Nowina, napisy na szarfie poniżej, nad dolną krawędzią miejsce (niewypełnione) na numer inwentarzowy i numer szafy i półki. Kompozycja anonimowa. Biblioteka Narodowa wskazuje Józefa Konopkę (1818-1880) jako właściciela, datując ekslibris "przed 1880". Niewielkie zaplamienie, poza tym stan dobry.
A. Nowina-Konopka (1876-1931) - szambelan papieski, działacz kulturalny i społeczny, właściciel dworu w Modlnicy.
A. Nowina-Konopka (1876-1931) - szambelan papieski, działacz kulturalny i społeczny, właściciel dworu w Modlnicy.
64.
[OSTROWSKI Juliusz Karol]. Ex libris Comitis Ostrowski.
Miedzioryt (?) na ark. 12,2x8,7 cm. Papier żeberkowy. Rytownik nieznany. Ekslibris z II poł. XIX w. Herb Radwan. Niewielkie zażółcenia, stan dobry.
J. K. Ostrowski (1854-1912) - historyk, prawnik, heraldyk, kolekcjoner malarstwa polskiego, właściciel Ujazdu (Radomskie), jeden z najzamożniejszych właścicieli ziemskich w Królestwie Polskim, autor wydawanej przez siebie (nieukończonej) "Księgi herbowej rodów polskich". "Posiada w majątku swym w Ujeździe, częścią zaś w Warszawie, dość pokaźną kilka tysięcy dzieł wynoszącą biblioteką, najbogatszą w dzieła heraldyczne, jako pomocnicze do uprawianej przez właściciela gałęzi studyów naukowych" (Wittyg).
J. K. Ostrowski (1854-1912) - historyk, prawnik, heraldyk, kolekcjoner malarstwa polskiego, właściciel Ujazdu (Radomskie), jeden z najzamożniejszych właścicieli ziemskich w Królestwie Polskim, autor wydawanej przez siebie (nieukończonej) "Księgi herbowej rodów polskich". "Posiada w majątku swym w Ujeździe, częścią zaś w Warszawie, dość pokaźną kilka tysięcy dzieł wynoszącą biblioteką, najbogatszą w dzieła heraldyczne, jako pomocnicze do uprawianej przez właściciela gałęzi studyów naukowych" (Wittyg).
65.
[PISKOWSKI Hilary]. Ex libris bibliothecae personalis P[atris] F[ratris] Hilarionis Piskowski Ord[inis] Pred[icatorum].
Miedzioryt na ark. 10,2x7,8 cm z ok. 1752. Rytował Franciszek Wacław Balcewicz (sygn. na płycie pod kompozycją: "Fr. Balc. sc. Viln."). W górnej części zezwolenie przełożonych zakonu dominikanów, globus i dwa popiersia. W dolnej części dwudzielna tarcza z herbem zakonu dominikanów (kaznodziejów) i herbem Szeliga. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry.
H. Piskowski (1709–1762) - dominikanin, pedagog, żywotopisarz. Od 1752 r. bakałarz teologii w Grodnie [...]. Księgozbiór, składający się z dzieł prawniczych i religijnych, został darowany w 1762 r. zakonowi dominikanów w Grodnie. Jest to jeden z najlepszych ekslibrisów Franciszka Balcewicza, charakterystyczny dla stworzonego przez niego typu" (Podniesińska).
H. Piskowski (1709–1762) - dominikanin, pedagog, żywotopisarz. Od 1752 r. bakałarz teologii w Grodnie [...]. Księgozbiór, składający się z dzieł prawniczych i religijnych, został darowany w 1762 r. zakonowi dominikanów w Grodnie. Jest to jeden z najlepszych ekslibrisów Franciszka Balcewicza, charakterystyczny dla stworzonego przez niego typu" (Podniesińska).
66.
[PODHORSKI Konstanty Mateusz]. Ex Libris Constantini Podhorski.
Miedzioryt na ark. 10,4x8 cm. Herb Brodzic (odmiana). Ekslibris wykonany pod koniec XIX w. w paryskiej firmie Agry, sygnowany na płycie (Biblioteka Narodowa datuje ekslibris na l. 1870-1880). Papier pożółkły, zaplamienie narożnika na odwrocie.
K. Podhorski (1859-1907) - właściciel Mikołajówki (gub. kijowska) i gromadzonej tam przez wiele pokoleń biblioteki. "Zasobna szczególniej jest w dzieła heraldyczne i genealogiczne, ponieważ zamożny właściciel oddaje się z zamiłowaniem studjom heraldycznym i zawsze z ochotą dopełnia wszelkie braki swej biblioteki z tego działu" (W. Wittyg "Ex-libris'y bibliotek polskich : XVI-XX wiek", t. 2 (War. 1907)).
K. Podhorski (1859-1907) - właściciel Mikołajówki (gub. kijowska) i gromadzonej tam przez wiele pokoleń biblioteki. "Zasobna szczególniej jest w dzieła heraldyczne i genealogiczne, ponieważ zamożny właściciel oddaje się z zamiłowaniem studjom heraldycznym i zawsze z ochotą dopełnia wszelkie braki swej biblioteki z tego działu" (W. Wittyg "Ex-libris'y bibliotek polskich : XVI-XX wiek", t. 2 (War. 1907)).
67.
[PONIŃSKI Aleksander Franciszek]. Biblioteka Szelejewska. Ex-Libris Biblioteki Horynieckiej.
Akwaforta (odbitka z dwóch płyt) na ark. 10,5x7,9 cm, autorstwa Franciszka Siedleckiego (sygn. na górnej płycie wewnątrz kompozycji monogramem F. S.). Ekslibris z przełomu XIX/XX w. W górnej części herb Prawdzic i dwie postaci symboliczne, w dolnej - dwa herby: Janina i Łodzia. Bibliotekę w Horyniu (liczącą ok. 40.000 tomów) stworzył Aleksander Franciszek Poniński, poseł, polityk, działacz gospodarczy. Brak górnego narożnika, marginesy nierówne.
68.
[POTOCKI Alfred Józef]. Biblioteka Łańcucka.
Odbitka cynkograficzna na ark. 5,7x5,8 cm. Papier gumowany. Herb Pilawa. Ekslibris anonimowy z lat 70. XIX w. Stan dobry
Biblioteka łańcucka - założona w połowie XVIII w. biblioteka zamkowa w Łańcucie, jedna z najlepiej zachowanych bibliotek magnackich w Polsce o charakterze użytkowym, odzwierciedlającym zainteresowania i potrzeby właścicieli, początkowo Lubomirskich, później Potockich. Przez wiele pokoleń pozostawała w rękach rodziny. Ostatnim jej właścicielem był Alfred Antoni Potocki, ostatni ordynat łańcucki, który wywiózł część księgozbioru na Zachód w 1944.
Biblioteka łańcucka - założona w połowie XVIII w. biblioteka zamkowa w Łańcucie, jedna z najlepiej zachowanych bibliotek magnackich w Polsce o charakterze użytkowym, odzwierciedlającym zainteresowania i potrzeby właścicieli, początkowo Lubomirskich, później Potockich. Przez wiele pokoleń pozostawała w rękach rodziny. Ostatnim jej właścicielem był Alfred Antoni Potocki, ostatni ordynat łańcucki, który wywiózł część księgozbioru na Zachód w 1944.
69.
[POTOCKI Alfred]. Biblioteka Antonińska.
Litografia na ark.5,7x5,8 cm. Herb Pilawa i dewiza "Scutum opponebat scutis" (pol. "tarcza przeciw tarczy"). Ekslibris sprzed 1899. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Ślady kleju na odwrocie.
Biblioteka Antonińska - "Pierwszym właścicielem księgozbioru w Antoninach na Wołyniu był Antoni Henryk Radziwiłł (1775–
1833), potem biblioteka stała się własnością Sanguszków i jej zbiory zostały wzbogacone o spuściznę po Romanie Sanguszce ze Sławuty (1800–1881). Jego córka Maria (1830–1903) [...] wychodząc za mąż za Alfreda Potockiego (1817–1889), ordynata łańcuckiego i namiestnika Galicji, wniosła Antoniny w dom Potockich [...]. Rozbudowy rezydencji antonińskiej (po 1892 r.) dokonał drugi syn Marii i Alfreda, Józef Mikołaj Potocki (1862–1922) – polityk, podróżnik, kolekcjoner, a także słynny hodowca koni. Zgromadził on kolekcję obrazów polskich, rycin, rzeźb i porcelany. Cały księgozbiór antoniński liczył 20 000 tomów. Składał
się z biblioteki głównej zajmującej dwie sale (15 000 tomów), bibliotek osobistych właściciela i jego żony oraz biblioteki pałacowej obejmującej 1500 wytwornych albumów i wydawnictw artystycznych. W Antoninach znajdowało się także bogate archiwum
z rękopisami dzieł naukowych Jana Potockiego (1761–1815) [...]. Po wybuchu rewolucji październikowej tylko niewielka część tych zbiorów ocalała i została przewieziona do Czarnego Ostrowia, a w 1920 r. znalazła się w Warszawie, w pałacu Branickich na Krakowskim Przedmieściu 15. Została spalona przez Niemców w 1944 r." (Podniesińska).
Biblioteka Antonińska - "Pierwszym właścicielem księgozbioru w Antoninach na Wołyniu był Antoni Henryk Radziwiłł (1775–
1833), potem biblioteka stała się własnością Sanguszków i jej zbiory zostały wzbogacone o spuściznę po Romanie Sanguszce ze Sławuty (1800–1881). Jego córka Maria (1830–1903) [...] wychodząc za mąż za Alfreda Potockiego (1817–1889), ordynata łańcuckiego i namiestnika Galicji, wniosła Antoniny w dom Potockich [...]. Rozbudowy rezydencji antonińskiej (po 1892 r.) dokonał drugi syn Marii i Alfreda, Józef Mikołaj Potocki (1862–1922) – polityk, podróżnik, kolekcjoner, a także słynny hodowca koni. Zgromadził on kolekcję obrazów polskich, rycin, rzeźb i porcelany. Cały księgozbiór antoniński liczył 20 000 tomów. Składał
się z biblioteki głównej zajmującej dwie sale (15 000 tomów), bibliotek osobistych właściciela i jego żony oraz biblioteki pałacowej obejmującej 1500 wytwornych albumów i wydawnictw artystycznych. W Antoninach znajdowało się także bogate archiwum
z rękopisami dzieł naukowych Jana Potockiego (1761–1815) [...]. Po wybuchu rewolucji październikowej tylko niewielka część tych zbiorów ocalała i została przewieziona do Czarnego Ostrowia, a w 1920 r. znalazła się w Warszawie, w pałacu Branickich na Krakowskim Przedmieściu 15. Została spalona przez Niemców w 1944 r." (Podniesińska).
70.
[POTOCKI Jakub]. Księgozbiór Helenowski.
Staloryt na ark. 10,5x8,7 cm. Herb Pilawa podtrzymywany przez dwa lwy, na ws5tędze dewiza "Scutum opponebat scutis" (pol. "tarcza przeciw tarczy"). Ekslibris niesygnowany, odbity zapewne w paryskim zakładzie rytowniczym Agry pod koniec XIX w. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
J. Potocki (1863-1934) - syn Stanisława i i Marii z Sapiehów. "Od 1912 r. przy współudziale matki wzbogacał bibliotekę w Helenowie k. Pruszkowa [...]. Podstawą księgozbioru był nabyty w antykwariacie Hieronima Wildera zbiór po Kazimierzu Stronczyńskim. Dalsze zakupy dotyczyły głównie potocianów, powojennej literatury obcej historyczno-pamiętnikarskiej, a także książek z zakresu literatury angielskiej. Po 1918 r. do biblioteki doszły księgozbiory polsko-francuskie z Raju k. Brzeżan i z Wysokiego Litewskiego. Po śmierci Jakuba Potockiego zbiory liczące w sumie 11 899 tomów i obejmujące także stare druki, rękopisy i mapy zostały przekazane do Biblioteki Publicznej w Warszawie, gdzie szczęśliwie przetrwały wojnę. Ekslibris ten uważany był wcześniej wśród kolekcjonerów za znak wykonany dla Stanisława Potockiego" (Podniesińska).
J. Potocki (1863-1934) - syn Stanisława i i Marii z Sapiehów. "Od 1912 r. przy współudziale matki wzbogacał bibliotekę w Helenowie k. Pruszkowa [...]. Podstawą księgozbioru był nabyty w antykwariacie Hieronima Wildera zbiór po Kazimierzu Stronczyńskim. Dalsze zakupy dotyczyły głównie potocianów, powojennej literatury obcej historyczno-pamiętnikarskiej, a także książek z zakresu literatury angielskiej. Po 1918 r. do biblioteki doszły księgozbiory polsko-francuskie z Raju k. Brzeżan i z Wysokiego Litewskiego. Po śmierci Jakuba Potockiego zbiory liczące w sumie 11 899 tomów i obejmujące także stare druki, rękopisy i mapy zostały przekazane do Biblioteki Publicznej w Warszawie, gdzie szczęśliwie przetrwały wojnę. Ekslibris ten uważany był wcześniej wśród kolekcjonerów za znak wykonany dla Stanisława Potockiego" (Podniesińska).
71.
[PRZEZDZIECKI Konstanty]. Biblioteka Konstantego Przezdzieckiego.
Litografia na ark. 6,2x4,6 cm. W górnej części owal z herbem Roch II wewnątrz, poniżej miejsca na wpisanie numerów inwentarzowych. Ekslibris z II poł. XIX w. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
K. Przezdziecki (1846-1896) - "historyk sztuki, właściciel biblioteki przeniesionej jeszcze przez jego ojca Aleksandra z Czarnego Ostrowia do Warszawy. W 1880 r. odziedziczył cenną bibliotekę Konstantego Tyzenhauza w Postawach (gubernia wileńska), a w 1885 r. w antykwariacie Jana K. Gieysztora zakupił korespondencję Joachima Lelewela (obecnie w Bibliotece Jagiellońskiej).
Rozbudował bibliotekę ordynacką w Warszawie przy ul. Foksal, zaprojektowaną z wielkim rozmachem, mieszczącą salę czytelnianą i salę archiwalną, pomieszczenia na katalogi, czasopisma, magazyn książek nieopracowanych oraz wielką salę biblioteczną z cimeliami, bogato wyposażoną w oszklone szafy z książkami, obrazy i przedmioty sztuki. Przezdziecki był darczyńcą nie tylko Biblioteki Jagiellońskiej, ale również Archiwum Akt Dawnych w Krakowie i Gabinetu Archeologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego" (Podniesińska).
K. Przezdziecki (1846-1896) - "historyk sztuki, właściciel biblioteki przeniesionej jeszcze przez jego ojca Aleksandra z Czarnego Ostrowia do Warszawy. W 1880 r. odziedziczył cenną bibliotekę Konstantego Tyzenhauza w Postawach (gubernia wileńska), a w 1885 r. w antykwariacie Jana K. Gieysztora zakupił korespondencję Joachima Lelewela (obecnie w Bibliotece Jagiellońskiej).
Rozbudował bibliotekę ordynacką w Warszawie przy ul. Foksal, zaprojektowaną z wielkim rozmachem, mieszczącą salę czytelnianą i salę archiwalną, pomieszczenia na katalogi, czasopisma, magazyn książek nieopracowanych oraz wielką salę biblioteczną z cimeliami, bogato wyposażoną w oszklone szafy z książkami, obrazy i przedmioty sztuki. Przezdziecki był darczyńcą nie tylko Biblioteki Jagiellońskiej, ale również Archiwum Akt Dawnych w Krakowie i Gabinetu Archeologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego" (Podniesińska).
72.
[SANGUSZKOWIE]. Ex-Libris Slawuta.
Odbitka stalorytowa na ark. 8,1x6,5 cm, na papierze żeberkowym. Kompozycja heraldyczna z 2. poł. XIX z sygnaturą w prawym dolnym narożniku: "AGRY, GR-r" paryskich zakładów graficznych Agry. W centrum kompozycji na płaszczu heraldycznym podbitym gronostajem herb rodowy Pogoń Litewska pod koroną rodową Sanguszków - Księcia Romana Sanguszki, poniżej napis: "Ex-Libris" i nazwa miejscowości: Slawuta (Sławuta). Dolna krawędź lekko pożółkła, mimo to stan bardzo dobry.
Roman Damian Sanguszko (1832-1917) - ordynat zasławski, współtwórca i właściciel biblioteki i archiwum, kolekcjoner. W swojej rezydencji w Sławucie (tereny obecnej Ukrainy na Wołyniu) posiadał efektowny zbiór dzieł sztuki i obszerną bibliotekę. Został zamordowany w swoim pałacu w Sławucie przez żołnierzy rosyjskich w czasie wojny domowej w Rosji, a majątek należący do Sanguszków ponad czterysta lat spalony.
Roman Damian Sanguszko (1832-1917) - ordynat zasławski, współtwórca i właściciel biblioteki i archiwum, kolekcjoner. W swojej rezydencji w Sławucie (tereny obecnej Ukrainy na Wołyniu) posiadał efektowny zbiór dzieł sztuki i obszerną bibliotekę. Został zamordowany w swoim pałacu w Sławucie przez żołnierzy rosyjskich w czasie wojny domowej w Rosji, a majątek należący do Sanguszków ponad czterysta lat spalony.
73.
[SANGUSZKOWIE]. Ex-Libris Gumniska.
Odbitka stalorytowa na ark. 8,1x6,6 cm, na papierze żeberkowym. Kompozycja heraldyczna z 2. poł. XIX z sygnaturą w prawym dolnym narożniku: "AGRY, GR-r" paryskich zakładów graficznych Agry. W centrum kompozycji na płaszczu heraldycznym podbitym gronostajem herb rodowy księcia Romana Sanguszki (Pogoń Litewska pod koroną rodową Sanguszków). Krawędzie lekko pofałdowane, poza tym stan dobry.
Biblioteka w Gumniskach - księgozbiór rodziny Sanguszków w Gumniskach (pow. tarnowski) zawierający m. in. niezwykle obszerne, uporządkowane archiwum rodzinne (także skoligaconych z Sanguszkami Tarnowskich). "Jest tu również cenna bibljoteka (ok. 12.000 tomów)" (E. Chwalewik "Zbiory polskie"). W 1923 w skład zbiorów w Gumniskach weszły rewindykowane z terenów Rosji archiwalia Sanguszków z Podhorców i Sławuty.
Biblioteka w Gumniskach - księgozbiór rodziny Sanguszków w Gumniskach (pow. tarnowski) zawierający m. in. niezwykle obszerne, uporządkowane archiwum rodzinne (także skoligaconych z Sanguszkami Tarnowskich). "Jest tu również cenna bibljoteka (ok. 12.000 tomów)" (E. Chwalewik "Zbiory polskie"). W 1923 w skład zbiorów w Gumniskach weszły rewindykowane z terenów Rosji archiwalia Sanguszków z Podhorców i Sławuty.
74.
[SANGUSZKOWIE]. Ex-Libris Podhorce.
Odbitka stalorytowa na ark. 8,1x6,6 cm, na papierze żeberkowym. Kompozycja heraldyczna z 2. poł. XIX z sygnaturą w prawym dolnym narożniku: "AGRY, GR-r" paryskich zakładów graficznych Agry. W centrum kompozycji na płaszczu heraldycznym podbitym gronostajem herb rodowy księcia Romana Sanguszki (Pogoń Litewska pod koroną rodową Sanguszków). Stan bardzo dobry.
Biblioteka w Podhorcach - gromadzona i przechowywana w renesansowym zamku Sanguszków na Podolu; bogate zbiory dzieł sztuki i pamiątek historycznych pozostały po Wacławie Rzewuskim. "On też założył bibljotekę miejscową (ok. 6.000 t.) składającą się głównie z dzieł dotyczących sztuki wojskowej" (E. Chwalewik "Zbiory polskie", War. 1927, t. 2, s. 68). W latach I wojny zbiory w Podhorcach zostały mocno uszczuplone, część przewieziono do Gumnisk.
Biblioteka w Podhorcach - gromadzona i przechowywana w renesansowym zamku Sanguszków na Podolu; bogate zbiory dzieł sztuki i pamiątek historycznych pozostały po Wacławie Rzewuskim. "On też założył bibljotekę miejscową (ok. 6.000 t.) składającą się głównie z dzieł dotyczących sztuki wojskowej" (E. Chwalewik "Zbiory polskie", War. 1927, t. 2, s. 68). W latach I wojny zbiory w Podhorcach zostały mocno uszczuplone, część przewieziono do Gumnisk.
75.
[SIEDLNICKI Maksymilian]. De La Bibliotheque Du Comte Max: Odrovąż Siedlnicki.
Miedzioryt na ark. 8,6x5,9 cm. Herb Odrowąż staroczeskiego rodu Siedlnickich (Sedlnickich) z Chotlic, przez stulecia właścicieli Polskiej Ostrawy. Twórca nieznany, ekslibris z XVIII w. Zaplamienia na odwrocie, poza tym stan dobry.
76.
[STARZEŃSKI Edmund Józef]. Księgozbiór Muzeum Pokuckiego imienia Starzeńskich w Kołomyi.
Litografia na ark. 8,4x5,9 cm. Herb Lis otoczony owalnym pasem i bordiurą roślinną. Ekslibris anonimowy, odbity po 1892, przed 1900. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Ekslibris zdjęty z książki, ślady kleju. naddarcia, drobne ubytki.
E. J. Starzeński (1845-1900) - dziedzic Mogielnicy w pow. trembowelskim, kolekcjoner, archeolog, starożytnik, mecenas sztuki. W l. 1880. zamieszkał w Kołomyi, gdzie udostępnił publicznie swoje zbiory wraz z biblioteką, działacz Galicyjskiego Tow. Gospodarczego we Lwowie i Tow. Tatrzańskiego w Krakowie (muzeumpamieci.umk.pl). Muzeum otwarto w 1892, "ku uczczeniu wiekopomnej konstytucji 3-go Maja r. 1791 w 101-szą rocznicę jej uchwalenia”, działało do 1901. Po śmierci właściciela część zbiorów trafiła do Muzeum Narodowego w Krakowie (kilka tysięcy obiektów, w tym pamiątki narodowe, dokumenty, zabytki malarstwa, rzeźby oraz zabytki etnograficzne).
E. J. Starzeński (1845-1900) - dziedzic Mogielnicy w pow. trembowelskim, kolekcjoner, archeolog, starożytnik, mecenas sztuki. W l. 1880. zamieszkał w Kołomyi, gdzie udostępnił publicznie swoje zbiory wraz z biblioteką, działacz Galicyjskiego Tow. Gospodarczego we Lwowie i Tow. Tatrzańskiego w Krakowie (muzeumpamieci.umk.pl). Muzeum otwarto w 1892, "ku uczczeniu wiekopomnej konstytucji 3-go Maja r. 1791 w 101-szą rocznicę jej uchwalenia”, działało do 1901. Po śmierci właściciela część zbiorów trafiła do Muzeum Narodowego w Krakowie (kilka tysięcy obiektów, w tym pamiątki narodowe, dokumenty, zabytki malarstwa, rzeźby oraz zabytki etnograficzne).
77.
[STARZEŃSKI Edmund Józef]. Muzeum Pokuckie imienia Starzeńskich w Kołomyi.
Litografia na ark. 10,4x8,1 cm. Herb Lis, napis na wstędze. Ekslibris odbity po 1892, przed 1900, sygnowany "Miziewicz, Kołomyja". Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
E. J. Starzeński (1845-1900) - dziedzic Mogielnicy w pow. trembowelskim, kolekcjoner, archeolog, starożytnik, mecenas sztuki. W l. 1880. zamieszkał w Kołomyi, gdzie udostępnił publicznie swoje zbiory wraz z biblioteką, działacz Galicyjskiego Tow. Gospodarczego we Lwowie i Tow. Tatrzańskiego w Krakowie (muzeumpamieci.umk.pl). Muzeum otwarto w 1892, "ku uczczeniu wiekopomnej konstytucji 3-go Maja r. 1791 w 101-szą rocznicę jej uchwalenia”, działało do 1901. Po śmierci właściciela część zbiorów trafiła do Muzeum Narodowego w Krakowie (kilka tysięcy obiektów, w tym pamiątki narodowe, dokumenty, zabytki malarstwa, rzeźby oraz zabytki etnograficzne).
E. J. Starzeński (1845-1900) - dziedzic Mogielnicy w pow. trembowelskim, kolekcjoner, archeolog, starożytnik, mecenas sztuki. W l. 1880. zamieszkał w Kołomyi, gdzie udostępnił publicznie swoje zbiory wraz z biblioteką, działacz Galicyjskiego Tow. Gospodarczego we Lwowie i Tow. Tatrzańskiego w Krakowie (muzeumpamieci.umk.pl). Muzeum otwarto w 1892, "ku uczczeniu wiekopomnej konstytucji 3-go Maja r. 1791 w 101-szą rocznicę jej uchwalenia”, działało do 1901. Po śmierci właściciela część zbiorów trafiła do Muzeum Narodowego w Krakowie (kilka tysięcy obiektów, w tym pamiątki narodowe, dokumenty, zabytki malarstwa, rzeźby oraz zabytki etnograficzne).
78.
[TARNOWSKI Jan Feliks, TARNOWSKA Waleria]. Z biblioteki Iana Wal: hr: Tarnowskich.
Miedzioryt na ark. 23,8x15,2 cm. Herb Leliwa. Dzieło nieznanego, zapewne paryskiego, rytownika wg projektu Franciszka Marii Lanciego, z 1839. Miejscowe wyraźne zabrązowienia papieru, resztki podlepek na odwrocie.
J. F. Tarnowski (1777-1842) - kasztelan, senator Królestwa Polskiego, historyk, założyciel biblioteki w Dzikowie. "Zbiory gromadził od ok. 1804 r., najpierw w Horochowie na Wołyniu, majątku swej żony Walerii, z domu Stroynowskiej (1782–1849), malarki i bibliofilki, później w Dzikowie. Zamierzał stworzyć duży księgozbiór rodzinny i bibliotekę naukową. Kupował całe księgozbiory [...]. Obok żony pomagał mu syn Bogdan (1805–1850). Tarnowski zatrudniał profesjonalnych bibliotekarzy i w 1826 r. sporządzono katalog zbiorów. W 1842 r. biblioteka liczyła 13 000–15 000 dzieł, w tym ok. 8000 poloniców, zbiór druków dysydenckich, wiele wydań Biblii, literaturę polityczną z epoki stanisławowskiej i liczne wydania z zakresu sztuki [...]. W bibliotece
znajdowały się m.in.: najstarsza kopia kroniki polskiej Galla Anonima, rękopis Pana Tadeusza i pierwszy odpis Bogurodzicy. W 1927 r. pałac spłonął, a większość zbiorów bibliotecznych została zdeponowana w innych bibliotekach. Do książek większego formatu wklejano cały ekslibris, do woluminów mniejszych wycinano jedynie herb albo sam napis" (Podniesińska). Tu ekslibris zachowany pełnym formacie.
J. F. Tarnowski (1777-1842) - kasztelan, senator Królestwa Polskiego, historyk, założyciel biblioteki w Dzikowie. "Zbiory gromadził od ok. 1804 r., najpierw w Horochowie na Wołyniu, majątku swej żony Walerii, z domu Stroynowskiej (1782–1849), malarki i bibliofilki, później w Dzikowie. Zamierzał stworzyć duży księgozbiór rodzinny i bibliotekę naukową. Kupował całe księgozbiory [...]. Obok żony pomagał mu syn Bogdan (1805–1850). Tarnowski zatrudniał profesjonalnych bibliotekarzy i w 1826 r. sporządzono katalog zbiorów. W 1842 r. biblioteka liczyła 13 000–15 000 dzieł, w tym ok. 8000 poloniców, zbiór druków dysydenckich, wiele wydań Biblii, literaturę polityczną z epoki stanisławowskiej i liczne wydania z zakresu sztuki [...]. W bibliotece
znajdowały się m.in.: najstarsza kopia kroniki polskiej Galla Anonima, rękopis Pana Tadeusza i pierwszy odpis Bogurodzicy. W 1927 r. pałac spłonął, a większość zbiorów bibliotecznych została zdeponowana w innych bibliotekach. Do książek większego formatu wklejano cały ekslibris, do woluminów mniejszych wycinano jedynie herb albo sam napis" (Podniesińska). Tu ekslibris zachowany pełnym formacie.
79.
[TYSZKIEWICZ Konstanty Benedykt]. Z biblioteki łohoyskiey.
Litografia na ark. 3,8x3,8 cm. Herb Leliwa pod koroną hrabiowską. Ekslibris z 2 ćwierci XIX w. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
K. B. Tyszkiewicz (1806-1868) - archeolog, publicysta, kolekcjoner, etnograf, znawca i miłośnik Mińszczyzny. Ze zgromadzonych przez siebie blach skomponował i wydał "Pomniki rytownictwa polskiego". Biblioteka w Łohojsku (pow. borysowski, Mińszczyzna) w 1847 liczyła 3.000 "dzieł wybornych" i 500 starych druków dotyczących głównie historii Słowian.
K. B. Tyszkiewicz (1806-1868) - archeolog, publicysta, kolekcjoner, etnograf, znawca i miłośnik Mińszczyzny. Ze zgromadzonych przez siebie blach skomponował i wydał "Pomniki rytownictwa polskiego". Biblioteka w Łohojsku (pow. borysowski, Mińszczyzna) w 1847 liczyła 3.000 "dzieł wybornych" i 500 starych druków dotyczących głównie historii Słowian.
80.
[WITTYG Wiktor]. Ex libris Victoris Windyk Wittyg.
Cynkotypia na ark. 8,9x4,8 cm. Herb Prus I, poniżej na wstędze dewiza "Labroa pro patria". Kompozycja anonimowa z 4 ćwierci XIX w. W górnej części odręczny numer inwentarzowy. Ekslibris zdjęty z książki, ślady kleju, naddarcie krawędzi.
W. Wittyg (1857-1921) - "inżynier melioracji, przedsiębiorca, z zamiłowania archeolog i numizmatyk, bibliofil. Od 1889 r. członek czynny Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie. Zbierał pieczęcie, numizmaty, heraldykę, varsaviana i ekslibrisy, publikował prace dotyczące każdej z tych dziedzin. Opracował pierwszą polską monografię ekslibrisów od XVI do XX w. 'Ex-librisy bibliotek polskich', wydaną w dwóch tomach w 1903 i 1907 r. [...] Biblioteka Wittyga została zlicytowana w 1922 r. Ekslibris był drukowany na papierze słomkowym i białym" (Podniesińska).
W. Wittyg (1857-1921) - "inżynier melioracji, przedsiębiorca, z zamiłowania archeolog i numizmatyk, bibliofil. Od 1889 r. członek czynny Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie. Zbierał pieczęcie, numizmaty, heraldykę, varsaviana i ekslibrisy, publikował prace dotyczące każdej z tych dziedzin. Opracował pierwszą polską monografię ekslibrisów od XVI do XX w. 'Ex-librisy bibliotek polskich', wydaną w dwóch tomach w 1903 i 1907 r. [...] Biblioteka Wittyga została zlicytowana w 1922 r. Ekslibris był drukowany na papierze słomkowym i białym" (Podniesińska).
81.
[ZAMOYSKI Stanisław]. Z biblioteki Ordynacyi Zamoyskiey roku 1815. Stanisław ordynat Zamoyski.
Miedzioryt na ark. 10,8x7,8 cm. Herb Jelita i dewiza "To mniey boli". Ekslibris z 1815 autorstwa sprowadzonego przez Zamoyskiego drezdeńskiego rytownika Johanna Friedricha Brudera (1782-1838), niesygnowana. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
Biblioteka Zamoyskich - "w 1815 r. Stanisław Zamoyski odnowił Pałac Błękitny i założył w nim Bibliotekę Ordynacką, w której skład weszły: biblioteka pałacowa gromadzona przez kolejnych ordynatów, Biblioteka Akademii Zamojskiej, warszawski księgozbiór Andrzeja Zamoyskiego i księgozbiory jego synów rozmieszczone w Zwierzyńcu i Klemensowie.Połączone zbiory sam porządkował i opatrzył powyższym ekslibrisem [...]. Ekslibris był używany do oznaczania pozycji z biblioteki ordynackiej do końca XIX w. Biblioteka Ordynacji Zamojskiej zawierała cenne kolekcje historyczne, w tym zbiory specjalne, unikaty i cymelia. Poniosła
ogromne straty w czasie II wojny światowej" (Podniesińska).
Biblioteka Zamoyskich - "w 1815 r. Stanisław Zamoyski odnowił Pałac Błękitny i założył w nim Bibliotekę Ordynacką, w której skład weszły: biblioteka pałacowa gromadzona przez kolejnych ordynatów, Biblioteka Akademii Zamojskiej, warszawski księgozbiór Andrzeja Zamoyskiego i księgozbiory jego synów rozmieszczone w Zwierzyńcu i Klemensowie.Połączone zbiory sam porządkował i opatrzył powyższym ekslibrisem [...]. Ekslibris był używany do oznaczania pozycji z biblioteki ordynackiej do końca XIX w. Biblioteka Ordynacji Zamojskiej zawierała cenne kolekcje historyczne, w tym zbiory specjalne, unikaty i cymelia. Poniosła
ogromne straty w czasie II wojny światowej" (Podniesińska).
* * *
XX w.
82.
[BALLESTREM Karol Franciszek]. E[x] L[ibris] der Gräfl. v. Bellestrem'schen Volks-Bibliothek Ruda.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,1x7,7 cm (ekslibris w kształcie tarczy herbowej). Herb rodowy Ballestremów di Castellengo, tekst poniżej, nad dolną krawędzią lampka górnicza. Kompozycja anonimowa sprzed 1914. Ekslibris biblioteki w Rudzie, najstarszej dzielnicy Rudy Śląskiej. Księgozbiór służył robotnikom pracującym dla Ballestremów i ich rodzinom. Niewielkie zaplamienia.
83.
[BARTKOWSKI Jan]. Ex libris p. mgr. Jana Bartkowskiego.
Akwaforta na ark. 13,3x10,2 cm. Herb Ostoja, nad nim napis tytułowy na szarfie.Na dolnym marginesie ołówkowe sygnatury: "akwaforta" i "T. Steifer, I R.". Zapewne praca studenta I roku - być może Tomasza Steifera (1955-2015) - historyka, malarza i heraldyka, konserwator agrafiki, członka założyciela Polskiego Towarzystwa Heraldycznego. Ślady po podlepkach na odwrocie.
84.
[BARTKOWSKI Jan]. Jan Bartkowski.
Akwaforta na ark. 8x6,8 cm. Herb Ostoja, pod nim napis tytułowy na szarfie.Kompozycja niesygnowana, zapewne praca studencka Tomasza Steifera (1955-2015) - historyka, malarza i heraldyka, konserwator agrafiki, członka założyciela Polskiego Towarzystwa Heraldycznego (patrz wyżej). Ślady po podlepkach na odwrocie.
85.
[BIBLIOTEKA Kórnicka]. Ex libris Bibliothecae Cornicensis. 150 lat w służbie Narodu.
Akwaforta na ark. 13,5x12,7 cm. Płyta owalna. Tarcza herbowa z otwartą księgą i herbami Ogończyk (Działyńskich) i Jelita (Zamoyskich). Kompozycja Andrzeja Jeziorkowskiego z 1978, sygnowana i datowana ołówkiem na dolnym marginesie. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan bardzo dobry.
Biblioteka Kórnicka - jedna z najstarszych bibliotek w Polsce. "Jej założenie tradycyjnie datuje się na 1826[1], kiedy Tytus Działyński (1796–1861) odziedziczył zamek w Kórniku i zaczął w nim gromadzić swój prywatny księgozbiór. Przez kolejne lata Działyński podróżował zarówno w granicach zaborów Polski jak i za granicę, skąd przywoził cenne zbiory. Po jego śmierci gromadzenie księgozbioru kontynuował syn Tytusa Jan Kanty Działyński (1829-1880). Jego następcą i spadkobiercą został wnuk Tytusa i siostrzeniec Jana - Władysław Zamoyski (1853-1924). On w porozumieniu z matką Jadwigą Zamoyską z Działyńskich (1831-1923) oraz z młodszą siostrą Marią Zamoyską (1860-1937) zdecydował się na utworzenie Fundacji Zakłady Kórnickie, której przekazał zarząd i opiekę nad Biblioteką Kórnicką. W 1953 roku Biblioteka została włączona do Polskiej Akademii Nauk. Zbiory Biblioteki liczą ok. 400 tysięcy woluminów, w tym 30 tysięcy starych druków i 15 tysięcy rękopisów, m.in. Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego a także Napoleona Bonaparte" (Wikipedia).
Biblioteka Kórnicka - jedna z najstarszych bibliotek w Polsce. "Jej założenie tradycyjnie datuje się na 1826[1], kiedy Tytus Działyński (1796–1861) odziedziczył zamek w Kórniku i zaczął w nim gromadzić swój prywatny księgozbiór. Przez kolejne lata Działyński podróżował zarówno w granicach zaborów Polski jak i za granicę, skąd przywoził cenne zbiory. Po jego śmierci gromadzenie księgozbioru kontynuował syn Tytusa Jan Kanty Działyński (1829-1880). Jego następcą i spadkobiercą został wnuk Tytusa i siostrzeniec Jana - Władysław Zamoyski (1853-1924). On w porozumieniu z matką Jadwigą Zamoyską z Działyńskich (1831-1923) oraz z młodszą siostrą Marią Zamoyską (1860-1937) zdecydował się na utworzenie Fundacji Zakłady Kórnickie, której przekazał zarząd i opiekę nad Biblioteką Kórnicką. W 1953 roku Biblioteka została włączona do Polskiej Akademii Nauk. Zbiory Biblioteki liczą ok. 400 tysięcy woluminów, w tym 30 tysięcy starych druków i 15 tysięcy rękopisów, m.in. Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego a także Napoleona Bonaparte" (Wikipedia).
86.
[BIBLIOTEKA Kórnicka]. Fundacja Zakłady Kórnickie. Bibljoteka.
Odbitka cynkograficzna na ark. 14,6x14,5 cm. Odbitka z ok. 1928. Herby Ogończyk i Jelita we wspólnym wieńcu laurowym. W górnej części na wstędze hasło "Bóg i Ojczyzna". Kompozycja Rudolfa Mękickiego z 1926 dla Biblioteki Kórnickiej, sygnowana na płycie monogramem R. M. Ekslibris przytwierdzony górną krawędzią do papierowego podkładu. Papier lekko pofałdowany w miejscu klejenia.
Biblioteka Kórnicka - jedna z najstarszych bibliotek w Polsce. "Jej założenie tradycyjnie datuje się na 1826[1], kiedy Tytus Działyński (1796–1861) odziedziczył zamek w Kórniku i zaczął w nim gromadzić swój prywatny księgozbiór. Przez kolejne lata Działyński podróżował zarówno w granicach zaborów Polski jak i za granicę, skąd przywoził cenne zbiory. Po jego śmierci gromadzenie księgozbioru kontynuował syn Tytusa Jan Kanty Działyński (1829-1880). Jego następcą i spadkobiercą został wnuk Tytusa i siostrzeniec Jana - Władysław Zamoyski (1853-1924). On w porozumieniu z matką Jadwigą Zamoyską z Działyńskich (1831-1923) oraz z młodszą siostrą Marią Zamoyską (1860-1937) zdecydował się na utworzenie Fundacji Zakłady Kórnickie, której przekazał zarząd i opiekę nad Biblioteką Kórnicką. W 1953 roku Biblioteka została włączona do Polskiej Akademii Nauk. Zbiory Biblioteki liczą ok. 400 tysięcy woluminów, w tym 30 tysięcy starych druków i 15 tysięcy rękopisów, m.in. Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego a także Napoleona Bonaparte" (Wikipedia).
Biblioteka Kórnicka - jedna z najstarszych bibliotek w Polsce. "Jej założenie tradycyjnie datuje się na 1826[1], kiedy Tytus Działyński (1796–1861) odziedziczył zamek w Kórniku i zaczął w nim gromadzić swój prywatny księgozbiór. Przez kolejne lata Działyński podróżował zarówno w granicach zaborów Polski jak i za granicę, skąd przywoził cenne zbiory. Po jego śmierci gromadzenie księgozbioru kontynuował syn Tytusa Jan Kanty Działyński (1829-1880). Jego następcą i spadkobiercą został wnuk Tytusa i siostrzeniec Jana - Władysław Zamoyski (1853-1924). On w porozumieniu z matką Jadwigą Zamoyską z Działyńskich (1831-1923) oraz z młodszą siostrą Marią Zamoyską (1860-1937) zdecydował się na utworzenie Fundacji Zakłady Kórnickie, której przekazał zarząd i opiekę nad Biblioteką Kórnicką. W 1953 roku Biblioteka została włączona do Polskiej Akademii Nauk. Zbiory Biblioteki liczą ok. 400 tysięcy woluminów, w tym 30 tysięcy starych druków i 15 tysięcy rękopisów, m.in. Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego a także Napoleona Bonaparte" (Wikipedia).
87.
[BOGUSZEWSKI Józef]. Ex libris Józefa Boguszewskiego.
Drzeworyt na ark. 9,7x6,9 cm. Herb Kotwica (?) na tle bogatych akantowych labrów. Niesygnowana kompozycja Stanisława Jakubowskiego z 1944. Stan dobry.
J. Boguszewski (1901-1986) - strażak, harcerz, instruktor pożarnictwa Związku Floriańskiego, uczestnik powstania warszawskiego; autor wielu artykułów dotyczących historii pożarnictwa, szkolenia pożarowego, odbudowy z powojennych zniszczeń i działalności straży pożarnej w miastach.
J. Boguszewski (1901-1986) - strażak, harcerz, instruktor pożarnictwa Związku Floriańskiego, uczestnik powstania warszawskiego; autor wielu artykułów dotyczących historii pożarnictwa, szkolenia pożarowego, odbudowy z powojennych zniszczeń i działalności straży pożarnej w miastach.
88.
[BOROWSKI Edward]. [Bez tekstu].
Odbitka cynkograficzna na ark. 15,7x12,3 cm. Herb Jastrzębiec - kompozycja francuskiego artysty Roberta Louisa, z lat 40. XX w.? Informacje o właścicielu zapisane ołówkiem na odwrocie. Stan bardzo dobry.
E. Borowski herbu Jastrzębiec (1909-1987) - polski dyplomata, genealog i kawaler maltański, po wojnie pozostał na emigracji we Francji.
E. Borowski herbu Jastrzębiec (1909-1987) - polski dyplomata, genealog i kawaler maltański, po wojnie pozostał na emigracji we Francji.
89.
[CHWALIBOGOWSKA Alina, CHWALOIBOGOWSKI Artur]. Ex libris drów Aliny i Artura Chwalibogowskich.
Odbitka cynkograficzna na ark. 9,2x6,9 cm. Herb Nałęcz. Kompozycja Jana Hasso Agopsowicza z 1961, niesygnowana. Stan bardzo dobry.
A. Chwalibogowska (1914-2008) - doktor medycyny, pulmunolog
A. Chwalibogowski (1899-1964) - doktor medycyny, pediatra.
A. Chwalibogowska (1914-2008) - doktor medycyny, pulmunolog
A. Chwalibogowski (1899-1964) - doktor medycyny, pediatra.
90.
[CZAJKOWSKI Sławomir]. Ex libris Sławomira Czajkowskiego.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,7x9,7 cm. Herb Jastrzębiec. Biały rysunek na czarnym tle. Kompozycja Witolda Jankowskiego-Burczyka z 1996, sygnowana na płycie monogramem WJB. Stan bardzo dobry.
91.
[DOMARADZKI Antoni]. Ex libris Antoniego Domaradzkiego.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,8x6,7 cm. Grosz litewski (tykociński) z Pogonią z 1566, w dolnej części godło herbowe Jastrzębiec. Kompozycja Janusza Wieczorka z 1947, niesygnowana. Stan bardzo dobry.
A. Domaradzki (1896-1978) - gdański numizmatyk, kolekcjoner monet litewskich.
A. Domaradzki (1896-1978) - gdański numizmatyk, kolekcjoner monet litewskich.
92.
[DRUCCY-LUBECCY]. Ex libris XX Druckich-Lubeckich Druck.
Odbitka cynkograficzna na ark. 10,1x9 cm. Herb własny rodu Druckich-Lubeckich, napis tytułowy na okręgu. Kompozycja (niesygnowana) Adama Młodzianowskiego z 1942. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Na odwrocie dyskretna piecz. własn. J.F. Niewielkie prześwity kleju w górnej części.
93.
[DUNIKOWSKI Juliusz]. Ex libris Jujusz z Urska Dunikowski.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,1x7,5 cm. Dwie księgi, na nich miecz, wokół wstęga z napisem zwieńczona herbem Abdank. Kompozycja anonimowa sprzed 1941. Na odwrocie pieczątka własnościowa Mieczysława Bielenia. Zaplamienia, ślady kleju - wymaga konserwacji.
J. Dunikowski (1879-1941) - prawnik, absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, starosta powiatowy tarnobrzeski, w II RP wiceminister spraw wewnętrznych i Prezes NSA, notariusz w Krakowie.
J. Dunikowski (1879-1941) - prawnik, absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, starosta powiatowy tarnobrzeski, w II RP wiceminister spraw wewnętrznych i Prezes NSA, notariusz w Krakowie.
94.
[DUNIN-BORKOWSKI Jerzy]. Ex libris Jerzego Dunina Borkowskiego.
Linoryt (?) na ark. 10x8,9 cm. Stylizowany herb Łabędź. Farba niebieska. Kompozycja niesygnowana, niedatowana. Stan bardzo dobry.
J. Dunin-Borkowski (1908-1992) - kolekcjoner sztuki, muzeolog, farmaceuta, twórca Muzeum im. Jerzego Dunin-Borkowskiego w Krośniewicach. "Był jednym z największych kolekcjonerów sztuki w Polsce XX wieku. Zbierał malarstwo, rzeźbę, design, archiwalia, numizmaty, starodruki, w tym inkunabuły. Zajmował się też kolekcjonowaniem pamiątek po znanych Polakach, zasłużonych dla historii kraju i Europy" (Wikipedia). Został uhonorowany okolicznościową buławą Hetmana Kolekcjonerów Polskich.
J. Dunin-Borkowski (1908-1992) - kolekcjoner sztuki, muzeolog, farmaceuta, twórca Muzeum im. Jerzego Dunin-Borkowskiego w Krośniewicach. "Był jednym z największych kolekcjonerów sztuki w Polsce XX wieku. Zbierał malarstwo, rzeźbę, design, archiwalia, numizmaty, starodruki, w tym inkunabuły. Zajmował się też kolekcjonowaniem pamiątek po znanych Polakach, zasłużonych dla historii kraju i Europy" (Wikipedia). Został uhonorowany okolicznościową buławą Hetmana Kolekcjonerów Polskich.
95.
[DUNIN-WĄSOWICZ Mieczysław]. Z księgozbioru D-ra Mieczysława Dunina-Wąsowicza.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11,6x8 cm. Herb Łabędź i dewiza "In virtute honor – in honore virtus" (pol. "w cnocie honor - w honorze cnota"). Rysunek herbu skopiował z dawnego druku pracownik Archiwum lwowskiego Franciszek Kowaliszyn. Ekslibris z pocz. XX w. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Wyraźne przebarwienia arkusza w narożnikach, poza kompozycją.
M. Dunin-Wąsowicz (1849-1913) - lekarz, chemik miejski we Lwowie, kierownik Katedry Farmacji i Farmakologii Uniwersytetu Jana Kazimierza. Zgromadził bibliotekę liczącą ok. 2.000 tomów z zakresu nauk przyrodniczych, literatury polskiej i genealogii.
M. Dunin-Wąsowicz (1849-1913) - lekarz, chemik miejski we Lwowie, kierownik Katedry Farmacji i Farmakologii Uniwersytetu Jana Kazimierza. Zgromadził bibliotekę liczącą ok. 2.000 tomów z zakresu nauk przyrodniczych, literatury polskiej i genealogii.
96.
[DUNIN-WĄSOWICZ Mieczysław]. Z księgozbioru D-ra Mieczysława Dunina-Wąsowicza. Biblioteka Podręczna Rodzinnego Archiwum.
Odbitka cynkograficzna na ark. 7,3x5,3 cm. Papier gumowany. Herb Łabędź i dewiza "In virtute honor – in honore virtus" (pol. "w cnocie honor - w honorze cnota"). Rysunek herbu skopiował z dawnego druku pracownik Archiwum lwowskiego Franciszek Kowaliszyn. Ekslibris z pocz. XX w. Stan dobry.
M. Dunin-Wąsowicz (1849-1913) - lekarz, chemik miejski we Lwowie, kierownik Katedry Farmacji i Farmakologii Uniwersytetu Jana Kazimierza. Zgromadził bibliotekę liczącą ok. 2.000 tomów z zakresu nauk przyrodniczych, literatury polskiej i genealogii.
M. Dunin-Wąsowicz (1849-1913) - lekarz, chemik miejski we Lwowie, kierownik Katedry Farmacji i Farmakologii Uniwersytetu Jana Kazimierza. Zgromadził bibliotekę liczącą ok. 2.000 tomów z zakresu nauk przyrodniczych, literatury polskiej i genealogii.
97.
[DZIEWANOWSKI Władysław]. Ex libris Władysława Dziewanowskiego.
Odbitka cynkograficzna na ark. 10,7x10,7 cm. Herb Jastrzębiec, rozbudowane labry. Kompozycja anonimowa sprzed 1951. Ekslibris zdjęty z książki, ślady kleju na odwrocie.
W. Dziewanowski (1894-1951) - podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, historyk wojskowości; po zakończeniu II wojny pozostawał na emigracji.
W. Dziewanowski (1894-1951) - podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, historyk wojskowości; po zakończeniu II wojny pozostawał na emigracji.
98.
[EGIERSDORFF Włodzimierz]. Włodzimierz Egiersdorff ex libris.
Miedzioryt na ark. 8,7x6 cm. Biały kruk trzymający w dziobie starą księgę, poniżej godło herbu Poraj. Kompozycja Zbigniewa Dolatowskiego z 1960 sygnowana na płycie znakiem własnym artysty. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru przytwierdzonym do arkusza sztywnego papieru. Stan dobry.
W. Egiersdorff (1901-1977) - warszawski bibliofil i kolekcjoner; część swojej kolekcji podarował Bibliotece Narodowej.
W. Egiersdorff (1901-1977) - warszawski bibliofil i kolekcjoner; część swojej kolekcji podarował Bibliotece Narodowej.
99.
[EGIERSDORFF Włodzimierz]. Ex libris Włodzimierza Egiersdorffa.
Drzeworyt na ark. 14,8x10,6 cm. Farba ciemnobrązowa. Herb Poraj. Kompozycja Edwarda Kuczyńskiego z 1948, sygnowana monogramem EK na klocku. Na odwrocie odręczna ołówkowa dedykacja W. Egiersdorffa dla "kochanego pana Ludwika". Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
W. Egiersdorff (1901-1977) - warszawski bibliofil i kolekcjoner; część swojej kolekcji podarował Bibliotece Narodowej.
W. Egiersdorff (1901-1977) - warszawski bibliofil i kolekcjoner; część swojej kolekcji podarował Bibliotece Narodowej.
100.
[EJSMOND Julian]. Non omnis moriar.
Odbitka linorytowa (?) na ark. 13,8x9,4 cm. Pień starego drzewa, na gałęzi śpiewający ptak, poniżej wsparty o drzewo kartusz z herbem Korab.W dolnej części szarfa z napisem tytułowym. Kompozycja Tadeusza Gronowskiego sygnowana na płycie nazwiskiem artysty. Zapewne odbitka z jednej płyty przygotowanej do wielobarwnego linorytu (stąd brak nazwiska właściciela ekslibrisu). Niewielkie załamanie narożnika. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru, całość przytwierdzona do znacznie większego arkusza sztywnego papieru. Na odwrocie notatka informacyjna.
J. Ejsmond (1892-1930) - poeta, bajkopisarz, tłumacz literatury; zagorzały myśliwy (autor książek o tej tematyce), wiceprezes LOP.
J. Ejsmond (1892-1930) - poeta, bajkopisarz, tłumacz literatury; zagorzały myśliwy (autor książek o tej tematyce), wiceprezes LOP.
101.
[GAWECKI Bolesław]. Ex libris Bolesława Gaweckiego 1889.
Odbitka offsetowa na ark. 7,1x6,7 cm. Godło herbowe Lis w kwadratowym polu. Kompozycja anonimowa, niedatowana. Stan bardzo dobry.
B. Gawecki (1889-1984) - filozof, pedagog, redaktor naukowy Biblioteki Klasyków Filozofii oraz tłumacz dzieł filozoficznych; mieszkał i pracował w Siedlcach, Warszawie (tu był m.in. opiekunem harcerskiej "Czarnej Jedynki"), Krakowie, Wrocławiu.
B. Gawecki (1889-1984) - filozof, pedagog, redaktor naukowy Biblioteki Klasyków Filozofii oraz tłumacz dzieł filozoficznych; mieszkał i pracował w Siedlcach, Warszawie (tu był m.in. opiekunem harcerskiej "Czarnej Jedynki"), Krakowie, Wrocławiu.
102.
[GIEYSZTOR Aleksander]. Xięgi gieysztorowe.
Linoryt na ark. 6,8x5,3 cm. Herb własny Gieysztorów i tekst stylizowany na średniowieczny rękopis. Kompozycja Stanisława Dąbrowskiego z 1941 sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
A. Gieysztor (1916-1999) - historyk mediewista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk, pierwszy długoletni dyrektor Zamku Królewskiego.
A. Gieysztor (1916-1999) - historyk mediewista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk, pierwszy długoletni dyrektor Zamku Królewskiego.
103.
[GRABOWSKI Tadeusz Stanisław]. Księgi T. S. Grabowskiego.
Linoryt na ark. 11,1x8,8 cm. Farba niebieska. Herb Jastrzębiec pod dachem starosłowiańskiej chaty. Kompozycja Stanisława Dąbrowskiego z 1941, sygnowana ołówkiem nad dolną krawędzią, datowana na odwrocie. Tamże dyskretna piecz. własn. J.F. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru. Stan dobry.
T. S. Grabowski - (1881-1975) - działacz niepodległościowy, dyplomata, historyk literatury słowiańskiej, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wrocławskiego.
T. S. Grabowski - (1881-1975) - działacz niepodległościowy, dyplomata, historyk literatury słowiańskiej, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wrocławskiego.
104.
[GRUSZECCY]. Rodzina Gruszeckich herbu Lubicz.
Odbitka cynkograficzna na ark. 14,4x10,3 cm. Farba brązowa. Herb Lubicz z rozbudowanymi labrami. Kompozycja anonimowa z l. 1980-1985 dla rodziny Zygmunta Gruszeckiego, radcy prawnego w Lublinie. Stan bardzo dobry.
105.
[GULBINOWICZ Henryk]. Ex libris ks. bp. dr Henryka Gulbinowicza.
Linoryt na ark. 10,5x7,1 cm. Herb biskupi i sentencja "patientia et caritas" (pol. "cierpliwość i miłość"). Kompozycja Tadeusza Szumarskiego z 1974, sygnowana ołówkiem pod kompozycją "X3" i "STadeusz". Stan bardzo dobry.
106.
[GUMOWSKI Marian]. Mariana Gumowskiego.
Linoryt na ark. 7,7x7,7 cm. Farba czerwona. Okrągła rozeta z kwiatem w centrum (stylizowany herb Rola). Kompozycja Tadeusza Przypkowskiego z 1948, niesygnowana. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie. Stan bardzo dobry.
M. Gumowski (1881-1974) - historyk, numizmatyk, twórca Gabinetu Numizmatycznego w Muzeum Narodowym w Krakowie i zbioru ekslibrisów tegoż Muzeum, dyrektor Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu.
M. Gumowski (1881-1974) - historyk, numizmatyk, twórca Gabinetu Numizmatycznego w Muzeum Narodowym w Krakowie i zbioru ekslibrisów tegoż Muzeum, dyrektor Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu.
107.
[HILCHEN Michał]. Michała Hilchena.
Linoryt na ark. 9,3x7,2 cm. Herb Jelita. Praca Zbigniewa Dolatowskiego z 1984, sygnowana i datowana ołówkiem na dolnym marginesie i znakiem własnym artysty na płycie. Stan bardzo dobry.
M. Hilchen (1945-2009) - księgoznawca, bibliofil, antykwariusz, edytor, historyk literatury i kultury, działacz społeczny, wykładowca UW i ASP w Warszawie, wieloletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Książki (TPK).
M. Hilchen (1945-2009) - księgoznawca, bibliofil, antykwariusz, edytor, historyk literatury i kultury, działacz społeczny, wykładowca UW i ASP w Warszawie, wieloletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Książki (TPK).
108.
[JANUSZKIEWICZ Michał]. Ze zbioru Michała Januszkiewicza.
Odbitka cynkograficzna (?) na ark. 3,2x2,1 cm. Farba czerwona. Herb Lubicz, tekst wokół tarczy herbowej. Ekslibris sprzed 1972. Ekslibris zamontowany na podkładzie z czarnego papieru przytwierdzonego do znacznie większego arkusza. Ślady kleju na odwrocie.
109.
[KARPIŃSKA Helena]. Exlibris Heleny Karpińskiej.
Linoryt na ark. 8,7x6,4 cm. Herb Radwan w introligatorskim imadle. Kompozycja Zbigniewa Dolatowskiego z 1974, sygnowana i datowana ołówkiem pd kompozycją oraz znakiem własnym artysty na płycie. Stan bardzo dobry.
H. Karpińska (1909-1997) - artystka introligatorka z Cieszyna, uczennica Z. Dębskiej i J. Recmanika, zwana "poetką opraw".
H. Karpińska (1909-1997) - artystka introligatorka z Cieszyna, uczennica Z. Dębskiej i J. Recmanika, zwana "poetką opraw".
110.
[KARPIŃSKI Henryk]. Ex libris Henryka Karpińskiego.
Odbitka cynkograficzna na ark. 7,6x5,1 cm. Farba brązowa. Herb Korab zamknięty w podkowie, na dolnym marginesie niewielki karp. Kompozycja anonimowa sprzed 1945. Na odwrocie resztki podlepek, stan dobry.
111.
[KNOT Antoni]. Ze zbioru galicianów dra A. Knota.
Odbitka cynkograficzna na ark. 10,7x7,5 cm. Herb Galicji i Lodomerii, napis wokół herbu. Kompozycja Adama Tyrowicza sygnowana monogramem T A na płycie, niedatowana. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Odręczne ołówkowe notatki sugerujące autorstwo Jana Hasso Agopsowicza. Na odwrocie podkładu piecz. własn. Józefa Lacha. Stan dobry.
A. Knot (1904-1982) - uczony, historyk i bibliotekarz, działacz społeczny, dyrektor Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego, dyrektor naczelny Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.
A. Knot (1904-1982) - uczony, historyk i bibliotekarz, działacz społeczny, dyrektor Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego, dyrektor naczelny Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.
112.
[KNOT Antoni]. Ze zbioru galicianów dra Antoniego Knota.
Odbitka cynkograficzna na ark. 10,7x7,5 cm. Herb Galicji i Lodomerii, napis na wstędze i w dolnej części. Kompozycja Adama Tyrowicza sygnowana monogramem T A na płycie, niedatowana. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Odręczne ołówkowe notatki sugerujące autorstwo Jana Hasso Agopsowicza. Na odwrocie podkładu piecz. własn. Józefa Lacha. Stan dobry.
A. Knot (1904-1982) - uczony, historyk i bibliotekarz, działacz społeczny, dyrektor Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego, dyrektor naczelny Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.
A. Knot (1904-1982) - uczony, historyk i bibliotekarz, działacz społeczny, dyrektor Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego, dyrektor naczelny Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.
113.
[KRUSZYŃSKI Tadeusz]. Ex libris x. T. Kruszyński.
Odbitka cynkograficzna (?) na ark. 8,5x7 cm. Farba czerwona. Łeb byka i miecz - herb Pomian. Niesygnowana kompozycja Stanisława Jakubowskiego zapewne z 1939. Ekslibris zamontowany na kartonowym podkładzie. Na odwrocie nazwisko autora zapisane ołówkiem (ręką artysty?). Stan dobry.
T. Kruszyński (1884-1959) - ksiądz, historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Teologii Katolickiej, organizator Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie, ofiarodawca licznych cennych muzealiów m.in. do gabinetu archeologicznego UJ i Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, taternik.
T. Kruszyński (1884-1959) - ksiądz, historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Teologii Katolickiej, organizator Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie, ofiarodawca licznych cennych muzealiów m.in. do gabinetu archeologicznego UJ i Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, taternik.
114.
[K. T.]. Ex libris T. K. Rok 1794.
Odbitka linorytowa na ark. 14,4x9,1 cm. Stylizowany herb Korczak z harcerską lilijką w klejnocie.Na odwrocie ołówkowy napis informujący o autorze, technice wykonania i dacie (1967 - Biblioteka Narodowa datuje ten ekslibris na okres przed 1939) oraz niewielka pieczątka własn. "TK". Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry.
115.
[LEDÓCHOWSKI Stanisław]. Ex bibliotheca Stanislai Ledóchowski.
Miedzioryt na ark. 16,2x13,3 cm. Zegar słoneczny, wsparta o niego tarcza z herbem Szaława, obok rycerski szyszak i zabytkowe księgi. Kompozycja Marcina Kopeckiego zapewne z pocz. lat 90. XX w. sygnowana na płycie. Niewielki ślad kleju na odwrocie, poza tym stan bardzo dobry.
S. Ledóchowski (ur. 1932) - krytyk sztuki, scenograf, publicysta, poeta, kolekcjoner dzieł sztuki, członek Towarzystwa Bibliofilów Polskich.
S. Ledóchowski (ur. 1932) - krytyk sztuki, scenograf, publicysta, poeta, kolekcjoner dzieł sztuki, członek Towarzystwa Bibliofilów Polskich.
116.
[LUBA-RADZIMIŃSKI Zygmunt]. Ex libris Sigismundi Luba de Radzimino Radzimiński A. D. 1928.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11,1x8,3 cm. Herb Lubicz, poniżej pusta ramka z miejscem na numer inwentarzowy. Kompozycja Rudolfa Mękickiego z 1928, sygnowana na płycie monogramem R. M. Ekslibris wydany po śmierci właściciela biblioteki. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan bardzo dobry.
Z. Luba-Radzimiński (1843-1928) - ziemianin, archeolog, genealog i heraldyk działający głównie we Lwowie, gdzie zgromadził bogatą bibliotekę i archiwum, współzałożyciel Tow. Heraldycznego we Lwowie.
Z. Luba-Radzimiński (1843-1928) - ziemianin, archeolog, genealog i heraldyk działający głównie we Lwowie, gdzie zgromadził bogatą bibliotekę i archiwum, współzałożyciel Tow. Heraldycznego we Lwowie.
117.
[LUBOMIRSKI Andrzej]. Biblioteka Przeworska X. A. L.
Odbitka cynkograficzna na ark. 14,3x20,4 cm. Ekslibris w formie pieczęci: w centrum pałac Lubomirskich w Przeworsku i herb Szreniawa. Napis na obwodzie. Kompozycja Witolda Gizberta-Studnickiego z 1917, niesygnowana. Napisy ołówkowe na odwrocie. Niewielkie naddarcie lewej krawędzi.
A. Lubomirski (1862-1953) - poseł, kurator Ossolineum, działacz gospodarczy (magnat cukrowniczy) i społeczny, konserwator zabytków Galicji Zach., trzeci i ostatni ordynat przeworski.
A. Lubomirski (1862-1953) - poseł, kurator Ossolineum, działacz gospodarczy (magnat cukrowniczy) i społeczny, konserwator zabytków Galicji Zach., trzeci i ostatni ordynat przeworski.
118.
[LUBOMIRSKI Andrzej]. Ex libris X. A. L.
Odbitka cynkograficzna na ark. 9x9 cm. Ekslibris w formie pieczęci: w centrum dwie tarcze z herbem Szreniawa i Pilawa, napis na obwodzie. Kompozycja Witolda Gizberta-Studnickiego z 1917, niesygnowana. Stan bardzo dobry.
A. Lubomirski (1862-1953) - poseł, kurator Ossolineum, działacz gospodarczy (magnat cukrowniczy) i społeczny, konserwator zabytków Galicji Zach., trzeci i ostatni ordynat przeworski.
A. Lubomirski (1862-1953) - poseł, kurator Ossolineum, działacz gospodarczy (magnat cukrowniczy) i społeczny, konserwator zabytków Galicji Zach., trzeci i ostatni ordynat przeworski.
119.
[LUBOMIRSKI Andrzej]. Ex libris Andrei Principis Lubomirski custodire.
Miedzioryt na ark. 11,3x10,3 cm. Rycerz na koniu, na tarczy herb Szreniawa, w dolnej części zamek w Wiśniczu. Kompozycja Władysława Zakrzewskiego z 1938, sygnowana i datowana na płycie. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
A. Lubomirski (1862-1953) - poseł, kurator Ossolineum, działacz gospodarczy (magnat cukrowniczy) i społeczny, konserwator zabytków Galicji Zach., trzeci i ostatni ordynat przeworski.
A. Lubomirski (1862-1953) - poseł, kurator Ossolineum, działacz gospodarczy (magnat cukrowniczy) i społeczny, konserwator zabytków Galicji Zach., trzeci i ostatni ordynat przeworski.
120.
[ŁAZARSKI Artur]. Z księgozbioru Artura Łazarskiego.
Litografia na ark. 8,4x5,3 cm. Farba brązowa. Herb Leliwa i dewiza "W przyjaźni siła". Kompozycja Zenona Pruszyńskiego sprzed 1941, niesygnowana. Stan bardzo dobry.
121.
[MACIESZA Aleksander]. Ex libris Dr. Aleksander Maciesza.
Linoryt na ark. 6,3x6,1 cm. Herb Bogorya. Ekslibris Aleksandra Macieszy wykonany przed 1945, nieznanego autorstwa. Stan bardzo dobry.
A. Maciesza (1875-1945) - burmistrz i prezydent miasta Płocka, lekarz, antropolog, fotografik i regionalista płocki.
A. Maciesza (1875-1945) - burmistrz i prezydent miasta Płocka, lekarz, antropolog, fotografik i regionalista płocki.
122.
[MADEYSKI Zbigniew]. Ex libris Zbigniewowie Madeyscy.
Odbitka cynkograficzna na ark. 10,8x7,7 cm. Herb Poraj. Kompozycja anonimowa sprzed 1975. Ekslibris zdjęty z książki, ślad kleju na odwrocie, naddarcia tamże.
Z. Madeyski (1910-1984) - malarz, ceramik, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Z. Madeyski (1910-1984) - malarz, ceramik, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
123.
[MANN Maurycy]. Księgozbiór im. Maurycego Manna.
Drzeworyt na ark. 11x8,4 cm. Farba brązowa. Trzy ule na tarczy herbowej. Niesygnowana kompozycja Ignacego Łopieńskiego (1865-1941) z 1936. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Na odwrocie podkładu ołówkowa notatka sugerująca (mylnie) autorstwo Zygmunta Manna. Stan dobry.
M. Mann (1880-1932) - romanista, historyk literatury powszechnej, tłumacz.
M. Mann (1880-1932) - romanista, historyk literatury powszechnej, tłumacz.
124.
[MARYNOWSKA Janina]. Marynowska Janina.
Odbitka cynkograficzna na ark. 9,6x5,8 cm. Herb Niezgoda. Kompozycja Jana Hasso Agopsowicza z 1950 (niesygnowana) dla Janiny Marynowskiej-Kuśnierczyk (1906-1999). Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Niewielkie zaplamienia.
125.
[MICHNIEWSKI Stanisław]. Ex libris Stanisława Michniewskiego.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11,3x9,3 cm. Dymiąca retorta na tle zabytkowej księgi z herbem Trąby na okładce.Kompozycja Witolda Korskiego (Kabana) z 1944, sygnowany na klocku monogramem wiązanym W.T.K. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
126.
[MIELŻYŃSCY]. Biblioteka hr. Mielżyńskich w Pawłowicach.
Odbitka cynkograficzna na ark. 6,8x5,4 cm. Herb Nowina w okrągłym obramowaniu. Kompozycja anonimowa z lat 20. XX w.?Chwalewik pisał: "Piękny księgozbiór, obfitujący w stare druki [...] i cenne rękopisy z miniaturami, założony przez Maksymiliana Mielżyńskiego, pisarza wielkiego koronnego" ("Zbiory polskie"). Pawłowice leżą w pow. leszczyńskim. Odręczny numer inwentarzowy. Ślady kleju na odwrocie.
127.
[NOVAK-ZEPMLIŃSKI Andrzej]. Ex libris Tułowice.
Miedzioryt na ark. 8,8x5,7 cm. Herb Prus. Kompozycja Jana Macieja Kopeckiego z 1985, datowana i sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie, obok odręczny numer odbitki 10/10. Miedzioryt sygnowany także na płycie. Stan bardzo dobry.
A. Novak-Zempliński (ur. 1949) - artysta malarz specjalizujący się w tematyce hipologicznej, właściciel dworu w Tułowicach, gdzie zgromadził kolekcję dworskich pojazdów konnych z XIX i pocz. XX w.
A. Novak-Zempliński (ur. 1949) - artysta malarz specjalizujący się w tematyce hipologicznej, właściciel dworu w Tułowicach, gdzie zgromadził kolekcję dworskich pojazdów konnych z XIX i pocz. XX w.
128.
[NOWAKOWSKI Andrzej]. Ex libris Andrzej Nowakowski.
Miedzioryt na ark. 12,3x7,8 cm. Zabytkowe księgi i gęsie pióro w kałamarzu, w tle sześciokątna tablica z uzbrojonym konnym jeźdźcem, zwieńczona herbem Jelita. Kompozycja Tadeusza Szumarskiego z 1989 sygnowana wielokrotnie: ołówkiem pod kompozycją ("STadeudz"), znakiem własnym artysty na płycie, ślepym tłokiem na dolnym marginesie (znak własny artysty i napis "Original graphic"), pieczątką artysty na odwrocie (znak własny artysty i jego adres w Białymstoku). Stan bardzo dobry.
129.
[OBORSCY]. Ex libris biblioteki Oborskich.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11,8x8,2 cm. Herb Roch II (Kolumna), nad nim dewiza "Rectitudine sto" (pol. "stoję prosto"), pod nim otwarta księga. Kompozycja Aleksandry Jasińskiej-Nowickiej (niesygnowana) sprzed 1939. Ekslibris naklejony na niewielki czarny podkład. Miejscowe niewielkie zabrązowienia, ubytek górnego narożnika.
Biblioteka Oborskich - księgozbiór, liczący obecnie ok. 7.000 tomów, gromadzony i przechowywany w Pałacyku Oborskich w Mielcu.
A. Jasińska-Nowicka (1901-1976) - studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Karola Tichego. Dyplom uzyskała w 1924, a następnie wyjechała na studia do Paryża, gdzie uczęszczała do Académie de la Grande Chaumiére. Po powrocie z Francji kontynuowała naukę w warszawskiej ASP w pracowni prof. Władysława Skoczylasa.
Biblioteka Oborskich - księgozbiór, liczący obecnie ok. 7.000 tomów, gromadzony i przechowywany w Pałacyku Oborskich w Mielcu.
A. Jasińska-Nowicka (1901-1976) - studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Karola Tichego. Dyplom uzyskała w 1924, a następnie wyjechała na studia do Paryża, gdzie uczęszczała do Académie de la Grande Chaumiére. Po powrocie z Francji kontynuowała naukę w warszawskiej ASP w pracowni prof. Władysława Skoczylasa.
130.
[OCZKOWSKI Kazimierz Hiacynt]. Ex libris Olim Casimiri Hyacinthi Oczkowski.
Drzeworyt na ark. 15,6x10,6 cm. Odbitka na grubym, sztywnym papierze. Portret właściciela na tle półek z książkami, powyżej wielopolowy herb (m.in. Korczak, Szreniawa, Sas, Jezierza) i sentencja "Nec spe, nec metu" (pol. "bez nadziei i bez lęku"). Nad dolną krawędzią daty przebywania właściciela w obozach koncentracyjnych w Stutthofie i Mauthausen. Ekslibris pośmiertny. Kompozycja Kazimierza Wiszniewskiego z 1954, sygnowana i datowana ołówkiem na dolnym marginesie. Na odwrocie widoczny niewielki ślepy wycisk własn. B.K. (?). Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
131.
[ODROWĄŻ-MILEWSKI Marek Jan]. Ex libris M. J. Odrowąż-Milewski.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11x7,4 cm. Farba brązowa. Herb Odrowąż. Zapewne kompozycja własna właściciela, niedatowana. Stan bardzo dobry.
132.
[ODROWĄŻ-PIENIĄŻEK Janusz]. Ex libris Johanis Odrowąż-Pieniążek.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,3x6,3 cm. Farba brązowa. Tekst na stronicach otwartej księgi, na pierwszym planie herb Odrowąż i sentencja "Scutum opponebat scutis" (pol. "tarcza przeciw tarczy"). Kompozycja anonimowa sprzed 1976. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru. Powierzchnia arkusza lekko pofałdowana.
Odrowąż-Pieniążek J. (1931-2015) - pisarz, historyk literatury, muzeolog, literat, wieloletni dyrektor Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.
Odrowąż-Pieniążek J. (1931-2015) - pisarz, historyk literatury, muzeolog, literat, wieloletni dyrektor Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.
133.
[OKOŁO-KUŁAK Antoni]. Ex libris Antonii Okolo-Kulak Prael. Dom. S. S. Prael. Capit. Metrop. Mohilovien. Jur. C. Dr.
Odbitka cynkograficzna na ark. 10,8x7,8 cm. W dolnej części napis na wstędze, powyżej herb biskupi Kułak (Topór odmienny). Resztę kompozycji wypełniają: kaganek, zabytkowe księgi i fasada kościoła. Praca Stanisława Kellera, sygnowana na płycie wewnątrz kompozycji. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry
A. Około-Kułak (1883-1940) - duchowny rzymsko-katolicki (archidiec. mohylewska)i, zw. duszpasterzem Polaków w Rosji, organizator kółek samokształceniowych wśród polskiej młodzieży w Petersburgu, założyciel Ligi Antybolszewickiej, zginął w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen-Oranienburg.
A. Około-Kułak (1883-1940) - duchowny rzymsko-katolicki (archidiec. mohylewska)i, zw. duszpasterzem Polaków w Rosji, organizator kółek samokształceniowych wśród polskiej młodzieży w Petersburgu, założyciel Ligi Antybolszewickiej, zginął w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen-Oranienburg.
134.
[OKOŁO-KUŁAK Antoni]. Ex libris x. dr. Antoniego Okolo-Kułaka.
Drzeworyt na ark. 8,4x5,7 cm. Anioł czytający księgę, z lewej herb Kułak (Topór odmienny) Eugenii Greinert z 1938, sygnowany (niezbyt czytelną) pieczątką na odwrocie. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan dobry
A. Około-Kułak (1883-1940) - duchowny rzymsko-katolicki (archidiec. mohylewska)i, zw. duszpasterzem Polaków w Rosji, organizator kółek samokształceniowych wśród polskiej młodzieży w Petersburgu, założyciel Ligi Antybolszewickiej, zginął w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen-Oranienburg.
A. Około-Kułak (1883-1940) - duchowny rzymsko-katolicki (archidiec. mohylewska)i, zw. duszpasterzem Polaków w Rosji, organizator kółek samokształceniowych wśród polskiej młodzieży w Petersburgu, założyciel Ligi Antybolszewickiej, zginął w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen-Oranienburg.
135.
[OSTROMĘCKI Piotr]. Tomaszewice. Z ksiąg P. Ostromęckiego.
Odbitka cynkograficzna na ark. 7,8x5,8 cm. Widok pałacu w Tomaszewicach (Tomaszowicach), poniżej herb Pomian. Kompozycja z 1916 Konstantego Kietlicza-Rayskiego (1868-1924), sygnowana monogramem wiązanym nad dolną krawędzią. Stan bardzo dobry.
P. Ostromęcki (1871-1916) - właściciel Tomaszewic, fundator tamtejszej szkoły elementarnej. Zgromadzona w pałacu biblioteka liczyła ok. 5.000 tomów - głównie klasyki literackiej, także kompletów czasopism. "Wszystko w pięknych oprawach, dopasowanych stylem". Gromadził także obrazy, ryciny, numizmaty.
P. Ostromęcki (1871-1916) - właściciel Tomaszewic, fundator tamtejszej szkoły elementarnej. Zgromadzona w pałacu biblioteka liczyła ok. 5.000 tomów - głównie klasyki literackiej, także kompletów czasopism. "Wszystko w pięknych oprawach, dopasowanych stylem". Gromadził także obrazy, ryciny, numizmaty.
136.
[PAŃSTOWE Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie]. Ex libris Histor. Andreoviae Musaeum Publicum A. Nom. Fam. Przypkowski Vocatum.
Miedzioryt na ark. 11,5x10,2 cm. Dwie pieczęcie, na nich herb Radwan i Lis. Ekslibris z 1963 autorstwa Bogusława Brandta, niesygnowany. Nieznaczne zaplamienie dolnego marginesu, poza tym stan dobry.
137.
[POREMBALSKI Stanisław]. Ex libris Stanislai Porembalski.
Odbitka cynkograficzna na ark. 6,7x3,8 cm. Farba zielona. Hebr Sas Pruski. Kompozycja anonimowa sprzed 1939. Na dolnym marginesie odręczny numer inwentarzowy. Ślady kleju na odwrocie.
S. Porembalski (1885-1941) - prawnik, urzędnik samorządowy (m.in. starosta grodzki powiatu lwowskiego). Zmarł w Londynie.
S. Porembalski (1885-1941) - prawnik, urzędnik samorządowy (m.in. starosta grodzki powiatu lwowskiego). Zmarł w Londynie.
138.
[POTOCKI Tomasz]. Ex libris Comes Thomas Potocki.
Litografia na ark. 12,3x15,3 cm. Herb Pilawa w otoczeniu labrów. Poniżej, na szarfie sentencja "Scutum opponebat scutis" (pol. "tarcza przeciw tarczy"). Kompozycja Józefa Toma (niesygnowana) z 1930. Odbitka na sztywnym papierze. Powierzchnia arkusza nieco zakurzona, niewielkie załamania, arkusz nierówno obcięty.
139.
[PRAWDZIC-WITOSŁAWSCY]. Ex libris Prawdzic-Witosławskich.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11x9,3 cm. Powóz zmierzający do dworu. W górnej części herb Prawdzic. Na odwrocie ołówkowe informacje o autorze (M. Krause) i dacie (1961). Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru.
140.
[PRUSZYŃSKI Zenon]. Ex libris Pruszyński, Cracovia.
Odbitka litograficzna na ark. 8x5,9 cm. Otwarta księga z herbem Rawicz, ludzka czaszka, klepsydra. Niesygnowana kompozycja własna Zenona Pruszyńskiego, właściciela księgozbioru (autoekslibris) z ok. 1905. Drobne miejscowe zażółcenia arkusza.
Z. Pruszyński (1871-1941) - grafik-amator, litograf, właściciel zakładu litograficznego odziedziczonego po ojcu Aureliuszu, współzałożyciel kabaretu Zielony Balonik.
Z. Pruszyński (1871-1941) - grafik-amator, litograf, właściciel zakładu litograficznego odziedziczonego po ojcu Aureliuszu, współzałożyciel kabaretu Zielony Balonik.
141.
[PRZYJEMSKI Zygmunt]. Ex libris ks. Zygmunta Przyjemskiego.
Drzeworyt na ark. 8,6x5,8 cm. Dwie księgi, na nich biret, obok okazały herb Rawicz. Kompozycja Kazimierza Wiszniewskiego z 1938, sygnowana i datowana ołówkiem na dolnym marginesie. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
142.
[RADZIWIŁŁ Ferdynand Fryderyk]. Ex libris olim Ferdinandi Radziwiłł.
Odbitka cynkograficzna (wg drzeworytu) na ark. 14,8x10 cm. W ozdobnym portalu orzeł z herbem Trąby na piersi, portal zwieńczony tarczą z białym orłem. Kompozycja Tadeusza Cieślewskiego syna z 1942 (projekt) /1948 (odbicie), sygnowana na płycie monogramem wiązanym "42 TCS". Ekslibris pośmiertny. Stan bardzo dobry.
F. F. Radziwiłł (1834-1926) - poseł do niemieckiego parlamentu, ordynat ołycki i przygodzicki, prezes Koła Polskiego w Berlinie. Po remoncie zamku w Ołyce umieścił w nim pokaźną bibliotekę liczącą ok. 6.000 tomów, kolekcję starych druków i rękopisów (zniszczoną w 1918). Księgozbiór prawniczy przechowywał w Nagłowicach. Zgromadzone przez F. F. Radziwiłła zbiory uległy niemal w całości zniszczeniu w 1939.
F. F. Radziwiłł (1834-1926) - poseł do niemieckiego parlamentu, ordynat ołycki i przygodzicki, prezes Koła Polskiego w Berlinie. Po remoncie zamku w Ołyce umieścił w nim pokaźną bibliotekę liczącą ok. 6.000 tomów, kolekcję starych druków i rękopisów (zniszczoną w 1918). Księgozbiór prawniczy przechowywał w Nagłowicach. Zgromadzone przez F. F. Radziwiłła zbiory uległy niemal w całości zniszczeniu w 1939.
143.
[RADZIWIŁŁ Janusz Franciszek]. Nieborów.
Linoryt barwny na ark. 15,2x10,7 cm. Orzeł radziwiłłowski z herbem Trąby na piersi. Kompozycja Tadeusza Przypkowskiego z 1941 (niesygnowana) dla księgozbioru Radziwiłłów w rodowym Nieborowie. Stan dobry.
J. F. Radziwiłł (1880-1965) - polityk konserwatywny, poseł na Sejm, senator II RP, właściciel majątków ziemskich (m.in. nieborowskich). W czasie II wojny był aresztowany i przetrzymywany przez kilka miesięcy przez NKWD. Po wybuchu powstania warszawskiego aresztowany przez Niemców, zwolniony w X 1944, osiadł w Nieborowie. W 1945 po kilkumiesięcznym uwięzieniu przez NKWD i powrocie do Warszawy wycofał się z życia politycznego.
J. F. Radziwiłł (1880-1965) - polityk konserwatywny, poseł na Sejm, senator II RP, właściciel majątków ziemskich (m.in. nieborowskich). W czasie II wojny był aresztowany i przetrzymywany przez kilka miesięcy przez NKWD. Po wybuchu powstania warszawskiego aresztowany przez Niemców, zwolniony w X 1944, osiadł w Nieborowie. W 1945 po kilkumiesięcznym uwięzieniu przez NKWD i powrocie do Warszawy wycofał się z życia politycznego.
144.
[RADZIWIŁŁ Barbara]. Exlibris Barbary Radziwiłł.
Drzeworyt na ark. 13,2x9,2 cm. Trzy postacie (jedna z numerem czasopisma "Plastyka w Szkole") w dłoni. W tle Orzeł Radziwiłłowski z herbem Trąby na piersi. Kompozycja Edwarda Grabowskiego z 1965, sygnowana i datowana pieczątką na odwrocie. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie przytwierdzonym do większego arkusza. Niewielkie ślady kleju przy górnej krawędzi.
145.
[RAPPÉ Wilhelm]. Ex libris dr. Wilhelm Rappé.
Drzeworyt na ark. 9,4x6,5 cm. Farba czerwona. Herb własny rodziny Rappé, po bokach dwa paragrafy. Kompozycja Tadeusza Żurowskiego z 1939, sygnowana na klocku monogramem T. Ż. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Na odwrocie ołówkowe napisy informacyjne. Stan dobry.
W. Rappé (1883-1975) - doktor prawa, docent prawa administracyjnego, znawca prawa fundacyjnego, wykładowca uniwersytecki, urzędnik II Rzeczypospolitej związany ze Lwowem. "Po wojnie pozostał we Lwowie. Pomimo przebywania poza granicami PRL, był rozpracowywany przez SB. Jego dalsze losy powojenne są nieznane. Po 1945 nie zajmował się nauką" (Wikipedia).
W. Rappé (1883-1975) - doktor prawa, docent prawa administracyjnego, znawca prawa fundacyjnego, wykładowca uniwersytecki, urzędnik II Rzeczypospolitej związany ze Lwowem. "Po wojnie pozostał we Lwowie. Pomimo przebywania poza granicami PRL, był rozpracowywany przez SB. Jego dalsze losy powojenne są nieznane. Po 1945 nie zajmował się nauką" (Wikipedia).
146.
[ROGALA Jan]. Ex libris Jana Rogali.
Odbitka cynkograficzna na ark. 11,7x7,9 cm. Katedra warszawskie i napis "Warszawa. Katedra św. Jana sprzed r. 1944". Pod nazwiskiem właściciela godło herbu Leliwa. Kompozycja Zdzisława Wdowickiego z 1970, niesygnowana. Na odwrocie ołówkowe zapiski i dyskretna pieczątka własnościowa "J.F.". Stan dobry.
J. Rogala (1934-1990) - księgoznawca, archiwista, bibliograf, bibliofil.
J. Rogala (1934-1990) - księgoznawca, archiwista, bibliograf, bibliofil.
147.
[ROGALA Jan]. Ex libris mgr Jana Rogali.
Linoryt na ark. 7,7x4,6 cm. Książki leżące na blacie, powyżej herb Rogala. Kompozycja Tadeusza Andrusiewicza z 1966 sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie oraz na płycie "TA 66". Stan bardzo dobry.
J. Rogala (1934-1990) - księgoznawca, archiwista, bibliograf, bibliofil.
J. Rogala (1934-1990) - księgoznawca, archiwista, bibliograf, bibliofil.
148.
[RUDZKA Wanda]. Wandy Rvdzkiej.
Linoryt na ark. 12,1x8,3 cm. Stylizowany herb Wąż. Kompozycja z 1940 Stanisława Dąbrowskiego, datowana i sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Na odwrocie ekslibrisu dyskretna piecz. własn. "J.F." i ołówkowe napisy informacyjne. Papier pożółkły, drobne zażółcenia.
149.
[SANGUSZKO Carla]. Ex libris Carla Sanguszko.
Litografia barwna na ark. 10,9x8,7 cm. Dwa herby (w tym Pogoń) pod wspólną zamkniętą koroną, na gronostajowym płaszczu. Kompozycja Heinricha Schmidta-Pechta (1857-1940), sygnowana inicjałami H i S-P. Stan dobry.
150.
[SANGUSZKO Roman]. In memoriam Roman Sanguszko *1901 w Gumiskach +1984 Sao Paulo-Brasil. Dono dedit Julia Mękicka.
Drzeworyt na ark. 12,4x9,4 cm. Herb Pogoń. Kompozycja Józefa Wanaga, datowany i sygnowany inicjałem J na dolnym marginesie. Na odwrocie nazwisko artysty zapisane długopisem. Piecz. własn. "Ex collectione N. Lippóczy, Tarnów". Stan dobry.
R. Sanguszko (1901-1984) - książę, ziemianin, hodowca koni arabskich, filantrop.
R. Sanguszko (1901-1984) - książę, ziemianin, hodowca koni arabskich, filantrop.
151.
[SAPIEHA Eustachy Seweryn]. Eustachy Sapieha.
Miedzioryt na ark. 6,3x10,4 cm. Herb rodowy Sapiehów, z lewej antylopa, z prawej lew - nawiązanie do zajęcia właściciela: mieszkając w Kenii był zawodowym myśliwym. Kompozycja Wojciecha Jakubowskiego, sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie. Bez daty. Stan bardzo dobry.
E. S. Sapieha (1916-2004) - poszukiwacz kamieni szlachetnych, zawodowy myśliwy, porucznik kawalerii Wojska Polskiego, historyk rodu Sapiehów.
E. S. Sapieha (1916-2004) - poszukiwacz kamieni szlachetnych, zawodowy myśliwy, porucznik kawalerii Wojska Polskiego, historyk rodu Sapiehów.
152.
[SAPIEHA Eustachy Seweryn]. Ex libris et collectione Eustachy Sapieha.
Miedzioryt na ark. 9x9,7 cm. Sylwetka okazałego byka i herb rodowy. Kompozycja Wojciecha Jakubowskiego z 1971, sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie i znakiem własnym artysty na płycie. Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Stan bardzo dobry.
153.
[SASKI Bolesław, SASKA Zofia]. Ex libris B. Z. Saskich.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,7x7,2 cm. Dama w krynolinie, poniżej herb Sas. Kompozycja Jana Boguckiego sprzed 1939 (wg informacji ołówkowej na odwrocie). Nieznaczne załamanie. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru.
154.
[SŁAWIŃSKI Witold]. Ex-libris Witoldi Sławiński.
Odbitka cynkograficzna na ark. 9,8x7,9 cm. Herb Leliwa. Kompozycja Tadeusza Jana Dmochowskiego z ok. 1916. sygnowana na płycie monogramem T.D. Ołówkowe napisy informacyjne na odwrocie. Ekslibris zdjęty z książki, resztki kleju na odwrocie.
155.
[SŁOWIKOWSKI Tadeusz]. Ex libris T. Słowikowski.
Drzeworyt na ark. 11,8x9,2 cm. Pejzaż miejski, na pierwszym planie snopy zboża, zabytkowe księgi, na okładce jednej z nich herb Radwan. Kompozycja Tadeusza Żurowskiego z 1938, sygnowana monogramem T. Ż. na klocku. Na odwrocie ołówkowy napis informacyjny (tu nazwisko autora w brzmieniu Leliwa-Żurowski). Ekslibris zamontowany na papierowym podkładzie. Niewielkie zaplamienia.
156.
[SOLSKI Tadeusz, SOLSKA Zofia]. Ex bibliotheca Thadei et Sophiae Solski.
Odbitka cynkograficzna na ark. 12,8x8 cm. Pięciopolowa tarcza herbowa z herbem Zagłoba w centrum. Kompozycja Andrzeja Bruchnalskiego z 1939, niesygnowana. Ołówkowe napisy informacyjne na odwrocie. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie. Stan dobry.
T. Solski (1884-1966) - lwowski prawnik, bibliotekarz, bibliofil, kolekcjoner ekslibrisów i polskich banknotów, kustosz Gabinetu Grafiki biblioteki wrocławskiego Ossolineum. Jego zbiór ekslibrisów liczył ok. 14.000 znaków, także XVI- i XVII-wiecznych, obecnie znajduje się w zbiorach Ossolineum.
T. Solski (1884-1966) - lwowski prawnik, bibliotekarz, bibliofil, kolekcjoner ekslibrisów i polskich banknotów, kustosz Gabinetu Grafiki biblioteki wrocławskiego Ossolineum. Jego zbiór ekslibrisów liczył ok. 14.000 znaków, także XVI- i XVII-wiecznych, obecnie znajduje się w zbiorach Ossolineum.
157.
[SWINARSKI Marian]. Ex libris Mariana Swinarskiego. Znaki porcelany i polskiej ceramiki. Poznań 1949.
Odbitka cynkograficzna na ark. 13,2x8,3 cm. Dziób statku na falach, na burcie tytuł książki autorstwa M. Swinarskiego, nad dolną krawędzią herb Poraj i herb Poznania. Kompozycja Kazimierza Cichoniaka-Cichońskiego z 1949 (sygn. na płycie "K. Cichoniak 49"). Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
158.
[SZEPTYCKI Andrzej]. Biblioteka Mitropolita Andreja Šeptickogo.
Odbitka cynkograficzna na ark. 8,7x7,7 cm. Herb własny Szeptyckich pod kapeluszem biskupim. Anonimowa kompozycja z pocz. XX w. Odręczny i maszynowy numer inwentarzowy. Ekslibris odklejony z książki, ślady kleju.
A. Szeptycki (1865-1944) - duchowny greckokatolicki, w l. 1899–1900 biskup stanisławowski, w l. 1900–1944 arcybiskup metropolita lwowski i halicki, biskup kamieniecki. Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego.
A. Szeptycki (1865-1944) - duchowny greckokatolicki, w l. 1899–1900 biskup stanisławowski, w l. 1900–1944 arcybiskup metropolita lwowski i halicki, biskup kamieniecki. Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego.
159.
[TARKOWSKI Stanisław]. Ex libris Tarkowski St.
Linoryt na ark. 15,2x10,6 cm. Herb Klamry. Kompozycja Marka Brudnickiego z 1941, niesygnowana. Resztki podlepek na odwrocie, stan dobry.
160.
[TRETER Mieczysław]. Ex libris Mieczysława Tretera.
Odbitka cynkograficzna na ark. 12,8x7,2 cm. Druk na żółtej tincie. Faun podtrzymujący książkę kobiecie w negliżu. Kompozycja Tymona Niesiołowskiego, sygnowana na płycie "Tymon". Stan bardzo dobry.
M. Treter (1883-1943) - historyk sztuki, po I wojnie kustosz Muzeum im. Lubomirskich we Lwowie, dyrektor Państwowych Zbiorów Sztuki w Warszawie. W stolicy zgromadził księgozbiór z zakresu historii sztuki.
M. Treter (1883-1943) - historyk sztuki, po I wojnie kustosz Muzeum im. Lubomirskich we Lwowie, dyrektor Państwowych Zbiorów Sztuki w Warszawie. W stolicy zgromadził księgozbiór z zakresu historii sztuki.
161.
[TRZASKA Filip]. Ex libris Filipa Trzaski.
Drzeworyt na ark. 16,4x10,7 cm. Gryf w koronie, z tamponami drukarskimi w szponach (godło drukarzy), poniżej herb Trzaska. Kompozycja Edwarda Kuczyńskiego z 1956 sygnowana na klocku monogramem ek. Stan bardzo dobry.
F. Trzaska (1919-2014) - księgarz, wydawca, nauczyciel akademicki, autor podręczników z dziedziny poligrafii. "Uważano go za autorytet zawodowy w kwestiach dotyczących techniki wydawniczej i kontaktów edytorów z drukarniami. Był teoretykiem i praktykiem redakcji technicznej oraz organizacji współpracy w czasach, gdy w drukarniach odbywały się wszystkie skomplikowane procesy technologiczne: zecerskie, reprodukcyjne oraz introligatorskie" (Wikipedia).
F. Trzaska (1919-2014) - księgarz, wydawca, nauczyciel akademicki, autor podręczników z dziedziny poligrafii. "Uważano go za autorytet zawodowy w kwestiach dotyczących techniki wydawniczej i kontaktów edytorów z drukarniami. Był teoretykiem i praktykiem redakcji technicznej oraz organizacji współpracy w czasach, gdy w drukarniach odbywały się wszystkie skomplikowane procesy technologiczne: zecerskie, reprodukcyjne oraz introligatorskie" (Wikipedia).
162.
[TYSZKIEWICZ Benedykt]. Ex libris Benedyktów Tyszkiewiczów.
Barwna odbitka cynkograficzna (?) na ark. 10,8x9 cm. Kompozycja złożona z czterech herbów (m.in. Leliwa i Korczak) pod wspólną koroną hrabiowską, autorstwa Tadeusza Przypkowskiego. Stan bardzo dobry.
B. Tyszkiewicz (1875-1948) - ziemianin, mecenas i kolekcjoner, właściciel Czerwonego Dworu pod Kownem, marszałek guberni kowieńskiej.
B. Tyszkiewicz (1875-1948) - ziemianin, mecenas i kolekcjoner, właściciel Czerwonego Dworu pod Kownem, marszałek guberni kowieńskiej.
163.
[TYSZKIEWICZ Władysław]. Comes Ladislaus Tyszkiewicz collectio liborum polonicorum.
Linoryt barwny na ark. 14x6,6 cm. Święty Krzysztof, w tle wileńskie trzy krzyże, w dolnym narożniku schematycznie ujęty herb Leliwa. Kompozycja Zbigniewa Dolatowskiego z 1961 sygnowana na płycie znakiem własnym artysty. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru. Stan dobry.
164.
[WERYHA-DAREWSKA Zofia]. Ex libris et musicis Zofii Weryha-Darewskiej.
Akwaforta na ark. 16,1x11,4 cm. Herb Wasylissa ks. Weryhów, obok i poniżej księgi i otwarty zeszyt nutowy. Kompozycja z 1939 (?) czechosłowackiego artysty Ctibora Štastny'ego sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
165.
[WITKE-JEŻEWSKI Dominik]. Ex libris Dominika Witke-Jeżewskiego.
Barwna odbitka cynkograficzna na ark. 7,2x7 cm. W centrum herb Renard, poniżej socha, wokół sentencja "A jako kot może niech ku pożytku dobra spólnego pomoże". Kompozycja Piotra Stachowicza, sygnowana na płycie "P. St.". Stan bardzo dobry.
D. Witke-Jeżewski (1862-1944) - "ziemianin, właściciel majątku Głębokie k. Kruszwicy. Jeden z najwybitniejszych kolekcjonerów polskiej grafiki, zasłużony przedstawiciel i prezes towarzystw artystycznych, członek rad muzealnych i komitetów wystaw oraz organizator konkursów artystycznych. Oprócz grafiki gromadził ekslibrisy, których miał 1700 (nabył m.in. zbiór Maksymiliana Borkowskiego), sygnety drukarskie i filigrany papierni polskich, a także rękopisy, głównie korespondencję artystów. Jego kolekcja
ekslibrisów należała do największych w Polsce i miała stanowić materiał do historii polskiego bibliotekarstwa [...] większość swoich zbiorów, uporządkowanych i skatalogowanych, ofiarował instytucjom warszawskim: Muzeum Narodowemu, Muzeum Wojska Polskiego i Bibliotece Uniwersyteckiej" (Podniesińska).
D. Witke-Jeżewski (1862-1944) - "ziemianin, właściciel majątku Głębokie k. Kruszwicy. Jeden z najwybitniejszych kolekcjonerów polskiej grafiki, zasłużony przedstawiciel i prezes towarzystw artystycznych, członek rad muzealnych i komitetów wystaw oraz organizator konkursów artystycznych. Oprócz grafiki gromadził ekslibrisy, których miał 1700 (nabył m.in. zbiór Maksymiliana Borkowskiego), sygnety drukarskie i filigrany papierni polskich, a także rękopisy, głównie korespondencję artystów. Jego kolekcja
ekslibrisów należała do największych w Polsce i miała stanowić materiał do historii polskiego bibliotekarstwa [...] większość swoich zbiorów, uporządkowanych i skatalogowanych, ofiarował instytucjom warszawskim: Muzeum Narodowemu, Muzeum Wojska Polskiego i Bibliotece Uniwersyteckiej" (Podniesińska).
166.
[WŁODEK Jan Zdzisław]. Z książek Jana Włodka.
Litografia na ark. 13,3x7 cm. Kosiarz przy pracy, scena zamknięta dwoma kłosami spiętymi herbem Sulima. Kompozycja Iwo Galla z II dekady XX w., sygnowana na płycie. Ekslibris zdjęty z książki, przebarwienia.
J. Włodek (1885–1940) - właściciel majątku Niegowić wraz z Marszowicami i Klęczanami pod Krakowem, profesor Wydziału
Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, miłośnik Tatr. "Biblioteka Włodków [Jana i żony Zofii] obejmowała ok. 3000 książek,
głównie o profilu przyrodniczo-rolniczym, Włodkowie mieli również zbiór medali polskich, przeważnie srebrnych" (Podniesińska)
.
J. Włodek (1885–1940) - właściciel majątku Niegowić wraz z Marszowicami i Klęczanami pod Krakowem, profesor Wydziału
Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, miłośnik Tatr. "Biblioteka Włodków [Jana i żony Zofii] obejmowała ok. 3000 książek,
głównie o profilu przyrodniczo-rolniczym, Włodkowie mieli również zbiór medali polskich, przeważnie srebrnych" (Podniesińska)
.
167.
[WOJCIECHOWSCY]. Z księgozbioru Michaliny i Władysława Wojciechowskich.
Odbitka cynkograficzna na ark. 12,2x8,7 cm. Herb Lwowa i herb Jelita. Kompozycja Stanisława Mękickiego z 1964 sygnowana na płycie monogramem S M. Ołówkowe notatki na odwrocie (m.in. "Exl. - epitafium"). Zaplamienie górnego narożnika.
168.
[WOLSKI Tadeusz]. Donum Thadaei Wolscii.
Linoryt barwny na ark. 6,6x8,8 cm. Litera D i wkomponowany w nią herb Lubicz. Kompozycja z 1941 Stanisława Dąbrowskiego (informacja zapisana ołówkiem na odwrocie). Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Przy prawej krawędzi prześwitujące podlepki.
169.
[WOLSKI Tadeusz]. TW.
Linoryt na ark. 7,8x5,5 cm. Farba czerwona. Na herbowej tarczy zgeometryzowany monogram TW i schematycznie ujęty herb Lubicz. Kompozycja Stanisława Dąbrowskiego z 1941 sygnowana ołówkiem nad dolną krawędziom. Zapiski informacyje na odwrocie, tamże dyskretna piecz. własn. "J.F.". Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Niewielkie miejscowe zażółcenia.
170.
[WYSOCKI Sławomir Leonard]. Ex bibliothecae Sławomira L. Kolumna-Wysockiego.
Linoryt na ark. 10,4x9,5 cm. Zamek, poniżej herb Wysocki i Dołęga. Kompozycja Ryszarda Bandosza z 1992, sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie i znakiem własnym artysty na płycie. Stan bardzo dobry.
S. L. Wysocki (1938-1998) - poeta, satyryk, prozaik i publicysta, organizator Sympozjów Satyry w Siedlcach, działacz ruchu monarchistycznego.
S. L. Wysocki (1938-1998) - poeta, satyryk, prozaik i publicysta, organizator Sympozjów Satyry w Siedlcach, działacz ruchu monarchistycznego.
171.
[WYSZYŃSKI Stefan]. Ex libris Primatis Poloniae St. W.
Odbitka cynkograficzna (?) na ark. 13,4x5,2 cm. Farba czerwona. Herb biskupi Stefana Wyszyńskiego. Kompozycja anonimowa. Lata 50.? Ekslibris naklejony na fragment okładki książkowej.
S. Wyszyński (1901-1981) - duchowny rzymsko-katolicki, prymas Polski w l. 1948-1981, od 1953 kardynał. Jeden z największych Polaków XX w., określany mianem Prymasa Tysiąclecia, mąż stanu, obrońca Kościoła w czasach stalinowskich, internowany przez władze PRL. Beatyfikowany 12 IX 2021.
S. Wyszyński (1901-1981) - duchowny rzymsko-katolicki, prymas Polski w l. 1948-1981, od 1953 kardynał. Jeden z największych Polaków XX w., określany mianem Prymasa Tysiąclecia, mąż stanu, obrońca Kościoła w czasach stalinowskich, internowany przez władze PRL. Beatyfikowany 12 IX 2021.
172.
[ZALESKA Jadwiga]. Biblioteka Zakładu nar. im. Ossolińskich. Z daru Jadwigi Zaleskiej. R. 1901.
Odbitka cynkograficzna na ark. 6,3x7,8 cm. Dwudzielna tarcza z herbami Topór i Szreniawa. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
173.
[ZAMOYSKI Tadeusz]. Ex libris Thaddei Zamoyski.
Odbitka cynkograficzna na ark. 9,8x8,1 cm. Kobieta z otwartą księgą w dłoni, w tle łuk tryumfalny, u jej stóp kartusz z herbem Poraj. Kompozycja (niesygnowana) Tadeusza Gronowskiego z 1935. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Nieznaczny ślad kleju na górnej krawędzi.
174.
[ZIÓŁKOWSKI Wiktor]. Ex libris Wiktora Ziołkowskiego.
Drzeworyt barwny na ark. 12x7,9 cm. Kompozycja liternicza ze stylizowanym herbem Korczak. Kompozycja Kazimierza Wiszniewskiego sygnowana ołówkiem "KWiszniewski 1938" na dolnym marginesie. Odbitka na cienkiej bibule. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Prześwitujące ślady kleju na górnym marginesie.
W. Ziółkowski(1893-1978) - związany z Lublinem malarz, grafik, autor karykatur, typograf, publicysta i krytyk, bibliofil oraz kolekcjoner sztuki ludowej.
W. Ziółkowski(1893-1978) - związany z Lublinem malarz, grafik, autor karykatur, typograf, publicysta i krytyk, bibliofil oraz kolekcjoner sztuki ludowej.
175.
[ŻURAWSKI Władysław]. Ex-libris Władysława Zurawskiego.
Drzeworyt na ark. 10,8x8,4 cm. Dwa akty kobiece, pomiędzy nimi herb Sas (odmiana) i paleta malarska z sentencją "Patrz w siebie". Kompozycja Władysława Żurawskiego z 1929, sygnowana ołówkiem na dolnym marginesie. Ekslibris zamontowany na niewielkim podkładzie z czarnego papieru umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Niewielkie załamania górnej krawędzi, stan dobry.
W. Żurawski (1888-1963) - malarz, grafik, ilustrator, uczeń Weissa i Malczewskiego, pedagog związany z Sokalem, Mielcem i Zamościem.
W. Żurawski (1888-1963) - malarz, grafik, ilustrator, uczeń Weissa i Malczewskiego, pedagog związany z Sokalem, Mielcem i Zamościem.
* * *