Ekslibrisy Kajetana W. Kielisińskiego
Kajetan Wincenty Kielisiński (1808-1849) - grafik i rysownik, bibliotekarz, powstaniec listopadowy i wielkopolski, opiekun zbiorów Gwalberta Pawlikowskiego w Medyce i Tytusa Działyńskiego w Kórniku. "Wykonywał jako jeden z pierwszych na ziemiach polskich ekslibrisy" (Wikipedia).
88.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – KWK.
Akwaforta na ark. 6,3x5,1 cm. Szkielet podtrzymujący draperię z monogramem wiązanym KWK. Ekslibris własny K. W. Kielisińskiego sprzed 1849. Ekslibris zamontowany na trójwarstwowym papierowym podkładzie. Niewielkie zażółcenia arkusza.
89.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – Ze zbioru książek Józefa Muczkowskiego.
Akwaforta na ark. 10,8x16,2 cm. Farba brązowa. Kamienna tablica z napisem tytułowym, wokół drzewa i ruiny, na których ocalały herby Królestwa i Litwy. Kompozycja Kajetana W. Kielisińskiego sygnowana na płycie: "KWK 19. Wrz. 1839". Papier żeberkowy. Zapewne późniejsze odbicie. Stan dobry.
J. Muczkowski (1795-1858) - żołnierz wojsk napoleońskich, profesor Uniw. Jagiellońskiego, dyrektor Bibliot. Jagiellońskiej, bibliograf, autor licznych prac naukowych z różnych dziedzin humanistyki.
J. Muczkowski (1795-1858) - żołnierz wojsk napoleońskich, profesor Uniw. Jagiellońskiego, dyrektor Bibliot. Jagiellońskiej, bibliograf, autor licznych prac naukowych z różnych dziedzin humanistyki.
90.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – Ze zbioru książek Józefa Muczkowskiego.
Akwaforta na ark. 10,8x11,7 cm. Farba czarna. Kamienna tablica z napisem tytułowym, wokół drzewa i ruiny, na których ocalały herby Królestwa i Litwy. Kompozycja Kajetana W. Kielisińskiego sygnowana na płycie: "KWK 19. Wrz. 1839". Papier żeberkowy. Zapewne późniejsze odbicie. Stan dobry.
J. Muczkowski (1795-1858) - żołnierz wojsk napoleońskich, profesor Uniw. Jagiellońskiego, dyrektor Bibliot. Jagiellońskiej, bibliograf, autor licznych prac naukowych z różnych dziedzin humanistyki.
J. Muczkowski (1795-1858) - żołnierz wojsk napoleońskich, profesor Uniw. Jagiellońskiego, dyrektor Bibliot. Jagiellońskiej, bibliograf, autor licznych prac naukowych z różnych dziedzin humanistyki.
91.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – Zbior Gwal. Pawlikowskiego.
Akwaforta na ark. 2x3,7 cm. Herb Cholewa, napis na otaczającej go wstędze. Kompozycja Kajetana W. Kielisińskiego z 1835, niesygnowana. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Zażółcenie przy górnej krawędzi.
J. G. Pawlikowski (1793-1852) - "mecenas sztuki i kolekcjoner, działacz gospodarczy i polityczny. Współpracował z Józefem Maksymilianem Ossolińskim przy gromadzeniu i katalogowaniu jego zbioru, a po jego śmierci zajął się przewiezieniem kolekcji z Wiednia do Lwowa. Biblioteka własna licząca 20 000 druków i rękopisów, ponad 700 map oraz 25 000 rysunków i grafik była związana z historią narodową. Pawlikowski gromadził dorobek rytownictwa polskiego, polonica, dokonywał również przerysów portretów polskich [...]. Jako jeden z pierwszych gromadził ekslibrisy, posiadał ich 182. Zbiory w całości, za pośrednictwem syna Mieczysława Gwalberta (1834–1903), trafiły do Ossolineum" (Podniesińska).
J. G. Pawlikowski (1793-1852) - "mecenas sztuki i kolekcjoner, działacz gospodarczy i polityczny. Współpracował z Józefem Maksymilianem Ossolińskim przy gromadzeniu i katalogowaniu jego zbioru, a po jego śmierci zajął się przewiezieniem kolekcji z Wiednia do Lwowa. Biblioteka własna licząca 20 000 druków i rękopisów, ponad 700 map oraz 25 000 rysunków i grafik była związana z historią narodową. Pawlikowski gromadził dorobek rytownictwa polskiego, polonica, dokonywał również przerysów portretów polskich [...]. Jako jeden z pierwszych gromadził ekslibrisy, posiadał ich 182. Zbiory w całości, za pośrednictwem syna Mieczysława Gwalberta (1834–1903), trafiły do Ossolineum" (Podniesińska).
92.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – Z ofiar Adama Junoszy Rościszewskiego.
Akwaforta na ark. 5,4x4,7 cm. Zabytkowy portal, napis tytułowy na drzwiach; z prawej herb Junosza. Kompozycja Kajetana W. Kielisińskiego z 1836 sygnowana na płycie: "KWK". Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Niewielki ślad zawilgocenia, stan dobry.
A. Rościszewski (1774-1844) - "mecenas, bibliograf, kolekcjoner, słowianofil, publicysta, ziemianin. Gromadził źródła historyczne, dokumenty, listy, książki, mapy, ryciny, monety oraz materiały do ilustrowanej bibliografii najstarszych druków polskich. W roku śmierci miał przygotowane do druku dwa tomy tego wydawnictwa [...]. Zasłużony działacz i darczyńca Ossolineum, mecenas wielu instytucji kultury w Polsce i Czechach. Powyższym ekslibrisem opatrzone były książki darowane za pośrednictwem czeskiego bibliotekarza i znawcy literatury czeskiej Václava Hanki (1791-1861) do Muzeum Narodowego w Pradze. Rościszewski zmarł w nędzy w szpitalu lwowskim - cały swój majątek przeznaczył na cele publiczne" (Podniesińska).
A. Rościszewski (1774-1844) - "mecenas, bibliograf, kolekcjoner, słowianofil, publicysta, ziemianin. Gromadził źródła historyczne, dokumenty, listy, książki, mapy, ryciny, monety oraz materiały do ilustrowanej bibliografii najstarszych druków polskich. W roku śmierci miał przygotowane do druku dwa tomy tego wydawnictwa [...]. Zasłużony działacz i darczyńca Ossolineum, mecenas wielu instytucji kultury w Polsce i Czechach. Powyższym ekslibrisem opatrzone były książki darowane za pośrednictwem czeskiego bibliotekarza i znawcy literatury czeskiej Václava Hanki (1791-1861) do Muzeum Narodowego w Pradze. Rościszewski zmarł w nędzy w szpitalu lwowskim - cały swój majątek przeznaczył na cele publiczne" (Podniesińska).
93.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – LR. Zbior zamku podhoreckiego.
Akwaforta na ark. 6,3x5,4 cm. Okrągła tarcza z napisem tytułowym, wokół akcesoria militarne. Na sztandarach herby Krzywda i Lubicz. Kompozycja K. W. Kielisińskiego z 1836 dla Leona Rzewuskiego, sygnowana na płycie monogramem K.W.K. Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
L. Rzewuski (1808-1869) - syn Wacława Rzewuskiego, hetmana wielkiego koronnego, pisarza politycznego, dramaturga i poety. „Był publicystą chrześcijańsko-społecznym, propagatorem idei socjalistycznych, kapitanem wojsk polskich, kawalerem Złotego Krzyża Virtuti Militari, członkiem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego oraz dobroczyńcą Ossolineum. Rezydencja podhorecka w XVIII i XIX w. imponowała nie tylko swoją architekturą, ale i ogromem nagromadzonych pamiątek historycznych […]. Podhorce zaczęto nazywać „Wawelem Wschodu”. Biblioteka wyróżniała się dużą ilością dykcjonarzy dotyczących matematyki, sztuki wojskowej, fizyki i teologii, była więc księgozbiorem fachowym, bardziej o charakterze naukowym niż rodowym. Kontynuatorem polityki kolekcjonerskiej ojca był Leon Rzewuski […]. Inwentarz, który wykazywał 2000 woluminów, doskonale odzwierciedlał bibliofilskie pasje Rzewuskich, którzy interesowali się szczególnie takimi dziedzinami wiedzy i tematami, jak: alchemia, sztuka wojenna i Bliski Wschód […]. W wykonanym przez Kajetana Wincentego Kielisińskiego według pomysłu Leona Rzewuskiego ekslibrisie dominują atrybuty wojenne i akcesoria dotyczące uzbrojenia, często o wschodniej proweniencji, i księgoznak doskonale odzwierciedla pasje właściciela” (Podniesińska).
L. Rzewuski (1808-1869) - syn Wacława Rzewuskiego, hetmana wielkiego koronnego, pisarza politycznego, dramaturga i poety. „Był publicystą chrześcijańsko-społecznym, propagatorem idei socjalistycznych, kapitanem wojsk polskich, kawalerem Złotego Krzyża Virtuti Militari, członkiem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego oraz dobroczyńcą Ossolineum. Rezydencja podhorecka w XVIII i XIX w. imponowała nie tylko swoją architekturą, ale i ogromem nagromadzonych pamiątek historycznych […]. Podhorce zaczęto nazywać „Wawelem Wschodu”. Biblioteka wyróżniała się dużą ilością dykcjonarzy dotyczących matematyki, sztuki wojskowej, fizyki i teologii, była więc księgozbiorem fachowym, bardziej o charakterze naukowym niż rodowym. Kontynuatorem polityki kolekcjonerskiej ojca był Leon Rzewuski […]. Inwentarz, który wykazywał 2000 woluminów, doskonale odzwierciedlał bibliofilskie pasje Rzewuskich, którzy interesowali się szczególnie takimi dziedzinami wiedzy i tematami, jak: alchemia, sztuka wojenna i Bliski Wschód […]. W wykonanym przez Kajetana Wincentego Kielisińskiego według pomysłu Leona Rzewuskiego ekslibrisie dominują atrybuty wojenne i akcesoria dotyczące uzbrojenia, często o wschodniej proweniencji, i księgoznak doskonale odzwierciedla pasje właściciela” (Podniesińska).
94.
KIELISIŃSKI Kajetan Wincenty (1808-1849) – Z biblioteki August. Edw. Wysockiego.
Akwaforta na ark. 10,8x11,7 cm. Wodospad i pis pijący ze strumienia. Kompozycja Kajetana W. Kielisińskiego sygnowana na płycie: "KWK 1836". Ekslibris zamontowany na niewielkim czarnym podkładzie umieszczonym na większym arkuszu sztywnego papieru. Stan dobry.
A. E. Wysocki (zm. 1871) - "lwowski adwokat, wydawca pism Seweryna Goszczyńskiego, z którym się przyjaźnił. W latach 1830–1848 mieszkanie Wysockiego było najbardziej cenionym salonem literackim we Lwowie. Stworzył bogatą bibliotekę o charakterze prawniczym, historycznym i beletrystycznym. Franciszek Radziszewski pisał: 'Cokolwiek w tych trzech wydziałach wyszło znakomitszego, w ostatnich 50 latach bądź w polskim, bądź w obcych językach, zgromadzone było w tym zbiorze'. [...] Po jego śmierci biblioteka została sprzedana na licytacji. Większość czasopism trafiła do antykwariatu L. Igla we Lwowie. Ekslibris został oparty na rysunku z natury i jest pamiątką z wycieczki odbytej przez Kielisińskiego wspólnie z Wysockim w kwietniu 1836 r. Przedstawia źródło tryskające wśród ruin monasteru pod Buczaczem" (Podniesińska).
A. E. Wysocki (zm. 1871) - "lwowski adwokat, wydawca pism Seweryna Goszczyńskiego, z którym się przyjaźnił. W latach 1830–1848 mieszkanie Wysockiego było najbardziej cenionym salonem literackim we Lwowie. Stworzył bogatą bibliotekę o charakterze prawniczym, historycznym i beletrystycznym. Franciszek Radziszewski pisał: 'Cokolwiek w tych trzech wydziałach wyszło znakomitszego, w ostatnich 50 latach bądź w polskim, bądź w obcych językach, zgromadzone było w tym zbiorze'. [...] Po jego śmierci biblioteka została sprzedana na licytacji. Większość czasopism trafiła do antykwariatu L. Igla we Lwowie. Ekslibris został oparty na rysunku z natury i jest pamiątką z wycieczki odbytej przez Kielisińskiego wspólnie z Wysockim w kwietniu 1836 r. Przedstawia źródło tryskające wśród ruin monasteru pod Buczaczem" (Podniesińska).
